Marcos 12

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu lɔ́wa amʋ́ asʋ́n bláa ayébitɔ bɩ. Ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lɔ́dɔ wáɩn ndɔ. Olegyi ɩban bómlí mʋ́. Olokwi wáɩn amʋ onyimɛ́kpá, ɔlɔpwɛ obu fʋ́áhɛ́ kʋ há ndɔ ámʋ agyópʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ ndɔ ámʋ wá apafɔ ɩbɩtɔ, olotu ɔkpa.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Brɛ́á wáɩn-abí ámʋ kpɔtɩ́bɩ lɔfʋn a, ɔlɔwa mʋ osúmpʋ́ apafɔ ámʋ wá ɔbɛ́ɛ, ɔyɔ́hɔ mʋ ogyíkpá ba mʋ.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Támɛ apafɔ ámʋ bɛkɩtá mʋ, dá mʋ, gya mʋ sɩ́sɩ́ ɩbɩkpan.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Ndɔ mʋ wie amʋ lɛ́trá wa mʋ osúmpʋ́ nyɔɔsɩ amʋ́ wá. Apafɔ ámʋ bɛda mʋ ɛ́, pílan mʋ nwuntɔ, sʋ́pa mʋ.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Ɔlɛtrá lawá ɔbambá. Mʋ mʋ́ á, bɔmɔ mʋ. Alɩ kɛ́n bɔbwɛ atráhɛ ɛ́ nɩ́. Bɛda akʋ, mɔ́ akʋ ɛ́.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Ilesi mʋ onutó mʋ bi ɔkʋlɛ pɛ́á ɔtamatsúlá mʋsʋ. Ɔkɩ ɔbɛ́ɛ, bóbu mʋ mʋ́. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ ɛ́.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Támɛ apafɔ ámʋ bɛblɩ́ bɛɛ, ‘Ɔ́nɩ obégyi mʋ sɩ atɔ́ nɩ́. Mlɩha amɔ mʋ, mɛ́nɩ ndɔ ámʋ ibémlí anɩ klɛ́.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mʋ́ sʋ bɛkɩtá mʋ, mɔ́ mʋ́, tswɩ mʋ dálɩ ndɔ ámʋtɔ.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 “Ɛkɛá ndɔ mʋ wie amʋ ɔbá á, ntɔ mlɩlahogyi mlɩaa ɔbɔ́bwɛ apafɔ ánfɩ? Ɔbɛ́ha bɔmɔ amʋ́. Ɔbɛ́lapʋ́ ndɔ ámʋ wá apafɔ bámbá ɩbɩtɔ.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ntɛ́ɛ mlɩmɔ́kʋ́kla Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɩ? Bɔwanlɩ́n bɛɛ,
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Bulu lɔ́bwɛ mʋ́ alɩ.
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ɩnʋ Yudafɔ ámʋ bekleá bɛ́kɩtá Yesu, tsúfɛ́ bɛbɩ ánɩ́ amʋ́ sʋ alahá yébi ánfɩ, támɛ bʋdɛ ɔdɔm amʋ ifú nya. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ sí mʋ.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Ɔma a, bɔwa Farisifɔ pʋ́ Owíe Herode ahá bɛɛ, bʋyɛ́tɛtɛ́ɛ Yesu ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n nu, abʋnya mʋ akɩtálɛ́.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Brɛ́á bɛba mʋ wá á, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, anɩyin ánɩ́ ɔnɔkwalɩpʋ fʋgyi. Fʋtamahá ɔhaa ɔtsɛ fʋ́ agywɩɩn, tsúfɛ́ fʋtamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́. Mboún Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ igyi ɔnɔkwalɩ amʋ fʋdesuná. Mʋ́ sʋ anɩdɛ́ fʋ́ fɩtɛ́ anu. Anɩ mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ akáa lampóo ha Roma owíe dɛhɛn Kaesare, ntɛ́ɛ anɩmáka?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ bʋkɩ ansɩ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́, ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mɩ́ sɔ́ɔ kɩ? Mlɩtsu kɔ́ba amʋ ɩkʋ ba mɩ ankɩ.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Bɔpʋba mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma nwun pʋ́ mʋ ɩdá dɩ́n mʋ́sʋ́?”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ mlɩpʋ tɔ́á igyi Kaesare klɛ́ ha Kaesare, amlɩpʋ mʋ́á igyi Bulu klɛ́ ɛ́ ha Bulu.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Ɔpasua kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Sadukifɔ akʋ bɛba Yesu wá. Bʋgyi ɔpasua kʋá bʋtɛblɩ́ bɛɛ, kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ma ɩnʋ. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Osunápʋ́, Mose lɔ́wanlɩ́n tswɩ anɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɩ́ ɔkʋ mʋa mʋ ka bʋmɔkwɩɩ́ asa olowu sí mʋ ka ámʋ a, mʋ pio otsú mʋ ka ámʋ tsia, fɛ́kɩ ɔkwɩɩ ha owupʋ́ ámʋ.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Oyin ɔkʋlɛ abí abasíénɔ́ akʋ betsiá. Amʋ́tɔ́ ogyankpapʋ létsiá ɔká, támɛ ɔmɔkwɩɩ́ asa olowu.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Mʋ gyama lótsu ɔsʋrapʋka amʋ tsía, támɛ mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́. Ɔsaasɩ lótsu ɔtsɩ ámʋ tsía. Mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Alɩɩ yɔ́tʋ osienɔ́sɩ́ amʋ. Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɔ́kwɩɩ́ asa olowu. Ɔma-ɔma a, ɔsʋrapʋ amʋ ɛ́ lóbowu.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Afúli ɔkʋsʋ́kɛ́ a, amʋ́tɔ́ ɔmɔmʋ ɔbɔ́bwɛ mʋ kulu? Tsúfɛ́ amʋ́ abasíénɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ betsiá mʋ.”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ ológyi. Mlɩméyín Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ntɛ́ɛ Bulu túmi.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Tsúfɛ́ nɩ́ afúli bɔkʋ́sʋ́ á, bɔ́bwɛ fɛ́ Bulu-abɔpʋ. Bʋméetsiá aká mʋ́a akúlu.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Támɛ afúlikʋsʋ́ ɩwɩ mʋ́ á, yɛ́ɛ mlɩlakla Mose ɔwʋlʋ́, nú asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́bláa mʋ dimbísʋ́ brɛ́á olowun oyíbi kʋ dɛ ogyá tsií, támɛ ɩmɛdɛ́hɔ́ɔ amʋ? Ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́gyí mlɩ anáin Abraham mʋa Isak pʋ́ Yakob Bulu ámʋ nɩ.’ ”
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí awupʋ́ Bulu ógyi, akɩankpapʋ Bulu ógyi. Mlɩ mʋ́ mlɩlafwɩ́ fɛ́ɛ́.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Mose mbla asunápʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́bɔtʋ amʋ́ ɩnʋ, olonu asʋ́n ánɩ́ bʋdɛbɩtɩ́. Olowun ánɩ́ Yesu lalɛ́ Sadukifɔ ámʋ asʋ́n ɔnɔ́ wankláán. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Bulu mbla ámʋtɔ mɔmʋ dʋ́n?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu mbla ámʋtɔ mʋ́á ɩdʋn nɩ. ‘Israelfɔ, mlɩnu. Bulu ɔkʋlɛ pɛ́ anɩ Wíe Bulu gyí.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Mʋ́ sʋ pʋ fʋ́ klʋn, fʋ́ ɔkláa, fʋ́ agywɩɩn pʋ́ fʋ́ ɔwʋnlɩ́n fɛ́ɛ́ dwɛ fʋ́ Wíe Bulu.’
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Mʋ́ nyɔɔsɩ ɛ́ gyí, ‘Dwɛ fʋ́ bá fɛ́ fʋ́ ɩwɩ.’ Mbla kʋkʋ ɩtráa ma ɩnʋá ɩdʋn ɩ́nɩ.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Mbla osunápʋ́ amʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, fablɩ́ ɔnɔkwalɩ. Anɩ Wíe Bulu nkʋlɛ pɛ́ bʋ ɩnʋ, ɔkʋkʋ trá ɔma ɩnʋ.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Apʋ́ʋ anɩ klʋn, anɩ agywɩɩn pʋ́ anɩ ɔwʋnlɩ́n fɛ́ɛ́ dwɛ́ mʋ, adwɛ anɩ aba fɛ́ anɩ ɩwɩ. Ɩdʋn mbwɩ tɔ́hɛ́ pʋ́ afɔdɩɛ kugyíkʋ.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Yesu lówun ánɩ́ alabɩ́ lɛ́ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́ wankláán, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɩfɔ́ Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Brɛ́á Yesu dɛ́ atɔ́ suná Bulu ɔtswɛ́kpa nwunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, ɔlɛfɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ sʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bɛtalɩ́ blɩ́ bɛɛ, Owíe Dawid mʋ na gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli amʋ)?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Tsúfɛ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ha Owíe Dawid onutó lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Owíe Dawid onutó lɛ́tɩ mʋ ɔbɛ́ɛ mʋ wie. Nkálɩ sʋ ɔtráa ogyi mʋ na?”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Yesu lɛ́blɩ́ mʋ atosunáhɛ́ amʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán Mose mbla asunápʋ́sʋ. Bʋtekle ligá wa nátɩ́ kí, bʋtekle bɛɛ, ahá bʋbún ha amʋ́ itsiá dɩnsʋ.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Otsiákpá yilé bʋtekle tsiá Yudafɔ ofíakpa pʋ́ nkɛ ogyíkpá.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Bʋtesísi asʋrapʋ, swɩ́ɩ́ amʋ́ amʋ́ wóyí. Bʋtepina bɔ mpáɩ tɩ́ntɩ́ɩ́ntɩ́n ahátɔ pʋ́bun amʋ́ lalahɛsʋ. Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ amʋ́ ɩsʋ kínkíínkín!”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Yesu létsiá mantáa tswɩtswɩ dáka Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ, ɔdɛ ahá kɩ́ɩ bʋdɛpʋ amʋ́ tswɩtswɩ bɔwa mʋ́tɔ́. Ahá ánɩ́ amʋ́ ɩbɩtɔ bʋ odwin bʋdɛpʋ kɔ́ba akpɔnkpɔntɩ bɔwa.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Ɩnʋ ɔsʋrapʋ ɔkʋá ɔma tɔtɔ ɛ́ lɔ́pʋ mʋ kɔ́ba-ana bɔwa dáka ámʋtɔ.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ba mʋ wá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, tswɩtswɩá ɔsʋrapʋ anfɩ́ ɔma tɔtɔ lawá á, ɩdʋn ɔhagyíɔha klɛ́.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Tsúfɛ́ atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́ á, amʋ́ kɔ́ba tsɔtsɔɔtsɔtɔ balɛ́ kpalobí tsú bɔwa. Támɛ ɩ́nɩá ɔsʋrapʋ anfɩ mʋ́ má tɔtɔ sʋ tɔ́á ɔbʋ fɛ́ɛ́ alapʋ́ bɔwa á.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.