Lucas 1
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Onumnyampʋ Tiofilo:
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Bɔwanlɩ́n tɔ́á ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ tsú mʋ́ nfiasɩ́, bʋgyi mʋ́ asúmpʋ́ amʋ bowun, dá mʋ́ ɔkan amʋ bɛbláa anɩ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Onumnyampʋ Tiofilo, mɩ́ ɛ́ nabɔ́ mbɔ́dɩ́ kwí mʋ́tɔ́ wankláán tsú mʋ́ nfiasɩ́. Mʋ́ sʋ ndekléá nɔ́wanlɩ́n mʋ́ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́ há fʋ́,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 mɛ́nɩ fɛ́bɩá atɔ́ ámʋ́ʋ́ basúná fʋ́ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Brɛ́á Herode dɛ́ iwíe gyí Yudea ɔmátɔ́ á, Bulu igyí ɔhapʋ́ ɔkʋ létsiá, bʋtɛtɩ́ mʋ Sakaria. Otsú Bulu igyí ahapʋ́ ɔpasua kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Abiatɔ. Mʋ ka gyí Elisabet, otsú Bulu igyí ɔhapʋ́ Aaron abí-anátɔ́.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Mʋa mʋ ka asʋ́n da ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́. Bʋtegyi anɩ Wíe Bulu mbla pʋ́ mʋ nhɩhɩɛ́ fɛ́ɛ́sʋ́ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Bʋma obí, tsúfɛ́ Elisabet mégyí ɔtsɩ kwɩ́ɩ́pʋ́. Mʋa mʋ kulu fɛ́ɛ́ bahɩ́ɛ́ dan.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Ɛkɛ ɔkʋ ɩlɔtʋ Sakaria aná ɔpasua ánɩ́ amʋ́ ɔbɛ́ha Bulu igyí. Sakaria lɔ́yɔ ɔbʋ Bulu ansɩ́tɔ́ ɔdɛ mʋ agyʋ́má yɔ.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Abi bʋtɔtswɩ pʋlɛ́ ɔhá ánɩ́ obébitíwíe Ɔwankɩ́kpá ɩnʋ yɔ́wa ɔhɩ́ɛ́n ogyá, igyí ahapʋ́ ámʋ amándɩ́ɛ́ ɔnɔ́. Bɔtswɩ a, ileyi Sakariasʋ.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Brɛ́á ɔdɛ ɔhɩ́ɛ́n ámʋ ogyá wa á, ɔdɔm ánɩ́ bɔyɔ ɔtswɛ́kpa ɩnʋ fɛ́ɛ́ bʋlɩɩ́ kpankpá bʋdɛ mpáɩ bɔ.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ lɛ́bɛlɩɩ́ afɔdɩɛ-asubwi ámʋ gyɔpɩsʋ, lɛ́ ɩwɩ ɔwan súná Sakaria.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Brɛ́á olowun Bulu-ɔbɔpʋ amʋ a, ɔlɔwan, ifú lowie mʋ ayetɔ.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Sakaria, mánya ifú! Bulu lanú fʋ́ isú. Fʋ́ ká obénya ɔmɛ́ kwɩ́ɩ́ obi yinhɛ́ há fʋ́. Dɩnka mʋ dá ‘Yohane.’
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Obí ánfɩ kwɩɩ́ bɔ́wa mlɩ ɔdwɛ, wá mlɩ ansigyí. Ɩbɔ́wa ahá tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ ansigyí.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Tsúfɛ́ kebi ámʋ ɔbɔ́bwɛ ɔha kpɔnkpɔntɩ Bulu ansɩ́tɔ́. Nta bʋhɛ́ kʋkʋ máda mʋ ɔnɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɔ́bʋlá mʋtɔ tsú brɛ́á ɔbʋ mʋ yin ɩwɩtɔ.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ɔbɛ́ha Israelfɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛ́damlí klʋntɔ ba amʋ́ Wíe Bulu wá.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Elia túmi pʋ́ mʋ ɔŋɛ́ bétsiá mʋtɔ. Obégya anɩ Wíe nkpá bá. Ɔbɛ́ha abí asɩ́ bɔ́dwɛ amʋ́ abí, ɔbɛ́damlí ahá ánɩ́ bʋtɔkʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ Bulusʋ agywɩɩn, ɩbwɛ fɛ́ yilé abwɛpʋ́ klɛ́, mɛ́nɩ ɔbɛ́la ahá yáɩ́ wankláán há anɩ Wíe.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Sakaria lɛ́fɩtɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nɔ́pʋbɩ́ ánɩ́ asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́? Tsúfɛ́ mɩ́a mɩ́ ká anɩlapɔn.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ dá gyí Gabriel. Bulu ansɩ́tɔ́ ɔlɩɩ́pʋ́ ngyi. Mʋláwá mɩ́ ɔbɛ́ɛ, mbɛ́bláa fʋ asʋn wankláán ánfɩ.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Tsú ndɛ pʋ́ya ɛkɛá asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ á, fɔ́tɔ omúmu, tsúfɛ́ fʋmɔhɔ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́ brɛ́tɔ́ anfɩsʋ gyi.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ɩlɔbwɛ alɩ á, ɩmɔwánkɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ bʋgyo Sakaria amʋ tɔ́á sʋá alawá ɔpá ɔtswɛ́kpa obutótɔ́ ɩnʋ alɩ.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Brɛ́á ɔlɛdalɩ ba a, alatɔ́ omúmu. Mʋ́ sʋ bowun ánɩ́ alawun tɔkʋ obutótɔ́ ɩnʋ. Ɩ́nɩá ɔmɛtálɩ́ tɔ́ɩ́ sʋ á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩ mʋ́a mʋ nwun bláa amʋ́ asʋ́n.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Sakaria létsiá ɔtswɛ́kpa ɩnʋ yɔ́fʋn ɛkɛá ɔlɛha Bulu igyí tá, oleyinkí yɔ́ wóyí.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nkɛ ámʋ ɔma a, Elisabet lénya ɔmɛ́, tsíá ŋáín ɩwɩ alɩɩ tsra anu kɛ́kɛ́.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Elisabet lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ mɩ́ Wíe Bulu labwɛ́ há mɩ́ nɩ́. Alawun mɩ́ nwɛ, dɩ́nkɩ́ nsʋ́pa lɛ́ mɩ́sʋ́ ahátɔ.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Brɛ́á Elisabet ɔmɛ́ lɔhɔ tsra asie á, Bulu lɔ́wa mʋ ɔbɔpʋ Gabriel wúlu kʋá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Nasaret.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Bulu lɔ́wa mʋ obitebí ɔkʋá ɔmɔkʋ́dɩ́ oyin wá kɩ, bʋtɛtɩ́ mʋ Maria wá. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ bʋdɛpʋ obitebí ámʋ há oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yosef, ogyi owíe Dawid mʋ na bɛɛ otsía.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́ba Maria wóyítɔ́ bɛha mʋ itsiá, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu lagyi fʋ bʋalɛ, alahɩ́ɛ́ yúlá fʋ́!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Asʋ́n ánfɩ lɛha Maria légyigyáa, ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ngya ntɔ itsiá odu ɔhá ánfɩ lahá mɩ́ alɩ?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Maria, mánya ifú. Bulu lahɩ́ɛ́ yúlá fʋ́!
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Kɩ, fénya ɔmɛ́ kwɩ́ɩ́ obi yinhɛ́. Dɩnka mʋ dá ‘Yesu.’
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ɔbɔ́bwɛ ɔha yilé. Bɛ́tɩ mʋ Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu mʋ Bi. Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́yaɩ́ mʋ mʋ nain Owíe Dawid obíásʋ́.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Obégyi iwíe Yakob wóyísʋ́ brɛ́ fɛ́ɛ́tɔ́. Mʋ iwíegyí mɔ́ɔmɔ ɔnɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Maria lɛ́fɩtɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ asa ɩ́nɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́, tsúfɛ́ mmeyín oyin.”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɛ́ba fʋsʋ. Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ túmi bóbun fʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ ahá bɛ́tɩ Obi wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ fɔ́kwɩɩ́ ámʋ bɛɛ, ‘Bulu mʋ Bi.’
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Kɩ, fʋ́ obusuanyin Elisabet kʋ́ráá ɔbá bɔkwɩɩ́ obi yinhɛ́ mʋ tsɩdɛhɛn anfɩtɔ. Ahá bɛɛ, megyí ɔtsɩ kwɩ́ɩ́pʋ́ ogyi, támɛ mʋ ɔmɛ́ lahɔ tsra asie dodo.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Tsúfɛ́ tɔtɔ mɔdʋ́n Bulu bwɛ!”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ɩnʋ Maria lɛ́bláa Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu osúmbi ngyi. Ɩbá mʋ́tɔ́ ha mɩ fɛ́ alɩá fablɩ́.” Ɩnʋ á, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́natɩ́ sí mʋ.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Nkɛ ámʋtɔ á, Maria lɔ́kʋlá atɔ́, wa ɔsa yɔ́ Yudea abʋsʋ wúlu kʋtɔ.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Mʋ́ʋ́ olowie Sakaria wóyítɔ́ há Elisabet itsiá.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Elisabet lénya nú itsiá ámʋ alɩ́ kebi ámʋ lɛ́kan ɩwɩ mʋ ɩwɩtɔ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá mʋtɔ.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ɩnʋ ɔlɔkplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu layúlá fʋ́ atsɩ fɛ́ɛ́tɔ́. Alayúlá fʋ́ ɩwɩtɔ obí ámʋ ɛ́.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Iyé! Mɩ́ Wíe mʋ yin onutó lába mɩ́ wá á? Ntogyi sʋ́ Bulu lawá mɩ́ numnyam anfɩ odu?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kɩ, nenyanú fʋ́ itsiá ámʋ alɩ obí ámʋ́ʋ́ ɔbʋ mɩ́ ɩwɩtɔ ámʋ lɛ́kan ɩwɩ ansigyísʋ́.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Bulu layúlá fʋ́, tsúfɛ́ fahogyi ánɩ́ tɔ́á alahɩ́ɛ́ há fʋ́ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ɩnʋ Maria lɔ́wa ɩlʋ ɔbɛ́ɛ,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mɩ́ Nkpa Ɔhɔ́pʋ Bulu lahá ansɩ́ dɛ mɩ́ gyí.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Tsúfɛ́ alakáɩ́n mɩ́ mʋ osúmbi ánɩ́ ɔma tɔtɔ bwɛtɔ́sʋ́, wun mɩ nwɛ.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Bulu Otúmípʋ amʋ labwɛ́ atɔ́ kpɔnkpɔntɩ há mɩ́.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Otowun ɩlɩ́n kugyíkʋtɔ
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Alapʋ́ mʋ túmi bwɛ́ atɔ́ akpɔnkpɔntɩ,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Alakplɩ́ awíe mbíásʋ́,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Alahá ahiánfɔ bamlí ɩwɩ anyapʋ́,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Oletsiá Elisabet wá fɛ́ tsra asa asa oleyinkí yɔ́ wóyí.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Brɛ́á Elisabet lɔ́bɔkwɩɩ́ á, ɔlɔkwɩɩ́ obi yinhɛ́.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Mʋ abusuanfɔ pʋ́ mʋ aba bonu ánɩ́ anɩ Wíe Bulu lahɩ́ɛ́ wun mʋ nwɛ. Mʋ́ sʋ ansɩ́ légyi amʋ́ fɛ́ɛ́.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Obí ámʋ lénya ndawɔ́tswɩ́ á, mʋ ɩwɩsʋ ahá bɛba mʋ obuto ɔlɛkpá, abʋtɩn mʋ keté, dɩnka mʋ dá. Tɛkɩ bɛɛ abʋpʋ mʋ sɩ dá Sakaria dɩnka mʋ,
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 támɛ mʋ yin lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mlɩdɩnka mʋ Yohane.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ahá ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́nú abʋtɩ fʋ́ obusuanyin ɔkʋkʋ alɩ kɩ.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ɩnʋ bɔbwɛ mʋ sɩ ɩbɩ, fɩ́tɛ́ mʋ alɩá bʋtɩ́ɩ kebi ámʋ.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Sakaria lɔ́bwɛ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ bʋtsúu tɔkʋ ha mʋ amʋwanlɩn mʋ́ dɩnka mʋ́sʋ́, ɔlɔwanlɩ́n ɔbɛ́ɛ, “Mʋ dá gyí ‘Yohane.’ ” Ilofwie amʋ́ fɛ́ɛ́tɔ́.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ɩnʋnʋ mʋ ɔdandʋ lɛsankɩ́, ɔlɔtɔɩ́ kánfʋ́ Bulu.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ifú lɛkɩtá apíó aba ámʋ fɛ́ɛ́. Alɩ asʋ́n ánfɩ lɛklɛɩ́ wá Yudea abʋsʋ awúlu amʋ fɛ́ɛ́tɔ́.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ɔhagyíɔha ánɩ́ olonu asʋ́n ánfɩ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ obí kebi ánfɩ ɔbɔ́bwɛ ɛkɛkʋ́?” Tsúfɛ́ ɩlɔwankɩ́ amʋ́ ánɩ́ Bulu ɩbɩ dɩ́n mʋsʋ.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɩnʋ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá Sakariatɔ, ɔlɔwa asʋ́n ánɩ́ Bulu lapʋ́há mʋ blɩ́ bɩ.
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Ɔbɛ́ɛ,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Alalɛ́ Ɔhɔ́pʋ Ɔwʋnlɩ́npʋ́ ɔkʋ
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 (Fɛ́ alɩá ɔlɛblɩ́ tsʋn mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ wankɩ́hɛ́ amʋsʋ tswɩ dodoodo.)
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Ɔbɛ́ɛ, mɛ́lɛ anɩ tsú anɩ alupʋ́
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 Ɔbɛ́ɛ, mɛ́lɛ anɩ tsú anɩ alupʋ́ ɩbɩtɔ,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Ɔbɛ́ha abɔ́bwɛ mʋ ahá,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mɩ́ bí, fʋ́ mʋ́ á, ahá bɛ́tɩ fʋ́ bɛɛ, ‘Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu ámʋ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́.’
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Fɛ́bláa mʋ ahá fɛɛ, Bulu ɔbɛ́talɩ́ hɔ amʋ́ nkpa
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Anɩ Wíe Bulu nwewúun sʋ
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Ɔbɔ́wankɩ́ wʋ́lɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie oklúntɔ pʋ́ lowu ɔkpasʋ ámʋ fɛ́ɛ́sʋ́.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Kebi ámʋ lɛ́dan, nya Ɔŋɛ́tɔ́ ɔwʋnlɩ́n. Oletsiá dimbísʋ́ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá ɔlɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná Israelfɔ.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.