João 20
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Ndawɔ́tswɩ́tɔ́ ɛkɛ gyankpapʋ, igyi Kwasieda bakɛ-bakɛ, brɛ́á nsaɩntɔ mɔ́kʋ́tɩ́tɩ a, Magdalayintse Maria lɔ́yɔ Yesu opulákpá ɩnʋ. Olenya wíe ɩnʋ alɩ́ olowun ánɩ́ bamína ibwi ámʋ lɛ́ ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Mʋ́ sʋ oleyinkí srɩ́ ba ɔkasɩ́pʋ́ ámʋ́ʋ́ Yesu tɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ mʋ amʋ mʋa Simon Petro wá, bɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Balɛ́ Yesu ɔbɔ́ ámʋtɔ. Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á bapʋ́ mʋ yɔ́wa!”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Mʋ́ʋ́ Petro mʋa mʋnyɔ bɔpʋ ɔkpa bɔyɔ́ opulákpá ɩnʋ.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Amʋ́ abanyɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ betsií ɔsrɩ́ɩ, támɛ ɔlɛsrɩ́ sí Petro gyankpá yówie opulákpá ɩnʋ.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Brɛ́á olobun kɩ ntsán ámʋtɔ á, olowun ánɩ́ ɔhráda ámʋ kpán dá, támɛ omebitíwíé mʋ́tɔ́.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Simon Petro lɔ́bɔtʋ mʋ, ɔlɔtsʋn bítíwíé ntsán ámʋtɔ, olowun ɔhráda amʋ da.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Olowun ɔhráda ámʋ́ʋ́ bɔpʋtɔ́ mʋ nwun ámʋ ɛ́, ilokuntá ɩda ɩfʋ́ntɔ́.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ɔkasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ olegyankpá wíé ɩnʋ ámʋ ɛ́ lébitíwíé mʋ́tɔ́, wun ɔhráda ámʋ pʋ́ mʋ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋtɔ́ mʋ nwun ámʋ alɩ́ olohogyi.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ́ʋ́ ɩlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ilehián ánɩ́ Yesu ɔbɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ámʋ mɔkʋ́nyá wánkɩ́ amʋ́.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Beyinkí yɔ́ wóyí.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Támɛ Maria lési ɔlɩɩ́ opulákpá ɩnʋ odesú. Brɛ́á odesú a, olobun kɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Ɩnʋ olowun Bulu-abɔpʋ abanyɔ́ ánɩ́ bɔwa atadɩɛ futútúútú, bʋtsie ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋ Yesu fúli tswɩ amʋ. Ɔkʋlɛ tsie mʋ adɩanwun, ɔkʋlɛ tsie ayabiasɩ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Amʋ́ yín, nkálɩ igyi sʋ́ fʋdesú?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ɔlɛblɩ́ tá á, ɔlɛdamlí kɩ ɔma. Ɔkɩ a, Yesu lɩ́ɩ́ mʋ ɔma, támɛ ɔmɛbɩá Yesu nɩ.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́ yín, nkálɩ ígyi sʋ́ fʋdesú? Ma fʋdedunká?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Yesu lókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Maria.”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mápʋ ɩbɩ da mɩ, tsúfɛ́ mmɔkʋ́nyá yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ mɩ́ Sɩ́ wá. Mboún natɩ yɛbláa mɩ́ apíó ámʋ fɛɛ, nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ ánɩ́ ogyi mlɩ Sɩ́ wá. Nɔyɔ́ mɩ́ Bulu ánɩ́ ogyi mlɩ Bulu wá.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Magdalayintse Maria lɛ́yɛbláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nawun anɩ Wíe!” Ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa mʋ.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Kwasieda ámʋ ntʋ́pwɛsʋ á, akasɩ́pʋ́ amʋ befia. Befin obu wá ɩwɩ, tsúfɛ́ bʋdɛ Yudafɔ ahandɛ amʋ ifú nya. Ɩnʋ á, Yesu lɛ́bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ɔlɛbláa amʋ́ alɩ tá á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩtɔ pʋ́ mʋ abɩntɔ súná amʋ́. Ansɩ́ légyi amʋ́, tsúfɛ́ bawun amʋ́ Wíe.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Yesu lɛ́trá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ. Alɩ ámʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lawá mɩ́ ámʋ a, alɩ́ ndɛ mlɩ wa nɩ́.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ɩnʋ ɔlɔlʋn ɔŋɛ́ fʋ́ wʋ́lɩ́ amʋ́sʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Nɩ́ mlesí ahá lakpan kíé amʋ́ á, Bulu lasíkíé amʋ́. Támɛ nɩ́ mlɩmésikíé amʋ́ á, Bulu méesikíé amʋ́.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Brɛ́á Yesu lɛ́ba a, amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Toma, bʋtɛlátɩ́ mʋ Tabí má ɩnʋ.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Mʋ́ sʋ akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩlawun anɩ Wíe!”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Nkekwé ɔma a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá fia obu ámʋtɔ. Alɩ ɛkɛ ámʋ mʋ́ á, Toma bʋ́ amʋ́tɔ́. Befin obu ámʋ, támɛ Yesu lɛ́bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Toma ɔbɛ́ɛ, “Kɩ mɩ́ ɩbɩtɔ, kpie osrebi wa nfɩ. Kpie fʋ́ ɩbɩ wa mɩ́ abɩntɔ. Si nwɛ́ɛn gyí, afʋhogyi!”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Toma lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé pʋ́ mɩ́ Bulu!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ ámʋ́ʋ́ fawun mɩ ámʋ sʋ fahogyi lóó? Ansɩ́ bégyi ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɔpʋ amʋ́ ansíbi wun, asa bohogyi amʋ!”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yesu lɛ́trá bwɛ osúna tsɔtsɔɔtsɔ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ ánɩ́ bʋmɔwanlɩ́n wá ɔwʋlʋ́ ánfɩtɔ.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Támɛ bawánlɩ́n ɩ́nɩ, mɛ́nɩ mlóhogyi ánɩ́ Yesu gyí Bulu mʋ Bi Kristo amʋ. Asʋ́n ánfɩsʋ hógyi ɔbɛ́ha mlénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá mʋ ɩdátɔ́ nɩ́.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.