Marcos 5

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bowie Galilea ɔpʋ amʋ ɔbɩn Gerasefɔ ɔsʋlʋ́sʋ á,
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 olenya kplɩ́ dálɩ ɔklʋntɔ alɩ, oyin ɔkʋá ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ lɛ́dalɩ tsu afúli opulákpá befia mʋ.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Oyin ánfɩ lapʋ́ afúli opulákpá ɩnʋ bwɛ́ mʋ otsiákpá. Ɔhɩ́ɛ́ ɔbʋ ɩyɩn. Mʋ́ sʋ ɔhaa tamatráa talɩ́ bwɛ́ mʋ otsia díín, ntɛ́ɛ wá mʋ ɩkan.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Tsúfɛ́ tɛkɩ betsiá wá mʋ ayabi pʋ́ mʋ ɩbɩ ɩkan, támɛ oletsiá tɩn mʋ́, bíábía ɩkan amʋ tsálɩ́fwɩ́. Ɔhaa ɛ́ má ɔwʋnlɩ́n ánɩ́ ɔbɛ́talɩ́ pɔ́n mʋ.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ekekegyíɛkɛ ɔpa mʋ́a onyé fɛ́ɛ́ á, ɔbʋ afúli opulákpá ɩnʋ mʋ́a abʋsʋ, ɔdɛ okitikíti, ɔdɛpʋ abwi tsantsan ɩwɩ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Olenya wun Yesu sɩ́sɩ́ alɩ, ɔlɛsrɩ́ yɛ́da akpawunu mʋ ayabitɔ.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Mʋ́ʋ́ ɔlɔsʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu mʋ Bi Yesu, amansʋ igyi? Tanʋ Bulu ánɩ́ fʋmɛ́ɛpɩtɩ́ mɩ́ atɔ́!”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ, tsúfɛ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ, dalɩ oyin ánfɩtɔ.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ bʋtɛtɩ́ fʋ́?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ɩnʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ bɛhɩɛ kókóli mʋ bɛɛ, ɔmágya amʋ́ lɛ́ Gerasefɔ ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Mprákuo tsɔtsɔɔtsɔ akʋ bʋdegyí okúku kʋsʋ ɩnʋ fʋ́n.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ɔŋɛ laláhɛ amʋ bokokóli mʋ bɛɛ, ɔhá amʋ́ abʋyowie mprákuo ámʋtɔ.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ ɔkpa. Bɛdalɩ oyin ámʋtɔ yówie mprákuo ánɩ́ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-anyɔtɔ (2,000). Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ kplɩ́ okúku kʋ wíé ɔpʋ amʋtɔ, wúwu.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Mprákuo ámʋ akpapʋ́ bɛsrɩ́ yɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ ɩlaba anfɩ awúlusʋ pʋ́ nkudasɩ fɛ́ɛ́. Ahá bɛdalɩ bɛɛ bɛbá bɛkɩ tɔ́á ɩlaba.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Brɛ́á bɛba bowie Yesu wá á, bowun ánɩ́ oyin ámʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ betsiá mʋtɔ ámʋ ansɩ́tɔ́ ladɩ́, alawá atadɩɛ otsie. Ɩlɔwa amʋ́ ifú.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ahá ámʋ́ʋ́ bowun tɔ́á ɩlɛba oyin ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ tsie mʋtɔ ámʋ pʋ́ mprákuo ámʋsʋ ámʋ bɛbláa amʋ́ tɔ́á ɩlaba fɛ́ɛ́.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Ɩnʋ bokokóli Yesu bɛɛ, ɔdálɩ amʋ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Brɛ́á olowie ɔklʋn amʋtɔ á, oyin ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ tsie mʋtɔ ámʋ lókokóli mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔhá amʋbuo mʋ natɩ.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Támɛ Yesu mɛ́ha mʋ ɔkpa. Mboún ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yinki yɔ fʋ́ apíó wá wóyítɔ́, afʋyɛbláa amʋ́ ɩtɔ yiléá anɩ Wíe Bulu labwɛ́ há fʋ́, pʋ́ alɩá alawun fʋ nwɛ.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Mʋ́ sʋ oyin ámʋ lɛ́natɩ́ tsʋntsʋn, ɔdɛ ɩtɔ yilé ámʋ́ʋ́ Yesu labwɛ́ há mʋ blɩ́ Dekapoli awúlu amʋ fɛ́ɛ́tɔ́. Ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Yesu lɛ́la fá ɔpʋ amʋ yɔ́ mʋ́ ɔbɩn. Brɛ́á ɔbʋ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩnʋ á, ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛba bobomlí mʋ.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Ɩnʋ Yudafɔ ofíakpa ɔhandɛ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yairo lɛ́ba ɩnʋ. Brɛ́á olowun Yesu a, ɔlɛda akpawunu mʋ ayabitɔ,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí tsɩ́hɛ́ déwu. Ba, afʋbɔpʋ ɩbɩ dɩnka mʋsʋ, mʋ awútɔ́ ɩwa mʋ ɔnlɩn, onya nkpa.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Mʋ́ʋ́ mʋa Yesu bɛnatɩ́ bɔyɔ́ á. Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛkplá buo mʋ, kpá pútá mʋ.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ɔtsɩ ɔkʋ ɛ́ bʋ ahá ámʋtɔ, obugya dɛ mʋ wʋlɩ́ nfí dúanyɔ nɩ́.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Alahɩ́ɛ́ wun ipian ɩlɔ atsapʋ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɩbɩtɔ, hʋ́lɩ mʋ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́, támɛ ɩlɔ ámʋ ɩmɛkálá bwɛ́ mʋ. Ɩyɩn ɩdɛwa tsɩ́a.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Brɛ́á ɔtsɩ ánfɩ lónu Yesu nka á, ɔlɔtsʋn yɔ mʋ ɔma, fifítíwie ɔdɔm amʋtɔ yɔ́pʋ ɩbɩ da Yesu atadɩɛ.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Tsúfɛ́ ɔlɛblɩ́ wá mʋ nwuntɔ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nɔpʋ́ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ kpán á, ɩlɔ ámʋ ibési mɩ́.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Olenya pʋ́ ɩbɩ da mʋ atadɩɛ ámʋ alɩ, obugya amʋ lɛ́ka itin. Olonu mʋ́ nka mʋ awútɔ́ ánɩ́ ɩlɔ ámʋ lasí mʋ.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ɩnʋ Yesu lónu mʋ́ nka mʋ awútɔ́ mʋ ɛ́ ánɩ́ ɔŋɛ́ kʋ ladálɩ mʋtɔ. Ɩnʋnʋ ɔlɛdamlí kɩ ɔdɔm amʋ, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma lápʋ́ ɩbɩ da mɩ́ atadɩɛ?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Mʋ́ʋ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Fʋ́ onutó fawun ánɩ́ ɔdɔm bakpá pútá fʋ. Mʋ́ʋ́ fʋtráa fʋdɛfɩtɛ́ fɛɛ, ‘Ma lápʋ́ ɩbɩ da mɩ?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Yesu lɔ́wa ansɩ́ kɩ amʋ́tɔ́ fɛ́ɛ́, ɔdɛ ɔhá ánɩ́ ɔlɔpʋ ɩbɩ da mʋ dunká.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ifú lɛ́kɩtá ɔtsɩ ámʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa kpɩnkɩ́ kpakpakpakpa bɩ, tsúfɛ́ oyin ɩtɔ́á alanyá. Ɩnʋ ɔlɛba bɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, bláa mʋ ɔnɔkwalɩ amʋ fɛ́ɛ́.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí, fʋ́ hógyi lahɔ fʋ nkpa. Natɩ iwilwiitɔ. Fʋ́ ɩlɔ ámʋ ɩta.”
34 E Jesus disse:
35 Brɛ́á Yesu bʋ mʋ́sʋ́ ɔdɛtɔɩ́ á, aha akʋ botsu ofíakpa ɔhandɛ amʋ wóyítɔ́ ba bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɔhandɛ, fʋ́ bí tsɩ́hɛ́ ámʋ ɔdɩkpa mɔ́wa alɛ́. Mátepí trá wa osunápʋ́ tɔ́ɩ.”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Yesu mɛ́kplá asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛblɩ́ ámʋ. Mboún ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mánya ifú. Fʋ́ mʋ́ hogyi wʋlɛ.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Yesu mɛ́ha ɔhaa ɔkpa obuo mʋ dʋn Petro pʋ́ Yakobo mʋa mʋ pio Yohane nkʋlɛ.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Brɛ́á bowie ɔhandɛ amʋ wóyítɔ́ á, Yesu lówun ánɩ́ ahá babʋ́lá ɩnʋ, bʋdesú, bʋdɛ okitikíti.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Olowie ɩnʋ fɩ́tɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ipian wúun, mlɩdɛ́ okitikíti alɩ? Otsibi amʋ mɔ́kʋ́wú, dɩdɩ́ ɔdɛ.”
39 Então ele disse:
40 Ahá ámʋ bɔmɔsɩ́ mʋ. Mʋ́ʋ́ olegya amʋ́ fɛ́ɛ́ dálɩ ba wunsɩnɛ́, ɔlɛkpa obí ámʋ akwɩɩ́pʋ́ pʋ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ bebitíwíé obu ámʋ́ʋ́ otsibi amʋ da mʋ́tɔ́ ámʋtɔ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ɩnʋ ɔlɛkɩtá kebi ámʋ ɩbɩ, bláa mʋ amʋ́ ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ, “Talita Kuum!” (Mʋ́ asɩ gyí, “Obitebí, kʋsʋ!”)
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ɩnʋnʋ ɔlɔkʋsʋ́ ɔna. (Otsibi amʋ lahɔ nfí dúanyɔ.) Ilobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ dáfá.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Mʋ́ʋ́ ɔlɛda amʋ́ ɔlá kínkíínkín ɔbɛ́ɛ, bʋmábláa ɔhaa asʋ́n ánfɩ. Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋháa kebi ámʋ atɔ́ ogyi.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.