João 19
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC
1 Ɩnʋ Pilato lɛ́ha bɛkpa Yesu ya, yɛ́pɩtɩ́ mʋ atɔ́ wankláán.
1 Pilatos, pois, tomou, então, a Jesus e o açoitou.
2 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɔlʋ obungyo-awu, bwɛ́ mʋ́ owíepa bun mʋ nwun, bɔwa mʋ ligá pɛpɛ kʋ.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça e lhe vestiram uma veste de púrpura.
3 Ɩnʋ bɛnatɩ́ bwɛ́ mʋ ahinlá bɛɛ, “Yudafɔ Owíe, fʋ́ nkpasʋ ɔnlɩnsʋ!” Fówun badá mʋ ɩsʋtɔ kpa.
3 E diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pilato lɛ́trá dalɩ yɔ wóyí ɔnɔ́ ɩnʋ yɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nakpá mʋ nɛba mlɩ, amlɩwun ánɩ́ mmɔkʋ́wun lalahɛ kʋkʋ mʋ ɩwɩ.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez fora e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Brɛ́á Yesu lɛ́dalɩ ba a, obungyo-awu ɩpa ámʋ bun mʋ nwun, ɔlɔwa ligá pɛpɛ amʋ. Pilato lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ nɩ!”
5 Saiu, pois, Jesus, levando a coroa de espinhos e a veste de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ amʋ benya wun mʋ pɛ́, bɔsʋrá okitikíti blɩ́ bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ! Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, gritaram, dizendo: Crucifica- o! Crucifica- o! Disse-lhes Pilatos: Tomai- o vós e crucificai- o, porque eu nenhum crime acho nele.
7 Yudafɔ ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ mbla ɔnɔ́ á, ilehián ánɩ́ obówu. Tsúfɛ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, Bulu mʋ Bi mʋgyi.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Brɛ́á Pilato lónu asʋ́n ánfɩ á, ifú lɛ́trá kɩtá mʋ tsɩ́a mʋ́tɔ́.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, mais atemorizado ficou.
9 Oleyinkí yɔ́ mʋ wóyítɔ́ yɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nkʋ́nʋ́ fotsú?”
9 E entrou outra vez na audiência e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Mʋ́ sʋ Pilato lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmɛ́ɛkplá mɩ́? Fʋmeyín ánɩ́ mbʋ túmiá nɛ́talɩ́ sí fʋ́ ntɛ́ɛ nɛ́talɩ́ há bɛda fʋ́ mántá oyikpalíhɛsʋ mɔ́ fʋ́?”
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ megyí Bulu lɛ́ha fʋ́ ɔkpa á, tɛkɩ fʋma túmi kʋkʋ mɩ́sʋ́. Ɩ́nɩ sʋ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ mɩ́ wá fʋ́ ɩbɩtɔ ámʋ lakpan dʋn fʋ́ klɛ́.”
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima te não fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Pilato lónu asʋ́n ánfɩ á, olekle osi Yesu. Támɛ Yudafɔ ámʋ bɔsʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ bɛɛ, “Nɩ́ fesi ɔhá ánfɩ á, mʋ́mʋ́ megyí Roma owíe dɛhɛn mʋ nyawie fʋgyi. Tsúfɛ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔblɩ́ ɔbɛ́ɛ owíe mʋgyi á, alakʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ Roma owíe dɛhɛnsʋ!”
12 Desde então, Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo do César! Qualquer que se faz rei é contra o César!
13 Brɛ́á Pilato lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔlɛkpa Yesu dálɩ ba kpankpá, tsíá mʋ asʋ́ngyí obíá ánɩ́ itsie ɔtɩnɛkʋá bɔpʋ abwi bwɛ́ ɩnʋ, bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Abwitɔ” sʋ. (Bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Gabata” Hebri ɔblɩ́tɔ.)
13 Ouvindo, pois, Pilatos esse dito, levou Jesus para fora e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico o nome é Gabatá.
14 Ɛkɛ ámʋ igyi ogyá ɔdʋdákɛ́ há Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ. Ɩbɔ́bwɛ fɛ́ ɔpa dódúanyɔtɔ á, Pilato lɛ́bláa Yudafɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ Owíe amʋ nɩ!”
14 E era a preparação da Páscoa e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Kpa mʋ ya, kpa mʋ ya, afʋyɛda mʋ manta oyikpalíhɛsʋ.”
15 Mas eles bradaram: Tira! Tira! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão o César.
16 Ɩnʋ Pilato lési Yesu há amʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋyɛ́da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ.
16 Então, entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus e o levaram.
17 Mʋ onutó olotsu mʋ oyikpalíhɛ dɩ́nká mʋ nkanta alɩɩ yéwie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Nwun Okokobi Otsiákpá.” (Bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Golgota” Hebri ɔblɩ́tɔ.)
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ ɩnʋ, bɛda ayin abanyɔ́ akʋ ɛ́ mántá nyikpalíhɛsʋ mʋ wá ɩnʋ. Ɔkʋlɛ bʋ Yesu bɩnasʋ, ɔkʋlɛ ɛ́ bʋ mʋ gyɔpɩsʋ, Yesu bʋ amʋ́ nsɩnɛ́.
18 onde o crucificaram, e, com ele, outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilato lɔ́wanlɩ́n asʋ́n mántá oyikpalíhɛ amʋ awunso. Asʋ́n ámʋ gyí, “Yesu Nasaretyin, Yudafɔ Owíe.”
19 E Pilatos escreveu também um título e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: Jesus Nazareno , Rei dos Judeus .
20 Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛkla asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩ. Tsúfɛ́ ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ ámʋ ɩbʋ mantáa Yerusalem. Ɔlɛha bɔwanlɩ́n asʋ́n ámʋ Hebri ɔblɩ́ɩ, Roma ɔblɩ́ɩ pʋ́ Griiki ɔblɩ́tɔ.
20 E muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛbláa Pilato bɛɛ, “Máwanlɩ́n fɛɛ, ‘Yudafɔ Owíe.’ Mboún wanlɩn fɛɛ, ‘Oyin ánfɩ ɔbɛ́ɛ, mɩ́gyí Yudafɔ Owíe.’ ”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, Rei dos judeus, mas que ele disse: Sou Rei dos judeus.
22 Pilato lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́á nawánlɩ́n á, nawánlɩ́n mʋ́ dodo.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ tá á, botsu mʋ atadɩɛ, beye mʋ́tɔ́ aku ana. Okugyíɔkʋ klɛ́ kʋlɛ. Botsu mʋ ligá ánɩ́ bɔlʋ mʋ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ beyi asɩ.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Ɩnʋ bɛbláa aba bɛɛ, “Mlɩmáha abalɩ atadɩɛ ánfɩ mʋ́tɔ́. Mlɩha atswɩ abi kɩ bɛɛ, ma obénya mʋ́.” Asʋ́n ánfɩ lɛ́ba, mɛ́nɩ Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tswɩ bɛɛ,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Isso foi assim para que se cumprisse a Escritura, que diz: Dividiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Yesu mʋ yin, mʋ yin mʋ pio tsɩ́hɛ́ Maria, ogyi Klopa mʋ ka pʋ́ Magdalayintse Maria bʋlɩɩ́ oyikpalíhɛ amʋ asɩ.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Brɛ́á Yesu lówun mʋ yin pʋ́ mʋ ɔkasɩ́pʋ́ ámʋ́ʋ́ ɔtɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ ámʋ, bʋlɩɩ́ mantáa ɩnʋ á, ɔlɛbláa mʋ yin ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́ yín, fʋ́ bí nɩ́.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse à sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ɔkasɩ́pʋ́ amʋ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ yín nɩ́.” Tsú ɛkɛ ámʋ a, ɔkasɩ́pʋ́ amʋ lɛ́kpa mʋ ya mʋ wóyítɔ́.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu lówun ánɩ́ mʋ agyʋ́má lamɔ́ ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔmɛwʋ́lɩ dɛ mɩ́.” Ɩ́nɩ lɛha Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tswɩ amʋ ɩlɛba mʋ́tɔ́.
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Onuwé kʋ tsie ɩnʋ, ntá ɔdáɩ ɩbɔ mʋ́. Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɔpʋ ɔsapɔ dá ntá ámʋtɔ pʋ́síán oyísʋ́, tsú mʋ́ fʋ́á yétin mʋ ɔnɔ́.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja e, pondo- a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Yesu lɛ́kpɩkpɩ́ɩ mʋ́ mɛ́. Ɩnʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩlatá!”
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ɛkɛ ámʋ igyi Fieda. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ igyi ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ kpɔnkpɔntɩ há Yudafɔ. Mʋ́ sʋ bʋmekle ánɩ́ ahá ámʋ bʋsían nyikpalíhɛ amʋsʋ yɔ́fʋn owi tahɛ́. Mʋ́ sʋ bɔkʋlɩ́ Pilato ɔkpa bɛɛ ɔháa mʋ ɩsá akɔpʋ́ abʋyebiabía amʋ́ ayabi, mɛ́nɩ bɔ́kɔsɩ́ wú, fówun bɛ́lɛ amʋ́ tsu nyikpalíhɛ amʋsʋ asa owí ɔta.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Mʋ́ sʋ bɔyɔ yébiabía ayin abanyɔ́ ámʋ ayabi.
32 Foram, pois, os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado.
33 Támɛ brɛ́á bowie Yesu wá á, bowun ánɩ́ alawú dodo. Mʋ́ sʋ bumebia mʋ ayabi.
33 Mas, vindo a Jesus e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Támɛ ɩsá akɔpʋ́ ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́pʋ mʋ pɩ́a wɔ Yesu abɩntɔ, ntsu mʋ́a obugya lɛfɛn dalɩ.
34 Contudo, um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Ɔhá ámʋ́ʋ́ olowun mʋ́ ámʋ légyi mʋ́ ɩwɩ adánsɩɛ, fówun mlɩ ɛ́ mlóhogyi. Megyí afunu igyi. Oyin ánɩ́ ɔnɔkwalɩ asʋ́n mʋdɛblɩ́.)
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro, e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ lɛ́ba mʋ́tɔ́, mɛ́nɩ Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tswɩ bɛɛ, “Bʋméebia mʋ iwú kʋkʋʋkʋ” ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.
36 Porque isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɛ́n lɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bɛ́kɩ ɔhá ámʋ́ʋ́ bɔwɔ mʋ abɩntɔ pɩ́a ámʋ.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, Arimateayin Yosef lɛ́ba bokokóli Pilato ɔbɛ́ɛ, ɔpʋ́ʋ Yesu fúli amʋ ha mʋ. (Yosef anfɩ buo Yesu ŋáintɔ, tsúfɛ́ ɔdɛ Yudafɔ ahandɛ amʋ ifú nya.) Pilato lɛ́ha mʋ ɔkpa. Mʋ́ sʋ Yosef lɛ́yɛlɛ Yesu fúli amʋ oyópulá.
38 Depois disso, José de Arimateia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então, foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Nikodemo amʋ́ʋ́ ɔlɛba Yesu wá ɛkɛ ɔkʋ onyé ámʋ ɛ́ lɛ́ba. Ɔlɔpʋ afá fánfáánfán aku anyɔ ánɩ́ bɔkwɛ mʋ́ wá abatɔ tsɔtsɔɔtsɔ ba. Mʋ́ odwin bɔ́bwɛ kílo adʋasa (30).
39 E foi também Nicodemos (aquele que, anteriormente, se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ayin ánfɩ bɔpʋ́ ɔhráda kɩ́klɩ afá ámʋ mántá fúli amʋ ɩwɩ fɛ́ alɩá Yudafɔ bʋtɔbwɛ́ amʋ́ afúli asa bʋtopúlá amʋ́.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer na preparação para o sepulcro.
41 Ndobíi kʋ ɩbʋ mantáa ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ bɛda Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ ámʋ. Bolotí bʋtátɔ́ bwɛ́ mʋ́ fúli-ɔbɔ́ ɩnʋ. Bʋmɔkʋ́púlá ɔhaa mʋ́tɔ́ kɩ.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado e, no horto, um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Ɩ́nɩá ɛkɛ ámʋ igyi ogyá ɔdʋdákɛ́, fúli ɔbɔ́ ámʋ ɛ́ ɩbʋ mantáa ɩnʋ sʋ á, bopulá Yesu mʋ́tɔ́.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.