Marcos 3
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI
1 Yesu lɛ́trá yɔ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, oyin ɔkʋ tsie ɩnʋ, mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú.
1 Noutra ocasião ele entrou na sinagoga, e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada.
2 Aha akʋ bʋdɛ Yesu tɛ́ɛ, abʋkɩ bɛɛ ɔbɛ́tsa mʋ ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ, mɛ́nɩ bénya mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́.
2 Alguns deles estavam procurando um motivo para acusar Jesus; por isso o observavam atentamente, para ver se ele iria curá-lo no sábado.
3 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ́ʋ́ mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ nfɩ.”
3 Jesus disse ao homem da mão atrofiada: "Levante-se e venha para o meio".
4 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ anɩ mbla lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ abwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́? Yilé lóó, ntɛ́ɛ lalahɛ. Ahɔ́ɔ ɔha nkpa lóó, ntɛ́ɛ amɔ́ɔ mʋ?”
4 Depois Jesus lhes perguntou: "O que é permitido fazer no sábado: o bem ou o mal, salvar a vida ou matar? " Mas eles permaneceram em silêncio.
5 Yesu lɔ́pʋ ɔblɔ́ kɩ amʋ́ bómlí. Ɩlɔhɔ mʋ ɔsɩn, tsúfɛ́ klʋntɔ bʋ amʋ́ odwin. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tɩnkɩ fʋ́ ɩbɩ amʋ.” Olenya tɩ́nkɩ́ mʋ́ alɩ pɛ́, ɔŋɛ́ lowie mʋ́tɔ́.
5 Irado, olhou para os que estavam à sua volta e, profundamente entristecido por causa dos seus corações endurecidos, disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada.
6 Farisifɔ ámʋ bɛdalɩ yɔ, amʋ́a Owíe Herode ahá bɛkɩtá agywɩɩn ɩnʋnʋ alɩá bɔ́bwɛ bɔ́mɔ Yesu.
6 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar com os herodianos contra Jesus, sobre como poderiam matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e uma grande multidão vinda da Galiléia o seguia.
8 — ausente —
8 Quando ouviram a respeito de tudo o que ele estava fazendo, muitas pessoas procedentes da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia e das regiões do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom foram atrás dele.
9 Ahá ámʋ bɔdʋbɩ. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋdúnka ɔklʋn kʋ yaɩ ha mʋ, mɛ́nɩ bʋmóoputá mʋ.
9 Por causa da multidão, ele disse aos discípulos que lhe preparassem um pequeno barco, para evitar que o comprimissem.
10 Tsúfɛ́ alatsá ahá tsɔtsɔɔtsɔ ɩlɔ. Mʋ́ sʋ alɔpʋ amʋtɔ okugyíɔkʋ dékléá ɔbɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ.
10 Pois ele havia curado a muitos, de modo que os que sofriam de doenças ficavam se empurrando para conseguir tocar nele.
11 Nɩ́ ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́sʋ́ benyá wun mʋ alɩ á, badɩda mʋ ayabiasɩ, sʋ́rá okitikíti blɩ́ bɛɛ, “Fʋ́gyí Bulu mʋ Bi ámʋ nɩ!”
11 Sempre que os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: "Tu és o Filho de Deus".
12 Támɛ ɔlɛda ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔlá kínkíínkín ɔbɛ́ɛ, ɩmáha ahá abʋbɩ mʋ.
12 Mas ele lhes dava ordens severas para que não dissessem quem ele era.
13 Yesu lɔ́dʋ yɔ́ bʋsʋ, ɔlɛtɩ ahá ánɩ́ mʋ onutó odeklé, bɔyɔ́tʋ mʋ.
13 Jesus subiu a um monte e chamou a si aqueles que ele quis, os quais vieram para junto dele.
14 — ausente —
14 Escolheu doze, designando-os como apóstolos, para que estivessem com ele, os enviasse a pregar
15 — ausente —
15 e tivessem autoridade para expulsar demônios.
16 Ahá dúanyɔ ámʋ adá gyí, Simon ánɩ́ ɔlɛdɩnká mʋ Petro;
16 Estes são os doze que ele escolheu: Simão, a quem deu o nome de Pedro;
17 Sebedeo abí Yakobo mʋa mʋ pio Yohane (ɔlɛdɩnká amʋ́ adá ɔbɛ́ɛ, “Boanerges.” Mʋ́ asɩ gyí, “Ɔpráda abí.”);
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa filhos do trovão;
18 Atráhɛ gyí, Andrea, Filipo, Bartolomeo, Mateo, Toma, Alfeo mʋ bi Yakobo, Tadeo mʋa Simon ánɩ́ ogyi ɩwɩsʋtsiá adunkápʋ́ ɔpasuatɔ ɔha;
18 André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o zelote,
19 pʋ́ Yuda Iskariot ánɩ́ ɔlɛbɛlɛ mʋ há.
19 e Judas Iscariotes, que o traiu.
20 Brɛ́á Yesu lɔ́yɔ wóyítɔ́ a, ɔdɔm bɛtrá ba ɩnʋ. Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bʋmenyá ɔkpa ánɩ́ bégyi atɔ́ kʋ́ráá.
20 Então Jesus entrou numa casa, e novamente reuniu-se ali uma multidão, de modo que ele e os seus discípulos não conseguiam nem comer.
21 Brɛ́á mʋ wóyítɔ́ ahá bonu mʋ ɩwɩ asʋ́n á, bɔyɔ bɛyɛ́kpa mʋ, tsúfɛ́ bʋkɩ bɛɛ mʋ nwun layíntá.
21 Quando seus familiares ouviram falar disso, saíram para apoderar-se dele, pois diziam: "Ele está fora de si".
22 Mose mbla asunápʋ́ akʋá botsu Yerusalem ba ɩnʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ owíe Beelsebul tsíe mʋtɔ. Mʋ túmi ɔdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ.”
22 E os mestres da lei que haviam descido de Jerusalém diziam: "Ele está com Belzebu! Pelo príncipe dos demônios é que ele expulsa demônios".
23 Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́tɩ amʋ́ ba mʋ ɩwɩ wá, ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ayébitɔ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ Ɔbʋnsám ɔbɛ́talɩ́ gya mʋ ɩwɩ?
23 Então Jesus os chamou e lhes falou por parábolas: "Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Iwíe ogyíkpá ánɩ́ ɩlaye anyɔ, bʋdɛ aba kɔ ɩbɛ́dɩda.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, não poderá subsistir.
25 Wóyí oduá mʋ́tɔ́ atsiápʋ́ bʋdɛ aba kɔ ɛ́ itobwíé.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, também não poderá subsistir.
26 Mʋ́ sʋ nɩ́ Ɔbʋnsám dɛ́ mʋ ɩwɩ gyáa a, ɔmɛ́ɛtalɩ́ lɩ́ɩ́. Mʋ ɔnɔ́ ɔmɔkpá nɩ́.
26 E se Satanás se opuser a si mesmo e estiver dividido, não poderá subsistir; chegou o seu fim.
27 “Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ wíé ɔwʋnlɩ́npʋ́ wóyítɔ́ yɔ́kʋlá mʋ atɔ́, nkɛ́tɩ alagyankpá kɩ́klɩ mʋ tswɩ, asa ɔbɛ́talɩ́ kʋ́lá mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́.
27 De fato, ninguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali os seus bens, sem que antes o amarre. Só então poderá roubar a casa dele.
28 “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́talɩ́ sí lakpan pʋ́ abususʋ kugyíkʋ kíé nyankpʋsa.
28 Eu lhes asseguro que todos os pecados e blasfêmias dos homens lhes serão perdoados,
29 Támɛ nɩ́ ɔkʋ ɔblɩ́ abususʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ á, Bulu méesikíé mʋ ɛkɛkɛɛkɛ, tsúfɛ́ alabwɛ́ lakpan ánɩ́ sikíé ma mʋ́ ɩwɩ.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão: é culpado de pecado eterno".
30 Aha akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, ɔŋɛ laláhɛ bʋ́ Yesutɔ. Mʋ́ sʋ ɔdɛ ɩ́nɩ blɩ́ nɩ́.
30 Jesus falou isso porque eles estavam dizendo: "Ele está com um espírito imundo".
31 Yesu mʋ yin mʋa mʋ apio bɛba bɛlɩɩ́ kpankpá, bɔwa ɔkʋ bɛɛ, ɔtɩ́ɩ mʋ ha amʋ́.
31 Então chegaram a mãe e os irmãos de Jesus. Ficando do lado de fora, mandaram alguém chamá-lo.
32 Ɔdɔm bʋtsie bomlí mʋ, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Fʋ́ yín mʋa fʋ́ apíó bʋlɩɩ́ kpankpá, bʋdɛ fʋ́ dunká.”
32 Havia muita gente assentada ao seu redor; e lhe disseram: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram".
33 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amɛndɩ gyí mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó?”
33 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
34 Mʋ́ʋ́ ɔlɛkɩ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie bomlí mʋ amʋ, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó gyí ahá ánfɩ á!
34 Então olhou para os que estavam assentados ao seu redor e disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
35 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ Bulu apɛ́ a, mʋgyí mɩ́ píó pʋ́ mɩ́ yín nɩ́.”
35 Quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.