Lucas 1

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Onumnyampʋ Tiofilo:
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Bɔwanlɩ́n tɔ́á ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ tsú mʋ́ nfiasɩ́, bʋgyi mʋ́ asúmpʋ́ amʋ bowun, dá mʋ́ ɔkan amʋ bɛbláa anɩ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Onumnyampʋ Tiofilo, mɩ́ ɛ́ nabɔ́ mbɔ́dɩ́ kwí mʋ́tɔ́ wankláán tsú mʋ́ nfiasɩ́. Mʋ́ sʋ ndekléá nɔ́wanlɩ́n mʋ́ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́ há fʋ́,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 mɛ́nɩ fɛ́bɩá atɔ́ ámʋ́ʋ́ basúná fʋ́ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Brɛ́á Herode dɛ́ iwíe gyí Yudea ɔmátɔ́ á, Bulu igyí ɔhapʋ́ ɔkʋ létsiá, bʋtɛtɩ́ mʋ Sakaria. Otsú Bulu igyí ahapʋ́ ɔpasua kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Abiatɔ. Mʋ ka gyí Elisabet, otsú Bulu igyí ɔhapʋ́ Aaron abí-anátɔ́.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Mʋa mʋ ka asʋ́n da ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́. Bʋtegyi anɩ Wíe Bulu mbla pʋ́ mʋ nhɩhɩɛ́ fɛ́ɛ́sʋ́ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Bʋma obí, tsúfɛ́ Elisabet mégyí ɔtsɩ kwɩ́ɩ́pʋ́. Mʋa mʋ kulu fɛ́ɛ́ bahɩ́ɛ́ dan.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ɛkɛ ɔkʋ ɩlɔtʋ Sakaria aná ɔpasua ánɩ́ amʋ́ ɔbɛ́ha Bulu igyí. Sakaria lɔ́yɔ ɔbʋ Bulu ansɩ́tɔ́ ɔdɛ mʋ agyʋ́má yɔ.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Abi bʋtɔtswɩ pʋlɛ́ ɔhá ánɩ́ obébitíwíe Ɔwankɩ́kpá ɩnʋ yɔ́wa ɔhɩ́ɛ́n ogyá, igyí ahapʋ́ ámʋ amándɩ́ɛ́ ɔnɔ́. Bɔtswɩ a, ileyi Sakariasʋ.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Brɛ́á ɔdɛ ɔhɩ́ɛ́n ámʋ ogyá wa á, ɔdɔm ánɩ́ bɔyɔ ɔtswɛ́kpa ɩnʋ fɛ́ɛ́ bʋlɩɩ́ kpankpá bʋdɛ mpáɩ bɔ.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ lɛ́bɛlɩɩ́ afɔdɩɛ-asubwi ámʋ gyɔpɩsʋ, lɛ́ ɩwɩ ɔwan súná Sakaria.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Brɛ́á olowun Bulu-ɔbɔpʋ amʋ a, ɔlɔwan, ifú lowie mʋ ayetɔ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Sakaria, mánya ifú! Bulu lanú fʋ́ isú. Fʋ́ ká obénya ɔmɛ́ kwɩ́ɩ́ obi yinhɛ́ há fʋ́. Dɩnka mʋ dá ‘Yohane.’
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Obí ánfɩ kwɩɩ́ bɔ́wa mlɩ ɔdwɛ, wá mlɩ ansigyí. Ɩbɔ́wa ahá tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ ansigyí.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Tsúfɛ́ kebi ámʋ ɔbɔ́bwɛ ɔha kpɔnkpɔntɩ Bulu ansɩ́tɔ́. Nta bʋhɛ́ kʋkʋ máda mʋ ɔnɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɔ́bʋlá mʋtɔ tsú brɛ́á ɔbʋ mʋ yin ɩwɩtɔ.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ɔbɛ́ha Israelfɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛ́damlí klʋntɔ ba amʋ́ Wíe Bulu wá.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Elia túmi pʋ́ mʋ ɔŋɛ́ bétsiá mʋtɔ. Obégya anɩ Wíe nkpá bá. Ɔbɛ́ha abí asɩ́ bɔ́dwɛ amʋ́ abí, ɔbɛ́damlí ahá ánɩ́ bʋtɔkʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ Bulusʋ agywɩɩn, ɩbwɛ fɛ́ yilé abwɛpʋ́ klɛ́, mɛ́nɩ ɔbɛ́la ahá yáɩ́ wankláán há anɩ Wíe.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Sakaria lɛ́fɩtɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nɔ́pʋbɩ́ ánɩ́ asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́? Tsúfɛ́ mɩ́a mɩ́ ká anɩlapɔn.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ dá gyí Gabriel. Bulu ansɩ́tɔ́ ɔlɩɩ́pʋ́ ngyi. Mʋláwá mɩ́ ɔbɛ́ɛ, mbɛ́bláa fʋ asʋn wankláán ánfɩ.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Tsú ndɛ pʋ́ya ɛkɛá asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ á, fɔ́tɔ omúmu, tsúfɛ́ fʋmɔhɔ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́ brɛ́tɔ́ anfɩsʋ gyi.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ɩlɔbwɛ alɩ á, ɩmɔwánkɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ bʋgyo Sakaria amʋ tɔ́á sʋá alawá ɔpá ɔtswɛ́kpa obutótɔ́ ɩnʋ alɩ.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Brɛ́á ɔlɛdalɩ ba a, alatɔ́ omúmu. Mʋ́ sʋ bowun ánɩ́ alawun tɔkʋ obutótɔ́ ɩnʋ. Ɩ́nɩá ɔmɛtálɩ́ tɔ́ɩ́ sʋ á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩ mʋ́a mʋ nwun bláa amʋ́ asʋ́n.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Sakaria létsiá ɔtswɛ́kpa ɩnʋ yɔ́fʋn ɛkɛá ɔlɛha Bulu igyí tá, oleyinkí yɔ́ wóyí.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Nkɛ ámʋ ɔma a, Elisabet lénya ɔmɛ́, tsíá ŋáín ɩwɩ alɩɩ tsra anu kɛ́kɛ́.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Elisabet lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ mɩ́ Wíe Bulu labwɛ́ há mɩ́ nɩ́. Alawun mɩ́ nwɛ, dɩ́nkɩ́ nsʋ́pa lɛ́ mɩ́sʋ́ ahátɔ.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Brɛ́á Elisabet ɔmɛ́ lɔhɔ tsra asie á, Bulu lɔ́wa mʋ ɔbɔpʋ Gabriel wúlu kʋá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Nasaret.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Bulu lɔ́wa mʋ obitebí ɔkʋá ɔmɔkʋ́dɩ́ oyin wá kɩ, bʋtɛtɩ́ mʋ Maria wá. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ bʋdɛpʋ obitebí ámʋ há oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yosef, ogyi owíe Dawid mʋ na bɛɛ otsía.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́ba Maria wóyítɔ́ bɛha mʋ itsiá, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu lagyi fʋ bʋalɛ, alahɩ́ɛ́ yúlá fʋ́!”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Asʋ́n ánfɩ lɛha Maria légyigyáa, ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ngya ntɔ itsiá odu ɔhá ánfɩ lahá mɩ́ alɩ?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Maria, mánya ifú. Bulu lahɩ́ɛ́ yúlá fʋ́!
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Kɩ, fénya ɔmɛ́ kwɩ́ɩ́ obi yinhɛ́. Dɩnka mʋ dá ‘Yesu.’
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ɔbɔ́bwɛ ɔha yilé. Bɛ́tɩ mʋ Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu mʋ Bi. Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́yaɩ́ mʋ mʋ nain Owíe Dawid obíásʋ́.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Obégyi iwíe Yakob wóyísʋ́ brɛ́ fɛ́ɛ́tɔ́. Mʋ iwíegyí mɔ́ɔmɔ ɔnɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Maria lɛ́fɩtɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ asa ɩ́nɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́, tsúfɛ́ mmeyín oyin.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɛ́ba fʋsʋ. Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ túmi bóbun fʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ ahá bɛ́tɩ Obi wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ fɔ́kwɩɩ́ ámʋ bɛɛ, ‘Bulu mʋ Bi.’
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Kɩ, fʋ́ obusuanyin Elisabet kʋ́ráá ɔbá bɔkwɩɩ́ obi yinhɛ́ mʋ tsɩdɛhɛn anfɩtɔ. Ahá bɛɛ, megyí ɔtsɩ kwɩ́ɩ́pʋ́ ogyi, támɛ mʋ ɔmɛ́ lahɔ tsra asie dodo.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Tsúfɛ́ tɔtɔ mɔdʋ́n Bulu bwɛ!”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ɩnʋ Maria lɛ́bláa Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu osúmbi ngyi. Ɩbá mʋ́tɔ́ ha mɩ fɛ́ alɩá fablɩ́.” Ɩnʋ á, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́natɩ́ sí mʋ.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Nkɛ ámʋtɔ á, Maria lɔ́kʋlá atɔ́, wa ɔsa yɔ́ Yudea abʋsʋ wúlu kʋtɔ.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Mʋ́ʋ́ olowie Sakaria wóyítɔ́ há Elisabet itsiá.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Elisabet lénya nú itsiá ámʋ alɩ́ kebi ámʋ lɛ́kan ɩwɩ mʋ ɩwɩtɔ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá mʋtɔ.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ɩnʋ ɔlɔkplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu layúlá fʋ́ atsɩ fɛ́ɛ́tɔ́. Alayúlá fʋ́ ɩwɩtɔ obí ámʋ ɛ́.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Iyé! Mɩ́ Wíe mʋ yin onutó lába mɩ́ wá á? Ntogyi sʋ́ Bulu lawá mɩ́ numnyam anfɩ odu?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Kɩ, nenyanú fʋ́ itsiá ámʋ alɩ obí ámʋ́ʋ́ ɔbʋ mɩ́ ɩwɩtɔ ámʋ lɛ́kan ɩwɩ ansigyísʋ́.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Bulu layúlá fʋ́, tsúfɛ́ fahogyi ánɩ́ tɔ́á alahɩ́ɛ́ há fʋ́ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Ɩnʋ Maria lɔ́wa ɩlʋ ɔbɛ́ɛ,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Mɩ́ Nkpa Ɔhɔ́pʋ Bulu lahá ansɩ́ dɛ mɩ́ gyí.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Tsúfɛ́ alakáɩ́n mɩ́ mʋ osúmbi ánɩ́ ɔma tɔtɔ bwɛtɔ́sʋ́, wun mɩ nwɛ.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Bulu Otúmípʋ amʋ labwɛ́ atɔ́ kpɔnkpɔntɩ há mɩ́.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Otowun ɩlɩ́n kugyíkʋtɔ
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Alapʋ́ mʋ túmi bwɛ́ atɔ́ akpɔnkpɔntɩ,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Alakplɩ́ awíe mbíásʋ́,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Alahá ahiánfɔ bamlí ɩwɩ anyapʋ́,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 — ausente —
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Oletsiá Elisabet wá fɛ́ tsra asa asa oleyinkí yɔ́ wóyí.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Brɛ́á Elisabet lɔ́bɔkwɩɩ́ á, ɔlɔkwɩɩ́ obi yinhɛ́.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Mʋ abusuanfɔ pʋ́ mʋ aba bonu ánɩ́ anɩ Wíe Bulu lahɩ́ɛ́ wun mʋ nwɛ. Mʋ́ sʋ ansɩ́ légyi amʋ́ fɛ́ɛ́.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Obí ámʋ lénya ndawɔ́tswɩ́ á, mʋ ɩwɩsʋ ahá bɛba mʋ obuto ɔlɛkpá, abʋtɩn mʋ keté, dɩnka mʋ dá. Tɛkɩ bɛɛ abʋpʋ mʋ sɩ dá Sakaria dɩnka mʋ,
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 támɛ mʋ yin lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mlɩdɩnka mʋ Yohane.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ahá ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́nú abʋtɩ fʋ́ obusuanyin ɔkʋkʋ alɩ kɩ.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Ɩnʋ bɔbwɛ mʋ sɩ ɩbɩ, fɩ́tɛ́ mʋ alɩá bʋtɩ́ɩ kebi ámʋ.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Sakaria lɔ́bwɛ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ bʋtsúu tɔkʋ ha mʋ amʋwanlɩn mʋ́ dɩnka mʋ́sʋ́, ɔlɔwanlɩ́n ɔbɛ́ɛ, “Mʋ dá gyí ‘Yohane.’ ” Ilofwie amʋ́ fɛ́ɛ́tɔ́.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ɩnʋnʋ mʋ ɔdandʋ lɛsankɩ́, ɔlɔtɔɩ́ kánfʋ́ Bulu.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ifú lɛkɩtá apíó aba ámʋ fɛ́ɛ́. Alɩ asʋ́n ánfɩ lɛklɛɩ́ wá Yudea abʋsʋ awúlu amʋ fɛ́ɛ́tɔ́.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ɔhagyíɔha ánɩ́ olonu asʋ́n ánfɩ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ obí kebi ánfɩ ɔbɔ́bwɛ ɛkɛkʋ́?” Tsúfɛ́ ɩlɔwankɩ́ amʋ́ ánɩ́ Bulu ɩbɩ dɩ́n mʋsʋ.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ɩnʋ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá Sakariatɔ, ɔlɔwa asʋ́n ánɩ́ Bulu lapʋ́há mʋ blɩ́ bɩ.
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Ɔbɛ́ɛ,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Alalɛ́ Ɔhɔ́pʋ Ɔwʋnlɩ́npʋ́ ɔkʋ
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 (Fɛ́ alɩá ɔlɛblɩ́ tsʋn mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ wankɩ́hɛ́ amʋsʋ tswɩ dodoodo.)
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Ɔbɛ́ɛ, mɛ́lɛ anɩ tsú anɩ alupʋ́
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Ɔbɛ́ɛ, mɛ́lɛ anɩ tsú anɩ alupʋ́ ɩbɩtɔ,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Ɔbɛ́ha abɔ́bwɛ mʋ ahá,
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Mɩ́ bí, fʋ́ mʋ́ á, ahá bɛ́tɩ fʋ́ bɛɛ, ‘Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́.’
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Fɛ́bláa mʋ ahá fɛɛ, Bulu ɔbɛ́talɩ́ hɔ amʋ́ nkpa
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Anɩ Wíe Bulu nwewúun sʋ
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Ɔbɔ́wankɩ́ wʋ́lɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie oklúntɔ pʋ́ lowu ɔkpasʋ ámʋ fɛ́ɛ́sʋ́.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Kebi ámʋ lɛ́dan, nya Ɔŋɛ́tɔ́ ɔwʋnlɩ́n. Oletsiá dimbísʋ́ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá ɔlɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná Israelfɔ.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.