Marcos 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛdalɩ ɔmá ámʋtɔ yínkí yɔ́ mʋ wúlutɔ.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ lenya fʋn alɩ, ɔlɔyɔ ɔdɛ atɔ́ suná Yudafɔ ofíakpa. Mʋ atosunáhɛ́ lɛha ɔnɔ́ lobwie ahá tsɔtsɔɔtsɔá bonu mʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkʋ́nʋ́ olenya nyánsa mʋ́a ofúlábwɛ túmi ánfɩ ɛ́ tsú?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Megyí atɔ́ osrépʋ́ amʋ nɩ. Megyí mʋ yin gyí Maria, mʋ apio yinhɛ́ gyí Yakobo, Yosef, Yuda pʋ́ Simon? Yɛ́ɛ anɩa mʋ apio tsɩhɛ́ ɛ́ tsie nfɩ á?” Benya ɔblɔ́ mʋsʋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ahá bʋtobú Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, támɛ mʋ wúlutɔfɔ, mʋ abusuanfɔ pʋ́ mʋ wóyítɔ́ ahá mʋ́ bʋtamabú mʋ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ɩ́nɩá bʋmɔhɔ mʋ gyi sʋ ɔmɛtalɩ́ bwɛ́ ofúla kʋkʋ, dʋn ahá kpalobí akʋsʋ ɔ́lɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká, tsá amʋ́ ɩlɔ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ɩlɔwa mʋ ifú ánɩ́ bʋmɔhɔ mʋ gyi.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ɩnʋ ɔlɛtɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ba mʋ ɩwɩ wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɔwa amʋ́ sumbí abanyɔ́-abanyɔ́. Ɔlɛha amʋ́ túmiá bɔ́pʋgyi ɔŋɛ laláhɛsʋ.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmátsu tɔtɔ kɩ́tá yɔ́ ɔkpa ámʋ, dʋn mlɩ oyi yiáhɛ́! Mlɩmátsu atogyihɛ ntɛ́ɛ akpankogyo, ntɛ́ɛ kɔ́ba kɩ́tá!
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Mlɩwa ntʋkʋta, támɛ mlɩmátsu atadɩɛ nyɔɔsɩ kɩ́tá!
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Wóyígyíwóyíá mlɔswɩ́ɩ́ mʋ́tɔ́ á, mlɩtsia ɩnʋ yɔ́fʋn brɛ́á mlɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Nɩ́ mlɔyɔ́ wúlu kʋsʋ, bʋmɔhɔ mlɩ, ntɛ́ɛ bʋmekleá bónu mlɩ atosunáhɛ́, mlɩdɛ́dalɩ mʋ́tɔ́ mlɔyɔ́ á, mlɩkpakpa mlɩ ayabitɔ-ɩsɩ wʋlɩ ɩnʋ, isuna ánɩ́ bʋmɛbɩ bwɛ́.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Mʋ́ sʋ bɔyɔ yɛ́da asʋ́n ámʋ ɔkan bɛɛ, ahá bʋdámli klʋntɔ.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Begya ɔŋɛ laláhɛ tsɔtsɔɔtsɔ lɛ́ ahátɔ, bɛkpa alɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ ofobí, tsá amʋ́ ɩlɔ.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu Yesu ɩwɩ asʋ́n ánfɩ, tsúfɛ́ mʋ ɩdayilé dɛ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́. Akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ. Mʋ́ sʋ́, ɔdɛ ofúla anfɩ odu bwɛ nɩ́.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Támɛ akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada Elia nɩ́.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Brɛ́á Herode lónu asʋ́n ámʋ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Yohane amʋ́ʋ́ nɛha bɛtɩn amʋ látsínkí tsú afúlitɔ.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Mʋ́ sʋ Herodia lɔ́hɔ Yohane asʋ́n wá ɩwɩtɔ. Ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́mɔ mʋ, támɛ ɔmɛtálɩ́, tsúfɛ́ Herode mɛ́há mʋ́ ɔkpa.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Herode yin ánɩ́ Yohane asʋ́n da ɔkpa, ogyi ɔha wankɩ́hɛ́. Mʋ́ sʋ olenya mʋ ifú, ɔlɛkɩ mʋsʋ wankláán ánɩ́ tɔtɔ mɔ́ɔbwɛ mʋ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á Yohane asʋn blɩ́hɛ́ tɛhan Herode, támɛ otekle mʋ́ nu.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Tɔ́á Herodia dédunká lɛ́ba ha mʋ. Ɛkɛ ɔkʋá Herode dɛ́ mʋ ɔkwɩɩ́kɛ́ gyí a, ɔlɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́, tɩ́ ahandɛ pʋ́ ɩsá akɔpʋ́ dɛhɛn pʋ́ Galileafɔ ahandɛ ba atɔ́ ámʋ ogyíkpá.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Brɛ́á Herodia mʋ bi tsɩ́hɛ́ lóbowie ɔbʋntɔ tsa a, ɩlɔwa Herode mʋa ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ ansigyí. Herode lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɩtɛ mɩ́ tógyítɔ́á fʋdeklé, nɛ́ha fʋ́.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ɩnʋ ɔlɛka ntam há mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́ha fʋ́ tótógyítɔ́á fɛ́fɩtɛ́ mɩ́. Nɩ́ igyi mɩ́ iwíe ogyíkpá ɩfʋn kʋ́ráá.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Otsibi amʋ lɛ́dalɩ yɛ́fɩtɛ́ mʋ yin ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nfɩ́tɛ?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ɔsasʋ otsibi amʋ lɛ́ba bɛbláa Herode ɔbɛ́ɛ, “Ndekléá fʋpʋ́ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane nwun dɩnka ɩlɩ́nsʋ́ ha mɩ sésééséi.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Asʋ́n ámʋ lɛ́hɩɛ han owíe amʋ, támɛ mʋ ntam amʋ́ʋ́ ɔlɛka, pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ sʋ á, omekleá ɔbɔ́tʋn ntam amʋ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ɩnʋnʋ ɔlɔwa mʋ ahá ɔtɩ́npʋ ɔbɛ́ɛ, ɔyɛ́tɩn Yohane nwun ba mʋ. Ɔlɔyɔ yɛ́tɩn Yohane nwun obu ɔdɩkpá ɩnʋ.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ nwun ámʋ dɩ́nká ɩlɩ́nsʋ́ ba otsibi amʋ, mʋ ɛ́ ɔlɔpʋyáa mʋ yin Herodia.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Brɛ́á Yohane akasɩ́pʋ́ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛba botsu mʋ satin yópulá.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ beyinkí bá bɛbláa mʋ atɔ́á bayɔ́bwɛ pʋ́ mʋ́á bayósuná fɛ́ɛ́.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Mʋ́ ɔma a, ahá bʋna amʋ́ wá alɩɩ, bʋmenyá ɔkpa gyi atɔ́ kʋ́ráá. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha ayɔ ɩtsɛ́tɔ́ flɛ́ɛ́n, ayɛda ɔkpʋ́nʋ́.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ɩnʋ bowie ɔklʋntɔ, pʋ́ ɔkpa bɔyɔ́ ɩtsɛ́tɔ́ ɔtɩnɛkʋ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Támɛ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bowun amʋ́, bɩ́ ɔtɩ́nɛ́á bɔyɔ́. Mʋ́ sʋ botsu awúlu ámʋ fɛ́ɛ́sʋ́, tsíí ɔsrɩ́ɩ gyankpá yówie ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ Yesu aná bɔyɔ́ ámʋ.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Brɛ́á Yesu lɛ́kplɩ́ dálɩ ɔklʋn amʋtɔ, wun ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ámʋ a, amʋ́ asʋ́n lɔwa mʋ nwɛ, tsúfɛ́ bʋgyi fɛ́ akúfa ánɩ́ bʋma ɔkpapʋ́. Mʋ́ sʋ olosuná amʋ́ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Owí lɔpɔn a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba mʋ wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɩtsɛ́tɔ́ nfɩ gyí, owí ɛ́ latá.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Ha amʋ́ abʋyɔ nkuda mʋ́a awúlu ánɩ́ ɩbʋ bomlí nfɩ asɩ yodunká tɔkʋ gyi.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka atɔ́ ha amʋ́ abʋgyi.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bodobodo apin afɩnɩ mlɩbʋ? Mlɩyɔ amlɩyɛkɩ!”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha amʋ́ abʋtsiatsia ɩfá bɔbwɛ amʋsʋ.”
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Betsiá asɩ akúsʋ́-akúsʋ́, akʋ lafa (100), akʋ ɛ́ aduenu (50).
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Mʋ́ʋ́ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Ɩnʋ olebiabía bodobodo amʋ há mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyée ha amʋ́. Oleye iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ ɛ́ há amʋ́, bɔpʋhá ahá ámʋ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ bodobodo mʋ́a iye sianhɛ amʋ a, ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ayin ánɩ́ begyi atɔ́ ámʋ nkʋlɛ bʋgyi mpɩ́m-nu (5,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Benya gyi atɔ́ ámʋ tá alɩ, Yesu lɛ́bláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋwíe ɔklʋntɔ abʋgyankpa fa ɔpʋ amʋ yɔ Betsaida wúlutɔ. Mʋ mʋ́ olesin ɔma sí ɔdɔm amʋ ɔkpa.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Brɛ́á olesi amʋ́ ɔkpa tá á, ɔlɔdʋ yɔ́ bʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Brɛ́á owí lɛta, ɔklʋn amʋ lawíé ntsu nsɩnɛ́ á, ilesi Yesu nkʋlɛ ɩbʋ ámʋsʋ.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ɩnʋ olowun ánɩ́ ɔklʋn amʋ plá dɛ ɔnlɩn wa wá akasɩ́pʋ́ amʋ, tsúfɛ́ afú kpɔnkpɔntɩ dɛtsʋ́ʋn fia amʋ́. Bakɛ-bakɛ a, Yesu lɛ́natɩ́ ntsu ámʋsʋ ayabitɔ buo amʋ́, odeklé ɔtsʋn amʋ́sʋ́.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Támɛ brɛ́á bowun mʋ a, bʋkɩ bɛɛ, fúli ogyi. Mʋ́ sʋ bɔsʋrá okitikíti.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Opúni letsií amʋ́ fɛ́ɛ́.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Mʋ́ʋ́ ɔlɔdʋ wíé ɔklʋn amʋtɔ, afú ámʋ lɛka itin á. Asʋ́n ánfɩ lɔ́wa amʋ́ wánwan.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Amʋ́ klʋntɔ-odwin sʋ bʋmɔkʋ́nyá nú bodobodo ɩwɩ asʋ́n ámʋ asɩ.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Yesu mʋa amʋ́nyɔ bɛfa ɔpʋ amʋ yési Genesaret otsubúnɔ, bɔwa ɔfɛ́ kɩ́tá ɔklʋn amʋ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Benya kplɩ́ dálɩ ɔklʋn amʋtɔ alɩ́ ahá bowun Yesu, bɩ́ mʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Mʋ́ sʋ bɛsrɩ́ yótsu amʋ́ alɔpʋ sʋ́rá akpasʋ, tsú ntɩ́nɛ́-ntɩ́nɛ́ bɔtʋ mʋ ɩnʋ.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á Yesu lɔ́yɔ, igyi wúlutɔ ntɛ́ɛ akuda ó á, bɔpʋ amʋ́ alɔpʋ bɔtswɩ brɔnʋsʋ, kókóli mʋ bɛɛ, ɔhá alɔpʋ amʋ abʋpʋ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ ɔdanʋ́ kpán. Amʋ́á bɔpʋ ɩbɩ da mʋ́ fɛ́ɛ́ benya ɩlɔtsá.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.