Hebreus 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 Ɩ́nɩ sʋ ilehián ánɩ́ abɛ́kɩtá ɔnɔkwalɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlanú ámʋtɔ kínkíínkín, mɛ́nɩ ɩmɛ́ɛdalɩ anɩ ɩbɩ.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Tsúfɛ́ mbla ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wa há anɩ anáin tsʋn mʋ abɔpʋsʋ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ. Ɩ́nɩ sʋ ahá ámʋ́ʋ́ bɔwa asʋtɔ-ɔnlɩn, bʋmegyi mʋ́sʋ́ ámʋ benya ɩsʋbɩtɩ́ ánɩ́ ɩda ɔkpa.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Nkálɩ anɩ mʋ́ abɛ́talɩ́ srɩ́ ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ, nɩ́ akíná nkpahɔ́ɔ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ánfɩ? Anɩ Wíe onutó légyankpá blɩ́ mʋ́ asʋ́n. Ahá ámʋ́ʋ́ bonu mʋ́ ámʋ ɛ́ begyi mʋ́ ɩwɩ adánsɩɛ súná anɩ bɛɛ, ɩbʋ mʋ́tɔ́.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Bulu onutó ɛ́ lɔ́bwɛ ofúla pʋ́ osúna ɔtsan-ɔtsan mʋ túmitɔ, ɔlɛha ahá mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ atokiehɛ́ brɛ́á iletsiá mʋ, pʋ́dɩ́nká ibwi mʋ́sʋ́ ánɩ́ ɔnɔkwalɩ igyi.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Bulu mɔ́pʋ ɔyɩ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá, anɩdɛ́ mʋ́ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ámʋ wá mʋ abɔpʋ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, bʋgyíi mʋ́sʋ́.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Mboún fɛ́ alɩá ɔkʋ lɔ́wanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ ɔtɩnɛkʋ ɔbɛ́ɛ,
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Brɛ́ itinbí kʋtɔ pɛ́ fɛba mʋ asɩ dʋn fʋ́ abɔpʋ.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 fɛha mʋ ɔdɛ atɔ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyí.”
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Támɛ anɩlawun Yesu. Bulu lɛ́ba mʋ asɩ dʋn mʋ abɔpʋ brɛ́ itinbí kʋtɔ. Awɩtɔlɛ Bulu lɔ́wa bwɛ́ mʋ́ alɩ, tsúfɛ́ ɔlɛha Yesu lówu ɔhagyíɔha nwunsʋ. Anɩlabɩ́ ánɩ́ séi á, Bulu lapʋ́ numnyam pʋ́ obú dɩ́nká mʋsʋ, ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ olowun, wú ámʋ sʋ.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Bulu, atɔ́ fɛ́ɛ́ Ɔlɛpʋ́ pʋ́ mʋ́sʋ́ Ɔkɩ́pʋ amʋ ɔbɛ́kpa mʋ abí tsɔtsɔɔtsɔ ba mʋ numnyamtɔ. Mʋ́ sʋ ɩbʋ alɛ́á ɔlɔtsʋn Yesu amʋ́ʋ́ ogyi amʋ́ Nkpa Ɔhɔ́pʋ amʋ lowusʋ há mʋ ɔlɔfʋn, mɛ́nɩ ɔbɔ́hɔ amʋ́ nkpa.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Yesu amʋ́ʋ́ ɔtɔgyʋ́ráa ahá lɛ́ amʋ́ lakpantɔ ámʋ mʋa ahá ámʋ́ʋ́ alagyʋ́ra amʋ fɛ́ɛ́ babwɛ́ Ɔsɩ́ ɔkʋlɛ abí. Mʋ́ sʋ ɩma mʋ pɛ́lɩ ánɩ́ ɔbɛ́tɩ amʋ́ ɔbɛ́ɛ mʋ apíó.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Ɔlɛbláa Bulu ɔbɛ́ɛ,
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Ɔlɛblɩ́ brɛ́ bámbátɔ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɔ́pʋ ansɩ́ dɩ́nká Bulusʋ.” Ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kɩ, mɩ́a abí ámʋ́ʋ́ Bulu lapʋ́há mɩ́ ámʋ lɩ́ɩ́ á.”
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Ɩ́nɩá anyánkpʋ́sa abí ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́pʋhá mʋ amʋ bʋgyi sʋ á, ɔlɔbwɛ mʋ ɩwɩ nyankpʋsa fɛ́ amʋ́, mɛ́nɩ ɔbɔ́tsʋn mʋ lowusʋ swɩ́ɩ́ Ɔbʋnsám túmi, yíntá mʋ.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 Ɔkpa ánfɩ pɛ́sʋ́ ɔbɛ́talɩ́ tsʋn há ahá ámʋ́ʋ́ benya lowu ifú, sʋ bɔbwɛ nkpábi amʋ́ nkpatɔ fɛ́ɛ́ ámʋ bégyi ɩwɩ nɩ́.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Tsúfɛ́ ɩda yaɩ́ ánɩ́ megyí Bulu-abɔpʋ nkpa ɔhɔ́kpa ɔlɛba, mboún Abraham abí-aná.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Ɩ́nɩ sʋ ilehián ánɩ́ ɔbɛ́lɩan mʋ apíó tógyítɔ́tɔ́, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ amʋ́ igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn ánɩ́ obówun ahá nwɛ, wá ɔnɔkwalɩ Bulu ansɩ́tɔ́. Fówun ɔbɛ́talɩ́ bɔ́ amʋ́ lakpan ɩwɩ afɔdɩɛ há Bulu, obésikíé amʋ́.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Bɔsɔ mʋ kɩ, mʋ onutó ɛ́ ɔlɔtsʋn ɩwɩɔsɩntɔ. Mʋ́ sʋ ɔbɛ́talɩ́ gyí ahá ánɩ́ bʋtɔsɔ amʋ́ kɩ ɛ́ bʋalɛ.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.