Hebreus 4
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Nhɩhɩɛ́ ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́bwɛ ɔbɛ́ɛ, mɔ́pʋ mʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá há anɩ ámʋ ɩtráa da. Mʋ́ sʋ mlɩha akɩ wankláán, mɛ́nɩ ɩmɛ́ɛba ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ oméenya ɩnʋ yɔ́.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Tsúfɛ́ bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan súná anɩ, fɛ́ amʋ́, támɛ bʋmɔhɔ asʋ́n ámʋsʋ gyi. Mʋ́ sʋ ɩmɔwa labi há amʋ́.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Tsúfɛ́ anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩlahɔ mʋ́sʋ́ gyi amʋ obówie mʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá ɩnʋ. Ahá amʋ́ʋ́ bʋmɔ́ɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi amʋ mʋ́ á, Bulu lɛ́blɩ́ tswɩ́ ɔbɛ́ɛ,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n ɛkɛ síénɔ́sɩ́ amʋ ɩwɩ asʋ́n wá Bulu asʋn ámʋtɔ bɛɛ, “Ɛkɛ síénɔ́sɩ́ a, Bulu lɛ́da ɔkpʋ́nʋ́ tsú mʋ gyumagyihɛ fɛ́ɛ́tɔ́.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Fɛ́ alɩá anɩlanú bɔtsʋn a, Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ bówie mɩ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá ɩnʋ fíín! Nɛká nɔtʋ́n!”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ɩ́nɩ désuná ánɩ́ akʋ mʋ́ bówie ɩnʋ. Támɛ ahá ámʋ́ʋ́ begyankpá nú asʋn wankláán ámʋ bʋmenya ɩnʋ yɔ́, tsúfɛ́ bʋmobu mʋ.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ɩ́nɩ sʋ Bulu lɛ́trá hɩɛ ɛkɛ bámbá, ɔlɛtɩ mʋ́ “Ndɛ.” Nfí tsɔtsɔɔtsɔ ɔma a, ɔlɔtsʋn Owíe Dawidsʋ tɔ́ɩ́ tsú alɩ ɛkɛ ánfɩ ɩwɩ, fɛ́ alɩá ɩbʋ Bulu asʋ́n ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ,
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Nɩ́ amʋ́ ɔkpapʋ́ Yosua lɛ́ha bɛda ɔkpʋ́nʋ́ á, tɛkɩ Bulu mɛ́trá hɩɛ ɛkɛ bámbá.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ɩ́nɩ sʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ kʋá ɩna ɔtsan ɩda gyo Bulu ahá, fɛ́ alɩá Bulu lɛ́da ɔkpʋ́nʋ́ ɛkɛ síénɔ́sɩ́ amʋ.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ olowie ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá ɩnʋ ɛ́ ladá ɔkpʋ́nʋ́ tsú mʋ ɛ́ mʋ gyumagyihɛ kugyíkʋtɔ, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da ɔkpʋ́nʋ́ tsú mʋ klɛ kugyíkʋtɔ ámʋ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Mʋ́ sʋ mlɩha abɔ mbɔ́dɩ́ awie ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá ɩnʋ, mɛ́nɩ anɩtɔ ɔkʋkʋ méesin ɔkpatɔ fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Israelfɔ ámʋ bɔwa asʋtɔ-ɔnlɩn, besin ɔkpatɔ ámʋ.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Tsúfɛ́ Bulu asʋ́n ámʋ ɩbʋ nkpa, ɩtɔyɔ́ agyʋ́má. Ɩbʋ ogyá dʋn ɔdayí ɩya anyɔ kugyíkʋ. Ɩtɛká ɔha alɩɩ yówie mʋ ɔkláa pʋ́ mʋ́ ɔŋɛ́ ofíakpa, mʋ ntsakpá pʋ́ mʋ awú nfɔtɔ. Itegyi anɩ agywɩɩn pʋ́ tɔ́á anɩtekle tsú anɩ klʋntɔ asʋ́n.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Tɔtɔɔtɔ tamaŋáín Bulu! Tógyítɔ́ da yayá mʋ ansɩ́tɔ́. Mʋ abóyóbu anɩ tsiátɔ́ akúnta kugyíkʋ súná nɩ́.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Anɩbʋ igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn kpɔnkpɔntɩ ánɩ́ aladá fá ɔsʋ́sʋ́ yɔ́ ɔbʋ Bulu wá. Mʋgyí mʋ Bi Yesu. Ɩ́nɩ sʋ mlɩha akɩta Yesu anfɩ́ anɩdɛ́ mʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí anfɩtɔ kínkíínkín. Anɩmádɩnkɩ́ ansɩ́ mʋsʋ.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Tsúfɛ́ mʋ mʋ́ omegyí ɔhá ánɩ́ omóonu anɩ asɩ nɩ́ anɩmɛ́tálɩ́ gyí ɩwɩsʋ. Ogyi ɔhá ánɩ́ bɔsɔ mʋ kɩ ɔkpagyíɔkpasʋ fɛ́ anɩ, támɛ ɔmɔbwɛ lakpan ɛkɛkɛɛkɛ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ɩ́nɩ sʋ mlɩha awa klʋn, ayɔ Awɩtɔlɛpʋ Bulu obíá asɩ. Fówun obówun anɩ nwɛ, wá awɩtɔlɛ, kpá anɩ anɩ ohiánkɛ.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.