João 5
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Asʋ́n ánfɩ ɔma a, Yesu lɔ́dʋ yɔ́ Yerusalem Yudafɔ Bulusúm nkɛ kʋ ogyíkpá.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 Bɔpwɛ buntíi wá wúlu amʋ. Bokwi ibún kʋ mantáa buntíi amʋ ɔkpa ɔnɔ́ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Akúfa Ɔtsʋ́nkpa. Bʋtɛtɩ́ ibún ámʋ Betesda Hebri ɔblɩ́tɔ. Beyi mbu anu bómlí mʋ́.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 — ausente —
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 — ausente —
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Oyin ɔkʋá alasin tsukʋlɛ nfí adʋasa-kwe (38) kɛ́kɛ́ da ɩnʋ.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Brɛ́á Yesu lówun mʋ a, olowun ánɩ́ alalɔ́, dɩ́ ɩnʋ wá ɔpá. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋdeklé fɛɛ ɩwɩ ɩwá fʋ́ ɔnlɩn?”Yesu mʋa tsukʋlɛ osínpʋ amʋ nɩ.|src="WA03828b.tif" size="span" loc="JHN5:1-11" copy="Graham Wade, United Bible Societies, Nairobi" ref="Yohane 5:6"
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Tsukʋlɛ osínpʋ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, nɩ́ bowúli ntsu ámʋtɔ á, mma ɔhá ánɩ́ obótsu mɩ́ wá mʋ́tɔ́. Nótsutsúa ambɔbwɛ á, ɔkʋ lagyankpá wíé mʋ́tɔ́ dodo.”
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ! Tsu fʋ́ ɔklan, afʋnatɩ!”
8 Então Jesus disse:
9 Ɩnʋnʋʋnʋ oyin ámʋ ɩwɩ lɔ́wa mʋ ɔnlɩn, ɔlɔkʋsʋ́ tsú mʋ ɔklan, wá natɩ́ bɩ.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Mʋ́ sʋ Yudafɔ ahandɛ bɛka oyin ámʋ́ʋ́ Yesu latsá mʋ ɩlɔ ámʋ ansɩ́tɔ́, blɩ́ bɛɛ, “Ndɛ igyi Ɔkpʋ́nʋ́ Ɔdakɛ́. Anɩ mbla mɛha ɔkpa ánɩ́ fɔ́sʋrá fʋ́ ɔklan.”
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtsa mɩ́ ɩlɔ ámʋ lɛ́bláa mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Tsu fʋ́ ɔklan, afʋnatɩ.’ ”
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ma lɛ́bláa fʋ ɔbɛ́ɛ, fʋtsúu fʋ́ ɔklan afʋnatɩ?”
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Oyin ámʋ mɛ́bɩ ɔhá ánɩ́ ɔlɛtsa mʋ ɩlɔ, tsúfɛ́ ahá bʋhɩ́ɛ́ bʋtsɔ ɩnʋ, Yesu lɔ́fwɩ wá amʋ́tɔ́.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Ɔma a, Yesu lóyówun mʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yɛ́ɛ fawun ánɩ́ ɩwɩ lawá fʋ́ ɔnlɩn. Mátrá bwɛ lakpan, mɛ́nɩ mʋ́á ɩdʋn ɩ́nɩ mɛ́ɛba fʋsʋ.”
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Oyin ámʋ lɛ́yɛ́bláa Yudafɔ ahandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, Yesu lɛ́tsa mʋ ɩlɔ.
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Ɩ́nɩá Yesu dɛ́ ntobí ánfɩ odu bwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ sʋ á, Yudafɔ ahandɛ amʋ bɔwa mʋ kpɛkpɛ́ɛ bɩ.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́ mɔ́kʋ́sí agyʋ́má yɔ. Mʋ́ sʋ mɩ́ ɛ́ mmɔkʋ́sí.”
17 Então Jesus disse a eles:
18 Mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ sʋ á, Yudafɔ ahandɛ amʋ bekle ánɩ́ bɔ́mɔ mʋ ɔkpagyíɔkpasʋ. Tsúfɛ́ megyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ mbla ámʋ nkʋlɛ tʋ́ʋn sʋ, mboún ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋ sɩ gyí Bulu, ilosuná ánɩ́ mʋa Bulunyɔ bʋgyi kɛ́kɛ́ɛ.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mɩ́ Bulu mʋ Bi ánfɩ onutó mmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ tɔtɔ mɩ́ ɩwɩsʋ. Tɔ́á nowun ánɩ́ mɩ́ Sɩ́ dɛ́bwɛ á, mʋ́ ntɔbwɛ́.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ tɔdwɛ́ mɩ́, otosúná mɩ́ ɩtɔ́á mʋ onutó ɔdɛbwɛ fɛ́ɛ́. Inn! Ɩbɔ́wa mlɩ wánwan ánɩ́ obósuná mɩ́ mʋ́á ɩdʋn alɩ.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Alɩ ámʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ tɔkʋ́sʋá ahá tsú afúlitɔ, há amʋ́ nkpa ámʋ a, alɩ mɩ́ ɛ́ ntɛhá ahá ánɩ́ ndeklé nkpa nɩ́.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Mɩ́ Sɩ́ tamagyi asʋ́n há ɩpɔ́n, támɛ alapʋ́ asʋ́ngyí fɛ́ɛ́ wá mɩ́ ɩbɩtɔ,
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 mɛ́nɩ ɔhagyíɔha obóbu mɩ́ fɛ́ alɩá otobú mɩ́ Sɩ́ ámʋ. Ɔhá ánɩ́ ɔtamabú mɩ́ tamabú mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhagyíɔha ánɩ́ otonú mɩ́ asʋ́n, ɔtɔhɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ gyi, bʋ nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Bulu méegyi mʋ asʋ́n, há mʋ pɔ́n, tsúfɛ́ aladálɩ lowutɔ ba nkpatɔ dodo.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Brɛ́ kʋ ɩbá. Brɛ́ ámʋ ɩlawúna fʋn ánɩ́ ahá ánɩ́ bʋgyi fɛ́ aha wuhɛ́ bónu Bulu mʋ Bi ámʋ ɔmɛ. Amʋ́á bonu mʋ́ bénya nkpa.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ bʋ́ʋ túmi, ɔtɛhá nkpa. Alɩ kɛ́n alahá mɩ́ ánfɩ ngyi mʋ Bi ánfɩ túmi, ɔbɛ́ɛ nháa ahá nkpa nɩ́.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Alahá mɩ́ túmi ɔbɛ́ɛ, ngyíi ahá asʋ́n, tsúfɛ́ mɩ́gyí Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ nɩ.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 Asʋ́n ánfɩ ɩmáwa mlɩ wánwan. Brɛ́ kʋ ɩbá, afúli fɛ́ɛ́ bónu mɩ́ ɔmɛ,
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 kʋ́sʋ́. Amʋ́á bɔbwɛ yilé bɛ́lakʋ́sʋ́, nyá nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Amʋ́á bɔbwɛ laláhɛ a, négyi amʋ́ asʋ́n, há amʋ́ ɩpɔ́n.”
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 “Mmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ tɔtɔɔtɔ mɩ́ ɩwɩsʋ. Asʋ́n ánɩ́ nonú tsú mɩ́ Sɩ́ wá á, mʋ́ ntɔpʋ́gyí asʋ́n. Mʋ́ sʋ́ ntegyi asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ nɩ́. Tsúfɛ́ ntamabwɛ́ tɔ́á mɩ́ onutó ndeklé, mboún tɔ́á ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ tekle.”
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 Yesu lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mɩ́ onutó negyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ á, mlɩmɔ́ɔhɔ mʋ́ ánɩ́ ɔnɔkwalɩ igyi.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Bulu ɛ́ tegyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ. Nyin ánɩ́ mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ ámʋ́ʋ́ odegyí amʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Mlɩlawá abí sɩ́sɩ́ Yohane. Alabláa mlɩ ɔnɔkwalɩ amʋ.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Mɩ́ mʋ́ á, mmehián anyánkpʋ́sa adánsɩɛ. Mboún ndɛ mlɩ asʋ́n ánfɩ bláa, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́hɔ mlɩ nkpa.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Yohane asʋn blɩ́hɛ́ lɔbwɛ fɛ́ ɔkandɩ́ɛ ánɩ́ ɩdɛwankɩ́. Mʋ́ sʋ mlɩlótsulá gyi mʋ́ ɔdwɛ kpalobí.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 Mbʋ tɔ́á itegyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ, ɩdʋn Yohane klɛ́ amʋ. Agyʋ́má ámʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lawá ɔbɛ́ɛ mbwɛ́ɛ mɔ mʋ́ ɔnɔ́, ndɛ mʋ́ bwɛ ámʋ dɛ́ adánsɩɛ gyí ánɩ́ mʋlɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ onutó lagyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ. Mlɩmɔ́kʋ́nu mʋ ɔmɛ, mlɩmɔ́kʋ́wun mʋ ɛ́ kɩ.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Mlɩmɔ́hɔ mʋ asʋ́n wá mlɩ klʋntɔ, tsúfɛ́ mlɩmɔ́hɔ mɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa sɩ́sɩ́ ámʋ gyi.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 Mlɩkɩ́á mlénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá tsú Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ. Mʋ́ sʋ́ mlɩ ansɩ́ lapɛ́, mlɩdɛ́ mʋ́ kasɩ́ nɩ́. Mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ idegyí.
39 Vocês estudam as
40 Támɛ mlɩlakíná mɩ́ wá bá, mɛ́nɩ mlénya nkpa ámʋ.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 “Mmedédunká mbɛ́ɛ, ahá bʋkánfʋ mɩ́,
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 tsúfɛ́ nyin mlɩ dodo. Nyin ánɩ́ mlɩtamadwɛ́ Bulu tsú mlɩ klʋntɔ.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Naba mɩ́ Sɩ́ dátɔ́, mlɩmɔ́hɔ mɩ. Támɛ nɩ́ ɔha bambá ɔbá mʋ onutó ɩwɩsʋ á, mlɔ́hɔ mʋ.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Mlɩtekleá mlɛ́kanfʋ́ aba, támɛ mlɩtamabɔ́ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ Bulu ɔkʋlɛ pɛ́ ámʋ ɔkánfʋ mlɩ. Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ mlɔ́hɔ mɩ gyi?
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 Mlɩmákɩ mlɩaa, nɛ́lɛ mlɩ ɩlá mɩ́ Sɩ́ ansɩ́tɔ́. Mose amʋ́ʋ́ mlɩ ansɩ́ ɩdɩn mʋsʋ mlɩaa ɔbɔ́hɔ mlɩ nkpa ámʋ mboún ɔbɛ́lɛ mlɩ ɩlá Bulu ansɩ́tɔ́ nɩ́.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Nɩ́ lɛ́lɛ́ mlɩlɔ́hɔ Mose asʋ́nsʋ́ gyi a, tɛkɩ mlɔ́hɔ mɩ́ asʋ́nsʋ́ gyi, tsúfɛ́ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n ɔlɔwanlɩ́n tswɩ.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Támɛ ɩ́nɩá mlɩmɔ́hɔ tɔ́á ɔlɔwanlɩ́n tswɩ́sʋ gyi a, nkálɩ ɩbɔ́bwɛ mlɔ́hɔ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ gyi?”
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.