João 21
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu lɛ́trá lɛ ɩwɩ ɔwan súná mʋ akasɩ́pʋ́ Tiberia ɔpʋ ɔnɔ́ tsʋn ɔkpa ánfɩsʋ.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Simon Petro mʋa Toma ánɩ́ bʋtɛlátɩ́ mʋ Tabí, Nataniel, otsú Kana wúluá ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́, Sebedeo abí ámʋ pʋ́ akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ ɛ́ befia.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simon Petro lɛ́kla amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɔyɔ́ ɔpʋsʋ yɛ́lɛ aye.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Brɛ́á ɔyɩ́ ɩbá bɛkɛ a, bowun ɔkʋ lɩ́ɩ́ ɔpʋ amʋ ɔnɔ́. Bʋmɛbɩ ánɩ́ Yesu nɩ.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ anyawíe, mlɩménya tɔtɔ?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtswɩ asawu amʋ wa gyɔpɩsʋ fʋ́n, mlɛ́lɛ aye.” Mʋ́ sʋ bɔtswɩ wa ɩnʋ. Aye lɔbʋlá asawu amʋ, bʋmɛtalɩ́ bɩ́tɩ́ mʋ́ lɛ́.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Mʋ́ʋ́ ɔkasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ Yesu tɛhɩɛ́ dwɛ́ ámʋ lɛ́bláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Anɩ Wíe Yesu nɩ!” Brɛ́á Petro lónu ánɩ́ anɩ Wíe Yesu nɩ á, olotsu mʋ atadɩɛ mla ɩwɩ. (Tsúfɛ́ ɔlɔwɔɩ́ mʋ atadɩɛ tswɩ), olotu wíé ntsu ámʋtɔ gyuaa, ɔdɛpɩtɩ́ ɔyɔ́ Yesu wá.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Támɛ akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɔklʋntɔ ámʋ bɛbɩtɩ́a asawu amʋ́ʋ́ aklɛmɛtɩ́ bʋbɔ mʋ́ ámʋ ba otsubúnɔ, tsúfɛ́ bʋma ɩfɔ́ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩnʋ. Mʋ́ ɩfɔ́tɔ́ bɔ́bwɛ fɛ́ ayabi lafasa (300). Bɛbɩtɩ́a asawu amʋ́ʋ́ aklɛmɛtɩ́ bʋbɔ mʋ́ ámʋ ba otsubúnɔ.|src="CN01877B.TIF" size="span" loc="JHN21:1-13" copy="David C. Cook Foundation" ref="Yohane 21:8"
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Brɛ́á bowie ɔpʋ ɔnɔ́ á, bowun ánɩ́ bawá agyawunu ogyá, bʋdɛ iye tɔ mʋ́sʋ́, bodobodo ɛ́ da mʋ́ asɩ.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ aklɛmɛtɩ́ ámʋ́ʋ́ mlɩlalɛ́ ámʋ kʋ ba.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Mʋ́ sʋ Simon Petro léyinkí dʋ́ wíé ɔklʋn amʋtɔ, ɔlɛyɛ́bɩtɩ́a asawu amʋ́ʋ́ aklɛmɛtɩ́ akpɔnkpɔntɩ bʋbɔ mʋ́ ámʋ bɔtswɩ ɔpʋ ɔnɔ́. Aklɛmɛtɩ́ ámʋ bʋgyi lafakʋlɛ aduenu-sa (153). Ɩ́nɩá bʋtsɔ ó á, asawu amʋ mɛtɩtɩ́ɩ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Yesu lɛ́tɩ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbegyi atɔ́.” Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɛ́talɩ́ wá klʋn fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ma fʋgyi?” Tsúfɛ́ bɛbɩ ánɩ́ amʋ́ Wíe nɩ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Yesu lótsu bodobodo amʋ há amʋ́, olotsu aye amʋ ɛ́ há amʋ́.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Bulu lɔ́kʋsʋ́a Yesu tsú afúlitɔ ɔma a, ɩ́nɩ gyí otse saasɩ ánɩ́ ɔlɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ nɩ.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Brɛ́á begyi nyankɩ atogyihɛ amʋ tá á, Yesu lɛ́fɩtɛ́ Simon Petro ɔbɛ́ɛ, “Yohane mʋ bi Simon, fʋtɔdwɛ́ mɩ́ dʋn fʋ́ aba ánfɩ lóó?”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ɔlɛtrá fɩtɛ́ Petro otse nyɔɔsɩ ɔbɛ́ɛ, “Yohane mʋ bi Simon, fʋtɔdwɛ́ mɩ́?”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ otse saasɩ ɔbɛ́ɛ, “Yohane mʋ bi Simon, fʋtɔdwɛ́ mɩ́ lɛ́lɛ́?”
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Brɛ́á fʋ́gyi ɔyasubi á, fʋ́ onutó fʋtɛtálɩ́ tsú fʋ́ atadɩɛ hɩ́hɩɛ ɩwɩ, kʋ́sʋ́ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fʋdeklé. Támɛ nɩ́ fɔbwɛ́ oyin dɛhɛn a, fɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ, há ɔkʋ ɔbɛ́dɩdá fʋ́ atɔ́, kpá fʋ́ ya ɔtɩ́nɛ́á fʋmedékle.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 (Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ, pʋ́súná ɔkpa ánɩ́ Petro ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ wú pʋ́wá Bulu numnyam.) Ɩnʋ ɔlɛbláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Buo mɩ!”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Petro lɛ́damlí kɩ a, Yesu ɔkasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ ɔtɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ ámʋ buo amʋ́. (Mʋgyí ɔhá ámʋ́ʋ́ oleyinkí kpɩ́sá Yesusʋ ntʋ́pwɛ atɔ́ ogyíkpá, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ma ɔbɛ́lɛ fʋ́ há?” ámʋ nɩ.)
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Brɛ́á Petro lówun mʋ a, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ntɔ ɔbɛ́ba oyin ánfɩ ɛ́sʋ́?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ndeklé mbɛ́ɛ otsía nkpa yɔ́fʋn brɛ́á néyinkí ba a, fʋ́ asʋ́n igyi? Fʋ́ mʋ́ buo mɩ wʋlɛ!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Asʋ́n ánfɩ ɩlɛklɛɩ́ wá Yesu abúopʋ amʋtɔ, ánɩ́ alɩ ɔkasɩ́pʋ́ amʋ mʋ́ móowu. Támɛ Yesu mɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, omóowu. Blɩ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ndeklé mbɛ́ɛ, otsía nkpa yɔ́fʋn brɛ́á néyinkí ba a, fʋ́ asʋ́n igyi?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Mʋgyí ɔkasɩ́pʋ́á olowun ɩ́nɩ fɛ́ɛ́, ɔlɔwanlɩ́n mʋ́ tswɩ nɩ. Anɩyin ánɩ́ mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ igyi ɔnɔkwalɩ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɩtráa bʋ ɩnʋá Yesu lɔ́bwɛ tsɩ́a ɩ́nɩtɔ. Nɩ́ bɔwanlɩ́n mʋ́ fɛ́ɛ́ wá nwʋlʋ́tɔ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ a, tɛkɩ bʋméenya nwʋlʋ́ ámʋ ɔyaɩ́kpá ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Natɔ́ɩ́ tá.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.