Hebreus 12
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Anɩbʋ ɔdɔm anfɩ bɔpʋ hógyi tsíá ánfɩ odu bómlí anɩ. Mʋ́ sʋ mlɩha anɩ ɛ́ atswɩ tógyítɔ́á ɩdɛ anɩ bɩtɩ́a ya ɔma pʋ́ lakpan ánɩ́ ɩlakɩ́klɩ anɩ kínkíínkín tsalɩfwɩ, atomi tsii ɔsrɩ́ɩ amʋ́ʋ́ ɩda anɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Mlɩha apʋ ansɩ́ dɩnka Yesusʋ. Mʋgyí anɩ hógyi nfiasɩ́ pʋ́ mʋ́ ɔnɔ́mɔ. Ɩ́nɩá oyin ansigyí oduá ɩda gyo mʋ sʋ á, olotomi wun ipian oyikpalíhɛsʋ wú. Omobu kpɔɩ́ ánɩ́ bɔ́kpɔɩ́ mʋ tɔtɔ, alayɔ́ otsie Bulu owíe obíá ámʋ gyɔpɩsʋ.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Mlɩpʋkɩ ipian ánɩ́ olotomi wun lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ, brɛ́á bolu mʋ, wá mʋ ɩwɩɔsɩntɔ, mɛ́nɩ ɔŋɛ́ mɛ́ɛta mlɩ, mlɩméesi mʋ hógyi.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Ɩwɩá mlɩdɛ́prɩ lɛ ɩwɩ lakpantɔ á, mlɩmɔ́kʋ́tálɩ́ prɩ yɔ́fʋn brɛ́á mlési mlɩ nkpa há.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Mlɩmátan ɩtɔ́ɩ ánɩ́ Bulu lɔ́tɔɩ́ kplá mlɩ ánfɩ mlɩgyí mʋ abísʋ́. Ɔbɛ́ɛ,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ntɔdwɛ́ á, mʋ ntɔwá ɩyɩn wa.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Tomi wun ipian fɛ́ ɩsʋ bʋdɛ fʋ́ bɩtɩ́. Bulu dɛ́ mlɩ ɩsʋbɩtɩ́ fɛ́ mʋ abí. Tsúfɛ́ obí ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋá mʋ sɩ tamabɩ́tɩ́ mʋ ɩsʋ?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Nɩ́ ɔmɛbɩtɩ́ fʋ́ ɩsʋ fɛ́ alɩá ɔtɔbwɛ́ mʋ abí fɛ́ɛ́ á, idesuná ánɩ́ megyí mʋ bi onutó fʋ́gyi, klɛ́tobi fʋgyi mʋ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Anɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ asɩ́ bʋtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, anɩtobú amʋ́ ɛ́. Ntogyi sʋ́ anɩmóotsulá ba ɩwɩasɩ há anɩ Sɩ́ Bulu dʋn amʋ́, anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Brɛ́ itinbí pɛ́ anɩ ɔsʋlʋ́sʋ asɩ́ bʋtɔpʋ́bɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ alɩá bʋdeklé. Bulu mʋ́ á, alɩá abɔ́wa alɛ́ sʋ ɔtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ anɩ ɩwɩ bɛ́tɩn fɛ́ mʋ.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Nɩ́ bʋdɛ anɩ ɩsʋ bɩtɩ́ á, ɩtɛhan anɩ alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Ansɩ́ tamagyi anɩ. Támɛ ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ ɔma a, anɩtɔbwɛ́ yilé, tsíá iwilwiitɔ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Mʋ́ sʋ mlɩmáha abatɔ iwu mlɩ, akpawunutɔ ɩkpɩnkɩ mlɩ. Mlɩwa ɩwɩ ɔwʋnlɩ́n!
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Mlɩha mlɩ tsiátɔ́ ɩwa alɛ́, mɛ́nɩ abubúpʋ amʋ bʋméesin tsukʋlɛ, mboún bénya ɩlɔtsá.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩha iwilwii itsia mlɩa ɔhagyíɔha nsɩnɛ́. Mlɩtsia nkpa ánɩ́ mʋ́ ɩwɩ lɛtɩn, tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ mʋ ɩwɩ mɛ́tɩn móowun anɩ Wíe.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋʋkʋ mɔ́ɔhʋlɩ́ɩ Bulu awɩtɔlɛ amʋ. Mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mási asʋ́n wá mʋ klʋntɔ, mɛ́nɩ ɔmɔ́ɔpʋ asʋ́n wá mlɩ nsɩnɛ́, iyinta mlɩtɔ akʋ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mɔ́ɔbwɛ mʋ ɩwɩ mbʋa ɔtɔpʋ́, ntɛ́ɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamabú Bulu fɛ́ Esau. Mʋlɔ́pʋ mʋ handɛ tsɛ ɔtsáwʋlɛ atogyihɛ.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Fɛ́ alɩá mlɩyin yaɩ́ á, ɔma a, olobodunká obi dɛhɛn oyúla tsú mʋ sɩ wá, támɛ mʋ sɩ lékiná mʋ ha. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔlɛhɩɛ su kokóli mʋ sɩ, támɛ omenya mʋ́tɔ́ ɔkpa.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Megyí ɩbʋá mlɛ́talɩ́ pʋ ɩbɩ da asɩ mlɩlaba. Ɔtɩ́nɛ́á oklún tuun pʋ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bʋ, ogyá ɛ́ idetsií fɛ́ Sinaibʋ ámʋ́ʋ́ Israelfɔ bɔyɔ mʋ́ asɩ brɛ́á Bulu dɛ́pʋ mʋ mbla há amʋ́ ámʋ asɩ mlɩlaba.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Ɩnʋ́ bonu ɔkpɛ lɔfʋlɩ́ kʋ́klʋ́ʋ́kʋ́ʋ́, bonu ɔmɛ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɛlɩn bláa amʋ́ asʋ́n, sʋ bokokóli bɛɛ itsía alɩ, bʋmedékléá bɛtrá nu asʋansʋ.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Tsúfɛ́ bʋmɛtalɩ́ gyí mbla ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wa há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔbwɩ ɔkʋ kʋ́ráá ɩwɩ ɩda ɩbʋ ámʋ a, bʋdáa mʋ abwi mɔ” ámʋsʋ.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Tɔ́á bowun ɩnʋ lɔ́wa amʋ́ ifú. Mʋ́ sʋ Mose óó lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ifú lahá mɩ́ ndɛkpɩnkɩ́!”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Mlɩ mʋ́ á, Sionbʋ asɩ mlɩlaba. Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ wúlu yilé, igyi ɔsʋ́sʋ́ Yerusalem pʋ́ Bulu-abɔpʋ mpɩ́m-mpɩ́m ansɩ́ ogyíkpa mlɩlaba.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Bulu bitɩ́ ámʋ abí, bʋgyi ahá ámʋ́ʋ́ bawánlɩ́n amʋ́ adá ɔsʋ́sʋ́ ámʋ ofíakpa mlɩlaba. Bulu, ogyi ahá fɛ́ɛ́ asʋ́n ogyípʋ́ amʋ wá mlɩlaba. Mlɩlaba ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsú amʋ́ ánɩ́ bafʋn amʋ akláa wá.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Yesu wá mlɩlaba. Mʋgyí Bulu mʋa anyánkpʋ́sa nsɩnɛ́ ntam ɔma ɔlɩɩ́pʋ́ nɩ. Yesu obugya wúnyáhɛ amʋ́ʋ́ ɩlɔpʋ yilé ba dʋn Habel obugya amʋ wá mlɩlaba.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ wankláán, mɛ́nɩ mlɩméekiná Bulu ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mlɩ asʋ́n bláa amʋ. Tsúfɛ́ Israelfɔ ámʋ́ʋ́ bekiná asʋ́n ánɩ́ ɔlɔwa Mose blɩ́ Sinaibʋ asɩ nu ámʋ bʋmɛtalɩ́ srɩ́ sí ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ. Nɩ́ anɩ ɛ́ akíná ɔhá ánfɩ ɔdɛtɔɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ánfɩ ɔmɛ nu á, anɩ ɩsʋbɩtɩ́ bɔ́dʋn amʋ́ klɛ́.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Brɛ́á Bulu lɔ́tɔɩ́ Sinaibʋsʋ á, mʋ ɔmɛ lɛ́ha ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́. Támɛ séi á, alahɩ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ ɔtsáwʋlɛ, kpɩ́nkɩ́ ɔsʋ́sʋ́ ɛ́ tsɩ́a mʋ́tɔ́.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ mʋ́ ɔtsáwʋlɛ” anfɩ idesuná ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kpɩnkɩ́ atɔ bwɛhɛ́ ámʋ, lɛ́ mʋ́ ɩnʋ. Tɔ́á ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ pɛ́ obésian.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Mʋ́ sʋ mlɩha ada Bulu ɩpán. Tsúfɛ́ iwíegyí ánɩ́ ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ abénya tsú mʋ wá. Mlɩha abu mʋ, anya mʋ ifú, mɛ́nɩ abégyi mʋ ansɩ́.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Tsúfɛ́ lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ogyá anɩ Bulu ámʋ gyí, ɔtɔhɔ atɔ́ plɩ́plɩ́plɩ́plɩ́.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.