Mateus 12
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔtsʋn ayó ndɔ kʋtɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Akʋ́n dɛ akasɩ́pʋ́ amʋ, sʋ bɔpʋsáa ayó ámʋ kʋ wɩ́.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Farisifɔ akʋ bowun amʋ́, bɛbláa Yesu bɛɛ, “Kɩ, fʋ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋdɛ tɔ́á mbla mɛha ɔkpa bwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́!”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmɔ́kʋ́kla nu tɔ́á Owíe Dawid lɔ́bwɛ brɛ́á akʋ́n dɛ mʋa mʋ abúopʋ kɩ?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Olebitíwíé Bulu osúmkpa yótsu bodobodoá bapʋ́há Bulu igyí ba, mʋa mʋ abúopʋ amʋ begyi. Bulu igyí ahapʋ́ nkʋlɛ bɛha ɔkpa, bʋtegyi alɩ bodobodo amʋ.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Mlɩlakla Mose Mbla, nú ánɩ́ Bulu igyí ahapʋ́ ámʋ bʋtɔyɔ́ agyʋ́má Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, támɛ bʋtamahá amʋ́ ɩpɔ́n.
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ bʋ́ʋ nfɩ á.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Bulu asʋ́n lɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nwewúun ntekle, megyí igyíha.’ Nɩ́ mlɩyin mʋ́ asɩ á, tɛkɩ mlɩmɛ́ɛha ahá ánfɩ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ánfɩ ɩpɔ́n.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ gyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ mʋ wie nɩ.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Yesu lɛ́natɩ́ ɩnʋ, ɔlɔyɔ Yudafɔ ofíakpa.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Olowun oyin ɔkʋá mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú ɩnʋ. Farisifɔ ámʋ bʋdɛ Yesu tɛ́ɛ. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ bʋtsáa ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ bʋ kufa, alakpádá wíé ibúntɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ á, ɔmɛ́ɛlɛ mʋ?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Yɛ́ɛ nyankpʋsa bʋ labi dʋn kufa a? Mʋ́ sʋ mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ ɔha ɔbɔ́bwɛ yilé ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.”
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa oyin ámʋ́ʋ́ mʋ ɩbɩ lawú ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tɩnkɩ fʋ́ ɩbɩ amʋ.”
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Támɛ mʋ́ ó á, Farisifɔ ámʋ bɛdalɩ yɛ́kɩtá agywɩɩn alɩá bɔ́bwɛ bɔ́mɔ Yesu.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛnatɩ́ ɩnʋ. Ɔdɔm bobuo mʋ, ɔlɛtsa amʋ́tɔ́ alɔpʋ fɛ́ɛ́ ɩlɔ.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Mʋ́ʋ́ ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, bʋmáha ahá abʋbɩ mʋ.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Ɩ́nɩ lɛ́ha asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia lɛ́blɩ́ yáɩ́ ámʋ lɛ́ba mʋ́tɔ́ nɩ́.
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 Ɔbɛ́ɛ,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Oméegyi nwɛ́ɛn, ɔmɔ́ɔkplʋ́n.
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Obénya klʋn há ahá ánɩ́ amʋ́ hógyi ɔnɔ́ ma ɔnlɩn,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ bɔ́pʋ ansɩ́ dɩ́nká mʋsʋ.”
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Ɩnʋ bɔpʋ oyin ɔkʋ ba Yesu, ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ. Mʋ́ sʋ ɩlɛha mʋ ansíbi lobwie; álatɔ́ omúmu ɛ́. Yesu lɛ́tsa mʋ ɩlɔ, ɔdɛ atɔ́ wúun, ɔdɛtɔɩ́ ɛ́.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́, bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Megyí Dawid mʋ na ámʋ nɩ?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Támɛ Farisifɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛblɩ́ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ owíe Beelsebul túmi ɔ́dɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Iwíe ogyíkpá ánɩ́ ɩlaye anyɔ, bʋdɛ aba kɔ bɛ́dɩda. Alɩ kɛ́n wúlu ntɛ́ɛ wóyí oduá mʋ́tɔ́ atsiápʋ́ bʋdɛ aba kɔ ɛ́ itobwíé nɩ́.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Mʋ́ sʋ nɩ́ Ɔbʋnsám dɛ́ mʋ ɩwɩ gyáa a, mʋ iwíegyí bɛ́dɩda.
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Nɩ́ Beelsebul túmi ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ á, mʋ́mʋ́ ma túmi mlɩ abí ɛ́ bʋdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ? Mlɩ abí ámʋ onutó obégyi mlɩ asʋ́n.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Támɛ ɩ́nɩá Bulu Ɔŋɛ́ ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ sʋ á, mlɩbɩ ánɩ́ Bulu iwíegyí ámʋ laba mlɩ wá dodo.”
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ wíé ɔwʋnlɩ́npʋ́ wóyítɔ́ yɔ́kʋlá mʋ atɔ́, nkɛ́tɩ alagyankpá kɩ́klɩ mʋ tswɩ, asa ɔbɛ́talɩ́ kʋ́lá mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 Ɔhá ánɩ́ omobuo mɩ dɛ́ mɩ́ lu. Ɔhá ánɩ́ ɔmɛdɛ́ mɩ́ tsa akpa ahá ba Bulu ɛ́ dɛ́ amʋ́ gyáa tɛɩ́a mɩ.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Ɩ́nɩ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu obési ahá lakpan pʋ́ abususʋ kugyíkʋ kíé amʋ́. Támɛ nɩ́ ɔkʋ ɔblɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ abususʋ a, Bulu méesikíé mʋ ɛkɛkɛɛkɛ.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Nɩ́ ɔkʋ lɛ́blɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ ɩwɩ asʋn laláhɛ a, Bulu ɔbɛ́talɩ́ sikíé mʋ. Támɛ nɩ́ ɔkʋ lɛ́blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ asʋn laláhɛ mʋ́ á, Bulu méesikíé ɔhá ámʋ ndɛ ɔyɩ kɛhɛ, ntɛ́ɛ brɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋtɔ.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 Oyí abí bʋtɔpʋ́bɩ́ mʋ́. Oyi wankláán toswíé abi wankláán. Oyi laláhɛ ɛ́ toswíé abi laláhɛ.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Mlɩ awɔ abí-aná! Nkálɩ mlɩ aha laláhɛ mlɛ́talɩ́ blɩ́ asʋn wankláán? Tsúfɛ́ tɔ́á ɩdʋn ɔha klʋn a, mʋ́tɛ́dálɩ tsu mʋ ɔnɔ́.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ɔha wankláán tɛblɩ́ asʋn wankláán tsú mʋ klʋntɔ, ɔha laláhɛ ɛ́ tɛblɩ́ asʋn laláhɛ tsú mʋ klʋntɔ.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhagyíɔha ɔbɛ́lɛ asʋn laláhɛ kugyíkʋá ɔlɛblɩ́ ɔnɔ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Tsúfɛ́ ɔha asʋn blɩ́hɛ́ Bulu ɔbɔ́pʋhá mʋ asʋ ntɛ́ɛ ɩpɔ́n.
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Mʋ́ʋ́ Farisifɔ pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ akʋ bɛbláa Yesu bɛɛ, “Osunápʋ́, anɩdéklé anɩaa fʋbwɛ́ɛ osúna kʋ suna anɩ.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ “Mlɩ ndɛmba-abí laláhɛ ánɩ́ mlɩladálɩ Bulu ɔma. Mlɩdɛ́ osúna dunká amlɩwun, támɛ mlɩmóowun kʋkʋʋkʋ dʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yona osúna amʋ.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Alɩ ámʋ́ʋ́ Yona létsiá bonsu ɩwɩtɔ nkɛnsá, ɔpa mʋ́a onyé ámʋ a, alɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nétsiá ɔsʋlʋ́ʋ ɔtɔ́tɔ́ nkɛnsá, ɔpa mʋ́a onyé nɩ́.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Niniwefɔ ɛ́ bɔ́kʋsʋ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ brɛ́á Yona lɛ́da Bulu asʋ́n ɔkan súná amʋ́ á, bɛdamlí klʋntɔ ba Bulu wá. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Yona onutó lɩ́ɩ́ nfɩ á.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Seba owíe tsɩhɛ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ olotsu ɔsaasɩ́ ɔmá ɩkʋtɔ kéín gya ɔkpa ba, bonu Salomo nyánsa atosunáhɛ́. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Salomo lɩ́ɩ́ nfɩ á.”
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Nɩ́ ɔŋɛ laláhɛ ɩdálɩ ɔhatɔ á, iteyéki dimbísʋ́ dúnká ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá, támɛ ɩtamanyá.
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 Ɩnʋ ɩtɛblɩ́ ánɩ́ ibéyinkí yɔ́ mʋ́ wóyí dadatɔ. Nɩ́ ɩsánkí yɔ́ á, itowun ánɩ́ bafɛ́ɩ́ mʋ́tɔ́, lá mʋ́tɔ́ wankláán, ɩda kpan.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Iteyínkí yɛ́kpa mʋ́ aba asienɔ́ ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ lalahɛ dʋn mʋ́, bʋtɛba betsiá ɩnʋ. Ɩnʋ ɔhá ámʋ tsiátɔ́ teyíntá dʋn alɩá igyi yáɩ́. Alɩ́ ɩbɛ́ba ha mlɩ ndɛmba-abí laláhɛ anfɩ nɩ́.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Brɛ́á Yesu trá ɔdɛ ahá ámʋ asʋ́n bláa a, mʋ yin mʋa mʋ apíó bɛba bɛlɩɩ́ kpankpá, bʋdedunká ánɩ́ bɛ́bláa mʋ asʋ́n.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Ahá ámʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Kɩ, fʋ́ yín mʋa fʋ́ apíó bʋlɩɩ́ kpankpá. Bʋdɛ fʋ́ dunká, abʋbla fʋ asʋ́n.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amɛndɩ gyí mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó?”
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Ɩnʋ ɔlɛtɩnkɩ́ ɩbɩ sɩ́sɩ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó gyí ahá ánfɩ á.
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔbʋ ɔsʋ́sʋ́ ámʋ apɛ́ á, mʋgyí mɩ́ yín mʋ́a mɩ́ píó nɩ́.”
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.