Lucas 17

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɩbwɛ́bwɛ́ɛ́bwɛ́ á, tɔkʋ bɛ́ha nyankpʋsa ɔbɔ́bwɛ lakpan, támɛ ɔhá ánɩ́ ɩna mʋsʋ mʋ ba lɔ́bwɛ lakpan ɔgyɔ́wɩ nɩ́.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Nɩ́ ɔkʋ lɛ́ha ahá ánfɩ bʋmɔkʋ́dan mɩ́sʋ́ hógyitɔ ánfɩtɔ ɔkʋ lɔ́bwɛ lakpan á, nɩ́ bɛda nfúókwɛbʋ síán mʋ ɔmɛtɔ, tswɩ mʋ wá ɔpʋ okluklúkpá pó á, ɩbʋ alɛ́ dʋn. Nfúókwɛbʋ|src="lb00130b.tif" size="col" loc="LUK17:2" copy="Louise Bass, The Bible Society, London" ref="Luka 17:2"
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ mlɩ ɩwɩ wankláán.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Nɩ́ ɔlɔpʋ ɩlá gyi fʋ tse sienɔ́ ɛkɛwʋ́lɛ owítɔ́, ɔlɛla bobwií ɩpa há fʋ́ á, sikie mʋ.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ha anɩ hógyi imoni tsɩa.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩ hógyi lómoní fɛ́ takyí-akpin ibí á, mlɛ́talɩ́ bláa kɛlɩ ánfɩ mlɩaa, ‘Puli yɛlɩɩ́ ɔpʋtɔ.’ Ɩbɔ́bwɛ dɩ́nká mʋ́sʋ́.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ bʋ osúmpʋ́á ɔtɔyɔ́ agyʋ́má mʋ ndɔtɔ ntɛ́ɛ ɔtɛkɩ mʋ akúfasʋ, otsú agyʋ́mátɔ́ ba a, bláa mʋ wie tɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa ɔsa bwɛ afʋgyi atɔ́?’ Ɛkɛkɛɛkɛ!
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Bláa ɔtɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Tsu tati saba, afʋbɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́ ha mɩ. Bɛlɩɩ́ mɩ́ angyi atɔ́. Negyi ta á, fayégyi fʋ́ klɛ́.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ɔtɛdá osúmpʋ́ amʋ ɩpán ɔbɛ́ɛ, alabwɛ́ tɔ́á mɔwa mʋ bwɛ? Ɛkɛkɛɛkɛ!
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ɩ́nɩ sʋ nɩ́ mlɩ ɛ́ mlɔbwɛ́ tɔ́á bɔwa mlɩ bwɛ tá á, mlɩblɩ mlɩaa, ‘Asúmpʋ́ kɛkɛ anɩgyí. Tɔ́á igyi anɩ bwɛhɛ́ anɩlabwɛ́ á.’ ”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Yesu ná Samaria pʋ́ Galileafɔ ɔkasʋ ɔyɔ́ Yerusalem.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Brɛ́á ɔlɛta wúlu kʋsʋ wie tá á, ɩlɔ pɛpɛ alɔpʋ́ dú akʋ bʋna bɛbá befia mʋ, besi lɩɩ́ tsútsú.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ɩnʋ bɔkplʋ́n blɩ́ bɛɛ, “Yesu! Owíé! Wun anɩ nwɛ.”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yesu lótsu ansɩ́ kɩ amʋ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩpʋ mlɩ ɩwɩ yosuná Bulu igyí ɔhapʋ́.”
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ɔkʋlɛ mʋ́ lówun ánɩ́ mʋ ɩwɩ laplɩ́ɩ a, oleyinkí ɔdɛkplʋ́n kanfʋ́ Bulu kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Olebemlí bún Yesu ayabitɔ, ɔdɛ mʋ ɩpán da. Samariayin oyin ánfɩ gyí.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí ahá idú natsá? Mʋ́ kwebá atráhɛ mɛ́?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɛ́ba bɛkanfʋ́ Bulu dʋn Samariayin ɔfɔɔ́ ánfɩ nkʋlɛ?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Ɩnʋ ɔlɛbláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ natɩ. Fʋ́ hógyi latsá fʋ́ ɩlɔ.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Farisifɔ akʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Ɔmɛnkɛ Bulu iwíegyí ámʋ ɩbɛ́ba?” Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí tɔ́á ɔha ɔbɔ́pʋ ansíbi wun Bulu iwíegyí ámʋ igyi.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Kɩ, mʋ́bʋ nfɩ.’ Ntɛ́ɛ ‘Mʋ́bʋ nána á.’ Tsúfɛ́ mlɩ klʋntɔ Bulu iwíegyí amʋ bʋ.”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɛkɛ ɔkʋ ɩbá, mlódunká ánɩ́ mlówun mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛkɛwʋ́lɛ pɛ́, támɛ mlɩmóowun mʋ́.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Ahá bɛ́bláa mlɩ bɛɛ, ‘Ɔbʋ nfɩ.’ ntɛ́ɛ ‘Ɔbʋ nána,’ támɛ mlɩmásrɩ́ buo amʋ́ yɛ́kɩ.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɔbákɛ bɔ́bwɛ fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ nyankpʋ tɔfwɩ́ ɩbɩ, bʋtowun mʋ́ nsaɩntɔ fɛ́ɛ́ ámʋ.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Támɛ négyankpá wun ɩwɩɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ, ndɛmba-abí ánfɩ ɛ́ békiná mɩ́.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Alɩ ámʋ́ʋ́ ilegyi Noa brɛ́sʋ́ amʋ a, alɩ́ ibégyi mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ ɩbábɩ nɩ.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Ahá betsiá, bʋdɛ atɔ́ gyí, bʋdɛ ntá núu; bʋdɛ aká tsiá, bʋdɛ atsɩ kɩ́tá há akúlu alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá Noa lówie mʋ dáka kpɔnkpɔntɩ ámʋtɔ, ntsu lɔ́bʋlá bɔmɔ amʋ́ fɛ́ɛ́.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Alɩ kɛ́n ɩlɛba Lot ɛ́ brɛ́sʋ́ nɩ. Ahá betsiá, bʋdɛ atɔ́ gyí, bʋdɛ ntá núu, bʋdɛ atɔ́ hɔ́ɔ, bʋdɛ atɔ́ fɛ; bʋdɛ atɔ́ du, bʋdɛ ibu yíi,
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 yɔ́fʋn ɛkɛá Lot lɛ́dalɩ Sodom wúlutɔ, ogyá mʋ́a atonkodu lotswie tsu ɔsʋ́sʋ́ bɛhɩ amʋ́ fɛ́ɛ́.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Alɩ́ kɛ́n mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɩwɩɔwanlɛkɛ́ bófwie ahátɔ nɩ́.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 “Ɛkɛ ámʋ a, ɔhá ánɩ́ ɔdɩn obusʋ, mʋ atɔ́ ɩbʋ obuto ɔmákplɩ́ botsu tɔtɔ. Alɩ kɛ́n ɔhá ánɩ́ ɔbʋ ndɔtɔ ɛ́ máyinkí botsu tɔtɔ nɩ.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Mlɩkaɩn Lot mʋ ka asʋ́nsʋ́!
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ lódunká ánɩ́ ɔbɛ́prɩ mʋ nkpa á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Támɛ nɩ́ ɔkʋ lɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ nkpa á, ɔbɛ́lanyá mʋ́.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, alɩ ɛkɛ ámʋ onyé á, nɩ́ ahá abanyɔ́ bʋda ɔklan kʋlɛsʋ á, Bulu obótsu ɔkʋlɛ sí ɔkʋlɛ.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe, nkʋ́nʋ́ ɩbɛ́ba?”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.