Lucas 23
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Ɩnʋ ahá ámʋ́ʋ́ befia ɩnʋ ámʋ bɔkʋsʋ́ kpá Yesu ya ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Bɛka asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ bɛɛ, “Anɩlawun ánɩ́ oyin ánfɩ dɛ́ ɔmá ánfɩtɔ ahá yintá. Ɔdɛ amʋ́ bláa ɔbɛ́ɛ, bʋmátra ka lampóo há Roma owíe dɛhɛn. Ɔdɛblɩ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, mʋgyí Kristo, (ɔhá ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ), idesuná ánɩ́ owíe ogyi.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pilato lɛ́bláa Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ ɔdɔm amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mmɔkʋ́wun tsitsa kʋkʋá oyin ánfɩ labwɛ́.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Támɛ amʋ́ mʋ́ bʋdɛ mʋ́tɔ́ kótóó bɛɛ, “Ɔdɛpʋ mʋ atosunáhɛ́ tɩ́ ɩtrɛ́ mʋ́a ɩkɔ́ wá Yudea ɔmá ánfɩtɔ. Olefi mʋ́ asɩ tsú Galilea, alapʋ́ bowie nfɩ.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Brɛ́á Pilato lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔlɛfɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Galileayin oyin ánfɩ gyí?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Brɛ́á ɔlɛbɩ ánɩ́ Yesu otsú Galilea, ɔtɩ́nɛ́á owíe Herode dɛ́ iwíe gyí a, ɔlɛha bɛkpa mʋ ya Herode. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Herode bʋ Yerusalem wúlutɔ ɩnʋ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Brɛ́á owíe Herode lówun Yesu a, ansɩ́ lɛhɩɛ gyi mʋ. Tsúfɛ́ olodunká ánɩ́ obówun mʋ dodoodo, mʋ ɩwɩ asʋ́n ánɩ́ alanú sʋ. Odeklé ánɩ́ Yesu ɔbwɛ́ɛ osúna kʋ suna mʋ.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ Yesu mɛ́lɛ kʋkʋ ɔnɔ́.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bʋlɩɩ́ ɩnʋ, bʋdɛkplʋ́n ka asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Owíe Herode mʋa mʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ ɛ́ bɔsʋpáa mʋ, bwɛ́ mʋ ahinlá. Bɔpʋ srɩ́kɩ ligá kʋ wá mʋ, beyinkía mʋ ya Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Owíe Herode mʋa Pilato bemlí anyawíe tsú ɛkɛ ámʋ. Tɛkɩ amʋ́ nsɩnɛ́ ɩma alɛ yáɩ́.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilato lɛ́tɩ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Yudafɔ ahandɛ pʋ́ ɔmá ámʋ fɛ́ɛ́ befia.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ́kpa oyin ánfɩ ba mɩ mlɩaa, ɔdɛ ɔmá ámʋ agywɩɩn yintá. Nafɩtɛ́ mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n mlɩ ansɩ́tɔ́, nawun ánɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ mlɩlɛ́ka dɩ́nká mʋsʋ ámʋ ɩma mʋ́tɔ́.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Owíe Herode ɛ́ lawun mʋ́ alɩ. Mʋ́ sʋ́ alayínkía mʋ sɩ́sɩ́ anɩ nɩ́. Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ tɔtɔá bɔ́mɔ mʋ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ɩ́nɩ sʋ nɛ́ha bɛ́pɩtɩ́ mʋ atɔ́, mɩ́ ansi mʋ ɔnatɩ.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 — ausente —
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Baraba anfɩ da obu, tsúfɛ́ ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ wúlu amʋsʋ, ɔlɔmɔ ɔha ɛ́ mʋ́tɔ́.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato lékléá obési Yesu. Mʋ́ sʋ ɔlɛtrá tɔɩ́ kplá ɔdɔm amʋ.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Támɛ bɔkplʋ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ bláa mʋ bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ! Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilato lɛ́bláa amʋ́ otse saasɩ ɔbɛ́ɛ, “Tsitsa mɔmʋ alabwɛ́? Mmɔkʋ́wun tɔ́á alabwɛ́, sʋ́ nɛ́ha bɔ́mɔ mʋ. Nɛ́ha abʋpɩtɩ mʋ atɔ́, ɔnatɩ.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Támɛ bʋbʋ mʋ́sʋ́ bʋdɛkplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ bɛɛ, ɔháa abʋda mʋ manta oyikpalíhɛsʋ. Ɩnʋ bɔdʋn mʋ ɔnɔlɩ́.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Mʋ́ sʋ Pilato lɔ́bwɛ dɩ́nká tɔ́ ámʋ́ʋ́ bʋdedunká ámʋsʋ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Olesi oyin ámʋ́ʋ́ ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmá ámʋsʋ, mɔ́ ɔha mʋ́tɔ́ sʋ́ ɔda obu ámʋ, olesi Yesu há mʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋbwɛ́ɛ mʋ alɩá ahá ámʋ bʋdeklé.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Brɛ́á bɛkpa Yesu bɔyɔ́ á, befia Kireneyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon. Otsú abúasɩ. Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛka mʋ hɩ́ɛ́ bɛɛ ɔsʋ́ra oyikpalíhɛ amʋ buo Yesu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ɔdɔm bobuo Yesu. Atsɩá bʋbʋ amʋ́tɔ́ bʋpu amʋ́ anyɔ́pʋ, bʋhɩ́ɛ́ bʋdesú ha Yesu.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu lɛ́damlí, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yerusalemfɔ atsɩ, mlɩmásu mɩ. Mlɩsu mlɩ ɩwɩ pʋ́ mlɩ abí.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Tsúfɛ́ nkɛ kʋ ɩbá mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Bulu layúlá atsɩá bʋmɔkʋ́kwɩ́ɩ́ kɩ, obí mɔ́kʋ́dɩ́ amʋ́ opúnitɔ kɩ, obí mɔ́kʋ́nyɔ́pʋ́ amʋ́ ɛ́ kɩ.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ahá bɛ́bláa abʋ bɛɛ, ‘Mlɩbwie bun anɩsʋ. Nkúku, mlɩpula anɩ.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Tsúfɛ́ nɩ́ bʋdɛ oyi bɔbwɛ ogyá wa alɩ á, nkálɩ bɔ́bwɛ oyi wʋlɩhɛ?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkpa lalahɛ abwɛpʋ́ abanyɔ́ ɛ́ mántá Yesusʋ, bɔyɔ́mɔ amʋ́.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Brɛ́á bowie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Nwun Okokobi” a, bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ. Bɛda amʋ́ abanyɔ́ ámʋ ɛ́ mántá nyikpalíhɛsʋ. Ɔkʋlɛ bʋ Yesu gyɔpɩsʋ, ɔkʋlɛ ɛ́ bʋ mʋ bɩnasʋ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ɩnʋ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, sikie amʋ́, tsúfɛ́ bʋmeyín tɔ́á bʋdɛbwɛ.”
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ahá tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ́ʋ́ bobuo amʋ́ yɔ́ ɩnʋ ámʋ besi bʋlɩɩ́ ɩnʋ bʋdɛ mʋ kɩ́ɩ. Yudafɔ ahandɛ amʋ bɔbwɛ mʋ ahinlá bɛɛ, “Ɔlɔhɔ ahá nkpa. Nɩ́ lɛ́lɛ́ mʋgyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli), mʋ Bulu lalɛ́ nɩ́ á, ɔhɔ́ɔ mʋ ɩwɩ nkpa!” Yesu Da Mántá Oyikpalíhɛsʋ nɩ.|src="DN00493b.tif" size="span" loc="LUK 23:32-49" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Luka 23:32"
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 — ausente —
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 — ausente —
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bɔwanlɩ́n atɔ́ mántá oyikpalíhɛ amʋ awunso bɛɛ, “Yudafɔ Owíe amʋ nɩ.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Lalahɛ abwɛpʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛda mántá oyikpalíhɛsʋ ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́blɩ́ Yesu ɩwɩ abususʋ ɔbɛ́ɛ, “Megyí fʋ́gyí Kristo amʋ nɩ? Lɛ fʋ́ ɩwɩ, afʋlɛ anɩ mɛɛ!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Támɛ onyɔɔsɩ amʋ lɔ́wa ɩyɩn wá mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmɛdɛ́ Bulu ifú nya! Fʋ́a mʋnyɔ fɛ́ɛ́ dɛ́ ɩsʋbɩtɩ́ kʋlɛ hɔ́ɔ.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Anɩ mʋ́ á, anɩ ɩsʋbɩtɩ́ ɩda ɔkpa, anɩ lakpan ánɩ́ anɩlɔ́bwɛ sʋ. Támɛ oyin ánfɩ mʋ́ mɔ́kʋ́bwɛ́ laláhɛ kʋkʋ.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Yesu, nɩ́ fɛbá fʋ́ iwíe ogyíkpá a, kaɩn mɩ́sʋ́!”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Ndɛ, mɩ́a fʋnyɔ abétsiá Paradiso.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, napʋ́ mɩ́ ɔŋɛ́ wá fʋ́ ɩbɩtɔ.” Olenya blɩ́ alɩ tá pɛ́, ɔlɛlɛ ɔŋɛ́.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lówun tɔ́á ɩlaba a, ɔlɛkanfʋ́ Bulu ɔbɛ́ɛ, “Lɛ́lɛ́, ɔha yilé oyin ánfɩ gyí.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ bowun tɔ́á ɩlaba, bɔpʋ awɩrɛhɔ nátɩ́ bɔyɔ́ wóyí.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Támɛ amʋ́á bʋyin Yesu pʋ́ atsɩ ámʋ́ʋ́ bobuo mʋ tsú Galilea ɔmátɔ́ ámʋ besi bʋlɩɩ́ tsútsúútsú bʋdɛ ɩtɔ́á ɩdɛ mʋ́sʋ́ yɔ kɩ́ɩ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Oyin ánfɩ lɔ́yɔ Pilato wá, yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, osíi Yesu fúli amʋ ha mʋ. Pilato lɛ́ha mʋ ɔkpa.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ɩnʋ Yosef lɛ́yɛsɩɛɩ́ Yesu fúli, ɔlɔpʋ ɔhráda kɩ́klɩ mʋ ɩwɩ, pʋ́ mʋ yɔ́wa ɔbɔ́ kʋá mʋ onutó ɔlɛha bɛda bʋtátɔ́ há mʋ ɩwɩ, bʋmɔkʋ́púlá ɔhaa mʋ́tɔ́ kɩ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ɛkɛ ámʋ igyi Fieda. Ɛkɛ ámʋ igyi ogyá ɔdʋdákɛ́. Owí inyá tá pɛ́, ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ lafi asɩ.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Atsɩ ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ tsú Galilea amʋ bobuo Yosef yɛ́kɩ Yesu opulákpá pʋ́ alɩá ɔlɔpʋ fúli amʋ tswɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Beyinkí yɔ́ wóyí yɔ́kwɛ ohuam, ɔhɩ́ɛ́n pʋ́ ofobí fánfán ánɩ́ bɔ́pʋ yɛ́kpa Yesu. Botsutsúa abʋbwɛ ta á, owí latá, bɛda ɔkpʋ́nʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ fɛ́ alɩá Mose Mbla lɛblɩ́.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.