Marcos 3
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Yesu lɛ́trá yɔ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, oyin ɔkʋ tsie ɩnʋ, mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Aha akʋ bʋdɛ Yesu tɛ́ɛ, abʋkɩ bɛɛ ɔbɛ́tsa mʋ ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ, mɛ́nɩ bénya mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ́ʋ́ mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ nfɩ.”
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ anɩ mbla lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ abwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́? Yilé lóó, ntɛ́ɛ lalahɛ. Ahɔ́ɔ ɔha nkpa lóó, ntɛ́ɛ amɔ́ɔ mʋ?”
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Yesu lɔ́pʋ ɔblɔ́ kɩ amʋ́ bómlí. Ɩlɔhɔ mʋ ɔsɩn, tsúfɛ́ klʋntɔ bʋ amʋ́ odwin. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tɩnkɩ fʋ́ ɩbɩ amʋ.” Olenya tɩ́nkɩ́ mʋ́ alɩ pɛ́, ɔŋɛ́ lowie mʋ́tɔ́.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Farisifɔ ámʋ bɛdalɩ yɔ, amʋ́a Owíe Herode ahá bɛkɩtá agywɩɩn ɩnʋnʋ alɩá bɔ́bwɛ bɔ́mɔ Yesu.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Ahá ámʋ bɔdʋbɩ. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋdúnka ɔklʋn kʋ yaɩ ha mʋ, mɛ́nɩ bʋmóoputá mʋ.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Tsúfɛ́ alatsá ahá tsɔtsɔɔtsɔ ɩlɔ. Mʋ́ sʋ alɔpʋ amʋtɔ okugyíɔkʋ dékléá ɔbɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Nɩ́ ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́sʋ́ benyá wun mʋ alɩ á, badɩda mʋ ayabiasɩ, sʋ́rá okitikíti blɩ́ bɛɛ, “Fʋ́gyí Bulu mʋ Bi ámʋ nɩ!”
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Támɛ ɔlɛda ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔlá kínkíínkín ɔbɛ́ɛ, ɩmáha ahá abʋbɩ mʋ.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Yesu lɔ́dʋ yɔ́ bʋsʋ, ɔlɛtɩ ahá ánɩ́ mʋ onutó odeklé, bɔyɔ́tʋ mʋ.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 — ausente —
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 — ausente —
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Ahá dúanyɔ ámʋ adá gyí, Simon ánɩ́ ɔlɛdɩnká mʋ Petro;
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Sebedeo abí Yakobo mʋa mʋ pio Yohane (ɔlɛdɩnká amʋ́ adá ɔbɛ́ɛ, “Boanerges.” Mʋ́ asɩ gyí, “Ɔpráda abí.”);
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Atráhɛ gyí, Andrea, Filipo, Bartolomeo, Mateo, Toma, Alfeo mʋ bi Yakobo, Tadeo mʋa Simon ánɩ́ ogyi ɩwɩsʋtsiá adunkápʋ́ ɔpasuatɔ ɔha;
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 pʋ́ Yuda Iskariot ánɩ́ ɔlɛbɛlɛ mʋ há.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Brɛ́á Yesu lɔ́yɔ wóyítɔ́ a, ɔdɔm bɛtrá ba ɩnʋ. Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bʋmenyá ɔkpa ánɩ́ bégyi atɔ́ kʋ́ráá.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Brɛ́á mʋ wóyítɔ́ ahá bonu mʋ ɩwɩ asʋ́n á, bɔyɔ bɛyɛ́kpa mʋ, tsúfɛ́ bʋkɩ bɛɛ mʋ nwun layíntá.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Mose mbla asunápʋ́ akʋá botsu Yerusalem ba ɩnʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ owíe Beelsebul tsíe mʋtɔ. Mʋ túmi ɔdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ.”
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́tɩ amʋ́ ba mʋ ɩwɩ wá, ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ayébitɔ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ Ɔbʋnsám ɔbɛ́talɩ́ gya mʋ ɩwɩ?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Iwíe ogyíkpá ánɩ́ ɩlaye anyɔ, bʋdɛ aba kɔ ɩbɛ́dɩda.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Wóyí oduá mʋ́tɔ́ atsiápʋ́ bʋdɛ aba kɔ ɛ́ itobwíé.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Mʋ́ sʋ nɩ́ Ɔbʋnsám dɛ́ mʋ ɩwɩ gyáa a, ɔmɛ́ɛtalɩ́ lɩ́ɩ́. Mʋ ɔnɔ́ ɔmɔkpá nɩ́.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 “Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ wíé ɔwʋnlɩ́npʋ́ wóyítɔ́ yɔ́kʋlá mʋ atɔ́, nkɛ́tɩ alagyankpá kɩ́klɩ mʋ tswɩ, asa ɔbɛ́talɩ́ kʋ́lá mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́talɩ́ sí lakpan pʋ́ abususʋ kugyíkʋ kíé nyankpʋsa.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Támɛ nɩ́ ɔkʋ ɔblɩ́ abususʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ á, Bulu méesikíé mʋ ɛkɛkɛɛkɛ, tsúfɛ́ alabwɛ́ lakpan ánɩ́ sikíé ma mʋ́ ɩwɩ.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Aha akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, ɔŋɛ laláhɛ bʋ́ Yesutɔ. Mʋ́ sʋ ɔdɛ ɩ́nɩ blɩ́ nɩ́.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Yesu mʋ yin mʋa mʋ apio bɛba bɛlɩɩ́ kpankpá, bɔwa ɔkʋ bɛɛ, ɔtɩ́ɩ mʋ ha amʋ́.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Ɔdɔm bʋtsie bomlí mʋ, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Fʋ́ yín mʋa fʋ́ apíó bʋlɩɩ́ kpankpá, bʋdɛ fʋ́ dunká.”
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amɛndɩ gyí mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó?”
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Mʋ́ʋ́ ɔlɛkɩ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie bomlí mʋ amʋ, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó gyí ahá ánfɩ á!
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ Bulu apɛ́ a, mʋgyí mɩ́ píó pʋ́ mɩ́ yín nɩ́.”
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.