Hebreus 12

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Anɩbʋ ɔdɔm anfɩ bɔpʋ hógyi tsíá ánfɩ odu bómlí anɩ. Mʋ́ sʋ mlɩha anɩ ɛ́ atswɩ tógyítɔ́á ɩdɛ anɩ bɩtɩ́a ya ɔma pʋ́ lakpan ánɩ́ ɩlakɩ́klɩ anɩ kínkíínkín tsalɩfwɩ, atomi tsii ɔsrɩ́ɩ amʋ́ʋ́ ɩda anɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Mlɩha apʋ ansɩ́ dɩnka Yesusʋ. Mʋgyí anɩ hógyi nfiasɩ́ pʋ́ mʋ́ ɔnɔ́mɔ. Ɩ́nɩá oyin ansigyí oduá ɩda gyo mʋ sʋ á, olotomi wun ipian oyikpalíhɛsʋ wú. Omobu kpɔɩ́ ánɩ́ bɔ́kpɔɩ́ mʋ tɔtɔ, alayɔ́ otsie Bulu owíe obíá ámʋ gyɔpɩsʋ.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Mlɩpʋkɩ ipian ánɩ́ olotomi wun lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ, brɛ́á bolu mʋ, wá mʋ ɩwɩɔsɩntɔ, mɛ́nɩ ɔŋɛ́ mɛ́ɛta mlɩ, mlɩméesi mʋ hógyi.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Ɩwɩá mlɩdɛ́prɩ lɛ ɩwɩ lakpantɔ á, mlɩmɔ́kʋ́tálɩ́ prɩ yɔ́fʋn brɛ́á mlési mlɩ nkpa há.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Mlɩmátan ɩtɔ́ɩ ánɩ́ Bulu lɔ́tɔɩ́ kplá mlɩ ánfɩ mlɩgyí mʋ abísʋ́. Ɔbɛ́ɛ,
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ntɔdwɛ́ á, mʋ ntɔwá ɩyɩn wa.
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Tomi wun ipian fɛ́ ɩsʋ bʋdɛ fʋ́ bɩtɩ́. Bulu dɛ́ mlɩ ɩsʋbɩtɩ́ fɛ́ mʋ abí. Tsúfɛ́ obí ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋá mʋ sɩ tamabɩ́tɩ́ mʋ ɩsʋ?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Nɩ́ ɔmɛbɩtɩ́ fʋ́ ɩsʋ fɛ́ alɩá ɔtɔbwɛ́ mʋ abí fɛ́ɛ́ á, idesuná ánɩ́ megyí mʋ bi onutó fʋ́gyi, klɛ́tobi fʋgyi mʋ.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Anɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ asɩ́ bʋtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, anɩtobú amʋ́ ɛ́. Ntogyi sʋ́ anɩmóotsulá ba ɩwɩasɩ há anɩ Sɩ́ Bulu dʋn amʋ́, anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Brɛ́ itinbí pɛ́ anɩ ɔsʋlʋ́sʋ asɩ́ bʋtɔpʋ́bɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ alɩá bʋdeklé. Bulu mʋ́ á, alɩá abɔ́wa alɛ́ sʋ ɔtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ anɩ ɩwɩ bɛ́tɩn fɛ́ mʋ.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Nɩ́ bʋdɛ anɩ ɩsʋ bɩtɩ́ á, ɩtɛhan anɩ alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Ansɩ́ tamagyi anɩ. Támɛ ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ ɔma a, anɩtɔbwɛ́ yilé, tsíá iwilwiitɔ.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Mʋ́ sʋ mlɩmáha abatɔ iwu mlɩ, akpawunutɔ ɩkpɩnkɩ mlɩ. Mlɩwa ɩwɩ ɔwʋnlɩ́n!
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Mlɩha mlɩ tsiátɔ́ ɩwa alɛ́, mɛ́nɩ abubúpʋ amʋ bʋméesin tsukʋlɛ, mboún bénya ɩlɔtsá.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩha iwilwii itsia mlɩa ɔhagyíɔha nsɩnɛ́. Mlɩtsia nkpa ánɩ́ mʋ́ ɩwɩ lɛtɩn, tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ mʋ ɩwɩ mɛ́tɩn móowun anɩ Wíe.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋʋkʋ mɔ́ɔhʋlɩ́ɩ Bulu awɩtɔlɛ amʋ. Mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mási asʋ́n wá mʋ klʋntɔ, mɛ́nɩ ɔmɔ́ɔpʋ asʋ́n wá mlɩ nsɩnɛ́, iyinta mlɩtɔ akʋ.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mɔ́ɔbwɛ mʋ ɩwɩ mbʋa ɔtɔpʋ́, ntɛ́ɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamabú Bulu fɛ́ Esau. Mʋlɔ́pʋ mʋ handɛ tsɛ ɔtsáwʋlɛ atogyihɛ.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Fɛ́ alɩá mlɩyin yaɩ́ á, ɔma a, olobodunká obi dɛhɛn oyúla tsú mʋ sɩ wá, támɛ mʋ sɩ lékiná mʋ ha. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔlɛhɩɛ su kokóli mʋ sɩ, támɛ omenya mʋ́tɔ́ ɔkpa.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Megyí ɩbʋá mlɛ́talɩ́ pʋ ɩbɩ da asɩ mlɩlaba. Ɔtɩ́nɛ́á oklún tuun pʋ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bʋ, ogyá ɛ́ idetsií fɛ́ Sinaibʋ ámʋ́ʋ́ Israelfɔ bɔyɔ mʋ́ asɩ brɛ́á Bulu dɛ́pʋ mʋ mbla há amʋ́ ámʋ asɩ mlɩlaba.
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 Ɩnʋ́ bonu ɔkpɛ lɔfʋlɩ́ kʋ́klʋ́ʋ́kʋ́ʋ́, bonu ɔmɛ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɛlɩn bláa amʋ́ asʋ́n, sʋ bokokóli bɛɛ itsía alɩ, bʋmedékléá bɛtrá nu asʋansʋ.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Tsúfɛ́ bʋmɛtalɩ́ gyí mbla ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wa há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔbwɩ ɔkʋ kʋ́ráá ɩwɩ ɩda ɩbʋ ámʋ a, bʋdáa mʋ abwi mɔ” ámʋsʋ.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Tɔ́á bowun ɩnʋ lɔ́wa amʋ́ ifú. Mʋ́ sʋ Mose óó lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ifú lahá mɩ́ ndɛkpɩnkɩ́!”
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Mlɩ mʋ́ á, Sionbʋ asɩ mlɩlaba. Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ wúlu yilé, igyi ɔsʋ́sʋ́ Yerusalem pʋ́ Bulu-abɔpʋ mpɩ́m-mpɩ́m ansɩ́ ogyíkpa mlɩlaba.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Bulu bitɩ́ ámʋ abí, bʋgyi ahá ámʋ́ʋ́ bawánlɩ́n amʋ́ adá ɔsʋ́sʋ́ ámʋ ofíakpa mlɩlaba. Bulu, ogyi ahá fɛ́ɛ́ asʋ́n ogyípʋ́ amʋ wá mlɩlaba. Mlɩlaba ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsú amʋ́ ánɩ́ bafʋn amʋ akláa wá.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Yesu wá mlɩlaba. Mʋgyí Bulu mʋa anyánkpʋ́sa nsɩnɛ́ ntam ɔma ɔlɩɩ́pʋ́ nɩ. Yesu obugya wúnyáhɛ amʋ́ʋ́ ɩlɔpʋ yilé ba dʋn Habel obugya amʋ wá mlɩlaba.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ wankláán, mɛ́nɩ mlɩméekiná Bulu ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mlɩ asʋ́n bláa amʋ. Tsúfɛ́ Israelfɔ ámʋ́ʋ́ bekiná asʋ́n ánɩ́ ɔlɔwa Mose blɩ́ Sinaibʋ asɩ nu ámʋ bʋmɛtalɩ́ srɩ́ sí ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ. Nɩ́ anɩ ɛ́ akíná ɔhá ánfɩ ɔdɛtɔɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ánfɩ ɔmɛ nu á, anɩ ɩsʋbɩtɩ́ bɔ́dʋn amʋ́ klɛ́.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Brɛ́á Bulu lɔ́tɔɩ́ Sinaibʋsʋ á, mʋ ɔmɛ lɛ́ha ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́. Támɛ séi á, alahɩ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ ɔtsáwʋlɛ, kpɩ́nkɩ́ ɔsʋ́sʋ́ ɛ́ tsɩ́a mʋ́tɔ́.”
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ mʋ́ ɔtsáwʋlɛ” anfɩ idesuná ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kpɩnkɩ́ atɔ bwɛhɛ́ ámʋ, lɛ́ mʋ́ ɩnʋ. Tɔ́á ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ pɛ́ obésian.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Mʋ́ sʋ mlɩha ada Bulu ɩpán. Tsúfɛ́ iwíegyí ánɩ́ ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ abénya tsú mʋ wá. Mlɩha abu mʋ, anya mʋ ifú, mɛ́nɩ abégyi mʋ ansɩ́.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Tsúfɛ́ lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ogyá anɩ Bulu ámʋ gyí, ɔtɔhɔ atɔ́ plɩ́plɩ́plɩ́plɩ́.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.