Lucas 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔtsʋn ayó ndɔ kʋtɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔprʋ́ʋn atɔ́-abí ámʋ kʋ, bɔpʋsáa mʋ́ wɩ́.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Farisifɔ ámʋ akʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ tɔ́á anɩ mbla mɛha ɔkpa ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ bwɛ?”
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmɔ́kʋ́kla nu tɔ́á Owíe Dawid lɔ́bwɛ brɛ́á akʋ́n dɛ mʋa mʋ abúopʋ kɩ?
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Olebitíwíé Bulu osúmkpa yótsu bodobodoá bapʋ́há Bulu igyí ba, mʋa mʋ abúopʋ amʋ begyi. Bulu igyí ahapʋ́ nkʋlɛ bɛlɛ ɔkpa bʋ́tegyi alɩ bodobodo amʋ.”
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Mʋ́ʋ́ Yesu ɔlɔmɔ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ gyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ mʋ wie.”
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Yesu lɔ́yɔ atɔ́ osunákpá Yudafɔ ofíakpaɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ bámbá. Oyin ɔkʋá mʋ gyɔpɩ ɩbɩ lawú bʋ ɩnʋ.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ akʋ bɛtɛ Yesu kɩ bɛɛ, ɔbɛ́tsa ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mɛ́nɩ bénya mʋ ɩwɩ asʋ́n, pʋ́yɛ́natɩ́ mʋsʋ súná ahandɛ.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Yesu yin amʋ́ nwuntɔ asʋ́n. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa oyin ámʋ́ʋ́ mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ nfɩ.” Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́kʋsʋ́ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ mlɩ fɩtɛ́, ntɔ mbla ámʋ lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ abwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́? Yilé lóó, ntɛ́ɛ lalahɛ? Ahɔ́ɔ ɔha nkpa lóó, ntɛ́ɛ amɔ́ɔ mʋ?”
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 Ɩnʋ ɔlɛdamlí kɩ amʋ́ fɛ́ɛ́ fíá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tɩnkɩ fʋ́ ɩbɩ amʋ.” Olenya tɩ́nkɩ́ ɩbɩ amʋ alɩ pɛ́, ɔŋɛ́ lowie mʋ́tɔ́.
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Ɔblɔ́ lɛkɩtá amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntɔ kóún abɛ́hɩɛ bwɛ́ Yesu anfɩ?”
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu lɔ́dʋ yɔ́ ɩbʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ há Bulu tsú onyé yɛ́ha ɔyɩ kɛhɛ.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, ɔlɛtɩ mʋ akasɩ́pʋ́, ɔlɛlɛ amʋ́tɔ́ dúanyɔ, ɔlɛtɩ amʋ́ mʋ sumbí ayɔpʋ́.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Amʋ́gyí, Simon ánɩ́ ɔlɛdɩnká mʋ Petro mʋa mʋ pio Andrea; Yakobo mʋa Yohane; Filipo, Bartolomeo,
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Mateo, Toma, Alfeo mʋ bi Yakobo, Simon ánɩ́ ogyi ɩwɩsʋtsiá adunkápʋ́ ɔpasuatɔ ɔha;
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Yakobo ɔkʋ mʋ bi Yuda pʋ́ Yuda Iskariot ánɩ́ ɔlɛbɛlɛ Yesu há.
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Yesu mʋa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛkplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ ba ɔsʋlʋ́ʋ tantasʋ. Mʋ abúopʋ tsɔtsɔɔtsɔ pʋ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá botsú Yudea ɔmátɔ́, Yerusalem pʋ́ ɔpʋ ɔnɔ́ awúlu Tiro mʋ́a Sidonsʋ bɛba ɩnʋ.
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 Bɛba bɛɛ bɛbá bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́, ɔtsa amʋ́ ɩlɔ. Ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ dɛ amʋ́ háan ɛ́ bɛba, olegya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ amʋ́tɔ́.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bekleá bɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ, tsúfɛ́ ɔŋɛ́ dɛdalɩ mʋtɔ, ɔlɛtsa amʋ́ fɛ́ɛ́ ɩlɔ.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Yesu lótsu ansɩ́ kɩ mʋ akasɩ́pʋ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 Bulu layúlá mlɩá akʋ́n dɛ mlɩ séi,
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 “Bulu layúlá mlɩá bʋdɛ mlɩ lu, bʋdɛ mlɩ gyáa lɛ amʋ́tɔ́, síá mlɩ, tɩ́ mlɩ ɩda laláhɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ sʋ.
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 Ansɩ́ igyí mlɩ ɛkɛ ámʋ, amlɩfuli kpayi ansigyísʋ́, tsúfɛ́ mlɩ ɩkɔká tsɔ ɔsʋ́sʋ́. Alɩ́ amʋ́ anáin bɔbwɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ nɩ.
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 Támɛ mlɩ ánɩ́ mlɩlanyá ɩwɩ séi, mlɩgyɔwɩ nɩ́.
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 Mlɩ ánɩ́ mlɩlamwɛ́ séi, mlɩgyɔwɩ nɩ́.
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 “Mlɩ ánɩ́ ahá fɛ́ɛ́ bʋdɛ mlɩ kanfʋ́, mlɩgyɔwɩ, tsúfɛ́ alɩ́ mlɩ anáin bɛkanfʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ afunupʋ amʋ ɛ́ nɩ́.
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 “Támɛ ndɛ mlɩ ánɩ́ mlónu bláa mbɛ́ɛ, Mlɩdwɛ mlɩ alupʋ́, amlɩbwɛ yilé ha amʋ́.
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 Mlɩyula ahá ánɩ́ bʋtɔlwɩ́ɩ́ mlɩ, amlɩbɔ mpáɩ ha ahá ánɩ́ bʋtesíá mlɩ.
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 Nɩ́ ɔha ɔdá fʋ́ ɩsʋtɔ a, damli nyɔɔsɩ ɛ́ ha mʋ ɔda. Nɩ́ ɔkʋ ɔswɩ́ɩ́ fʋ́ tati á, wɔɩ fʋ́ atadɩɛ ɛ́ ha mʋ.
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 Nɩ́ ɔkʋ ɔkʋ́lɩ́ fʋ́ atɔ́ á, ha mʋ. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ otsú fʋ́ atɔ́ á, máyɔ́hɔ mʋ́.
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 Bwɛ ha ahá alɩá fʋdeklé fɛɛ bʋbwɛ́ɛ ha fʋ.
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 “Nɩ́ fʋ́ adwɛpʋ́ nkʋlɛ fʋtɔdwɛ́ á, ɩpán mɔmʋ fénya? Lakpan abwɛpʋ́ kʋ́ráá bʋtɔdwɛ́ amʋ́ adwɛpʋ́.
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 Nɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ yilé há fʋ́ nkʋlɛ fʋ́tɔbwɛ́ yilé há á, ntogyi sʋ́ Bulu ɔdáa fʋ́ ɩpán? Lakpan abwɛpʋ́ ɛ́ bʋtɔbwɛ́ alɩ.
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 Nɩ́ ɔhá ánɩ́ fʋyin ánɩ́ obénya há fʋ́ nkʋlɛ fʋtɛhá ɩpán a, ntogyi sʋ́ Bulu ɔdáa fʋ́ ɩpán? Lakpan abwɛpʋ́ óó bʋtɔpʋ́ atɔ́ pan amʋ́ aba, yínkí hɔ mʋ́ alɩ.
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 Mʋ́ sʋ mlɩdwɛ mlɩ alupʋ́, mlɩbwɛ yilé ha amʋ́, mlɩpan amʋ́ atɔ́, mlɩmátɩ amʋ́ akɔ, mɛ́nɩ Bulu ɔbɛ́ka mlɩ ɩkɔ tsɔtsɔɔtsɔ. Fówun mlɩlabwɛ́ Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ abí. Tsúfɛ́ ɔbʋ awɩtɔlɛ há ahá ánɩ́ atɔ́ tamagyi amʋ́ ansɩ́ pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́.
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 Mlɩbwɛ nwɛ awúnpʋ fɛ́ alɩá mlɩ Sɩ́ Bulu gyí nwɛ owúnpʋ.
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 “Mlɩmálɛ ahá ɩlá, mɛ́nɩ Bulu mɛ́ɛlɛ mlɩ ɩlá. Mlɩmáha ɔhaa ɩpɔ́n, mɛ́nɩ Bulu ɛ́ ɔmɛ́ɛha mlɩ pɔ́n. Mlɩsi mlɩ aba ɩlá kie amʋ́, Bulu osi mlɩ klɛ́ kie mlɩ.
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 Mlɩha ahá tɔ́á dɛ amʋ́ hián, Bulu ɔbɛ́lahá mlɩ. Ɔbɔ́pʋ atɔ susúhɛ wankláán wá mʋ́, wʋ́sʋ́ʋ mʋ́, sílá mʋ́, ɩbɔ́bʋlá tsítsá há mlɩ. Tsúfɛ́ tɔ́á fɔpʋ́súsu ha fʋ́ bá á, mʋ́ kɛ́n Bulu ɔbɔ́pʋsúsu ha fʋ nɩ́.”
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Yesu lɛ́trá ha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Nsibi obwiepʋ́ ɔbɛ́talɩ́ kpá nsibi obwiepʋ́? Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋmɛ́ɛkpa wíé ɔbɔ́tɔ́?
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 Ɔkasɩ́pʋ́ tamadʋn mʋ wie, támɛ ɔkasɩ́pʋ́ ɔkásɩ́ bɩ́ á, ɔtɔbwɛ́ fɛ́ mʋ wie.
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 “Ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ ipí túkúrííbi wúun fʋ́ bá nsíbisʋ, támɛ fʋmɛdɛ́ ogyakpatín ánɩ́ ɩdɩn fʋ́ klɛ́sʋ mʋ́ wúun?
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 Ntɛ́ɛ ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ fʋ́ bá bláa fɛɛ, ‘Mɩ́ píó, ha mɩ́ andɩnkɩ ipí fʋ́ nsíbisʋ’, támɛ fʋmɛdɛ́ ogyakpatín ánɩ́ ɩdɩn fʋ́ klɛ́sʋ mʋ́ wun? Apinabwɛbí ɔbwɛpʋ́, gyankpa dɩnkɩ ogyakpatín ámʋ fʋ́ nsíbisʋ, mɛ́nɩ fówun atɔ́ wankláán, tálɩ́ dɩ́nkɩ́ ipí ámʋ fʋ́ bá klɛ́sʋ.
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 “Oyi wankláán mɛ́ɛtalɩ́ swíé abi laláhɛ. Alɩ kɛ́n oyi laláhɛ ɛ́ mɛ́ɛtalɩ́ swíé abi wankláán nɩ́.
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 Tsúfɛ́ oyí-ibí bʋtɔpʋ́bɩ́ mʋ́. Bʋtamakpɔ́tɩ́ kankaba okplóto oyísʋ́, bʋtamakpɔ́tɩ́ tsɔkpʋn ɛ́ tʋnkpa ɩflasʋ.
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 Ɔha wankláán tɛlɛ́ tsiátɔ́ wankláán ɔwan tsú mʋ klʋntɔ, ɔha laláhɛ ɛ́ tɛlɛ́ tsiátɔ́ laláhɛ ɔwan tsú mʋ klʋntɔ. Tsúfɛ́ tɔ́á ɩdʋn ɔha klʋn a, mʋ́tɛ́dálɩ́ tsu mʋ ɔnɔ́.
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mɩ́ tɩ mlɩaa, ‘Mɩ́ Wíé! Mɩ́ Wíé!’ támɛ mlɩtamagyi mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ?
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 Nósuná mlɩ alɩá ɔhá ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá bonu mɩ́ asʋ́n, gyi dɩnká mʋ́sʋ́ gyí.
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 Ogyi fɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔbá beyi obu á, olegyankpá kwí mʋ́ ntswɩasɩ ɔbɔ́ yɔ́tʋ bʋtá, ɔlɔwa ntswɩasɩ ámʋ dɩ́nká mʋ́sʋ́. Brɛ́á ntsu lɔ́bʋlá kɩ́tá mʋ́ á, ɩmɛtalɩ́ kpɩ́nkɩ́ obu ámʋ, tsúfɛ́ oleyi mʋ́ wankláán.
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 Támɛ ɔhagyíɔha ánɩ́ olonu mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́, omegyi mʋ́sʋ́ gyí fɛ́ ɔhá ánɩ́ oleyi mʋ obu ɔsʋlʋ́sʋ kɛkɛ, ɔmɔwa mʋ́ ntswɩasɩ. Brɛ́á ntsu lɔbʋlá wa mʋ́ á, ilobwie dá gbloo ɩnʋnʋ, yíntá fɛ́ɛ́!”
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.