Marcos 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛdalɩ ɔmá ámʋtɔ yínkí yɔ́ mʋ wúlutɔ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ lenya fʋn alɩ, ɔlɔyɔ ɔdɛ atɔ́ suná Yudafɔ ofíakpa. Mʋ atosunáhɛ́ lɛha ɔnɔ́ lobwie ahá tsɔtsɔɔtsɔá bonu mʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkʋ́nʋ́ olenya nyánsa mʋ́a ofúlábwɛ túmi ánfɩ ɛ́ tsú?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Megyí atɔ́ osrépʋ́ amʋ nɩ. Megyí mʋ yin gyí Maria, mʋ apio yinhɛ́ gyí Yakobo, Yosef, Yuda pʋ́ Simon? Yɛ́ɛ anɩa mʋ apio tsɩhɛ́ ɛ́ tsie nfɩ á?” Benya ɔblɔ́ mʋsʋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ahá bʋtobú Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, támɛ mʋ wúlutɔfɔ, mʋ abusuanfɔ pʋ́ mʋ wóyítɔ́ ahá mʋ́ bʋtamabú mʋ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ɩ́nɩá bʋmɔhɔ mʋ gyi sʋ ɔmɛtalɩ́ bwɛ́ ofúla kʋkʋ, dʋn ahá kpalobí akʋsʋ ɔ́lɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká, tsá amʋ́ ɩlɔ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ɩlɔwa mʋ ifú ánɩ́ bʋmɔhɔ mʋ gyi.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ɩnʋ ɔlɛtɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ba mʋ ɩwɩ wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɔwa amʋ́ sumbí abanyɔ́-abanyɔ́. Ɔlɛha amʋ́ túmiá bɔ́pʋgyi ɔŋɛ laláhɛsʋ.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmátsu tɔtɔ kɩ́tá yɔ́ ɔkpa ámʋ, dʋn mlɩ oyi yiáhɛ́! Mlɩmátsu atogyihɛ ntɛ́ɛ akpankogyo, ntɛ́ɛ kɔ́ba kɩ́tá!
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mlɩwa ntʋkʋta, támɛ mlɩmátsu atadɩɛ nyɔɔsɩ kɩ́tá!
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Wóyígyíwóyíá mlɔswɩ́ɩ́ mʋ́tɔ́ á, mlɩtsia ɩnʋ yɔ́fʋn brɛ́á mlɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Nɩ́ mlɔyɔ́ wúlu kʋsʋ, bʋmɔhɔ mlɩ, ntɛ́ɛ bʋmekleá bónu mlɩ atosunáhɛ́, mlɩdɛ́dalɩ mʋ́tɔ́ mlɔyɔ́ á, mlɩkpakpa mlɩ ayabitɔ-ɩsɩ wʋlɩ ɩnʋ, isuna ánɩ́ bʋmɛbɩ bwɛ́.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Mʋ́ sʋ bɔyɔ yɛ́da asʋ́n ámʋ ɔkan bɛɛ, ahá bʋdámli klʋntɔ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Begya ɔŋɛ laláhɛ tsɔtsɔɔtsɔ lɛ́ ahátɔ, bɛkpa alɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ ofobí, tsá amʋ́ ɩlɔ.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu Yesu ɩwɩ asʋ́n ánfɩ, tsúfɛ́ mʋ ɩdayilé dɛ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́. Akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ. Mʋ́ sʋ́, ɔdɛ ofúla anfɩ odu bwɛ nɩ́.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Támɛ akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada Elia nɩ́.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Brɛ́á Herode lónu asʋ́n ámʋ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Yohane amʋ́ʋ́ nɛha bɛtɩn amʋ látsínkí tsú afúlitɔ.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mʋ́ sʋ Herodia lɔ́hɔ Yohane asʋ́n wá ɩwɩtɔ. Ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́mɔ mʋ, támɛ ɔmɛtálɩ́, tsúfɛ́ Herode mɛ́há mʋ́ ɔkpa.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Herode yin ánɩ́ Yohane asʋ́n da ɔkpa, ogyi ɔha wankɩ́hɛ́. Mʋ́ sʋ olenya mʋ ifú, ɔlɛkɩ mʋsʋ wankláán ánɩ́ tɔtɔ mɔ́ɔbwɛ mʋ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á Yohane asʋn blɩ́hɛ́ tɛhan Herode, támɛ otekle mʋ́ nu.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Tɔ́á Herodia dédunká lɛ́ba ha mʋ. Ɛkɛ ɔkʋá Herode dɛ́ mʋ ɔkwɩɩ́kɛ́ gyí a, ɔlɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́, tɩ́ ahandɛ pʋ́ ɩsá akɔpʋ́ dɛhɛn pʋ́ Galileafɔ ahandɛ ba atɔ́ ámʋ ogyíkpá.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Brɛ́á Herodia mʋ bi tsɩ́hɛ́ lóbowie ɔbʋntɔ tsa a, ɩlɔwa Herode mʋa ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ ansigyí. Herode lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɩtɛ mɩ́ tógyítɔ́á fʋdeklé, nɛ́ha fʋ́.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɩnʋ ɔlɛka ntam há mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́ha fʋ́ tótógyítɔ́á fɛ́fɩtɛ́ mɩ́. Nɩ́ igyi mɩ́ iwíe ogyíkpá ɩfʋn kʋ́ráá.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Otsibi amʋ lɛ́dalɩ yɛ́fɩtɛ́ mʋ yin ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nfɩ́tɛ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ɔsasʋ otsibi amʋ lɛ́ba bɛbláa Herode ɔbɛ́ɛ, “Ndekléá fʋpʋ́ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane nwun dɩnka ɩlɩ́nsʋ́ ha mɩ sésééséi.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Asʋ́n ámʋ lɛ́hɩɛ han owíe amʋ, támɛ mʋ ntam amʋ́ʋ́ ɔlɛka, pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ sʋ á, omekleá ɔbɔ́tʋn ntam amʋ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ɩnʋnʋ ɔlɔwa mʋ ahá ɔtɩ́npʋ ɔbɛ́ɛ, ɔyɛ́tɩn Yohane nwun ba mʋ. Ɔlɔyɔ yɛ́tɩn Yohane nwun obu ɔdɩkpá ɩnʋ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ nwun ámʋ dɩ́nká ɩlɩ́nsʋ́ ba otsibi amʋ, mʋ ɛ́ ɔlɔpʋyáa mʋ yin Herodia.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Brɛ́á Yohane akasɩ́pʋ́ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛba botsu mʋ satin yópulá.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ beyinkí bá bɛbláa mʋ atɔ́á bayɔ́bwɛ pʋ́ mʋ́á bayósuná fɛ́ɛ́.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Mʋ́ ɔma a, ahá bʋna amʋ́ wá alɩɩ, bʋmenyá ɔkpa gyi atɔ́ kʋ́ráá. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha ayɔ ɩtsɛ́tɔ́ flɛ́ɛ́n, ayɛda ɔkpʋ́nʋ́.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ɩnʋ bowie ɔklʋntɔ, pʋ́ ɔkpa bɔyɔ́ ɩtsɛ́tɔ́ ɔtɩnɛkʋ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Támɛ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bowun amʋ́, bɩ́ ɔtɩ́nɛ́á bɔyɔ́. Mʋ́ sʋ botsu awúlu ámʋ fɛ́ɛ́sʋ́, tsíí ɔsrɩ́ɩ gyankpá yówie ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ Yesu aná bɔyɔ́ ámʋ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Brɛ́á Yesu lɛ́kplɩ́ dálɩ ɔklʋn amʋtɔ, wun ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ámʋ a, amʋ́ asʋ́n lɔwa mʋ nwɛ, tsúfɛ́ bʋgyi fɛ́ akúfa ánɩ́ bʋma ɔkpapʋ́. Mʋ́ sʋ olosuná amʋ́ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Owí lɔpɔn a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba mʋ wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɩtsɛ́tɔ́ nfɩ gyí, owí ɛ́ latá.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ha amʋ́ abʋyɔ nkuda mʋ́a awúlu ánɩ́ ɩbʋ bomlí nfɩ asɩ yodunká tɔkʋ gyi.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka atɔ́ ha amʋ́ abʋgyi.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bodobodo apin afɩnɩ mlɩbʋ? Mlɩyɔ amlɩyɛkɩ!”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha amʋ́ abʋtsiatsia ɩfá bɔbwɛ amʋsʋ.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Betsiá asɩ akúsʋ́-akúsʋ́, akʋ lafa (100), akʋ ɛ́ aduenu (50).
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Mʋ́ʋ́ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Ɩnʋ olebiabía bodobodo amʋ há mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyée ha amʋ́. Oleye iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ ɛ́ há amʋ́, bɔpʋhá ahá ámʋ.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ bodobodo mʋ́a iye sianhɛ amʋ a, ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ayin ánɩ́ begyi atɔ́ ámʋ nkʋlɛ bʋgyi mpɩ́m-nu (5,000).
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Benya gyi atɔ́ ámʋ tá alɩ, Yesu lɛ́bláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋwíe ɔklʋntɔ abʋgyankpa fa ɔpʋ amʋ yɔ Betsaida wúlutɔ. Mʋ mʋ́ olesin ɔma sí ɔdɔm amʋ ɔkpa.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Brɛ́á olesi amʋ́ ɔkpa tá á, ɔlɔdʋ yɔ́ bʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Brɛ́á owí lɛta, ɔklʋn amʋ lawíé ntsu nsɩnɛ́ á, ilesi Yesu nkʋlɛ ɩbʋ ámʋsʋ.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ɩnʋ olowun ánɩ́ ɔklʋn amʋ plá dɛ ɔnlɩn wa wá akasɩ́pʋ́ amʋ, tsúfɛ́ afú kpɔnkpɔntɩ dɛtsʋ́ʋn fia amʋ́. Bakɛ-bakɛ a, Yesu lɛ́natɩ́ ntsu ámʋsʋ ayabitɔ buo amʋ́, odeklé ɔtsʋn amʋ́sʋ́.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Támɛ brɛ́á bowun mʋ a, bʋkɩ bɛɛ, fúli ogyi. Mʋ́ sʋ bɔsʋrá okitikíti.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Opúni letsií amʋ́ fɛ́ɛ́.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Mʋ́ʋ́ ɔlɔdʋ wíé ɔklʋn amʋtɔ, afú ámʋ lɛka itin á. Asʋ́n ánfɩ lɔ́wa amʋ́ wánwan.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Amʋ́ klʋntɔ-odwin sʋ bʋmɔkʋ́nyá nú bodobodo ɩwɩ asʋ́n ámʋ asɩ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Yesu mʋa amʋ́nyɔ bɛfa ɔpʋ amʋ yési Genesaret otsubúnɔ, bɔwa ɔfɛ́ kɩ́tá ɔklʋn amʋ.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Benya kplɩ́ dálɩ ɔklʋn amʋtɔ alɩ́ ahá bowun Yesu, bɩ́ mʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Mʋ́ sʋ bɛsrɩ́ yótsu amʋ́ alɔpʋ sʋ́rá akpasʋ, tsú ntɩ́nɛ́-ntɩ́nɛ́ bɔtʋ mʋ ɩnʋ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á Yesu lɔ́yɔ, igyi wúlutɔ ntɛ́ɛ akuda ó á, bɔpʋ amʋ́ alɔpʋ bɔtswɩ brɔnʋsʋ, kókóli mʋ bɛɛ, ɔhá alɔpʋ amʋ abʋpʋ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ ɔdanʋ́ kpán. Amʋ́á bɔpʋ ɩbɩ da mʋ́ fɛ́ɛ́ benya ɩlɔtsá.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.