Marcos 8

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nkɛ ámʋtɔ á, ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛtrá befia Yesu wá. Amʋ́ atogyihɛ lɛta. Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́tɩ mʋ akasɩ́pʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Ahá ánfɩ asʋ́n dɛ mɩ́ nwɛ wa. Ndɛ ɛkɛ sáásɩ́ ɔpá bʋbuo mɩ. Bʋtráa bʋma tɔtɔá bégyi.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Nɩ́ nɛhá amʋ́ bɔpʋ́ akʋ́n nátɩ́ bɔyɔ́ wóyí á, ansɩ́tɔ́ béyébi amʋ́ ɔkpatɔ, tsúfɛ́ amʋ́tɔ́ akʋ ɔkpa bʋ ɩfɔ́.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Mʋ́ʋ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Nkʋ́nʋ́ abénya atogyihɛ há ahá ánfɩ fɛ́ɛ́ bégyi mwɛ dimbí ánfɩsʋ.”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bodobodo afɩnɩ mlɩbʋ?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Yesu lɛ́ha ɔdɔm amʋ betsiá ɔsʋlʋ́tɔ. Mʋ́ʋ́ olotsu bodobodo asienɔ́ ámʋ, dá Bulu ɩpán, olebiabía mʋ́tɔ́ há akasɩ́pʋ́ amʋ beye mʋ́ há amʋ́.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Bʋbʋ ntsutso iye bwáhɛ́ kpalobí kʋ ɛ́. Yesu lóyulá mʋ́sʋ́, ɔlɔpʋ mʋ́ ɛ́ há akasɩ́pʋ́ amʋ, beye ha amʋ́.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ isíanhɛ bʋ́lá alakpá yilé asienɔ́.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Ahá ámʋ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-na (4,000), Yesu lési amʋ́ ɔkpa.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Ɩnʋnʋ mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔdʋ wíé ɔklʋntɔ ba Dalmanutafɔ ɔsʋlʋ́sʋ.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Farisifɔ bonu ánɩ́ Yesu laba ɩnʋ, bɛba bʋdɛ mʋ asʋ́n fɩtɛ́. Bɛbláa mʋ bɛɛ, ɔbwɛ́ɛ osúna pʋsuna amʋ́ ánɩ́ lɛ́lɛ́ otsú Bulu wá.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Yesu lɔ́lʋn ɔŋɛ́ fʋ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩ ndɛmba-abí mlɩdɛ́ osúna dunká amlɩwun? Mbláa mlɩ ɔnɔkwalɩ. Mmɔ́ɔbwɛ osúna kʋkʋ súná mlɩ!”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ sí amʋ́, yɔ́ dʋ wíé ɔklʋntɔ, fá ɔpʋ ámʋ yɔ́ mʋ́ ɔbɩn.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɛkaɩ́n tsú bodobodo kɩ́tá. Ipin kʋlɛ pɛ́ bʋ ɔklʋn amʋtɔ.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Brɛ́á bʋdɩn ntsu ámʋsʋ bɔyɔ́ á, Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán Farisifɔ pʋ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode bodobodotu-afásʋ́.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Bodobodo amʋ́ʋ́ anɩmɛ́dɛ́ ámʋ sʋ́ ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́ lóó?”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Yesu lónu asʋ́n ánɩ́ bʋdɛblɩ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́blɩ́ mlɩaa, mlɩmɛ́dɛ́ bodobodo? Mʋ́ sʋ ɩklʋntɔ bʋ mlɩ odwin mlɩ ɛ́?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Mlɩ ansíbi tamawun atɔ́, mlɩ asʋ ɛ́ tamanú asʋ́n? Mlɩtamakáɩ́n asʋ́nsʋ́?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Brɛ́á neye bodobodo apin anu ámʋ há ahá mpɩ́m-nu (5,000) á, isíanhɛ alakpá afɩnɩ mlɩlɔ́tɔsɩ́?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 “Bodobodo apin asienɔ́ ámʋ́ʋ́ neye ha ahá mpɩ́m-na ámʋ ɛ́ mɛ́, isíanhɛ alakpá yílé afɩnɩ mlɩlɔ́tɔsɩ́?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩmɔkʋ́wánkɩ́ mlɩ kɩ?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba Betsaida wúlutɔ. Aha akʋ bɛkpa ansibi obwiepʋ́ ɔkʋ ba. Bobwií ɩpa há mʋ bɛɛ, ɔpʋ́ʋ ɩbɩ da mʋ, ɔtsa mʋ ɩlɔ.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Yesu lɛ́kɩtá ansibi obwiepʋ́ ámʋ ɩbɩ, kpá mʋ dálɩ wúlu amʋtɔ. Ɩnʋ olotu atsʋnɔ́ dɩ́nká oyin ámʋ ansíbisʋ, pʋ́ ɩbɩ dɩ́nká mʋsʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋdɛ atɔ́ wúun?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ansibi obwiepʋ́ ámʋ lótsu nwun fʋ́á kɩ, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ anyánkpʋ́sa wúun, támɛ bʋgyi fɛ́ nyí bʋna.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Ɩnʋ Yesu lɛ́trá pʋ mʋ ɩbɩ dɩ́nká mʋ ansíbisʋ. Oyin ámʋ lóbwií ansíbi kɩ a, mʋ ansíbi lawá alɛ́, ɔdɛ tógyítɔ́ wúun wankláán ngya.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Yesu léyinkía mʋ sɩ́sɩ́ wóyítɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ laa yɔ wóyí. Mátepí wíé wúlu amʋtɔ kʋ́ráá.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛnatɩ́ ɩnʋ bɔyɔ́ Kaesarea Filipi awúlusʋ. Brɛ́á bʋna ɔkpatɔ á, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma ahá bɛɛ ngyi?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Akʋ bɛɛ, fʋ́gyí Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane. Akʋ bɛɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Elia. Akʋ ɛ́ bɛɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋ.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ɛ́ mɛ́? Mlɩa mɩ́gyí ma?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ɩnʋ ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmábláa ɔhaa mɩ́ ɩwɩ asʋ́n ánfɩ.”
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ɩnʋ Yesu léfi asɩ ɔdɛ asʋ́ntɔ́ lɛ súná amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ilehián ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ɩwɩɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ. Yudafɔ ahandɛ, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ fɛ́ɛ́ bekiná mɩ́ bɛɛ, megyí mɩ́gyí Kristo amʋ. Bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ nkɛnsá ɔma.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ɔmɔpʋ asʋ́n ánfɩ ŋáín amʋ́. Mʋ́ sʋ Petro lɛ́tɩ mʋ ya ɩtsɛ́tɔ́ yɛ́ka mʋ itin ɔbɛ́ɛ, ɔmátrá blɩ́ alɩ.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Ɩnʋ ɔlɛdamlí kɩ akasɩ́pʋ́ amʋ, ɔlɔkplʋ́n wa Petro ɔbɛ́ɛ, “Satan, natɩ tɛɩ mɩ́sʋ́! Megyí tɔ́á Bulu dɛ́gywɩɩ́n fʋdɛgywɩɩ́n, anyánkpʋ́sa klɛ́ fʋdɛgywɩɩ́n.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Ɩnʋ ɔlɛtɩ ɔdɔm amʋ pʋ́ mʋ akasɩ́pʋ́ ba mʋ ɩwɩ wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔkʋ dékléá obóbuo mɩ á, osíi tɔ́á otekle bwɛ, otsu mʋ oyikpalíhɛ bobuo mɩ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ lɛ́prɩ mʋ nkpa á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ lɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ nkpa mɩ́a Bulu asʋn wankláán ámʋsʋ á, Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Nɩ́ ɔkʋ onyá ɔyɩ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́, támɛ ɔhʋ́lɩ mʋ ɔkláa a, labi mɔmʋ ɩlɔwa há mʋ?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ntɛ́ɛ ntɔ ɔha ɔbɛ́talɩ́ pʋ́tsɛ mʋ nkpa?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ onyá mɩ́a mɩ́ atosunáhɛ́ pɛ́lɩ ndɛmba-abí laláhɛá badámlí ɔma há Bulu ansɩ́tɔ́ á, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nénya mʋ pɛ́lɩ brɛ́á mɩ́a Bulu-abɔpʋ wánkɩ́hɛ́ amʋ anɩná mɩ́ Sɩ́ numnyamtɔ abá.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.