Lucas 23

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɩnʋ ahá ámʋ́ʋ́ befia ɩnʋ ámʋ bɔkʋsʋ́ kpá Yesu ya ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Pilato.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Bɛka asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ bɛɛ, “Anɩlawun ánɩ́ oyin ánfɩ dɛ́ ɔmá ánfɩtɔ ahá yintá. Ɔdɛ amʋ́ bláa ɔbɛ́ɛ, bʋmátra ka lampóo há Roma owíe dɛhɛn. Ɔdɛblɩ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, mʋgyí Kristo, (ɔhá ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ), idesuná ánɩ́ owíe ogyi.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Pilato lɛ́bláa Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ ɔdɔm amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mmɔkʋ́wun tsitsa kʋkʋá oyin ánfɩ labwɛ́.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Támɛ amʋ́ mʋ́ bʋdɛ mʋ́tɔ́ kótóó bɛɛ, “Ɔdɛpʋ mʋ atosunáhɛ́ tɩ́ ɩtrɛ́ mʋ́a ɩkɔ́ wá Yudea ɔmá ánfɩtɔ. Olefi mʋ́ asɩ tsú Galilea, alapʋ́ bowie nfɩ.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Brɛ́á Pilato lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔlɛfɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Galileayin oyin ánfɩ gyí?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Brɛ́á ɔlɛbɩ ánɩ́ Yesu otsú Galilea, ɔtɩ́nɛ́á owíe Herode dɛ́ iwíe gyí a, ɔlɛha bɛkpa mʋ ya Herode. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Herode bʋ Yerusalem wúlutɔ ɩnʋ.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Brɛ́á owíe Herode lówun Yesu a, ansɩ́ lɛhɩɛ gyi mʋ. Tsúfɛ́ olodunká ánɩ́ obówun mʋ dodoodo, mʋ ɩwɩ asʋ́n ánɩ́ alanú sʋ. Odeklé ánɩ́ Yesu ɔbwɛ́ɛ osúna kʋ suna mʋ.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ Yesu mɛ́lɛ kʋkʋ ɔnɔ́.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bʋlɩɩ́ ɩnʋ, bʋdɛkplʋ́n ka asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Owíe Herode mʋa mʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ ɛ́ bɔsʋpáa mʋ, bwɛ́ mʋ ahinlá. Bɔpʋ srɩ́kɩ ligá kʋ wá mʋ, beyinkía mʋ ya Pilato.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Owíe Herode mʋa Pilato bemlí anyawíe tsú ɛkɛ ámʋ. Tɛkɩ amʋ́ nsɩnɛ́ ɩma alɛ yáɩ́.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilato lɛ́tɩ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Yudafɔ ahandɛ pʋ́ ɔmá ámʋ fɛ́ɛ́ befia.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ́kpa oyin ánfɩ ba mɩ mlɩaa, ɔdɛ ɔmá ámʋ agywɩɩn yintá. Nafɩtɛ́ mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n mlɩ ansɩ́tɔ́, nawun ánɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ mlɩlɛ́ka dɩ́nká mʋsʋ ámʋ ɩma mʋ́tɔ́.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Owíe Herode ɛ́ lawun mʋ́ alɩ. Mʋ́ sʋ́ alayínkía mʋ sɩ́sɩ́ anɩ nɩ́. Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ tɔtɔá bɔ́mɔ mʋ.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Ɩ́nɩ sʋ nɛ́ha bɛ́pɩtɩ́ mʋ atɔ́, mɩ́ ansi mʋ ɔnatɩ.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 — ausente —
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Baraba anfɩ da obu, tsúfɛ́ ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ wúlu amʋsʋ, ɔlɔmɔ ɔha ɛ́ mʋ́tɔ́.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pilato lékléá obési Yesu. Mʋ́ sʋ ɔlɛtrá tɔɩ́ kplá ɔdɔm amʋ.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Támɛ bɔkplʋ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ bláa mʋ bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ! Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Pilato lɛ́bláa amʋ́ otse saasɩ ɔbɛ́ɛ, “Tsitsa mɔmʋ alabwɛ́? Mmɔkʋ́wun tɔ́á alabwɛ́, sʋ́ nɛ́ha bɔ́mɔ mʋ. Nɛ́ha abʋpɩtɩ mʋ atɔ́, ɔnatɩ.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Támɛ bʋbʋ mʋ́sʋ́ bʋdɛkplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ bɛɛ, ɔháa abʋda mʋ manta oyikpalíhɛsʋ. Ɩnʋ bɔdʋn mʋ ɔnɔlɩ́.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Mʋ́ sʋ Pilato lɔ́bwɛ dɩ́nká tɔ́ ámʋ́ʋ́ bʋdedunká ámʋsʋ.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Olesi oyin ámʋ́ʋ́ ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmá ámʋsʋ, mɔ́ ɔha mʋ́tɔ́ sʋ́ ɔda obu ámʋ, olesi Yesu há mʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋbwɛ́ɛ mʋ alɩá ahá ámʋ bʋdeklé.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Brɛ́á bɛkpa Yesu bɔyɔ́ á, befia Kireneyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon. Otsú abúasɩ. Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛka mʋ hɩ́ɛ́ bɛɛ ɔsʋ́ra oyikpalíhɛ amʋ buo Yesu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ɔdɔm bobuo Yesu. Atsɩá bʋbʋ amʋ́tɔ́ bʋpu amʋ́ anyɔ́pʋ, bʋhɩ́ɛ́ bʋdesú ha Yesu.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Yesu lɛ́damlí, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yerusalemfɔ atsɩ, mlɩmásu mɩ. Mlɩsu mlɩ ɩwɩ pʋ́ mlɩ abí.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Tsúfɛ́ nkɛ kʋ ɩbá mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Bulu layúlá atsɩá bʋmɔkʋ́kwɩ́ɩ́ kɩ, obí mɔ́kʋ́dɩ́ amʋ́ opúnitɔ kɩ, obí mɔ́kʋ́nyɔ́pʋ́ amʋ́ ɛ́ kɩ.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ahá bɛ́bláa abʋ bɛɛ, ‘Mlɩbwie bun anɩsʋ. Nkúku, mlɩpula anɩ.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Tsúfɛ́ nɩ́ bʋdɛ oyi bɔbwɛ ogyá wa alɩ á, nkálɩ bɔ́bwɛ oyi wʋlɩhɛ?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkpa lalahɛ abwɛpʋ́ abanyɔ́ ɛ́ mántá Yesusʋ, bɔyɔ́mɔ amʋ́.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Brɛ́á bowie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Nwun Okokobi” a, bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ. Bɛda amʋ́ abanyɔ́ ámʋ ɛ́ mántá nyikpalíhɛsʋ. Ɔkʋlɛ bʋ Yesu gyɔpɩsʋ, ɔkʋlɛ ɛ́ bʋ mʋ bɩnasʋ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ɩnʋ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, sikie amʋ́, tsúfɛ́ bʋmeyín tɔ́á bʋdɛbwɛ.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Ahá tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ́ʋ́ bobuo amʋ́ yɔ́ ɩnʋ ámʋ besi bʋlɩɩ́ ɩnʋ bʋdɛ mʋ kɩ́ɩ. Yudafɔ ahandɛ amʋ bɔbwɛ mʋ ahinlá bɛɛ, “Ɔlɔhɔ ahá nkpa. Nɩ́ lɛ́lɛ́ mʋgyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli), mʋ Bulu lalɛ́ nɩ́ á, ɔhɔ́ɔ mʋ ɩwɩ nkpa!” Yesu Da Mántá Oyikpalíhɛsʋ nɩ.|src="DN00493b.tif" size="span" loc="LUK 23:32-49" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Luka 23:32"
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 — ausente —
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 — ausente —
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bɔwanlɩ́n atɔ́ mántá oyikpalíhɛ amʋ awunso bɛɛ, “Yudafɔ Owíe amʋ nɩ.”
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Lalahɛ abwɛpʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛda mántá oyikpalíhɛsʋ ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́blɩ́ Yesu ɩwɩ abususʋ ɔbɛ́ɛ, “Megyí fʋ́gyí Kristo amʋ nɩ? Lɛ fʋ́ ɩwɩ, afʋlɛ anɩ mɛɛ!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Támɛ onyɔɔsɩ amʋ lɔ́wa ɩyɩn wá mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmɛdɛ́ Bulu ifú nya! Fʋ́a mʋnyɔ fɛ́ɛ́ dɛ́ ɩsʋbɩtɩ́ kʋlɛ hɔ́ɔ.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Anɩ mʋ́ á, anɩ ɩsʋbɩtɩ́ ɩda ɔkpa, anɩ lakpan ánɩ́ anɩlɔ́bwɛ sʋ. Támɛ oyin ánfɩ mʋ́ mɔ́kʋ́bwɛ́ laláhɛ kʋkʋ.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Yesu, nɩ́ fɛbá fʋ́ iwíe ogyíkpá a, kaɩn mɩ́sʋ́!”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Ndɛ, mɩ́a fʋnyɔ abétsiá Paradiso.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 — ausente —
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, napʋ́ mɩ́ ɔŋɛ́ wá fʋ́ ɩbɩtɔ.” Olenya blɩ́ alɩ tá pɛ́, ɔlɛlɛ ɔŋɛ́.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lówun tɔ́á ɩlaba a, ɔlɛkanfʋ́ Bulu ɔbɛ́ɛ, “Lɛ́lɛ́, ɔha yilé oyin ánfɩ gyí.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ bowun tɔ́á ɩlaba, bɔpʋ awɩrɛhɔ nátɩ́ bɔyɔ́ wóyí.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Támɛ amʋ́á bʋyin Yesu pʋ́ atsɩ ámʋ́ʋ́ bobuo mʋ tsú Galilea ɔmátɔ́ ámʋ besi bʋlɩɩ́ tsútsúútsú bʋdɛ ɩtɔ́á ɩdɛ mʋ́sʋ́ yɔ kɩ́ɩ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Oyin ánfɩ lɔ́yɔ Pilato wá, yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, osíi Yesu fúli amʋ ha mʋ. Pilato lɛ́ha mʋ ɔkpa.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ɩnʋ Yosef lɛ́yɛsɩɛɩ́ Yesu fúli, ɔlɔpʋ ɔhráda kɩ́klɩ mʋ ɩwɩ, pʋ́ mʋ yɔ́wa ɔbɔ́ kʋá mʋ onutó ɔlɛha bɛda bʋtátɔ́ há mʋ ɩwɩ, bʋmɔkʋ́púlá ɔhaa mʋ́tɔ́ kɩ.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ɛkɛ ámʋ igyi Fieda. Ɛkɛ ámʋ igyi ogyá ɔdʋdákɛ́. Owí inyá tá pɛ́, ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ lafi asɩ.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Atsɩ ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ tsú Galilea amʋ bobuo Yosef yɛ́kɩ Yesu opulákpá pʋ́ alɩá ɔlɔpʋ fúli amʋ tswɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Beyinkí yɔ́ wóyí yɔ́kwɛ ohuam, ɔhɩ́ɛ́n pʋ́ ofobí fánfán ánɩ́ bɔ́pʋ yɛ́kpa Yesu. Botsutsúa abʋbwɛ ta á, owí latá, bɛda ɔkpʋ́nʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ fɛ́ alɩá Mose Mbla lɛblɩ́.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.