Mateus 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Brɛ́á Yesu lɔ́pʋ agyʋ́má ánfɩ wá mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ɩbɩtɔ tá á, ɔlɔyɔ yéki Galilea awúlusʋ, súná ahá atɔ́, dá asʋ́n ámʋ ɛ́ ɔkan.
1 Após ter dado instruções aos seus doze discípulos, Jesus partiu para ensinar e pregar nas cidades daquela região.
2 — ausente —
2 Tendo João, em sua prisão, ouvido falar das obras de Cristo, mandou-lhe dizer pelos seus discípulos:
3 — ausente —
3 Sois vós aquele que deve vir, ou devemos esperar por outro?
4 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyinki yɛbláa Yohane asʋ́n ánɩ́ mlɩlabonu pʋ́ atɔ́á mlɩlabowun.
4 Respondeu-lhes Jesus: Ide e contai a João o que ouvistes e o que vistes:
5 Mlɩlabowun ánɩ́ ansibi abwiepʋ́ bʋdɛ atɔ́ wun, abɔ bʋna. Ɩlɔ pɛpɛ alɔpʋ́ ɩwɩ dɛplɩ́ɩ. Ɩsʋ atínpʋ bʋdɛ asʋ́n nu. Afúli bʋdetsinkí, ahiánfɔ ɛ́ bʋdɛ asʋn wankláán ámʋ nu.
5 os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, o Evangelho é anunciado aos pobres...
6 Bulu obóyulá ɔhá ánɩ́ mɩ́ bwɛhɛ́ mɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ.”
6 Bem-aventurado aquele para quem eu não for ocasião de queda!
7 Brɛ́á Yohane akasɩ́pʋ́ ámʋ beyinkí bɔyɔ́ á, Yesu lɔ́wa tɔɩ́ tsú Yohane ɩwɩ súná ɔdɔm amʋ bɩ. Ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á mlɩlɛ́dalɩ yɔ dimbísʋ́ ɩnʋ á, ntɔ ɔkɩ́kpa mlɩlɔ́yɔ? Fɩtáa ánɩ́ afú dɛ mʋ́ tsʋ́ʋn lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ!
7 Tendo eles partido, disse Jesus à multidão a respeito de João: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
8 Nɩ́ megyí mʋ́ á, ntɔ kóún ɔkɩ́kpa mlɩlɔ́yɔ? Ɔhá ánɩ́ ɔdɩdɩ́ ntsrim? Ɛkɛkɛɛkɛ! Awíe wóyí atati ámʋ odu adɩdápʋ́ bʋtetsíá.
8 Que fostes ver, então? Um homem vestido com roupas luxuosas? Mas os que estão revestidos de tais roupas vivem nos palácios dos reis.
9 Mlɩbla mɩ! Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ mlɩlɛ́dalɩ yɛ́kɩ? Ee, Yohane nɩ. Ɔdʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́.
9 Então por que fostes para lá? Para ver um profeta? Sim, digo-vos eu, mais que um profeta.
10 Mʋ ɩwɩ asʋ́n Bulu lɛ́blɩ́ bɔwanlɩ́n mʋ́ tswɩ bɛɛ, ‘Kɩ, ndɛ obí wa gya fʋ nkpá. Mʋ ɔbɛ́la ɔkpa há fʋ́ nɩ́.’
10 É dele que está escrito: Eis que eu envio meu mensageiro diante de ti para te preparar o caminho {Ml 3,1}.
11 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔha tsɩhɛ́ lakɛn kwɩɩ́ mɔ́fʋn Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane, támɛ mʋ ɛ́ ɔmɔfʋn Bulu iwíegyí ámʋtɔ ɔkʋsʋ kʋ́ráá.
11 Em verdade vos digo: entre os filhos das mulheres, não surgiu outro maior que João Batista. No entanto, o menor no Reino dos céus é maior do que ele.
12 Tsú Yohane brɛ́sʋ́ bɔtʋ ndɛ á, ahá bʋdɛ Bulu iwíegyí ámʋ prɩ́ɩ ɔwʋnlɩ́nsʋ́. Awʋnlɩ́npʋ́ bʋdɛ mʋ́ prɩ́ɩ.
12 Desde a época de João Batista até o presente, o Reino dos céus é arrebatado à força e são os violentos que o conquistam.
13 Tsúfɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ pʋ́ Mose Mbla ámʋ bɔfʋn Yohanesʋ fɛ́ɛ́ bɔtɔɩ́ tsú Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ.
13 Porque os profetas e a lei tiveram a palavra até João.
14 Nɩ́ mlɔ́hɔ asʋ́n ámʋ gyi a, mʋ́mʋ́ mlɛ́bɩ ánɩ́ mʋgyí Elia. Mʋ ɔbɛ́ba nɩ.
14 E, se quereis compreender, é ele o Elias que devia voltar.
15 Ɔhá ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu.
15 Quem tem ouvidos, ouça.
16 “Séi ánfɩ á, amɛndɩ nɔ́pʋ ndɛmba-abí ánfɩ kápʋ́? Bʋgyi fɛ́ nyebíá bʋtsie dɩnsʋ bʋdɛ aba kpolí,
16 A quem hei de comparar esta geração? É semelhante a meninos sentados nas praças que gritam aos seus companheiros:
17 blɩ́ bɛɛ, ‘Anɩlapléí ansigyísʋ́, mlɩmɛ́tsa. Mʋ́ sʋ anɩlalá wá awɩrɛhɔ ɩlʋ, támɛ mlɩmósu.’
17 Tocamos a flauta e não dançais, cantamos uma lamentação e não chorais.
18 Mlɩgyí fɛ́ nyebí ánfɩ, tsúfɛ́ Yohane lɛ́ba á, oletsiá klɩ́ ɔnɔ́, omonu ntá, támɛ mlɩaa, ‘Ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ!’
18 João veio; ele não bebia e não comia, e disseram: Ele está possesso de um demônio.
19 Támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ naba ndɛ atɔ́ gyí, ndɛ ntá núu. Mʋ́ ɛ́ mlɩaa, ‘Mlɩkɩ opotsuapʋ pʋ́ nta ɔbʋpʋ́, lakpan abwɛpʋ́ pʋ́ lampóo ahɔ́pʋ onyawíe.’ Támɛ Bulu ɔha tsiátɔ́ tɛlɛ́ mʋ nyánsa ɔwan.”
19 O Filho do Homem vem, come e bebe, e dizem: É um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e dos devassos. Mas a sabedoria foi justificada por seus filhos.
20 Yesu lɔ́pʋ ɔblɔ́ tɔ́ɩ́ tsú awúlu akʋ ɩwɩ. Awúlu amʋá ɔlɔbwɛ ofúla akpɔnkpɔntɩ mʋ́tɔ́, támɛ bʋmɛdamlí klʋntɔ ámʋ.
20 Depois Jesus começou a censurar as cidades, onde tinha feito grande número de seus milagres, por terem recusado arrepender-se:
21 Ɔbɛ́ɛ, “Korasinfɔ, mlɩgyɔwɩ. Betsaidafɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́. Nɩ́ Tiro pʋ́ Sidon awúlu laláhɛ amʋtɔ nɔbwɛ ofúla akpɔnkpɔntɩ ánfɩ nɔbwɛ mlɩtɔ á, tɛkɩ bɛdamlí klʋntɔ dodoodo. Tɛkɩ bʋda akpekpetɔ, bakpá nsúó wá nwuntɔ pʋ́súná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
21 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque se tivessem sido feitos em Tiro e em Sidônia os milagres que foram feitos em vosso meio, há muito tempo elas se teriam arrependido sob o cilício e a cinza.
22 Mlɩbɩ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ mlɩ ɩsʋ mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ dʋn Tiro mʋ́a Sidonfɔ.
22 Por isso vos digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Tiro e para Sidônia que para vós!
23 Mlɩ Kapernaumfɔ, mlɩdéklé mlɩaa mlótsu ɩwɩ fʋ́á alɩɩ yɔ́wɔ ɔsʋ́sʋ́? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu ɔbɛ́ba mlɩ asɩ yówie afúlitɔ. Tsúfɛ́ nɩ́ Sodom wúlutɔ nɔbwɛ ofúla akpɔnkpɔntɩ ánfɩ odu á, tɛkɩ wúlu amʋ ɩtráa bʋ ɩnʋ bɔtʋ ndɛ.
23 E tu, Cafarnaum, serás elevada até o céu? Não! Serás atirada até o inferno! Porque, se Sodoma tivesse visto os milagres que foram feitos dentro dos teus muros, subsistiria até este dia.
24 Mlɩkaɩn ánɩ́ Bulu obówun Sodomfɔ nwɛ asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ dʋn mlɩ.”
24 Por isso te digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Sodoma do que para ti!
25 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu lɔ́bɔ mpáɩ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, ɔsʋ́ mʋa asɩ Owíé! Nɛdá fʋ́ ɩpán ánɩ́ falɛ́ tɔ́á fɔpʋŋáín anyansapʋ pʋ́ asʋ́n abɩpʋ́ ɔwan súná ahá ánɩ́ bʋmeyín ɔlala, bʋgyi fɛ́ nyebí.
25 Por aquele tempo, Jesus pronunciou estas palavras: Eu te bendigo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas aos sábios e entendidos e as revelaste aos pequenos.
26 Ee, Mɩ́ Sɩ́! Alɩ́ fʋdeklé fɛɛ ɩbá mʋ́tɔ́ nɩ́.”
26 Sim, Pai, eu te bendigo, porque assim foi do teu agrado.
27 “Mɩ́ Sɩ́ lɔ́pʋ tógyítɔ́ wá mɩ́ ɩbɩtɔ. Ɔhaa méyín Obí ámʋ, nkɛ́tɩ Ɔsɩ́ ámʋ nkʋlɛ. Ɔhaa méyín Ɔsɩ́ ámʋ ɛ́, nkɛ́tɩ Obí ámʋ pʋ́ ɔhá ánɩ́ Obí ámʋ latsúlá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ súná mʋ.”
27 Todas as coisas me foram dadas por meu Pai; ninguém conhece o Filho, senão o Pai, e ninguém conhece o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho quiser revelá-lo.
28 “Mlɩba mɩ́ wá, mlɩ ahá ánɩ́ ɩlapíán mlɩ, mlɩ atɔ sʋráhɛ́ dɛ mlɩ dʋ́ʋn. Nɛ́ha mlɛ́da ɔkpʋ́nʋ́.
28 Vinde a mim, vós todos que estais aflitos sob o fardo, e eu vos aliviarei.
29 Mlɩba ɩwɩasɩ ha mɩ, amlɩsuan mɩ, tsúfɛ́ nɛba ɩwɩasɩ, nolwií, mɛ́nɩ mlénya iwilwii.
29 Tomai meu jugo sobre vós e recebei minha doutrina, porque eu sou manso e humilde de coração e achareis o repouso para as vossas almas.
30 Tsúfɛ́ mɩ́ wá tsiá bʋ atsiálɛ́. Mɩ́ atɔ sʋráhɛ́ ɛ́ mɔ́ɔdʋn mlɩ sʋrá.”
30 Porque meu jugo é suave e meu peso é leve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.