Mateus 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu Yesu ɩwɩ asʋ́n alɩ brɛ́ ámʋtɔ.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane amʋ nɩ. Mʋlákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ. Mʋ́ sʋ́ ɔdɛ ofúla anfɩ odu bwɛ nɩ́.”
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 — ausente —
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 — ausente —
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́mɔ Yohane, támɛ olenya ahá ámʋ ifú, tsúfɛ́ bʋtobú Yohane ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Támɛ ɛkɛ ɔkʋá Owíe Herode dɛ́ mʋ ɔkwɩɩ́kɛ́ gyí a, mʋ ka Herodia mʋ bi tsɩ́hɛ́ lóbowie ɔbʋntɔ tsa Herode mʋa mʋ ahandɛ ansɩ́tɔ́. Mʋ ɩtsáa amʋ lɔ́wa owíe amʋ ansigyí.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Mʋ́ sʋ ɔlɛka ntam ɔbɛ́ɛ, ɔbɛ́ha mʋ tógyítɔ́á odeklé.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Otsibi amʋ mʋ yin lɛ́ha mʋ ɔlɛbláa Herode ɔbɛ́ɛ, “Ndekléá fʋpʋ́ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane nwun dɩnka ɩlɩ́nsʋ́ ha mɩ sésééséi.”
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han Herode, támɛ mʋ ntam amʋ́ʋ́ ɔlɛka, pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ sʋ á, ɔlɛha mʋ ahá ɔtɩ́npʋ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ tɔ́á otsibi amʋ lafɩ́tɛ́ ha mʋ.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Ahá ɔtɩ́npʋ amʋ lɛ́yɛtɩn Yohane nwun obu ɔdɩkpá ɩnʋ.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ nwun ámʋ dɩ́nká ɩlɩ́nsʋ́ ba otsibi amʋ, mʋ ɛ́ ɔlɔpʋya mʋ yin Herodia.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ bɛba botsu mʋ satin yópulá. Mʋ́ ɔma a, bɔyɔ yɛ́bláa Yesu asʋ́n ánɩ́ ɩlaba.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Yesu lénya nú asʋ́n ámʋ alɩ, olowie ɔklʋntɔ, fá ntsu yétsiá ɔtɩnɛkʋ mʋ nkʋlɛ. Támɛ ɔdɔm ámʋ bɛbɩ ɔtɩ́nɛ́á ɔyɔ́. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ ayabitɔ tsú amʋ́ awúlusʋ gya mʋ nkpá.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Brɛ́á ɔlɛkplɩ́ dalɩ ɔklʋn amʋtɔ, wun ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ á, amʋ́ asʋ́n lɔwa mʋ nwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtsa amʋ́tɔ́ alɔpʋ.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Owí lɔpɔn a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba mʋ wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Dimbísʋ́ nfɩ gyí, owí ɛ́ dɛta. Mʋ́ sʋ ha amʋ́ abʋyɔ awúluá ɩbʋ bomlí nfɩ asɩ yɔhɔ tɔkʋ gyi.”
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Imehián ánɩ́ bɔ́yɔ. Mlɩdunka tɔkʋ ha amʋ́ abʋgyi.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Tɔ́á anɩbʋ fɛ́ɛ́ gyí bodobodo apin anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ pɛ́.”
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsu ba mɩ.”
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha ahá ámʋ betsiatsía ɩfa bɔbwɛ amʋsʋ. Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Ɩnʋ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía bodobodo amʋtɔ há akasɩ́pʋ́ amʋ, amʋ́ ɛ́ beye mʋ́ ha ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ síanhɛ amʋ. Ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Ayin ánɩ́ begyi atɔ́ ámʋ nkʋlɛ bʋgyi fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000). Bʋmɛkla atsɩ mʋ́a nyebí mʋ́.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́ha akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋwíe ɔklʋntɔ, abʋgyankpa fa ɔpʋ amʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn. Mʋ mʋ́ olesin ɔma sí ahá ámʋ ɔkpa.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Brɛ́á olesi amʋ́ ɔkpa tá á, ɔlɔdʋ yɔ́ bʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ. Mʋ nkʋlɛ oletsiá ɩnʋ yɔ́fʋn owi tahɛ́.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔklʋn amʋ lawíé ntsu nsɩnɛ́. Ilefia afú kpɔnkpɔntɩ kʋ, ɔpʋ amʋ lɔ́wa dabɩ.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Bakɛ-bakɛ a, Yesu lɛ́natɩ́ ntsu ámʋsʋ ayabitɔ buo amʋ́.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Brɛ́á bowun mʋ, ɔna ɔpʋ amʋsʋ á, benya ifú sʋ́rá okitikíti, blɩ́ bɛɛ, “Fúli ogyi.”
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Támɛ ɔlɔwa ɔsa bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩwa klʋn. Mɩ́ nɩ́. Mlɩmánya ifú.”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nɩ́ fʋ́ nɩ́ mʋ́ á, ha mɩ́ ɛ́ annatɩ ɔpʋ amʋsʋ bɔtʋ fʋ́.”
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ ba.” Petro lɛ́dalɩ ɔklʋn amʋtɔ ɔna ɔpʋ amʋsʋ ɔyɔ́ Yesu wá.
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Támɛ brɛ́á olowun alɩá afú ámʋ ɔnɔ́ bʋ ɔnlɩn á, ifú lowie mʋ ayetɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mɛ bɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔkplʋ́n kpolí Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, hɔ mɩ!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Ɩnʋnʋ Yesu lɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ kɩ́tá mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ hógyi mɔtsɔ́. Ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ nwɛ́ɛn gyí?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Benya dʋ́ wíé ɔklʋn amʋtɔ alɩ, afú ámʋ lɛ́ka itin.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Ɩnʋ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɔklʋn amʋtɔ ámʋ bɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, blɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, Bulu mʋ Bi fʋ́gyi.”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Yesu mʋa amʋ́nyɔ bɛfa ɔpʋ amʋ yési Genesaret otsubúnɔ.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Brɛ́á ɩnʋfɔ bɛbɩ ánɩ́ mʋ nɩ á, bɔwa abí ya amʋ́ awúlu fɛ́ɛ́sʋ́, há amʋ́ bɔpʋ alɔpʋ fɛ́ɛ́ ba mʋ.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Bokokóli Yesu bɛɛ, ɔhá alɔpʋ amʋ abʋpʋ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ ɔdanʋ́ kpán. Amʋ́á bɔpʋ ɩbɩ da mʋ́ fɛ́ɛ́ benya ɩlɔtsá.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.