Marcos 12
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Yesu lɔ́wa amʋ́ asʋ́n bláa ayébitɔ bɩ. Ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lɔ́dɔ wáɩn ndɔ. Olegyi ɩban bómlí mʋ́. Olokwi wáɩn amʋ onyimɛ́kpá, ɔlɔpwɛ obu fʋ́áhɛ́ kʋ há ndɔ ámʋ agyópʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ ndɔ ámʋ wá apafɔ ɩbɩtɔ, olotu ɔkpa.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Brɛ́á wáɩn-abí ámʋ kpɔtɩ́bɩ lɔfʋn a, ɔlɔwa mʋ osúmpʋ́ apafɔ ámʋ wá ɔbɛ́ɛ, ɔyɔ́hɔ mʋ ogyíkpá ba mʋ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Támɛ apafɔ ámʋ bɛkɩtá mʋ, dá mʋ, gya mʋ sɩ́sɩ́ ɩbɩkpan.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ndɔ mʋ wie amʋ lɛ́trá wa mʋ osúmpʋ́ nyɔɔsɩ amʋ́ wá. Apafɔ ámʋ bɛda mʋ ɛ́, pílan mʋ nwuntɔ, sʋ́pa mʋ.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ɔlɛtrá lawá ɔbambá. Mʋ mʋ́ á, bɔmɔ mʋ. Alɩ kɛ́n bɔbwɛ atráhɛ ɛ́ nɩ́. Bɛda akʋ, mɔ́ akʋ ɛ́.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ilesi mʋ onutó mʋ bi ɔkʋlɛ pɛ́á ɔtamatsúlá mʋsʋ. Ɔkɩ ɔbɛ́ɛ, bóbu mʋ mʋ́. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ ɛ́.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Támɛ apafɔ ámʋ bɛblɩ́ bɛɛ, ‘Ɔ́nɩ obégyi mʋ sɩ atɔ́ nɩ́. Mlɩha amɔ mʋ, mɛ́nɩ ndɔ ámʋ ibémlí anɩ klɛ́.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mʋ́ sʋ bɛkɩtá mʋ, mɔ́ mʋ́, tswɩ mʋ dálɩ ndɔ ámʋtɔ.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Ɛkɛá ndɔ mʋ wie amʋ ɔbá á, ntɔ mlɩlahogyi mlɩaa ɔbɔ́bwɛ apafɔ ánfɩ? Ɔbɛ́ha bɔmɔ amʋ́. Ɔbɛ́lapʋ́ ndɔ ámʋ wá apafɔ bámbá ɩbɩtɔ.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ntɛ́ɛ mlɩmɔ́kʋ́kla Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɩ? Bɔwanlɩ́n bɛɛ,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Bulu lɔ́bwɛ mʋ́ alɩ.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ɩnʋ Yudafɔ ámʋ bekleá bɛ́kɩtá Yesu, tsúfɛ́ bɛbɩ ánɩ́ amʋ́ sʋ alahá yébi ánfɩ, támɛ bʋdɛ ɔdɔm amʋ ifú nya. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ sí mʋ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ɔma a, bɔwa Farisifɔ pʋ́ Owíe Herode ahá bɛɛ, bʋyɛ́tɛtɛ́ɛ Yesu ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n nu, abʋnya mʋ akɩtálɛ́.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Brɛ́á bɛba mʋ wá á, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, anɩyin ánɩ́ ɔnɔkwalɩpʋ fʋgyi. Fʋtamahá ɔhaa ɔtsɛ fʋ́ agywɩɩn, tsúfɛ́ fʋtamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́. Mboún Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ igyi ɔnɔkwalɩ amʋ fʋdesuná. Mʋ́ sʋ anɩdɛ́ fʋ́ fɩtɛ́ anu. Anɩ mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ akáa lampóo ha Roma owíe dɛhɛn Kaesare, ntɛ́ɛ anɩmáka?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ bʋkɩ ansɩ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́, ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mɩ́ sɔ́ɔ kɩ? Mlɩtsu kɔ́ba amʋ ɩkʋ ba mɩ ankɩ.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Bɔpʋba mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma nwun pʋ́ mʋ ɩdá dɩ́n mʋ́sʋ́?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ mlɩpʋ tɔ́á igyi Kaesare klɛ́ ha Kaesare, amlɩpʋ mʋ́á igyi Bulu klɛ́ ɛ́ ha Bulu.”
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Ɔpasua kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Sadukifɔ akʋ bɛba Yesu wá. Bʋgyi ɔpasua kʋá bʋtɛblɩ́ bɛɛ, kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ma ɩnʋ. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Osunápʋ́, Mose lɔ́wanlɩ́n tswɩ anɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɩ́ ɔkʋ mʋa mʋ ka bʋmɔkwɩɩ́ asa olowu sí mʋ ka ámʋ a, mʋ pio otsú mʋ ka ámʋ tsia, fɛ́kɩ ɔkwɩɩ ha owupʋ́ ámʋ.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Oyin ɔkʋlɛ abí abasíénɔ́ akʋ betsiá. Amʋ́tɔ́ ogyankpapʋ létsiá ɔká, támɛ ɔmɔkwɩɩ́ asa olowu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Mʋ gyama lótsu ɔsʋrapʋka amʋ tsía, támɛ mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́. Ɔsaasɩ lótsu ɔtsɩ ámʋ tsía. Mʋ ɛ́ ɔmɔkwɩɩ́.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Alɩɩ yɔ́tʋ osienɔ́sɩ́ amʋ. Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɔ́kwɩɩ́ asa olowu. Ɔma-ɔma a, ɔsʋrapʋ amʋ ɛ́ lóbowu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Afúli ɔkʋsʋ́kɛ́ a, amʋ́tɔ́ ɔmɔmʋ ɔbɔ́bwɛ mʋ kulu? Tsúfɛ́ amʋ́ abasíénɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ betsiá mʋ.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ ológyi. Mlɩméyín Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ntɛ́ɛ Bulu túmi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Tsúfɛ́ nɩ́ afúli bɔkʋ́sʋ́ á, bɔ́bwɛ fɛ́ Bulu-abɔpʋ. Bʋméetsiá aká mʋ́a akúlu.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Támɛ afúlikʋsʋ́ ɩwɩ mʋ́ á, yɛ́ɛ mlɩlakla Mose ɔwʋlʋ́, nú asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́bláa mʋ dimbísʋ́ brɛ́á olowun oyíbi kʋ dɛ ogyá tsií, támɛ ɩmɛdɛ́hɔ́ɔ amʋ? Ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́gyí mlɩ anáin Abraham mʋa Isak pʋ́ Yakob Bulu ámʋ nɩ.’ ”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí awupʋ́ Bulu ógyi, akɩankpapʋ Bulu ógyi. Mlɩ mʋ́ mlɩlafwɩ́ fɛ́ɛ́.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Mose mbla asunápʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́bɔtʋ amʋ́ ɩnʋ, olonu asʋ́n ánɩ́ bʋdɛbɩtɩ́. Olowun ánɩ́ Yesu lalɛ́ Sadukifɔ ámʋ asʋ́n ɔnɔ́ wankláán. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Bulu mbla ámʋtɔ mɔmʋ dʋ́n?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu mbla ámʋtɔ mʋ́á ɩdʋn nɩ. ‘Israelfɔ, mlɩnu. Bulu ɔkʋlɛ pɛ́ anɩ Wíe Bulu gyí.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Mʋ́ sʋ pʋ fʋ́ klʋn, fʋ́ ɔkláa, fʋ́ agywɩɩn pʋ́ fʋ́ ɔwʋnlɩ́n fɛ́ɛ́ dwɛ fʋ́ Wíe Bulu.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Mʋ́ nyɔɔsɩ ɛ́ gyí, ‘Dwɛ fʋ́ bá fɛ́ fʋ́ ɩwɩ.’ Mbla kʋkʋ ɩtráa ma ɩnʋá ɩdʋn ɩ́nɩ.”
31 O segundo é:
32 Mbla osunápʋ́ amʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, fablɩ́ ɔnɔkwalɩ. Anɩ Wíe Bulu nkʋlɛ pɛ́ bʋ ɩnʋ, ɔkʋkʋ trá ɔma ɩnʋ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Apʋ́ʋ anɩ klʋn, anɩ agywɩɩn pʋ́ anɩ ɔwʋnlɩ́n fɛ́ɛ́ dwɛ́ mʋ, adwɛ anɩ aba fɛ́ anɩ ɩwɩ. Ɩdʋn mbwɩ tɔ́hɛ́ pʋ́ afɔdɩɛ kugyíkʋ.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu lówun ánɩ́ alabɩ́ lɛ́ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́ wankláán, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɩfɔ́ Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Brɛ́á Yesu dɛ́ atɔ́ suná Bulu ɔtswɛ́kpa nwunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, ɔlɛfɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ sʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bɛtalɩ́ blɩ́ bɛɛ, Owíe Dawid mʋ na gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli amʋ)?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Tsúfɛ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ha Owíe Dawid onutó lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Owíe Dawid onutó lɛ́tɩ mʋ ɔbɛ́ɛ mʋ wie. Nkálɩ sʋ ɔtráa ogyi mʋ na?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu lɛ́blɩ́ mʋ atosunáhɛ́ amʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán Mose mbla asunápʋ́sʋ. Bʋtekle ligá wa nátɩ́ kí, bʋtekle bɛɛ, ahá bʋbún ha amʋ́ itsiá dɩnsʋ.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Otsiákpá yilé bʋtekle tsiá Yudafɔ ofíakpa pʋ́ nkɛ ogyíkpá.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Bʋtesísi asʋrapʋ, swɩ́ɩ́ amʋ́ amʋ́ wóyí. Bʋtepina bɔ mpáɩ tɩ́ntɩ́ɩ́ntɩ́n ahátɔ pʋ́bun amʋ́ lalahɛsʋ. Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ amʋ́ ɩsʋ kínkíínkín!”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu létsiá mantáa tswɩtswɩ dáka Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ, ɔdɛ ahá kɩ́ɩ bʋdɛpʋ amʋ́ tswɩtswɩ bɔwa mʋ́tɔ́. Ahá ánɩ́ amʋ́ ɩbɩtɔ bʋ odwin bʋdɛpʋ kɔ́ba akpɔnkpɔntɩ bɔwa.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ɩnʋ ɔsʋrapʋ ɔkʋá ɔma tɔtɔ ɛ́ lɔ́pʋ mʋ kɔ́ba-ana bɔwa dáka ámʋtɔ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ba mʋ wá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, tswɩtswɩá ɔsʋrapʋ anfɩ́ ɔma tɔtɔ lawá á, ɩdʋn ɔhagyíɔha klɛ́.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Tsúfɛ́ atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́ á, amʋ́ kɔ́ba tsɔtsɔɔtsɔtɔ balɛ́ kpalobí tsú bɔwa. Támɛ ɩ́nɩá ɔsʋrapʋ anfɩ mʋ́ má tɔtɔ sʋ tɔ́á ɔbʋ fɛ́ɛ́ alapʋ́ bɔwa á.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.