Lucas 6

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔtsʋn ayó ndɔ kʋtɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔprʋ́ʋn atɔ́-abí ámʋ kʋ, bɔpʋsáa mʋ́ wɩ́.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Farisifɔ ámʋ akʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ tɔ́á anɩ mbla mɛha ɔkpa ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ bwɛ?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmɔ́kʋ́kla nu tɔ́á Owíe Dawid lɔ́bwɛ brɛ́á akʋ́n dɛ mʋa mʋ abúopʋ kɩ?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Olebitíwíé Bulu osúmkpa yótsu bodobodoá bapʋ́há Bulu igyí ba, mʋa mʋ abúopʋ amʋ begyi. Bulu igyí ahapʋ́ nkʋlɛ bɛlɛ ɔkpa bʋ́tegyi alɩ bodobodo amʋ.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Mʋ́ʋ́ Yesu ɔlɔmɔ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ gyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ mʋ wie.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Yesu lɔ́yɔ atɔ́ osunákpá Yudafɔ ofíakpaɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ bámbá. Oyin ɔkʋá mʋ gyɔpɩ ɩbɩ lawú bʋ ɩnʋ.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ akʋ bɛtɛ Yesu kɩ bɛɛ, ɔbɛ́tsa ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mɛ́nɩ bénya mʋ ɩwɩ asʋ́n, pʋ́yɛ́natɩ́ mʋsʋ súná ahandɛ.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Yesu yin amʋ́ nwuntɔ asʋ́n. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa oyin ámʋ́ʋ́ mʋ ɩbɩ kʋlɛ lawú ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ nfɩ.” Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́kʋsʋ́ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ mlɩ fɩtɛ́, ntɔ mbla ámʋ lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ abwɛ́ɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́? Yilé lóó, ntɛ́ɛ lalahɛ? Ahɔ́ɔ ɔha nkpa lóó, ntɛ́ɛ amɔ́ɔ mʋ?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ɩnʋ ɔlɛdamlí kɩ amʋ́ fɛ́ɛ́ fíá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tɩnkɩ fʋ́ ɩbɩ amʋ.” Olenya tɩ́nkɩ́ ɩbɩ amʋ alɩ pɛ́, ɔŋɛ́ lowie mʋ́tɔ́.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Ɔblɔ́ lɛkɩtá amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntɔ kóún abɛ́hɩɛ bwɛ́ Yesu anfɩ?”
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu lɔ́dʋ yɔ́ ɩbʋsʋ yɔ́bɔ mpáɩ há Bulu tsú onyé yɛ́ha ɔyɩ kɛhɛ.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, ɔlɛtɩ mʋ akasɩ́pʋ́, ɔlɛlɛ amʋ́tɔ́ dúanyɔ, ɔlɛtɩ amʋ́ mʋ sumbí ayɔpʋ́.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Amʋ́gyí, Simon ánɩ́ ɔlɛdɩnká mʋ Petro mʋa mʋ pio Andrea; Yakobo mʋa Yohane; Filipo, Bartolomeo,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo, Toma, Alfeo mʋ bi Yakobo, Simon ánɩ́ ogyi ɩwɩsʋtsiá adunkápʋ́ ɔpasuatɔ ɔha;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yakobo ɔkʋ mʋ bi Yuda pʋ́ Yuda Iskariot ánɩ́ ɔlɛbɛlɛ Yesu há.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Yesu mʋa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛkplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ ba ɔsʋlʋ́ʋ tantasʋ. Mʋ abúopʋ tsɔtsɔɔtsɔ pʋ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá botsú Yudea ɔmátɔ́, Yerusalem pʋ́ ɔpʋ ɔnɔ́ awúlu Tiro mʋ́a Sidonsʋ bɛba ɩnʋ.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Bɛba bɛɛ bɛbá bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́, ɔtsa amʋ́ ɩlɔ. Ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ dɛ amʋ́ háan ɛ́ bɛba, olegya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ amʋ́tɔ́.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bekleá bɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ, tsúfɛ́ ɔŋɛ́ dɛdalɩ mʋtɔ, ɔlɛtsa amʋ́ fɛ́ɛ́ ɩlɔ.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Yesu lótsu ansɩ́ kɩ mʋ akasɩ́pʋ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Bulu layúlá mlɩá akʋ́n dɛ mlɩ séi,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Bulu layúlá mlɩá bʋdɛ mlɩ lu, bʋdɛ mlɩ gyáa lɛ amʋ́tɔ́, síá mlɩ, tɩ́ mlɩ ɩda laláhɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ sʋ.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Ansɩ́ igyí mlɩ ɛkɛ ámʋ, amlɩfuli kpayi ansigyísʋ́, tsúfɛ́ mlɩ ɩkɔká tsɔ ɔsʋ́sʋ́. Alɩ́ amʋ́ anáin bɔbwɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ nɩ.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Támɛ mlɩ ánɩ́ mlɩlanyá ɩwɩ séi, mlɩgyɔwɩ nɩ́.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Mlɩ ánɩ́ mlɩlamwɛ́ séi, mlɩgyɔwɩ nɩ́.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 “Mlɩ ánɩ́ ahá fɛ́ɛ́ bʋdɛ mlɩ kanfʋ́, mlɩgyɔwɩ, tsúfɛ́ alɩ́ mlɩ anáin bɛkanfʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ afunupʋ amʋ ɛ́ nɩ́.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Támɛ ndɛ mlɩ ánɩ́ mlónu bláa mbɛ́ɛ, Mlɩdwɛ mlɩ alupʋ́, amlɩbwɛ yilé ha amʋ́.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Mlɩyula ahá ánɩ́ bʋtɔlwɩ́ɩ́ mlɩ, amlɩbɔ mpáɩ ha ahá ánɩ́ bʋtesíá mlɩ.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Nɩ́ ɔha ɔdá fʋ́ ɩsʋtɔ a, damli nyɔɔsɩ ɛ́ ha mʋ ɔda. Nɩ́ ɔkʋ ɔswɩ́ɩ́ fʋ́ tati á, wɔɩ fʋ́ atadɩɛ ɛ́ ha mʋ.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Nɩ́ ɔkʋ ɔkʋ́lɩ́ fʋ́ atɔ́ á, ha mʋ. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ otsú fʋ́ atɔ́ á, máyɔ́hɔ mʋ́.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Bwɛ ha ahá alɩá fʋdeklé fɛɛ bʋbwɛ́ɛ ha fʋ.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Nɩ́ fʋ́ adwɛpʋ́ nkʋlɛ fʋtɔdwɛ́ á, ɩpán mɔmʋ fénya? Lakpan abwɛpʋ́ kʋ́ráá bʋtɔdwɛ́ amʋ́ adwɛpʋ́.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Nɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ yilé há fʋ́ nkʋlɛ fʋ́tɔbwɛ́ yilé há á, ntogyi sʋ́ Bulu ɔdáa fʋ́ ɩpán? Lakpan abwɛpʋ́ ɛ́ bʋtɔbwɛ́ alɩ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Nɩ́ ɔhá ánɩ́ fʋyin ánɩ́ obénya há fʋ́ nkʋlɛ fʋtɛhá ɩpán a, ntogyi sʋ́ Bulu ɔdáa fʋ́ ɩpán? Lakpan abwɛpʋ́ óó bʋtɔpʋ́ atɔ́ pan amʋ́ aba, yínkí hɔ mʋ́ alɩ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Mʋ́ sʋ mlɩdwɛ mlɩ alupʋ́, mlɩbwɛ yilé ha amʋ́, mlɩpan amʋ́ atɔ́, mlɩmátɩ amʋ́ akɔ, mɛ́nɩ Bulu ɔbɛ́ka mlɩ ɩkɔ tsɔtsɔɔtsɔ. Fówun mlɩlabwɛ́ Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ abí. Tsúfɛ́ ɔbʋ awɩtɔlɛ há ahá ánɩ́ atɔ́ tamagyi amʋ́ ansɩ́ pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Mlɩbwɛ nwɛ awúnpʋ fɛ́ alɩá mlɩ Sɩ́ Bulu gyí nwɛ owúnpʋ.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Mlɩmálɛ ahá ɩlá, mɛ́nɩ Bulu mɛ́ɛlɛ mlɩ ɩlá. Mlɩmáha ɔhaa ɩpɔ́n, mɛ́nɩ Bulu ɛ́ ɔmɛ́ɛha mlɩ pɔ́n. Mlɩsi mlɩ aba ɩlá kie amʋ́, Bulu osi mlɩ klɛ́ kie mlɩ.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Mlɩha ahá tɔ́á dɛ amʋ́ hián, Bulu ɔbɛ́lahá mlɩ. Ɔbɔ́pʋ atɔ susúhɛ wankláán wá mʋ́, wʋ́sʋ́ʋ mʋ́, sílá mʋ́, ɩbɔ́bʋlá tsítsá há mlɩ. Tsúfɛ́ tɔ́á fɔpʋ́súsu ha fʋ́ bá á, mʋ́ kɛ́n Bulu ɔbɔ́pʋsúsu ha fʋ nɩ́.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Yesu lɛ́trá ha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Nsibi obwiepʋ́ ɔbɛ́talɩ́ kpá nsibi obwiepʋ́? Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋmɛ́ɛkpa wíé ɔbɔ́tɔ́?
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Ɔkasɩ́pʋ́ tamadʋn mʋ wie, támɛ ɔkasɩ́pʋ́ ɔkásɩ́ bɩ́ á, ɔtɔbwɛ́ fɛ́ mʋ wie.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “Ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ ipí túkúrííbi wúun fʋ́ bá nsíbisʋ, támɛ fʋmɛdɛ́ ogyakpatín ánɩ́ ɩdɩn fʋ́ klɛ́sʋ mʋ́ wúun?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Ntɛ́ɛ ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ fʋ́ bá bláa fɛɛ, ‘Mɩ́ píó, ha mɩ́ andɩnkɩ ipí fʋ́ nsíbisʋ’, támɛ fʋmɛdɛ́ ogyakpatín ánɩ́ ɩdɩn fʋ́ klɛ́sʋ mʋ́ wun? Apinabwɛbí ɔbwɛpʋ́, gyankpa dɩnkɩ ogyakpatín ámʋ fʋ́ nsíbisʋ, mɛ́nɩ fówun atɔ́ wankláán, tálɩ́ dɩ́nkɩ́ ipí ámʋ fʋ́ bá klɛ́sʋ.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Oyi wankláán mɛ́ɛtalɩ́ swíé abi laláhɛ. Alɩ kɛ́n oyi laláhɛ ɛ́ mɛ́ɛtalɩ́ swíé abi wankláán nɩ́.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Tsúfɛ́ oyí-ibí bʋtɔpʋ́bɩ́ mʋ́. Bʋtamakpɔ́tɩ́ kankaba okplóto oyísʋ́, bʋtamakpɔ́tɩ́ tsɔkpʋn ɛ́ tʋnkpa ɩflasʋ.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ɔha wankláán tɛlɛ́ tsiátɔ́ wankláán ɔwan tsú mʋ klʋntɔ, ɔha laláhɛ ɛ́ tɛlɛ́ tsiátɔ́ laláhɛ ɔwan tsú mʋ klʋntɔ. Tsúfɛ́ tɔ́á ɩdʋn ɔha klʋn a, mʋ́tɛ́dálɩ́ tsu mʋ ɔnɔ́.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mɩ́ tɩ mlɩaa, ‘Mɩ́ Wíé! Mɩ́ Wíé!’ támɛ mlɩtamagyi mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Nósuná mlɩ alɩá ɔhá ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá bonu mɩ́ asʋ́n, gyi dɩnká mʋ́sʋ́ gyí.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Ogyi fɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔbá beyi obu á, olegyankpá kwí mʋ́ ntswɩasɩ ɔbɔ́ yɔ́tʋ bʋtá, ɔlɔwa ntswɩasɩ ámʋ dɩ́nká mʋ́sʋ́. Brɛ́á ntsu lɔ́bʋlá kɩ́tá mʋ́ á, ɩmɛtalɩ́ kpɩ́nkɩ́ obu ámʋ, tsúfɛ́ oleyi mʋ́ wankláán.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Támɛ ɔhagyíɔha ánɩ́ olonu mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́, omegyi mʋ́sʋ́ gyí fɛ́ ɔhá ánɩ́ oleyi mʋ obu ɔsʋlʋ́sʋ kɛkɛ, ɔmɔwa mʋ́ ntswɩasɩ. Brɛ́á ntsu lɔbʋlá wa mʋ́ á, ilobwie dá gbloo ɩnʋnʋ, yíntá fɛ́ɛ́!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.