Marcos 4
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 Yesu lɛ́trá kʋsʋ́ yɔ́ ɔdɛ atɔ́ suná Galilea ɔpʋ ɔnɔ́ ɛkɛ ɔkʋ. Ɔdɔm amʋ bobomlí mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔdʋ wíé ɔklʋntɔ, yétsiá ɔpʋ amʋsʋ, ahá ámʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩnʋ.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ɩnʋ olosuná amʋ́ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ ayébitɔ ɔbɛ́ɛ,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Mlɩnu! Ɔdɔtɔpʋ ɔkʋ lɔ́yɔ atɔ́-abí owunyákpa.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Brɛ́á ɔdɛ mʋ́ wunyáa a, ɩkʋ lɔwʋlɩ́ ɔkpatɔ, mbubwi bɛba bɔtswɛtswɛ́ɛ mʋ́ fɛ́ɛ́.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Ɩkʋ ɛ́ lɔwʋlɩ́ abʋtásʋ́, ɔtɩ́nɛ́á ɩsɩ kpalobí dɩn. Ɩlɔwa ɔsa kwɛ,
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 támɛ brɛ́á owí lɛlɩn a, ɩlɔtɔ mʋ́ mɔ́, tsúfɛ́ mʋ́ nlín mɔyɔ ɔtɔ́tɔ́.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Abí ámʋ kʋ lobun awutɔ, awu ámʋ lɔbʋlá kɩ́tá mʋ́, ɩmɛdan. Mʋ́ sʋ imoswie abí.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Támɛ abí ámʋ kʋ ɛ́ lɔwʋlɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ wankláánsʋ́, ɩlɔkwɛ, dan, swie abí, ɩkʋ adʋasa (30). Ɩkʋ aduesie (60), ɩkʋ ɛ́ lafa (100).”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Ɩnʋ ɔlɔmɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu!”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Brɛ́á ilesi Yesu mʋa sumbí ayɔpʋ́ dúanyɔ ámʋ pʋ́ ahá kpalobí akʋá bʋbuo mʋ a, bobwií ɩpa há mʋ bɛɛ, ɔlɛ́ yébi anfɩ asɩ suna amʋ́.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ mʋ́ á, Bulu lahá mlɩ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, mlɩbɩ́ɩ mʋ iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋn ŋaínhɛ́. Támɛ ndɛ aha bambá asʋ́n bláa ayébisʋ,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ‘mɛ́nɩ bówun láwun,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩmónu yébi anfɩ asɩ á, mʋ́ nkálɩ mlɔ́bwɛ asa mlónu tráhɛ fɛ́ɛ́ asɩ?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Atɔ́-abí ámʋ́ʋ́ owunyápʋ amʋ déwunyáa amʋ gyí Bulu asʋ́n ámʋ.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ ɔkpasʋ ámʋ gyí ahá ámʋ́ʋ́ benyá nú Bulu asʋ́n ámʋ alɩ Ɔbʋnsám labɛlɛ mʋ́ lɛ́ amʋ́ klʋntɔ nátɩ́ ámʋ.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ abʋtásʋ́ amʋ gyí ahá amʋ́ʋ́ bonú asʋ́n ámʋ pɛ́, bahɔ mʋ́ ansigyísʋ́,
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 támɛ ɩ́nɩá bʋma nlín sʋ á, asʋ́n ámʋ ɩtamatsíá amʋ́tɔ́ yɔ́. Mʋ́ sʋ nɩ́ bʋdɩn amʋ́sʋ́ ntɛ́ɛ ɩwɩɔsɩn kʋ ɩtʋ́ amʋ́ asʋ́n ámʋ sʋ á, ɩnʋnʋ bʋtɛdɩda.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ awutɔ ámʋ gyí ahá amʋ́ʋ́ bonú asʋ́n ámʋ a, bahɔ mʋ́,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 támɛ ɔyɩ́ ánfɩtɔ atɔ hiánhɛ ɩwɩ gywɩɩ́n, pʋ́ mʋ́tɔ́ atonyahɛ́ ɩwɩ ɔnsɩ́pɛ tegyi asʋ́n ámʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ bʋtamaswíé abí.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ wankláánsʋ́ amʋ gyí ahá amʋ́ʋ́ bonú asʋ́n ámʋ a, bʋtegyi mʋ́sʋ́. Ɩ́nɩ sʋ ɩtɛhá bʋtɔbwɛ́ yilé fɛ́ alɩá atɔ́-abí ámʋ loswie, ɩkʋ adʋasa (30), ɩkʋ aduesie (60), ɩkʋ ɛ́ lafa (100) ámʋ.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bʋtonywɛ́ ɔkandɩ́ɛ pʋ́ ɔlɔ́ bun mʋ́sʋ́, ntɛ́ɛ pʋ́wá mpá ayasɩ? Megyí ɔfʋákpá bʋtɔpʋ́bian?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Tɔtɔ ma ɩnʋá ibéŋaín, ɩmɛ́ɛlɩn ɔwan. Asʋn ŋaínhɛ́ kʋkʋ ɛ́ ɩma ɩnʋá bʋmɛ́ɛbɩ mʋ́.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu!”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyaa asʋ wankláán mlɩ asʋ́n-nutɔ́. Ɩtɔ́á mlɔ́pʋsúsu ha mlɩ aba á, mʋ́ kɛ́n Bulu ɔbɔ́pʋsúsu mʋ́ wankláán, lápʋ́ ɩkʋ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mlɩ nɩ́.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ odekléá obónu mɩ́ atosunáhɛ́ amʋ asɩ á, Bulu ɔbɔ́pʋ ɩkʋ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mʋ. Támɛ ɔhá ánɩ́ omedékléá obónu mʋ́ asɩ á, Bulu ɔbɔ́swɩɩ́ mʋ kpalobí ámʋ́ʋ́ alabɩ́ ámʋ kʋ́ráá.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Yesu lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu iwíegyí amʋ igyi fɛ́ alɩá ɔha todú oyí-ibí mʋ ndɔtɔ.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Nɩ́ owí ɩtá á, ɔhá ámʋ tɛklɛdɩ. Nɩ́ ɔyɩ́ ɩkɛ a, ɔtɛlákʋ́sʋ́, támɛ omeyín alɩá ɩtɔbwɛ́ asa oyí-ibí ámʋ ɩtɔkwɛ dan.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ɔsʋlʋ́ʋ onutó tɛhá mʋ́ tɔkwɛ. Itegyankpá lɛ́ atɛ, wá ntswɩ́tswɩ́ɩ, asa ɩtɔbɔbwɛ abí onutó.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Támɛ ayó ámʋ inyá blɩ pɛ́, ɔdɔ́pʋ amʋ latsú mʋ ɔdayí ɔyɛ́tɩn mʋ́, tsúfɛ́ mʋ́ tɩ́nbɩ lafʋn.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ Bulu iwíegyí ámʋ lɛlɩan? Ntɛ́ɛ yébi mɔmʋ nɔ́pʋsúná alɩá igyi?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Igyi fɛ́ takyí-akpin ibí. Mʋ́gyí túkúrííbi nyí-abítɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Támɛ nɩ́ ɩdan a, ɩtɔbwɛ́ ɩfá fʋ́áhɛ́ dʋn ɩfá kugyíkʋ. Mʋ́ abámbi tekpíkpli, mbubwi bʋtogyónká mʋ́ asɩ.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Oletsiá pʋ́ ayébi anfɩ odu tsɔtsɔɔtsɔ súná amʋ́ atɔ́, yɔ́fʋn alɩá ahá ámʋ bɛ́talɩ́ nú mʋ́ asɩ.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Ɔmɛbláa amʋ́ asʋ́n kʋkʋá imegyí ayébi ɔlɔpʋtɔ́ɩ́. Támɛ nɩ́ isí mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ nkʋlɛ a, ɔtɛlɛ́ tógyítɔ́ asɩ.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Alɩ ɛkɛ ámʋ ntʋ́pwɛsʋ á, Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha afa Galilea ɔpʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn!”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mʋ́ʋ́ bowie ɔklʋntɔ, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛplá mʋ́, bɛnatɩ́ sí ɔdɔm amʋ. Nklʋn bámbá kʋ ɛ́ lobuo amʋ́.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ. Mʋ́ sʋ ntsu dɛda wíé ɔklʋn amʋtɔ, ideklé ɩmɛ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Támɛ Yesu mʋ́ ŋɛ́lɩ́n sumuɛsʋ ɔklʋn amʋ ɔma ɔdɛdɩdɩ. Akasɩ́pʋ́ amʋ betsinkí mʋ. Mʋ́ʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, ɩ́nɩá anɩdɛ́ ntsu wie á, fʋmotsu kʋkʋ lɛ́ mʋ́tɔ́?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Ɩnʋ Yesu lɔ́kʋsʋ́ lɛ́ ɔnɔ́ wa afú ámʋ, ɔlɛbláa ɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Kpa ɔnɔ́ bun! Dɩ díín!” Ɩnʋ afú ámʋ lési tsʋ́ʋn, ɩnʋ fɛ́ɛ́ lɔlʋá. Yesu lɔ́kʋsʋ́ lɛ́ ɔnɔ́ wa afú ámʋ.|src="DN00435b.tif" size="span" loc="MRK4:36-41" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marko 4:39"
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya alɩ? Mlɩmá hógyi?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nyankpʋsa ɔmɔmʋ nɩ, afú mʋ́a ntsu kʋ́ráá tonú mʋ ɔmɛ alɩ?”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.