Mateus 22
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 — ausente —
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 ɔlɛtɩ ahá ɔbɛ́ɛ, bʋbá nkɛ ámʋ asɩ. Brɛ́á owíe ámʋ lɔ́bwɛ tá á, ɔlɔwa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́tɩ ahá ámʋ abʋba, támɛ bekiná bá.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Mʋ́ sʋ ɔlɛlawá mʋ asúmpʋ́ bámbá ɔbɛ́ɛ, ‘Mlɩtra yɛbláa ahá ámʋ mlɩaa, nabwɛ́ tógyítɔ́ tá. Bamɔ́ mɩ́ nnantswie akpɔnkpɔntɩ ámʋ pʋ́ amʋ́á bawá nfɔ, nɩ́ná atɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ tá. Mʋ́ sʋ bʋbá ɔtsɩ ɔkpaɩ́nkpá ɩnʋ.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Támɛ ahá ámʋ́ʋ́ bɛyɛ́tɩ ámʋ bʋmɛkplá amʋ́. Bɛnatɩ́ sí amʋ́ yɔ́ amʋ́ agyʋ́másʋ́. Akʋ bɛnatɩ́ yɔ́ amʋ́ ndɔtɔ. Akʋ ɛ́ bɛnatɩ́ yɔ́ amʋ́ ibíá ogyíkpá.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Amʋ́ atráhɛ bɛkɩtá asúmpʋ́ amʋ, dá amʋ́, mɔ́ amʋ́.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Brɛ́á owíe amʋ lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔblɔ́ lɛhɩɛ́ kɩ́tá mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ ɩsá akɔpʋ́, bɔyɔ́mɔ ahá ámʋ́ʋ́ bɔmɔ mʋ asúmpʋ́ amʋ, wá amʋ́ wúlu ogyá.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ asúmpʋ́ bámbá ɔbɛ́ɛ, ‘Banɩ́ná ɔtsɩkpaɩ́n atogyihɛ amʋ tá, támɛ ahá ámʋ́ʋ́ nɛtɩ ámʋ bʋmɔfʋn ha mɩ́ wóyítɔ́ ba.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Mʋ́ sʋ mlɩwie awúlutɔ, amlɩtɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ mlówun, ɔba ɔtsɩ ɔkpaɩ́nkpá ɩnʋ.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ɩnʋ asúmpʋ́ amʋ bowie awúlutɔ. Bɛtɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ bowun, aha wankláán pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ ahá bɔbʋlá ɔtsɩ ɔkpaɩ́nkpá ɩnʋ dɛ́dɛ́ɛ́dɛ́.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Támɛ brɛ́á owíe amʋ lɛ́bɛkɩ ahá ámʋ́ʋ́ batɩ́ ámʋ a, olowun oyin ɔkʋá ɔmɔwa ɔtsɩkpaɩ́n nkɛtɔ atadɩɛ.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Agya, nkálɩ ɩlɔbwɛ fʋmɔwa ɔtsɩkpaɩ́n nkɛtɔ atadɩɛ asa fɛba nfɩ?’ Oyin ámʋ mɛ́talɩ́ lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Mʋ́ʋ́ owíe amʋ lɛ́labláa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mlɩklɩ mʋ ayabi pʋ́ mʋ ɩbɩ, amlɩtswɩ mʋ wa oklún amʋtɔ. Ɩnʋ́ isú mʋ́a kpisíi bʋ nɩ.’ ”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Yesu lɔ́mɔ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu tɛtɩ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ ahá kpalobí pɛ́ ɔtɛlɛ́.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Farisifɔ ámʋ bɔyɔ́bwɛ ɔnɔ-ɔkʋlɛ ánɩ́ bɛ́tɛtɛ́ɛ Yesu ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n nú, abʋnya mʋ akɩtálɛ́.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Mʋ́ sʋ bɔwa amʋ́ akasɩ́pʋ́ pʋ́ Owíe Herode ahá Yesu wá bɛɛ bʋyɛ́fɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, anɩyin ánɩ́ ɔnɔkwalɩpʋ fʋgyi, fʋ́tosúná Bulu asʋ́n ámʋ ɛ́ ɔnɔkwalɩsʋ. Fʋtamahá ɔhaa ɔtsɛ fʋ́ agywɩɩn, tsúfɛ́ fʋtamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Mʋ́ sʋ anɩdɛ́ fʋ́ fɩtɛ́ anu. Anɩ mbla lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ akáa lampóo ha Roma owíe dɛhɛn Kaesare, ntɛ́ɛ anɩmáka?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Támɛ Yesu lówun amʋ́ agywɩɩn laláhɛ amʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́, ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mɩ́ sɔ́ɔ kɩ?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mlɩtsu kɔ́ba amʋ́ʋ́ bʋtɔpʋ́ká lampóo amʋ ɩkʋ ba mɩ ankɩ.”Lampóoka kɔ́ba nɩ.|src="hk00166b.tif" size="col" loc="MAT22:15-22" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Mateo 22:19"
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma nwun pʋ́ mʋ dá dɩ́n mʋ́sʋ́?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Kaesare.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Yesu mbuaɩ ánfɩ lóbwie amʋ́ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ɛkɛ ámʋ kɛ́n á, Sadukifɔ akʋ bɛba Yesu wá. Bʋgyi ɔpasua kʋá bʋtɛblɩ́ bɛɛ, kʋsʋ́ tsú afúlitɔ má ɩnʋ. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Osunápʋ́, Mose lɔ́wanlɩ́n tswɩ anɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɩ́ ɔkʋ mʋa mʋ ka bʋmɔkwɩɩ́ asa olowu sí mʋ ka ámʋ a, mʋ pio otsú mʋ ka ámʋ tsia, fɛ́kɩ ɔkwɩɩ ha owupʋ́ ámʋ.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Oyin ɔkʋlɛ abí abasíénɔ́ akʋ betsiá. Amʋ́tɔ́ ogyankpapʋ létsiá ɔká, támɛ ɔmɔkwɩɩ́ asa olowu. Mʋ pio lótsu ɔsʋrapʋka amʋ tsía,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 támɛ mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́. Ɔsaasɩ lótsu ɔtsɩ ámʋ tsía. Mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́. Alɩɩ yɔ́tʋ osienɔ́sɩ́ amʋ.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Ɔma-ɔma a, ɔsʋrapʋ mʋ ɛ́ lóbowu.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Afúli ɔkʋsʋ́kɛ́ a, amʋ́tɔ́ ɔmɔmʋ ɔbɔ́bwɛ mʋ kulu? Tsúfɛ́ amʋ́ abasíénɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ betsiá mʋ.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ ológyi. Mlɩméyín Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ntɛ́ɛ Bulu túmi.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Nɩ́ afúli bɔkʋ́sʋ́ á, bɔ́bwɛ fɛ́ Bulu-abɔpʋ. Bʋméetsiá aká mʋ́a akúlu.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Mlɩmɔ́kʋ́kla asʋ́n ánɩ́ Bulu onutó lɛ́bláa mlɩ tsú afúlikʋsʋ́ ɩwɩ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́gyí mlɩ anáin Abraham mʋa Isak pʋ́ Yakob Bulu ámʋ nɩ.’ Ɩ́nɩ sʋ megyí awupʋ́ Bulu ógyi, akɩankpapʋ Bulu ógyi.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, mʋ atosunáhɛ́ anfɩ lɛha ɔnɔ́ lobwie amʋ́.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Brɛ́á Farisifɔ bowun ánɩ́ Yesu lalɛ́ Sadukifɔ ámʋ asʋ́n ɔnɔ́, asʋ́n lawú wá amʋ́ ɔnɔ́ á, bɛkpa aba ya Yesu wá.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá ogyi mbla osunápʋ́ lɛ́fɩtɛ́ Yesu asʋ́n, ɔpʋsɔ mʋ kɩ.
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 Ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, Bulu mbla ámʋtɔ mɔmʋ dʋ́n?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “ ‘Pʋ fʋ́ klʋn, fʋ́ ɔkláa pʋ́ fʋ́ agywɩɩn fɛ́ɛ́ dwɛ fʋ́ Wíe Bulu.’
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ɩ́nɩ gyí mbla ámʋtɔ gyankpapʋ ánɩ́ ɩdʋn mʋ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nyɔɔsɩ ɛ́ igyi fɛ́ mʋ́. ‘Dwɛ fʋ́ bá fɛ́ fʋ́ ɩwɩ.’
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ atosunáhɛ́ fɛ́ɛ́ ɩlɩɩ́ mbla anyɔ ánfɩsʋ.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ɩ́nɩá Farisifɔ ámʋ bebefia sí bʋlɩɩ́ sʋ á, Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Nkálɩ mlɩdɛ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) ɩwɩ gywɩɩ́n? Ma mʋ na nɩ́?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ɔlɛlafɩ́tɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ ntogyi sʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ha Owíe Dawid lɛ́tɩ mʋ ɔbɛ́ɛ ‘Mɩ́ Wíé?’ Tsúfɛ́ Owíe Dawid lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Anɩ Wíe Bulu lɛ́bláa mɩ́ Wíe ɔbɛ́ɛ,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Nɩ́ Owíe Dawid onutó lɛ́tɩ ɔhá ánfɩ Bulu ladá ofúli anfɩ ɔbɛ́ɛ, mʋ wie a, nkálɩ sʋ́ ɔtráa ogyi mʋ na?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɛ́talɩ́ lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́. Tsú ɛkɛ ámʋ a, ɔhaa mɛ́trá wa klʋn fɩtɛ́ mʋ asʋansʋ.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.