Marcos 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC
1 Yesu lɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ yɔ́ Yudea ɔmátɔ́, Yordan ntsu ɔbɩn. Ɔdɔm bɛtrá befia bomlí mʋ, ɔlɛtrá suná amʋ́ atɔ́ fɛ́ alɩá ɔtɔbwɛ́ yáɩ́.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Farisifɔ akʋ bɛba mʋ wá, bʋdekléá bɔ́sɔ mʋ kɩ. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ oyin ɔbɛ́talɩ́ kíná mʋ ka?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ anɩ náin Mose lɔ́wa mbla há mlɩ?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Bɛlɛ mʋ ɔnɔ́ bɛɛ, “Mose lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ oyin ɔwánlɩn ɔkákiná ɔwʋlʋ́ pʋkina mʋ ka.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ klʋntɔ-odwin sʋ́ Mose lɔ́wanlɩ́n mbla ánfɩ há mlɩ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Tsú brɛ́á Bulu lɛ́lɛ ɔyɩ́ á, ɔtsɩ mʋ́a oyin ɔ́lɔbwɛ.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ɩ́nɩ sʋ oyin obótu sí mʋ sɩ mʋa mʋ yin yɛ́mantá mʋ kasʋ,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 amʋ́ abanyɔ́ bɔ́bwɛ ɔyʋlʋ́ʋ kʋlɛ nɩ. Bʋtráa bʋmegyí abanyɔ́, mboún babwɛ́ ɔbakʋ́lɛ.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Ɩ́nɩ sʋ ahá ánɩ́ Bulu labwɛ́ amʋ́ ɩkʋlɛ a, ɔhaa mámaɩ́n amʋ́ abasʋ.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Brɛ́á beyinkí ba wóyítɔ́ a, Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá fɩtɛ́ mʋ asʋ́n tsú asʋ́n ánfɩ ɩwɩ.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ oyin okíná mʋ ka láyétsiá ɔtsɩ bámbá á, alatɔ́ mbʋa.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Alɩ kɛ́n nɩ́ ɔtsɩ okíná mʋ kulu láyétsiá oyin bámbá á, alatɔ́ mbʋa nɩ́.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Aha akʋ bɛkpa nyebí ba Yesu bɛɛ, ɔpʋ́ʋ ɩbɩ dɩnka amʋ́sʋ́, támɛ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔwa ɩyɩn wá amʋ́.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Brɛ́á Yesu lówun a, ɔblɔ́ lɛkɩtá mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha nyebí ámʋ ɔkpa abʋba mɩ́ wá. Mlɩmátin amʋ́ ɔkpa, tsúfɛ́ ahá ánfɩ odu bʋ́ Bulu iwíegyí ámʋ nɩ.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhá ánɩ́ ɔmɔhɔ Bulu iwíegyí amʋ fɛ́ kebi á, omóowie mʋ́tɔ́.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Mʋ́ʋ́ ɔlɛlatá amʋ́ pútá, pʋ́ ɩbɩ dɩ́ndɩ́nka amʋ́sʋ́, oloyulá amʋ́ á.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Brɛ́á Yesu lɔ́pʋ ɔkpa ɔyɔ́ á, oyin ɔkʋ lɛ́srɩ́ ba bɛda akpawunu mʋ ayabitɔ fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́ yilé, ntɔ nɔ́bwɛ asa nénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ fʋdɛ mɩ́ tɩ ɔha yilé? Ɔhaa mégyí ɔha yilé, nkɛ́tɩ Bulu nkʋlɛ.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 Yɛ́ɛ fʋyin Bulu mbla ámʋ dodo? Ɔbɛ́ɛ, mámɔ ɔha, mátɔ mbʋa, máwi atɔ́, máka asʋ́n dɩ́nká fʋ́ básʋ́, másisíi ɔha, bu fʋ́ sɩ́ mʋa fʋ́ yín.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Oyin ámʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, tsú mɩ́ nyebitɔ ɔpá ndɛ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́sʋ́ gyí.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Yesu lɛ́kɩ mʋ díín, mʋ asʋ́n lɔwa mʋ ɔdwɛ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɩlasí tokukʋlɛá fɔ́bwɛ. Yɛfɛ fʋ́ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́, afʋye kɔ́ba amʋ ha ahiánfɔ, mɛ́nɩ fénya siadɩɛ ɔsʋ́sʋ́. Fɔbwɛ́ mʋ́ tá á, ba afʋbobuo mɩ.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Brɛ́á oyin ámʋ lónu asʋ́n ánfɩ á, ɩwɩ lowu mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛnatɩ́ díín, tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ ɔbʋ atɔ́.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Yesu lɛ́kɩ bomlí, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɩbɛ́hɩɛ wá ɔnlɩn asa ɩwɩ onyapʋ́ obówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ɔnɔ́ lobwie amʋ́. Támɛ Yesu lɛ́labláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ abí, Bulu iwíegyí ámʋtɔ wie ɩbɛ́hɩɛ wá ɔnlɩn!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Ɩlɔpɔn ha kpɔ́sɔ́ ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn ɔbɩn-atɔ ɔbɔ́tɔ́, dʋ́n ánɩ́ ɩwɩ onyapʋ́ obówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.” Akpɔ́sɔ́ nɩ́.|src="hk00038b.tif" size="span" loc="MRK10:25-31" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Marko 10:25"
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Asʋ́n ánfɩ lɛha ɔnɔ́ lɛhɩɛ bwíé amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ ma mɛɛ Bulu ɔbɔ́hɔ nkpa?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Yesu lɛ́kɩ amʋ́ díín, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tɔ́á ɩdʋn nyankpʋsa bwɛ mɔdʋ́n Bulu, tsúfɛ́ Bulu mʋ́ tɛtálɩ́ bwɛ́ tógyítɔ́.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yɛ́ɛ anɩ mʋ́ anɩlasí tógyítɔ́ tswɩ bobuo fʋ o!”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhagyíɔha ánɩ́ olesi mʋ wóyí, mʋ apíó, mʋ sɩ mʋa mʋ yin, mʋ abí ntɛ́ɛ mʋ ɔsʋlʋ́ʋ ɔmagyáa, mɩ́a mɩ́ asʋn wankláán ámʋ sʋ á,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 ɔbɛ́lanyá mʋ wóyí, mʋ apíó, mʋ ayín, mʋ abí pʋ́ mʋ agyapadɩɛ ámʋ odu tsé lafa séi. Bɛ́dɩnká mʋsʋ ɛ́ séi, támɛ obénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá brɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋtɔ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Támɛ agyankpapʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɛ́ba bemlí amapʋ, amapʋ ɛ́ bɛ́ba bemlí agyankpapʋ.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔpʋ ɔkpa bɔyɔ́ Yerusalem wúlutɔ, Yesu gyánkpá. Ɩlɔwa amʋ́ wánwan, ifú lɛkɩtá ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo amʋ́ ámʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛkpa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ya ɩtsɛ́tɔ́, ɔlɛtrá bláa amʋ́ tɔ́á ɩbɛ́ba mʋsʋ.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ɔbɛ́ɛ, “Mlɩnu! Nɩ́ awíé Yerusalem a, bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́. Bɛ́ha mɩ́ lowu ɩpɔ́n, pʋ́ mɩ́ wá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Bɔ́bwɛ mɩ́ ahinlá, tú atsʋnɔ́ wʋ́lɩ́ mɩ́, nwɛ́n mɩ́ mplɩ, mɔ́ mɩ́, támɛ ɛkɛ sáásɩ́ a, Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mɩ tsú afúlitɔ.”
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Sebedeo abí Yakobo mʋa Yohane bɔkpʋkpɛ́ mantáa Yesu bláa mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, anɩdékléá fʋbwɛ́ɛ tɔkʋ ha anɩ.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mlɩdéklé mlɩaa mbwɛ́ɛ ha mlɩ?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ha anɩtɔ ɔkʋlɛ otsia fʋ́ gyɔpɩsʋ, ɔkʋlɛ ɛ́ otsia fʋ́ bɩnasʋ brɛ́á Bulu ɔwá fʋ́ numnyam.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩméyín tɔ́á mlɩdɛ́kʋlɩ́! Mlɛ́talɩ́ wun ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ nɛbá bowun amʋ, ntɛ́ɛ mlɛ́talɩ́ wú lowu ámʋ́ʋ́ nówu ámʋ?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ee abɛ́talɩ́.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 támɛ mma túmi ánɩ́ nɛ́lɛ ɔhá ánɩ́ obétsiá mɩ́ gyɔpɩ ntɛ́ɛ bɩnasʋ. Alɩ otsiákpá anfɩ mʋ́ ɩda gyo ahá ámʋ́ʋ́ Bulu lalá ɩnʋ yáɩ́ há ámʋ.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Brɛ́á akasɩ́pʋ́ idú atráhɛ amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, Yakobo mʋa Yohane ɩwɩ lɔ́wa amʋ́ ɔblɔ́.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Yesu lɛ́tɩ amʋ́ fɛ́ɛ́ ba mʋ ɩwɩ wá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin ánɩ́ ahá ánɩ́ bʋtobú amʋ́á bʋgyi ɔmátɔ́fɔsʋ agyípʋ́ bʋtɛhɩ́ɛ́ amʋ́ ahá, amʋ́ ahandɛ ɛ́ bʋtenyá túmi amʋ́sʋ́.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Támɛ mlɩtɔ mʋ́ á, ɩmába alɩ. Ɔhá ánɩ́ odekléá ɔbɔ́bwɛ mlɩtɔ ɔhandɛ ɔbwɛ́ɛ mlɩ fɛ́ɛ́ ɔkpábi.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɛ́ dékléá ɔbɔ́bwɛ mlɩ nkpá ogyápʋ a, ɔbwɛ́ɛ mlɩ fɛ́ɛ́ ɔkpábi.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ mmɛba mbɛ́ɛ, bʋsúm mɩ́. Ahá osúmkpá nɛba, ampʋ mɩ́ nkpa hɔ ahá tsɔtsɔɔtsɔ nkpa.”
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Boyówie Yeriko wúlutɔ. Brɛ́á mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ pʋ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ bʋdɛdalɩ ɩnʋ á, bowun Timeo mʋ bi Bartimeo. Mʋ ansíbi labwíé, otsie ɔkpatɔ ɔdɛ atɔ́ kʋlɩ́.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Brɛ́á olonu ánɩ́ Yesu Nasaretyin amʋ dɛ́tsʋ́ʋn a, ɔlɔwa kplʋ́n bɩ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ Wíe Dawid mʋ na Yesu, wun mɩ nwɛ!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔkplʋ́n wa mʋ bɛɛ, ɔkpá ɔnɔ́ bun, támɛ mʋ mʋ́ ɔlɛlakplʋ́n dʋn alɩ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ Wíe Dawid mʋ na, wun mɩ nwɛ!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yesu lési lɩɩ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɩ mʋ ha mɩ.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́tswɩ mʋ ɔsʋ́sʋ́ atadɩɛ tsálɩ́fwɩ́, wáan kʋsʋ́ ba Yesu wá.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ fʋdeklé fɛɛ mbwɛ́ɛ ha fʋ?”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ, fʋ́ hógyi latsá fʋ́ ɩlɔ.”
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.