Mateus 21

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Nɩ́ ɔkʋ ɔfɩ́tɛ́ mlɩ asʋankʋ á, mlɩbla mʋ mlɩaa, ‘Anɩ Wíe dɛ́ amʋ́ hián.’ Ɩnʋnʋ ɔbɛ́ha mlɔ́pʋ amʋ́ ba mɩ.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ɩ́nɩ lɛ́ha Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ tsʋn mʋ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́sʋ ámʋ lɛ́ba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Mlɩbla Sionfɔ mlɩaa,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Yesu akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ ámʋ bɔyɔ́bwɛ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Bɛkpa afrímú mʋa mʋ bi ámʋ ba, bɛyaɩ́ amʋ́ atati dɩ́nká amʋ́sʋ́, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛyaɩ́ amʋ́ atati tswɩ ɔkpatɔ, akʋ ɛ́ bebiabía afɩtáa bunbun ɔkpa ámʋtɔ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋgya Yesu nkpá mʋ́a ɔma amʋ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Hosiána há Dawid mʋ na ámʋ! Bulu oyúla owíe anfɩ ɔbá mʋ dátɔ́ ánfɩ! Hosiána bʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Brɛ́á Yesu lówie Yerusalem a, wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́ lɛda kpokiti, bʋdɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ma gyí ɔhá ánfɩ?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ɔ́nɩ gyí Yesu, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ otsú Nasaret wúluá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ámʋ nɩ.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Mʋ́ʋ́ Yesu lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, yégya atɔ́ afɛpʋ́ pʋ́ atɔ́ ahɔ́pʋ fɛ́ɛ́ dalɩ. Olowuwúta kɔ́ba atsɛ́pʋ mpʋ́nʋ́ dá, súnsúnki abrɔ́dʋma afɛpʋ́ ɛ́ mbíá dá.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Bɛ́tɩ mɩ́ ɔtswɛ́kpa bɛɛ, mpáɩ ɔbɔkpá.’ Támɛ mlɩlapʋ́ ɩnʋ mlí awikplu ɔŋaínkpá.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ansibi abwiepʋ́ pʋ́ abubúpʋ akʋ bɛba mʋ wá Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, ɔlɛtsa amʋ́ ɩlɔ.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Brɛ́á Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bowun ofúla ánɩ́ Yesu dɛ́bwɛ, pʋ́ alɩá nyebí bʋdɛkplʋ́n Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ bɛɛ, “Hosiána há Dawid mʋ na ámʋ!” a, ɔblɔ́ lɛkɩtá amʋ́.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Fʋmedénu asʋ́n ánɩ́ nyebí ánfɩ bʋdɛblɩ́?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Yesu lɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ sí amʋ́ yɔ́ Betania. Ɩnʋ́ ɔlɛdɩ ɛkɛ ámʋ nɩ.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ɔyɩ kɛhɛ nyankɩ, brɛ́á Yesu léyinkí ɔbá Yerusalem a, akʋ́n dɛ mʋ.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Mʋ́ sʋ brɛ́á olowun pɔntɔ kʋá ɩlɩɩ́ mantáa ɔkpa á, ɔlɛbaɩ́ yɔ́ mʋ́ asɩ. Ɔlɔyɔ á, omowun abí kʋkʋ mʋ́tɔ́, afɩtáa sɔ́ɔ́n bʋ mʋ́sʋ́. Ɩnʋ ɔlɛbláa pɔntɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú ndɛ fʋmɛ́ɛtrá swie abí ɛkɛkɛɛkɛ!” Ɩnʋnʋ oyí ámʋ lówu.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bowun alɩá oyí ámʋ labwɛ́ á, ɔnɔ́ lobwie amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ “Ntogyi sʋ́ oyí ánfɩ lawú ɔtsáwʋlɛ pɛ́ alɩ?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Nɩ́ mlɔhɔ Bulu gyi, mlɩmégyi nwɛ́ɛn a, mlɛ́talɩ́ bwɛ́ ɩtɔ́ ánfɩ nabwɛ́ oyí ánfɩ pʋ́ mʋ́á ɩdʋn mʋ́. Mlɛ́talɩ́ bláa ɩbʋ ánfɩ mlɩaa, ‘Puli yowie ɔpʋtɔ.’ Ibópulí yɔ́.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Nɩ́ mlɔhɔ Bulu gyi, mlɔkʋ́lɩ́ mʋ tógyítɔ́ á, mlɩ ɩbɩ bɛ́da mʋ́.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yesu léyinkí bowie Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ. Brɛ́á ɔdɛ atɔ́ suná á, Bulu igyi ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛba mʋ wá. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ma lɛ́ha fʋ́ ɔkpa, fʋ́dɛ ntobí ánfɩ bwɛ? Ma lɛ́ha fʋ́ túmi?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɛ́ nfɩ́tɛ mlɩ asʋn kua kʋlɛ. Nɩ́ mlɛlɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ á, nɛ́bláa mlɩ túmi oduá ndɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Bulu wá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lénya túmi pʋ́bɔ́ ahá asú, ntɛ́ɛ nyankpʋsa?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ntɛ́ɛ ablɩ́ɩ anɩaa, anyánkpʋ́sa wá itsú.” Támɛ bʋdɛ tɔ́á ahá tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ bɔ́bwɛ amʋ́ ifú nya. Tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bohogyi ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yohane gyí.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Mʋ́ sʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ohwée! Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á olenya mʋ túmi tsú.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Mlɩyɔ asʋ́n ánfɩtɔ amlɩkɩ. Oyin ɔkʋ mʋa mʋ abi anyɔ betsiá. Ɛkɛ ɔkʋ ɔlɔyɔ yɛ́bláa ɔdɛ́hɛn ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ bí, ndɛ yɔyɔ agyʋ́má mɩ́ ndɔtɔ ha mɩ.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ɔlɛbláa mʋ sɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmɔ́ɔyɔ.’ Mʋ́ ɔma a, ɔlɛlatsɛ mʋ agywɩɩn, yɔ́ ndɔ ámʋtɔ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Amʋ́ sɩ́ lɛ́natɩ́ yɔ́ ɔkʋsʋ amʋ ɛ́ wá yɛ́bláa mʋ alɩ kɛ́n. Ɔkʋsʋ amʋ lótsulá ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ sɩ́, nɔ́yɔ.’ Támɛ ɔmɔyɔ.”
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Abi anyɔ ámʋtɔ ɔmɔmʋ lɔ́bwɛ dɩ́nká mʋ sɩ asʋ́nsʋ́?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Tsúfɛ́ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lóbosuná mlɩ tsiátɔ́ oduá ɩda ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́, támɛ mlɩmɔ́hɔ mʋ gyi. Lampóo ahɔ́pʋ pʋ́ obu-ɔnɔ́ atsiápʋ́ bɔhɔ mʋ gyi. Ɔma mlɩlówun ánɩ́ amʋ́ kʋ́ráá batsɛ a, mlɩmɛ́tsɛ mlɩ agywɩɩn hɔ mʋ gyi.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Mlɩnu yébi ɩkʋ ɛ́. Ɔdɔtɔpʋ ɔkʋ lɔ́dɔ wáɩn ndɔ. Olegyi ɩban bómlí mʋ́. Olokwi wáɩn amʋ onyimɛ́kpá. Ɔlɔpwɛ obu fʋ́áhɛ́ kʋ há ndɔ ámʋ agyópʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ ndɔ ámʋ wá apafɔ ɩbɩtɔ, olotu ɔkpa yɔ́ ɔmá ɩkʋtɔ. Wáɩn Ndɔ nɩ́.|src="lb00103b.tif" size="span" loc="MAT21:33-41" copy="Louise Bass, The Bible Society, London" ref="Mateo 21:33"
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Brɛ́á wáɩn-abí amʋ kpɔtɩ́bɩ lɔ́fʋn a, ɔlɔwa mʋ asúmpʋ́ apafɔ ámʋ wá ɔbɛ́ɛ, bʋyɔ́hɔ mʋ ogyíkpá ba mʋ.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Támɛ apafɔ ámʋ bɛkɩtá amʋ́, dá ɔkʋlɛ, mɔ́ ɔkʋlɛ, dá ɔkʋlɛ ɛ́ abwi.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ndɔ mʋ wie amʋ lɛ́trá wa mʋ asúmpʋ́ bámbá ánɩ́ bʋtsɔ dʋn agyankpapʋ amʋ. Apafɔ ámʋ bɔbwɛ amʋ́ ɛ́ alɩ kɛ́n.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Mʋ́ tráhɛ kʋ́ráá á, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Oo, bóbu mɩ́ bí kwɩ́ɩ́hɛ́ mʋ́.’ Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ ɛ́.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Támɛ brɛ́á apafɔ ámʋ bowun mʋ bi ámʋ sɩ́sɩ́ á, bɛbláa aba bɛɛ, ‘Ɔ́nɩ obégyi mʋ sɩ atɔ́ nɩ́. Mlɩha amɔ mʋ, mɛ́nɩ ndɔ ámʋ ibémlí anɩ klɛ́.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Mʋ́ sʋ bɛkɩtá mʋ, bɩ́tɩ́a mʋ dálɩ ndɔ ámʋtɔ yɔ́mɔ mʋ.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Nɩ́ ndɔ mʋ wie ɔbá á, ntɔ mlɩlahogyi mlɩaa, ɔbɔ́bwɛ apafɔ ánfɩ?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Yudafɔ igyi ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ɔbɛ́ha aha laláhɛ anfɩ bówu lowu sɩ́nsɩ́n, ɔbɛ́lapʋ́ ndɔ ámʋ wá apafɔ bámbá ɩbɩtɔ. Amʋ́á bétsiá pʋ́ mʋ atɔ́-abí ba mʋ mʋ́ kpɔtɩ́bɩ.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɛ́ɛ mlɩmɔ́kʋ́kla Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɩ? Bɔwanlɩ́n bɛɛ,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ iwíegyí ámʋ lɛ́ mlɩ ɩbɩtɔ pʋ́há ɔmá ánɩ́ bɔbwɛ tɔ́á otekle.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 “Ɩ́nɩ sʋ ɔhá ánɩ́ ɔlɛdɩda ibwi ámʋsʋ obébiabía blúblúblúblú. Nɩ́ ibwi ámʋ isúnkí dá ɔkʋsʋ ɛ́ á, ɩbɔ́kwɛ mʋ fɩ́kɔ́fɩ́kɔ́fɩ́kɔ́ fɛ́ nfúó.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Brɛ́á Bulu igyi ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ ámʋ bonu Yesu ayébi anfɩ á, ɩlɔwankɩ́ amʋ́ ánɩ́ amʋ́ ɔdɛ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Tɛkɩ bekleá bɛ́kɩtá mʋ, támɛ benya ifú, tsúfɛ́ ɔdɔm amʋ bʋtobú Yesu ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.