Mateus 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu Yesu ɩwɩ asʋ́n alɩ brɛ́ ámʋtɔ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane amʋ nɩ. Mʋlákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ. Mʋ́ sʋ́ ɔdɛ ofúla anfɩ odu bwɛ nɩ́.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́mɔ Yohane, támɛ olenya ahá ámʋ ifú, tsúfɛ́ bʋtobú Yohane ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Támɛ ɛkɛ ɔkʋá Owíe Herode dɛ́ mʋ ɔkwɩɩ́kɛ́ gyí a, mʋ ka Herodia mʋ bi tsɩ́hɛ́ lóbowie ɔbʋntɔ tsa Herode mʋa mʋ ahandɛ ansɩ́tɔ́. Mʋ ɩtsáa amʋ lɔ́wa owíe amʋ ansigyí.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Mʋ́ sʋ ɔlɛka ntam ɔbɛ́ɛ, ɔbɛ́ha mʋ tógyítɔ́á odeklé.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Otsibi amʋ mʋ yin lɛ́ha mʋ ɔlɛbláa Herode ɔbɛ́ɛ, “Ndekléá fʋpʋ́ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane nwun dɩnka ɩlɩ́nsʋ́ ha mɩ sésééséi.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han Herode, támɛ mʋ ntam amʋ́ʋ́ ɔlɛka, pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ sʋ á, ɔlɛha mʋ ahá ɔtɩ́npʋ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ tɔ́á otsibi amʋ lafɩ́tɛ́ ha mʋ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ahá ɔtɩ́npʋ amʋ lɛ́yɛtɩn Yohane nwun obu ɔdɩkpá ɩnʋ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ nwun ámʋ dɩ́nká ɩlɩ́nsʋ́ ba otsibi amʋ, mʋ ɛ́ ɔlɔpʋya mʋ yin Herodia.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ bɛba botsu mʋ satin yópulá. Mʋ́ ɔma a, bɔyɔ yɛ́bláa Yesu asʋ́n ánɩ́ ɩlaba.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yesu lénya nú asʋ́n ámʋ alɩ, olowie ɔklʋntɔ, fá ntsu yétsiá ɔtɩnɛkʋ mʋ nkʋlɛ. Támɛ ɔdɔm ámʋ bɛbɩ ɔtɩ́nɛ́á ɔyɔ́. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ ayabitɔ tsú amʋ́ awúlusʋ gya mʋ nkpá.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Brɛ́á ɔlɛkplɩ́ dalɩ ɔklʋn amʋtɔ, wun ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ á, amʋ́ asʋ́n lɔwa mʋ nwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtsa amʋ́tɔ́ alɔpʋ.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Owí lɔpɔn a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba mʋ wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Dimbísʋ́ nfɩ gyí, owí ɛ́ dɛta. Mʋ́ sʋ ha amʋ́ abʋyɔ awúluá ɩbʋ bomlí nfɩ asɩ yɔhɔ tɔkʋ gyi.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Imehián ánɩ́ bɔ́yɔ. Mlɩdunka tɔkʋ ha amʋ́ abʋgyi.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Tɔ́á anɩbʋ fɛ́ɛ́ gyí bodobodo apin anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ pɛ́.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsu ba mɩ.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha ahá ámʋ betsiatsía ɩfa bɔbwɛ amʋsʋ. Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Ɩnʋ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía bodobodo amʋtɔ há akasɩ́pʋ́ amʋ, amʋ́ ɛ́ beye mʋ́ ha ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ síanhɛ amʋ. Ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ayin ánɩ́ begyi atɔ́ ámʋ nkʋlɛ bʋgyi fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000). Bʋmɛkla atsɩ mʋ́a nyebí mʋ́.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́ha akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋwíe ɔklʋntɔ, abʋgyankpa fa ɔpʋ amʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn. Mʋ mʋ́ olesin ɔma sí ahá ámʋ ɔkpa.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Brɛ́á olesi amʋ́ ɔkpa tá á, ɔlɔdʋ yɔ́ bʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ. Mʋ nkʋlɛ oletsiá ɩnʋ yɔ́fʋn owi tahɛ́.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔklʋn amʋ lawíé ntsu nsɩnɛ́. Ilefia afú kpɔnkpɔntɩ kʋ, ɔpʋ amʋ lɔ́wa dabɩ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Bakɛ-bakɛ a, Yesu lɛ́natɩ́ ntsu ámʋsʋ ayabitɔ buo amʋ́.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Brɛ́á bowun mʋ, ɔna ɔpʋ amʋsʋ á, benya ifú sʋ́rá okitikíti, blɩ́ bɛɛ, “Fúli ogyi.”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Támɛ ɔlɔwa ɔsa bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩwa klʋn. Mɩ́ nɩ́. Mlɩmánya ifú.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nɩ́ fʋ́ nɩ́ mʋ́ á, ha mɩ́ ɛ́ annatɩ ɔpʋ amʋsʋ bɔtʋ fʋ́.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ ba.” Petro lɛ́dalɩ ɔklʋn amʋtɔ ɔna ɔpʋ amʋsʋ ɔyɔ́ Yesu wá.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Támɛ brɛ́á olowun alɩá afú ámʋ ɔnɔ́ bʋ ɔnlɩn á, ifú lowie mʋ ayetɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mɛ bɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔkplʋ́n kpolí Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, hɔ mɩ!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ɩnʋnʋ Yesu lɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ kɩ́tá mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ hógyi mɔtsɔ́. Ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ nwɛ́ɛn gyí?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Benya dʋ́ wíé ɔklʋn amʋtɔ alɩ, afú ámʋ lɛ́ka itin.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ɩnʋ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɔklʋn amʋtɔ ámʋ bɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, blɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, Bulu mʋ Bi fʋ́gyi.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Yesu mʋa amʋ́nyɔ bɛfa ɔpʋ amʋ yési Genesaret otsubúnɔ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Brɛ́á ɩnʋfɔ bɛbɩ ánɩ́ mʋ nɩ á, bɔwa abí ya amʋ́ awúlu fɛ́ɛ́sʋ́, há amʋ́ bɔpʋ alɔpʋ fɛ́ɛ́ ba mʋ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Bokokóli Yesu bɛɛ, ɔhá alɔpʋ amʋ abʋpʋ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ ɔdanʋ́ kpán. Amʋ́á bɔpʋ ɩbɩ da mʋ́ fɛ́ɛ́ benya ɩlɔtsá.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.