Marcos 1
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Alɩ́ Bulu mʋ Bi Yesu Kristo ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ ilotsuá asɩ nɩ́.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Ɩlɛba mʋ́tɔ́ fɛ́ alɩá Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Yesaia lɔ́wanlɩ́n wá mʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ,
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Ɔkʋ dɛ́kplʋn dimbísʋ́ ɔbɛ́ɛ,
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lɛ́ba ɔdɛ ahá asú bɔ, ɔdɛ Bulu asʋ́n ɔkan da Yudea dimbísʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdamli klʋntɔ, amlɩsi lakpan bwɛ. Bulu osikie mlɩ, ambɔ mlɩ asú.”
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ahá botsu Yerusalem wúlutɔ pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ bá mʋ wá. Bɛlɛ amʋ́ lakpan blɩ́, ɔlɔbɔ amʋ́ asú Yordan ntsutso.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Yohane lɔ́wa kpɔ́sɔ́-imi atadɩɛ, ɔlɔpʋ ɔwʋlʋ́-kpákpá ɔfɛ́ klɩ́ mʋ́sʋ́. Atsantsankʋ pʋ́ ɔkwɛ́n otegyi.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Oletsiá dá asʋ́n ɔkan, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkʋá ɔdʋn mɩ bʋ ɔma ɔbá. Mmɔfʋn ánɩ́ nógyonká sánkɩ́ mʋ ntʋkʋta ɔfɛ́ kʋ́ráá.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Mɩ́ mʋ́ á, ntsu ndɛpʋbɔ́ mlɩ asú, támɛ mʋ mʋ́ ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bɔ́ mlɩ asú.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Nkɛ ámʋtɔ á, Yesu lótsu Nasaret, wúluá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ba Yohane wá, Yohane lɔ́bɔ mʋ asú Yordan ntsutso.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Yesu lénya dálɩ ntsu ámʋtɔ alɩ, olowun nwʋlʋ́táa lefinkí, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ dɛ́kplɩ́ dalɩ mʋ́tɔ́ fɛ́ abrɔ́dʋma, ɩlobogyonká mʋsʋ.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ɩnʋ ɔmɛ kʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí mɩ́ bíá ntɔdwɛ́, mɩ ansɩ́ tɛhɩ́ɛ́ gyí fʋ́ ɩwɩ nɩ́.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Ɩnʋnʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́kpa Yesu ya dimbísʋ́.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Oletsiá ɩnʋ nkɛ adʋana, Satan létsiá bɔsɔ mʋ kɩ. Mʋa pututɔ-mbwɩ létsiá, Bulu-abɔpʋ bɛba bɛkɩ mʋsʋ.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Bɛkɩtá Yohane tswɩ obu ɔma a, Yesu lɔ́yɔ Galilea ɔmátɔ́, ɔdɛ Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan da.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ ámʋ lafʋn. Bulu iwíegyí ámʋ lawíé wóyí tá. Mlɩdamli klʋntɔ ba Bulu wá, amlɩhɔ mʋ asʋn wankláán ámʋsʋ gyi.”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu ná Galilea ɔpʋ ɔnɔ́, olowun Simon mʋa mʋ gyama Andrea. Bʋdɛ asawu tswɩ́ɩ, tsúfɛ́ aye alɛpʋ́ bʋgyi.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩba bobuo mɩ. Nɔ́bwɛ mlɩ anyánkpʋ́sa alɛpʋ́.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ɩnʋnʋ besi amʋ́ asawu aná tswɩ, kplá buo mʋ.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí á, olowun Sebedeo abí, Yakobo mʋa mʋ gyama Yohane ɛ́. Bʋbʋ ɔklʋntɔ, bʋdɛ amʋ́ asawu bɩ́ɩn.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ɩnʋnʋ Yesu lɛ́tɩ amʋ́ ɛ́, bɛnatɩ́ sí amʋ́ sɩ́ mʋ́a mʋ apafɔ wá ɔklʋn amʋtɔ ba bobuo mʋ.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔyɔ Kapernaum wúlutɔ. Ɔlɔyɔ Yudafɔ ofíakpa yósuná atɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Mʋ atosunáhɛ́ lobwie amʋ́ ɔnɔ́, tsúfɛ́ olosuná amʋ́ atɔ́ túmisʋ. Megyí fɛ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Oyin ɔkʋ lɛ́ba ofíakpa ɩnʋ, ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋsʋ.
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 Ɔlɔkplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Yesu Nasaretyin, amansʋ bʋ́ʋ anɩa fʋnyɔ nsɩnɛ́? Anɩ ɔhɩkpá fɛbá lóó? Nyin ɔhá oduá fʋgyi. Fʋ́gyí Bulu Ɔha Wankɩ́hɛ́ amʋ nɩ!”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Yesu lɔ́kplʋn wa ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kpa ɔnɔ́ bun, afʋdalɩ mʋtɔ.”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ɩnʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɔ́wʋsʋ́ʋ oyin ámʋ ɔwʋnlɩ́nsʋ́, sʋ́rá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, dálɩ mʋtɔ.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Ɔnɔ́ lobwie amʋ́ fɛ́ɛ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntɔ ofúla nɩ? Ɩ́nɩ mʋ́ á, atosunáhɛ́ pɔpwɛ nɩ. Oyin ánfɩ bʋ túmi, ɔtɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ, itobú mʋ.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Ɩ́nɩ sʋ Yesu ɩdá lɛklɛɩ́ wá Galilea ɔmá ámʋtɔ fɛ́ɛ́.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ benya dálɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ alɩ, bɔyɔ Simon mʋa Andrea wóyítɔ́. Yakobo mʋa Yohane ɛ́ bʋbʋ amʋ́tɔ́.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Bɔyɔ á, owísó lakɩ́tá Simon mʋ sia tsɩ́hɛ́, ɔda. Ɩnʋnʋ bɛbláa Yesu ɔtsɩ ámʋ ɩwɩ asʋ́n.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Mʋ́ʋ́ ɔlɔyɔ yɛ́kɩtá ɔtsɩ ámʋ ɩbɩ, tsú mʋ kʋ́sʋ́. Ɩnʋnʋ owísó ámʋ lɔ́kʋsʋ́ mʋsʋ, ɔlɔbwɛ amʋ́ afɔɔ́tɔ.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Mʋ́ ntʋ́pwɛ fɔɔn a, bɔpʋ alɔpʋ pʋ́ ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ dɛ amʋ́ háan fɛ́ɛ́ ba Yesu.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Wúlu amʋ fɛ́ɛ́ bɛba befia wóyí ámʋ ɔnɔ́.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Yesu lɛ́tsa ahá tsɔtsɔɔtsɔá bʋdɛ ɩlɔ ɔtsan-ɔtsan lɔ, olegya ɔŋɛ laláhɛ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ lɛ́ ahátɔ. Ɔmɛha ɔŋɛ laláhɛ amʋ abʋtɔɩ, tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋyin mʋ.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ bakɛ a, Yesu lɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ yɔ ɩtsɛ́tɔ́ ɔdɛ mpáɩ bɔ.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Támɛ Simon mʋa mʋ aba bɔbɔ mbɔ́dɩ́ dúnká mʋ alɩɩ yówun mʋ.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Brɛ́á bowun mʋ a, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ahá fɛ́ɛ́ bʋdɛ fʋ́ dunká.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ “Mlɩha ayɔ awúlu bámbásʋ́, anyɛda Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan ɩnʋ ɛ́, tsúfɛ́ ɩ́nɩ sʋ nɛba nɩ.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ɩnʋ ɔlɔyɔ yéki Galilea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́, ɔdɛ asʋ́n ámʋ ɔkan da Yudafɔ ofíakpa fɛ́ɛ́, ɔdɛ ɔŋɛ laláhɛ ɛ́ gyáa lɛ ahátɔ.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ɩlɔ pɛpɛ ɔlɔpʋ́ ɔkʋ lɛ́ba bɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé! Nɩ́ fótsulá á, fɛ́talɩ́ há mɩ́ ɩwɩ bɛ́plɩ.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Mʋ asʋ́n lɔ́wa Yesu nwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩnkɩ́ ɩbɩ da mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natsúlá, fʋ́ ɩwɩ ɩplɩ́ɩ!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Ɩnʋnʋ ɩlɔ pɛpɛ amʋ ɩlɛta, mʋ ɩwɩ lɛ́plɩ.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 — ausente —
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 — ausente —
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Támɛ oyin ámʋ lénya dálɩ ɩnʋ alɩ, ɔlɔwa mʋ́ ɔkan da bɩ. Ɔlɛda asʋ́n ámʋ ɔkan wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́ fíá. Mʋ́ sʋ Yesu mɛ́tra talɩ́ lɛ́ ɩwɩ ɔwan wíé wúlu kʋkʋtɔ, ɩtsɛ́tɔ́ oletsiá tsíá. Támɛ mʋ́ ó á, ahá betsiá tsú ntɩ́nɛ́-ntɩ́nɛ́ ba mʋ wá.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.