João 20
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Ndawɔ́tswɩ́tɔ́ ɛkɛ gyankpapʋ, igyi Kwasieda bakɛ-bakɛ, brɛ́á nsaɩntɔ mɔ́kʋ́tɩ́tɩ a, Magdalayintse Maria lɔ́yɔ Yesu opulákpá ɩnʋ. Olenya wíe ɩnʋ alɩ́ olowun ánɩ́ bamína ibwi ámʋ lɛ́ ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Mʋ́ sʋ oleyinkí srɩ́ ba ɔkasɩ́pʋ́ ámʋ́ʋ́ Yesu tɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ mʋ amʋ mʋa Simon Petro wá, bɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Balɛ́ Yesu ɔbɔ́ ámʋtɔ. Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á bapʋ́ mʋ yɔ́wa!”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Mʋ́ʋ́ Petro mʋa mʋnyɔ bɔpʋ ɔkpa bɔyɔ́ opulákpá ɩnʋ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Amʋ́ abanyɔ́ ámʋ fɛ́ɛ́ betsií ɔsrɩ́ɩ, támɛ ɔlɛsrɩ́ sí Petro gyankpá yówie opulákpá ɩnʋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Brɛ́á olobun kɩ ntsán ámʋtɔ á, olowun ánɩ́ ɔhráda ámʋ kpán dá, támɛ omebitíwíé mʋ́tɔ́.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Simon Petro lɔ́bɔtʋ mʋ, ɔlɔtsʋn bítíwíé ntsán ámʋtɔ, olowun ɔhráda amʋ da.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Olowun ɔhráda ámʋ́ʋ́ bɔpʋtɔ́ mʋ nwun ámʋ ɛ́, ilokuntá ɩda ɩfʋ́ntɔ́.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Ɔkasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ olegyankpá wíé ɩnʋ ámʋ ɛ́ lébitíwíé mʋ́tɔ́, wun ɔhráda ámʋ pʋ́ mʋ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋtɔ́ mʋ nwun ámʋ alɩ́ olohogyi.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ́ʋ́ ɩlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ilehián ánɩ́ Yesu ɔbɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ámʋ mɔkʋ́nyá wánkɩ́ amʋ́.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Beyinkí yɔ́ wóyí.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Támɛ Maria lési ɔlɩɩ́ opulákpá ɩnʋ odesú. Brɛ́á odesú a, olobun kɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Ɩnʋ olowun Bulu-abɔpʋ abanyɔ́ ánɩ́ bɔwa atadɩɛ futútúútú, bʋtsie ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋ Yesu fúli tswɩ amʋ. Ɔkʋlɛ tsie mʋ adɩanwun, ɔkʋlɛ tsie ayabiasɩ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Amʋ́ yín, nkálɩ igyi sʋ́ fʋdesú?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ɔlɛblɩ́ tá á, ɔlɛdamlí kɩ ɔma. Ɔkɩ a, Yesu lɩ́ɩ́ mʋ ɔma, támɛ ɔmɛbɩá Yesu nɩ.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́ yín, nkálɩ ígyi sʋ́ fʋdesú? Ma fʋdedunká?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Yesu lókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Maria.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mápʋ ɩbɩ da mɩ, tsúfɛ́ mmɔkʋ́nyá yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ mɩ́ Sɩ́ wá. Mboún natɩ yɛbláa mɩ́ apíó ámʋ fɛɛ, nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ ánɩ́ ogyi mlɩ Sɩ́ wá. Nɔyɔ́ mɩ́ Bulu ánɩ́ ogyi mlɩ Bulu wá.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Magdalayintse Maria lɛ́yɛbláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nawun anɩ Wíe!” Ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa mʋ.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Kwasieda ámʋ ntʋ́pwɛsʋ á, akasɩ́pʋ́ amʋ befia. Befin obu wá ɩwɩ, tsúfɛ́ bʋdɛ Yudafɔ ahandɛ amʋ ifú nya. Ɩnʋ á, Yesu lɛ́bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Ɔlɛbláa amʋ́ alɩ tá á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩtɔ pʋ́ mʋ abɩntɔ súná amʋ́. Ansɩ́ légyi amʋ́, tsúfɛ́ bawun amʋ́ Wíe.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yesu lɛ́trá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ. Alɩ ámʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lawá mɩ́ ámʋ a, alɩ́ ndɛ mlɩ wa nɩ́.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Ɩnʋ ɔlɔlʋn ɔŋɛ́ fʋ́ wʋ́lɩ́ amʋ́sʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nɩ́ mlesí ahá lakpan kíé amʋ́ á, Bulu lasíkíé amʋ́. Támɛ nɩ́ mlɩmésikíé amʋ́ á, Bulu méesikíé amʋ́.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Brɛ́á Yesu lɛ́ba a, amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Toma, bʋtɛlátɩ́ mʋ Tabí má ɩnʋ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mʋ́ sʋ akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩlawun anɩ Wíe!”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Nkekwé ɔma a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá fia obu ámʋtɔ. Alɩ ɛkɛ ámʋ mʋ́ á, Toma bʋ́ amʋ́tɔ́. Befin obu ámʋ, támɛ Yesu lɛ́bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Toma ɔbɛ́ɛ, “Kɩ mɩ́ ɩbɩtɔ, kpie osrebi wa nfɩ. Kpie fʋ́ ɩbɩ wa mɩ́ abɩntɔ. Si nwɛ́ɛn gyí, afʋhogyi!”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé pʋ́ mɩ́ Bulu!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ ámʋ́ʋ́ fawun mɩ ámʋ sʋ fahogyi lóó? Ansɩ́ bégyi ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɔpʋ amʋ́ ansíbi wun, asa bohogyi amʋ!”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesu lɛ́trá bwɛ osúna tsɔtsɔɔtsɔ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ ánɩ́ bʋmɔwanlɩ́n wá ɔwʋlʋ́ ánfɩtɔ.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Támɛ bawánlɩ́n ɩ́nɩ, mɛ́nɩ mlóhogyi ánɩ́ Yesu gyí Bulu mʋ Bi Kristo amʋ. Asʋ́n ánfɩsʋ hógyi ɔbɛ́ha mlénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá mʋ ɩdátɔ́ nɩ́.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.