Lucas 18

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɩnʋ Yesu lɛ́ha yébi kʋ pʋ́súná ánɩ́ bʋbɔ́ɔ mpáɩ brégyíbrɛ́, ɩmákpɔn amʋ́.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ogyípʋ́ ɔkʋ létsiá wúlu kʋsʋ. Ɔtamanyá Bulu ifú, ɔtamanyá ɔhaa ɛ́ pɛ́lɩ.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ɔsʋrapʋ ɔkʋ ɛ́ létsiá wúlu amʋtɔ. Oletsiá bokokóli mʋ ɔbɛ́ɛ, ogyíi mʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ ha mʋ, ɔlɛ mʋ tsu mʋ olupʋ́ ɩbɩtɔ!
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Tɛkɩ olekle okina, támɛ ɔma-ɔma a, ɔlɛbláa mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ntamanyá Bulu ifú, ntamanyá ɔhaa ɛ́ pɛ́lɩ.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Támɛ alɩ ánfɩ ɔsʋrapʋ anfɩ ná ɔdɛ mɩ́ háan anfɩ sʋ á, négyi mʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ. Nɩ́ megyí alɩ á, oméesi mɩ́ tɔ́ɩ wa. Ɔmɛ́ɛha mméenya ɔkpa bwɛ́ tɔtɔ.’ ”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Yesu lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ alɩá asʋ́n ogyípʋ́ anfɩ́ ɔtamagyi asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ ánfɩ lablɩ́.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Mʋ́mʋ́ nkálɩ Bulu mʋ́ méegyi mʋ ahá ámʋ́ʋ́ alalɛ́, bʋdesú kpolí mʋ ɔpa-onyé ámʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ? Obési amʋ́ asʋ́n wá obíátɔ́? Ɛkɛkɛɛkɛ!
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, obégyi mʋ́ ɔnɔkwalɩsʋ há amʋ́ ɔsasʋ. Támɛ ndɛfɩtɛ́ mbɛ́ɛ, nɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ neyínkí bá a, nówun ahógyipʋ akʋ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesu lɛ́trá ha yébi kʋ pʋ́súná amʋ́ atɔ́ tsú ahá ánɩ́ bʋtɛkɩ amʋ́ ɩwɩ yilé abwɛpʋ́ dʋn amʋ́ aba.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ɔlɛha yébi amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ayin abanyɔ́ akʋ bɔdʋ yɔ́ mpáɩ ɔbɔkpá Bulu ɔtswɛ́kpa. Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ gyí Farisiyin, ɔkʋlɛ ɛ́ gyí lampóo ɔhɔ́pʋ.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 “Farisiyin amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, bɔ́ mpáɩ wá nwuntɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu, nɛdá fʋ́ ɩpán ánɩ́ mmegyí fɛ́ akʋ. Mɩ́ mʋ́ mma ɔnsɩ́pɛ, ntamasísi ɔha, ntamatɔ́ mbʋa, mmegyí fɛ́ Lampóo ɔhɔ́pʋ anfɩ ɛ́.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ntɛklɩ́ ɔnɔ́ tse nyɔ ndawɔ́tswɩ́ ɩkʋlɛtɔ. Nteye mɩ́ atɔ́ fɛ́ɛ́tɔ́ dú, lɛ́ idúsɩ́ há fʋ́.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Támɛ lampóo ɔhɔ́pʋ amʋ mʋ́ lɛ́yɛlɩɩ́ tsútsú, oloko nwuntɔ wá. Omotsulá tsú ansɩ́ kʋ́ráá fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́. Ɔlɔpʋ ɔbɩmáa dá ɩbɩtɔ, kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, ‘Óo Bulu, wun mɩ nwɛ, lakpan ɔbwɛpʋ́ ngyi.’ ”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, asa beyinkí yɔ́ wóyí á, Bulu ansɩ́ légyi lampóo ɔhɔ́pʋ amʋ ɩwɩ dʋn Farisiyin amʋ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ototsú ɩwɩ á, Bulu ɔbɛ́ba mʋ asɩ. Ɔhá ánɩ́ ɔtɛba ɩwɩasɩ ɛ́ á, Bulu obótsu mʋ fʋ́á.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Aha akʋ bɔpʋ amʋ́ abí ba Yesu bɛɛ, ɔpʋ́ʋ ɩbɩ dɩnka amʋ́sʋ́, oyula amʋ́. Mʋ akasɩ́pʋ́ bowun amʋ́. Mʋ́ sʋ bɔwa ɩyɩn wá amʋ́.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Támɛ Yesu lɛ́tɩ nyebí ámʋ ba mʋ ɩwɩ wá, ɔlɛbláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha nyebí ámʋ abʋba mɩ́ wá. Mlɩmátin amʋ́ ɔkpa, tsúfɛ́ ahá ánfɩ odu bʋ́ Bulu iwíegyí amʋ nɩ.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhá ánɩ́ ɔmɔhɔ Bulu iwíegyí ámʋ fɛ́ kebi á, omóowie mʋ́tɔ́.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Ɛkɛ ɔkʋ Yudafɔ ɔhandɛ ɔkʋ lɛ́bɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́ yilé, ntɔ nɔ́bwɛ asa nénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ fʋdɛ mɩ́ tɩ ɔha yilé? Ɔhaa mégyí ɔha yilé, nkɛ́tɩ Bulu nkʋlɛ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Yɛ́ɛ fʋyin Bulu mbla ámʋ o. Mʋ́gyí, mátɔ mbʋa, mámɔ ɔha, máwi atɔ́, máka asʋ́n dɩ́nká fʋ́ básʋ́, bu fʋ́ sí mʋa fʋ́ yín.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ɔhandɛ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú mɩ́ nyebitɔ ɔpá ndɛ mʋ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyí.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yesu lónu mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ á, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Toku kʋlɛ ɩlasí ánɩ́ fɔ́bwɛ. Yɛfɛ fʋ́ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́, afʋye kɔ́ba amʋ ha ahiánfɔ, mɛ́nɩ fénya siadɩɛ ɔsʋ́sʋ́. Fɔbwɛ́ mʋ́ tá á, ba afʋbobuo mɩ.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Brɛ́á oyin ámʋ lónu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɔtɔ mʋ klʋn, tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ ɔbʋ atɔ́.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yesu lówun ánɩ́ ɩlahan mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩbʋ ɔnlɩn asa ɩwɩ onyapʋ́ obówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ɩlɔpɔn ha kpɔ́sɔ́ ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn ɔbɩn-atɔ ɔbɔ́tɔ́, dʋn ánɩ́ ɩwɩ onyapʋ́ obówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ahá ánɩ́ bonu asʋ́n ánfɩ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ ma mɛɛ Bulu ɔbɔ́hɔ nkpa?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tɔ́á nyankpʋsa mɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mɔdʋ́n Bulu bwɛ.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ɩnʋ Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíe, kɩ, anɩlasí anɩ wóyí tswɩ bobuo fʋ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhaa má ɩnʋá obési mʋ wóyí, mʋ ka, mʋ apíó, mʋ akwɩɩ́pʋ́ ntɛ́ɛ mʋ abí tswɩ Bulu iwíegyí ámʋ sʋ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 Bulu mɛ́ɛlawá mʋ́ otsiákpá há mʋ tsé dú tsé lafa séi, láha mʋ nkpa ánɩ́ ɩtamatá brɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋtɔ.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Yesu lɛ́tɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ya ɩtsɛ́tɔ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ayɔ́ Yerusalem. Ɩnʋ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n tsú mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɩwɩ ámʋ fɛ́ɛ́ bɛ́ba mʋ́tɔ́ nɩ́.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Bɛ́lɛ mɩ́ há ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ. Bɔ́bwɛ mɩ́ ahinlá, síá mɩ́, tú atsʋnɔ́ wʋ́lɩ́ mɩ́.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Bɛ́pɩtɩ́ mɩ́ atɔ́, mɔ́ mɩ́. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, nɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmonu ɩ́nɩ asɩ, tsúfɛ́ Bulu lɔ́pʋŋáín amʋ́. Bʋmɛbɩ tɔ́á ɔdɛblɩ́ ɛ́.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yesu lɛ́ta Yeriko wúlutɔ wie tá á, ansibi obwiepʋ́ ɔkʋ tsie ɔkpa ɔnɔ́, ɔdɛ atɔ́ kʋlɩ́.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ansibi obwiepʋ́ ámʋ lónu ánɩ́ ɔdɔm bʋdɛtsʋ́ʋn. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ igyi?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ahá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Yesu Nasaretyin amʋ dɛ́tsʋ́ʋn.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ɩnʋ ansibi obwiepʋ́ ámʋ lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ wíe Dawid mʋ na Yesu, wun mɩ nwɛ!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋgya Yesu nkpá ámʋ bɔkplʋ́n wa ansibi obwiepʋ́ ámʋ bɛɛ, ɔwáa ɔsa kpa ɔnɔ́ bun. Ɔlɛlakplʋ́n dʋn alɩ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ wíe Dawid mʋ na, wun mɩ nwɛ!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu lési lɩɩ́, ɔlɛha ɔbɛ́ɛ bʋkpá mʋ ba mʋ. Brɛ́á bɛkpa mʋ ba a, Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ntɔ fʋdeklé fɛɛ mbwɛ́ɛ ha fʋ?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ hógyi latsá fʋ́ ɩlɔ. Wun atɔ́.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ɩnʋnʋ mʋ ansíbi lobwií, ɔlɛkplá buo Yesu, ɔdɛ Bulu kanfʋ́. Ɔdɔm amʋ fɛ́ɛ́ bowun ɩ́nɩ, amʋ́ ɛ́ bɛkanfʋ́ Bulu.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.