Marcos 1

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Alɩ́ Bulu mʋ Bi Yesu Kristo ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ ilotsuá asɩ nɩ́.
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 Ɩlɛba mʋ́tɔ́ fɛ́ alɩá Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Yesaia lɔ́wanlɩ́n wá mʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ,
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 Ɔkʋ dɛ́kplʋn dimbísʋ́ ɔbɛ́ɛ,
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lɛ́ba ɔdɛ ahá asú bɔ, ɔdɛ Bulu asʋ́n ɔkan da Yudea dimbísʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdamli klʋntɔ, amlɩsi lakpan bwɛ. Bulu osikie mlɩ, ambɔ mlɩ asú.”
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Ahá botsu Yerusalem wúlutɔ pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ bá mʋ wá. Bɛlɛ amʋ́ lakpan blɩ́, ɔlɔbɔ amʋ́ asú Yordan ntsutso.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Yohane lɔ́wa kpɔ́sɔ́-imi atadɩɛ, ɔlɔpʋ ɔwʋlʋ́-kpákpá ɔfɛ́ klɩ́ mʋ́sʋ́. Atsantsankʋ pʋ́ ɔkwɛ́n otegyi.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Oletsiá dá asʋ́n ɔkan, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkʋá ɔdʋn mɩ bʋ ɔma ɔbá. Mmɔfʋn ánɩ́ nógyonká sánkɩ́ mʋ ntʋkʋta ɔfɛ́ kʋ́ráá.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 Mɩ́ mʋ́ á, ntsu ndɛpʋbɔ́ mlɩ asú, támɛ mʋ mʋ́ ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bɔ́ mlɩ asú.”
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Nkɛ ámʋtɔ á, Yesu lótsu Nasaret, wúluá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ba Yohane wá, Yohane lɔ́bɔ mʋ asú Yordan ntsutso.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Yesu lénya dálɩ ntsu ámʋtɔ alɩ, olowun nwʋlʋ́táa lefinkí, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ dɛ́kplɩ́ dalɩ mʋ́tɔ́ fɛ́ abrɔ́dʋma, ɩlobogyonká mʋsʋ.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 Ɩnʋ ɔmɛ kʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí mɩ́ bíá ntɔdwɛ́, mɩ ansɩ́ tɛhɩ́ɛ́ gyí fʋ́ ɩwɩ nɩ́.”
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 Ɩnʋnʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́kpa Yesu ya dimbísʋ́.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Oletsiá ɩnʋ nkɛ adʋana, Satan létsiá bɔsɔ mʋ kɩ. Mʋa pututɔ-mbwɩ létsiá, Bulu-abɔpʋ bɛba bɛkɩ mʋsʋ.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 Bɛkɩtá Yohane tswɩ obu ɔma a, Yesu lɔ́yɔ Galilea ɔmátɔ́, ɔdɛ Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan da.
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 Ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ ámʋ lafʋn. Bulu iwíegyí ámʋ lawíé wóyí tá. Mlɩdamli klʋntɔ ba Bulu wá, amlɩhɔ mʋ asʋn wankláán ámʋsʋ gyi.”
15 Ele dizia:
16 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu ná Galilea ɔpʋ ɔnɔ́, olowun Simon mʋa mʋ gyama Andrea. Bʋdɛ asawu tswɩ́ɩ, tsúfɛ́ aye alɛpʋ́ bʋgyi.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩba bobuo mɩ. Nɔ́bwɛ mlɩ anyánkpʋ́sa alɛpʋ́.”
17 Jesus lhes disse:
18 Ɩnʋnʋ besi amʋ́ asawu aná tswɩ, kplá buo mʋ.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 Ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí á, olowun Sebedeo abí, Yakobo mʋa mʋ gyama Yohane ɛ́. Bʋbʋ ɔklʋntɔ, bʋdɛ amʋ́ asawu bɩ́ɩn.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Ɩnʋnʋ Yesu lɛ́tɩ amʋ́ ɛ́, bɛnatɩ́ sí amʋ́ sɩ́ mʋ́a mʋ apafɔ wá ɔklʋn amʋtɔ ba bobuo mʋ.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔyɔ Kapernaum wúlutɔ. Ɔlɔyɔ Yudafɔ ofíakpa yósuná atɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Mʋ atosunáhɛ́ lobwie amʋ́ ɔnɔ́, tsúfɛ́ olosuná amʋ́ atɔ́ túmisʋ. Megyí fɛ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Oyin ɔkʋ lɛ́ba ofíakpa ɩnʋ, ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋsʋ.
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 Ɔlɔkplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Yesu Nasaretyin, amansʋ bʋ́ʋ anɩa fʋnyɔ nsɩnɛ́? Anɩ ɔhɩkpá fɛbá lóó? Nyin ɔhá oduá fʋgyi. Fʋ́gyí Bulu Ɔha Wankɩ́hɛ́ amʋ nɩ!”
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Yesu lɔ́kplʋn wa ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kpa ɔnɔ́ bun, afʋdalɩ mʋtɔ.”
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Ɩnʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɔ́wʋsʋ́ʋ oyin ámʋ ɔwʋnlɩ́nsʋ́, sʋ́rá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, dálɩ mʋtɔ.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Ɔnɔ́ lobwie amʋ́ fɛ́ɛ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntɔ ofúla nɩ? Ɩ́nɩ mʋ́ á, atosunáhɛ́ pɔpwɛ nɩ. Oyin ánfɩ bʋ túmi, ɔtɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ, itobú mʋ.”
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 Ɩ́nɩ sʋ Yesu ɩdá lɛklɛɩ́ wá Galilea ɔmá ámʋtɔ fɛ́ɛ́.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ benya dálɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ alɩ, bɔyɔ Simon mʋa Andrea wóyítɔ́. Yakobo mʋa Yohane ɛ́ bʋbʋ amʋ́tɔ́.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Bɔyɔ á, owísó lakɩ́tá Simon mʋ sia tsɩ́hɛ́, ɔda. Ɩnʋnʋ bɛbláa Yesu ɔtsɩ ámʋ ɩwɩ asʋ́n.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Mʋ́ʋ́ ɔlɔyɔ yɛ́kɩtá ɔtsɩ ámʋ ɩbɩ, tsú mʋ kʋ́sʋ́. Ɩnʋnʋ owísó ámʋ lɔ́kʋsʋ́ mʋsʋ, ɔlɔbwɛ amʋ́ afɔɔ́tɔ.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 Mʋ́ ntʋ́pwɛ fɔɔn a, bɔpʋ alɔpʋ pʋ́ ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ dɛ amʋ́ háan fɛ́ɛ́ ba Yesu.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Wúlu amʋ fɛ́ɛ́ bɛba befia wóyí ámʋ ɔnɔ́.
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Yesu lɛ́tsa ahá tsɔtsɔɔtsɔá bʋdɛ ɩlɔ ɔtsan-ɔtsan lɔ, olegya ɔŋɛ laláhɛ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ lɛ́ ahátɔ. Ɔmɛha ɔŋɛ laláhɛ amʋ abʋtɔɩ, tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋyin mʋ.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ bakɛ a, Yesu lɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ yɔ ɩtsɛ́tɔ́ ɔdɛ mpáɩ bɔ.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Támɛ Simon mʋa mʋ aba bɔbɔ mbɔ́dɩ́ dúnká mʋ alɩɩ yówun mʋ.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Brɛ́á bowun mʋ a, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ahá fɛ́ɛ́ bʋdɛ fʋ́ dunká.”
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ “Mlɩha ayɔ awúlu bámbásʋ́, anyɛda Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan ɩnʋ ɛ́, tsúfɛ́ ɩ́nɩ sʋ nɛba nɩ.”
38 Jesus respondeu:
39 Ɩnʋ ɔlɔyɔ yéki Galilea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́, ɔdɛ asʋ́n ámʋ ɔkan da Yudafɔ ofíakpa fɛ́ɛ́, ɔdɛ ɔŋɛ laláhɛ ɛ́ gyáa lɛ ahátɔ.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ɩlɔ pɛpɛ ɔlɔpʋ́ ɔkʋ lɛ́ba bɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé! Nɩ́ fótsulá á, fɛ́talɩ́ há mɩ́ ɩwɩ bɛ́plɩ.”
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Mʋ asʋ́n lɔ́wa Yesu nwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩnkɩ́ ɩbɩ da mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natsúlá, fʋ́ ɩwɩ ɩplɩ́ɩ!”
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Ɩnʋnʋ ɩlɔ pɛpɛ amʋ ɩlɛta, mʋ ɩwɩ lɛ́plɩ.
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
45 Támɛ oyin ámʋ lénya dálɩ ɩnʋ alɩ, ɔlɔwa mʋ́ ɔkan da bɩ. Ɔlɛda asʋ́n ámʋ ɔkan wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́ fíá. Mʋ́ sʋ Yesu mɛ́tra talɩ́ lɛ́ ɩwɩ ɔwan wíé wúlu kʋkʋtɔ, ɩtsɛ́tɔ́ oletsiá tsíá. Támɛ mʋ́ ó á, ahá betsiá tsú ntɩ́nɛ́-ntɩ́nɛ́ ba mʋ wá.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.