Marcos 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Nkɛ kpalobí kʋ ɔma a, Yesu léyinkí yɔ́ Kapernaum wúlutɔ. Ahá bonu ánɩ́ alaba wóyí.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Mʋ́ sʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛba bɔbʋlá wóyí ámʋ. Ɔkpa kʋ́ráá ɩtráa ma ɩnʋá fɔ́tsʋn wie mʋ́tɔ́. Yesu lɛ́da Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan súná amʋ́.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ahá abaná bɔsʋrá tsukʋlɛ osínpʋ ɔkʋ akpasʋ ba mʋ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Ɔdɔm amʋ sʋ bʋmenya ɔkpa pʋ́ mʋ wíé Yesu wá. Ɩ́nɩ sʋ bɔyɔ́dʋ obu ámʋ awunso, dá mʋ́ ɔtɩnɛkʋ tíí, bɛkplɩ́a akpa amʋ tsʋn ɔbɔ́ ámʋtɔ, pʋ́ mʋ tswɩ Yesu ansɩ́tɔ́. Bɛkplɩ́a akpa amʋ tsʋn ɔbɔ́ ámʋtɔ, pʋ́ mʋ tswɩ Yesu ansɩ́tɔ́.|src="WA03824b.tif" size="span" loc="MRK2:3-12" copy="Graham Wade, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marko 2:4"
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ bahɔ mʋ gyi a, ɔlɛbláa tsukʋlɛ osínpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí, nasí fʋ́ lakpan kíé fʋ́.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Ɩnʋ Mose mbla asunápʋ́ akʋá bʋtsie ɩnʋ, bɛblɩ́ wá nwuntɔ bɛɛ,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ntɔ asʋ́n oyin ánfɩ dɛ́blɩ́ alɩ? Megyí mbusuo álabɔ́ á? Ma ɛ́ ɔbɛ́talɩ́ sí lakpan kíé ahá dʋn Bulu nkʋlɛ?”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ bʋdɛ nwɛ́ɛn gyí amʋ́ nwuntɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɩ́nɩ odu gywɩɩ́n?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Mɔmʋ bɔ́wa ablɩ́lɛ́ ánɩ́ nɛ́bláa tsukʋlɛ osínpʋ anfɩ? ‘Nasí fʋ́ lakpan kíé fʋ́’ ntɛ́ɛ ‘Kʋsʋ tsu fʋ́ akpa afʋnatɩ?’
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Támɛ ndekléá mlɩbɩ́ɩ ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mbʋ túmi ɔyɩ́ ánfɩtɔ sí ahá lakpan kíé amʋ́.” Ɩnʋ ɔlɛbláa tsukʋlɛ osínpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Ndɛ fʋ́ bláa mbɛ́ɛ, kʋsʋ! Tsu fʋ́ akpa afʋnatɩ yɔ wóyítɔ́!”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Ɩnʋnʋʋnʋ ɔlɔkʋsʋ́, tsú mʋ akpa, nátɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ. Ɩ́nɩ lɔ́wa amʋ́ fɛ́ɛ́ wánwan, bɛkanfʋ́ Bulu blɩ́ bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́wun ofúla anfɩ odu kɩ.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Yesu lɛ́trá yɔ Galilea ɔpʋ ɔnɔ́. Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛba mʋ wá, olosuná amʋ́ atɔ́.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Brɛ́á ɔlɔpʋ ɔyɔ́ á, olowun Alfeo mʋ bi Lewi tsie mʋ lampóo ɔhɔ́kpa. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ.” Ɩnʋnʋ ɔlɔkʋsʋ́ buo mʋ.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Mʋ́ ɔma a, Lewi lɛ́tɩ Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́. Lampóo ahɔ́pʋ pʋ́ lakpan abwɛpʋ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ bobuo mʋ ba atɔ́ ámʋ ogyíkpá.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Brɛ́á Mose mbla asunápʋ́ amʋtɔ akʋá bʋgyi Farisifɔ bowun ánɩ́ Yesu mʋa lakpan abwɛpʋ́ pʋ́ lampóo ahɔ́pʋ bʋdɛ atɔ́ gyí a, bɛfɩtɛ́ mʋ akasɩ́pʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mʋa lakpan abwɛpʋ́ pʋ́ lampóo ahɔ́pʋ bʋdɛ ɩbɩ wa gyi atɔ́?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Yesu lónu asʋ́n ánfɩ, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɔpʋ léhián ɩlɔ ɔtsapʋ́, megyí ahá ánɩ́ ɩwɩ bʋ amʋ́ ɔnlɩn. Mmɛba aha wankláán ɔtɩkpá, mboún lakpan abwɛpʋ́ ɔtɩkpá nɛba.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ pʋ́ Farisifɔ bʋtetsíá klɩ́ ɔnɔ́. Ɛkɛ ɔkʋ akʋ bɛba bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ pʋ́ Farisifɔ akasɩ́pʋ́ bʋtɛklɩ́ ɔnɔ́, támɛ fʋ́ akasɩ́pʋ́ mʋ́ bʋtamaklɩ́ ɔnɔ́?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔtsɩ ɔkpaɩ́npʋ́ bʋ mʋ anyawíe wá á, bɛ́klɩ́ ɔnɔ́? Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɩ́nɩá ɔbʋ amʋ́ wá ánfɩ mʋ́ á, bʋmɛ́ɛklɩ́ ɔnɔ́.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Támɛ ɛkɛ kʋ bɛ́ba ánɩ́ bɛ́kpa ɔká otsiápʋ amʋ nátɩ́ sí amʋ́. Alɩ nkɛ ámʋtɔ bɛ́klɩ́ ɔnɔ́ nɩ́.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Ɔhaa tamapʋ́ tati pɔpwɛ tan tati dada. Tsúfɛ́ tati pɔpwɛ amʋ bɛ́kpɩkpɩ́ɩ tsií dáda amʋ ɩkʋ lɛ́, há ɔtánkpa ɩnʋ bɛ́latɛ́ɩ́ tsɩ́a.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Alɩ kɛ́n bʋtamapʋ́ nta pɔpwɛ wá ɔwʋlʋ́-kpákpá kɛntɛ wuhɛ́tɔ́ nɩ́. Nta pɔpwɛ amʋ ibófu fá kɛntɛ amʋ tsítsá, yíntá kɛntɛ amʋ ɛ́. Ɩ́nɩ sʋ ɔwʋlʋ́-kpákpá kɛntɛ pɔpwɛtɔ bʋ́tɔpʋ́ nta pɔpwɛ wá.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔtsʋn ayó ndɔ kʋtɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mʋ akasɩ́pʋ́ bɔpʋsáa ayó ámʋ kʋ wɩ́.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Farisifɔ akʋ bowun amʋ́, bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Kɩ, ntogyi sʋ́ bʋdɛ tɔ́á anɩ mbla mɛha ɔkpa bwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmɔ́kʋ́kla nu tɔ́á Owíe Dawid lɔ́bwɛ brɛ́á akʋ́n dɛ mʋa mʋ abúopʋ, bʋma tɔtɔá bégyi kɩ?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Olebitíwíé Bulu osúmkpa yótsu bodobodoá bapʋ́há Bulu igyí ba, mʋa mʋ abúopʋ amʋ begyi, Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Abiata bɩ́sʋ́. Bulu igyí ahapʋ́ nkʋlɛ bɛlɛ ɔkpa bʋ́tegyi alɩ bodobodo amʋ.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtrá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nyankpʋsa sʋ́ Bulu lɔ́bwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ. Megyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ sʋ́ Bulu lɔ́bwɛ nyankpʋsa.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Mʋ́ sʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ gyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ mʋ wie!”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.