Gálatas 4

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mlɩyɔ asʋ́n ánfɩtɔ kɩ. Nɩ́ ɔha owú, sí mʋ agyapadɩɛ yáɩ́ mʋ abí brɛ́á bʋmɔkʋ́dan a, bʋgyi fɛ́ nkpábi. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á amʋ́bʋ́ amʋ́ sɩ́ atɔ́ fɛ́ɛ́,
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 támɛ ilehián ánɩ́ bɛ́ba ɩwɩasɩ há amʋ́sʋ́ ɔkɩ́pʋ alɩɩ yɔ́fʋn nfí oduá amʋ́ sɩ́ lósuná ánɩ́ bʋhɔ́ɔ, asa abʋpʋ atɔ́ ámʋ wa amʋ́ ɩbɩtɔ.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Alɩ anɩ ɛ́ anɩgyí asa Kristo lɛ́ba nɩ. Anɩlɔ́bwɛ nkpábi há ɔŋɛ́, ntɛ́ɛ túmiá ɩdɛ ɔyɩ́ ánfɩsʋ gyí.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Támɛ brɛ́á brɛ́ ámʋ onutó lɔfʋn a, Bulu lɔ́wa mʋ Bi sɩ́sɩ́, ɔha tsɩhɛ́ lɔ́kwɩɩ́ mʋ wá mbla ámʋ asɩ.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Bulu lɔ́wa mʋ ánɩ́ ɔbá bɔhɔ anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩgyí nkpábi há Mose mbla ámʋ tsu nkpábitɔ, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ anɩ mʋ abí onutó.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Bulu lódunká ánɩ́ obósuná ánɩ́ mlɩlabwɛ́ mʋ abí. Mʋ́ sʋ́ ɔlɔpʋ mʋ Bi ámʋ Ɔŋɛ́ wá anɩ ɩklʋntɔ nɩ́. Ɔŋɛ́ ámʋ tɛ́há anɩtokpólí mʋ anɩaa, “Abba, mɩ́ Sɩ́!” nɩ́.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Mʋ́ sʋ opíó, fʋtráa fʋmegyí ɔkpábi, mboún Bulu mʋ bi. Ɩ́nɩá mʋ bi fʋgyi sʋ á, mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ igyi fʋ́ klɛ́.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Brɛ́á mlɩmɔ́kʋ́nyá bɩ́ Bulu á, mlɩlɔ́bwɛ nkpábi há ɩkpɩá bʋmegyí tɔtɔ.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Támɛ séi mlɩlabɩ́ Bulu, ntɛ́ɛ nɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ, alabɩ́ mlɩ. Ntogyi sʋ́ mlɩdékléá mléyinkí yósum túmi ánfɩ ɩma labi kʋkʋʋkʋ? Ntogyi sʋ́ mlɛ́trá yinkí yɔ́bwɛ amʋ́ nkpábi fɛ́ brɛ́ ámʋ?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Mlɩdɛ́ amándɩ́ɛ́ kʋ bwɛ nkɛ kʋtɔ, tsra kʋtɔ, brɛ́ kʋtɔ pʋ́ nfí kʋtɔ.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Mlɩ bwɛhɛ́ ánfɩ sʋ ifú bʋ mɩtɔ. Ɩdɛ mɩ́ bwɛ fɛ́ ipian ámʋ́ʋ́ ndewúun mlɩ sʋ ámʋ fɛ́ɛ́ ɩbɔ́bwɛ kpaalɩ.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Mɩ́ apíó, nokókóli mlɩ, nabwɛ́ mɩ́ ɩwɩ fɛ́ mlɩ. Ntráa mma mbla kʋkʋ asɩ. Mʋ́ sʋ mlɩtsia mɩ́ atsiábi. Megyí bɛɛ mbɛ́ɛ, mlɩlapʋ́ lalahɛ kʋkʋ gyi mɩ, sʋ́ ndɛ ɩ́nɩ blɩ́.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Mlɩlakáɩ́n ánɩ́ ɩwɩ ma mɩ́ ɔnlɩn asa nɛba ɩnʋ bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɛkɛ gyankpapʋ?
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Ɩsɔ́kɩ kpɔnkpɔntɩ mɩ́ ɩlɔ ámʋ lɔ́bwɛ há mlɩ, támɛ mʋ́ óó á, mlɩmóbu mɩ́ tɔkʋ. Mboún mlɩlɔ́hɔ mɩ fɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ, ntɛ́ɛ Kristo Yesu onutó kʋ́ráá.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ansɩ́ lɛhɩɛ́ gyi anɩ alɩ brɛ́ ámʋtɔ! Ntɔ lɛ́bá? Mɩ́ onutó nowun ánɩ́ nɩ́ mlɛ́talɩ́ á, tɛkɩ mlɩlólotí mlɩ ansíbi wá mɩ́ alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Mʋ́ ntɔ dɛ́ mlɩ séi?
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Alɩ ámʋ́ʋ́ ndɛ mlɩ ɔnɔkwalɩ bláa amʋ sʋ namlí mlɩ olupʋ́?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋdekléá mlɩgyí Yudafɔ mblasʋ ámʋ bʋma mlɩ ɩwɩ agywɩɩn wankláán kʋkʋ. Tɔ́á bʋdeklé gyí bɛ́maɩ́n mlɩ lɛ́ mɩ́sʋ́, mɛ́nɩ mlékle amʋ́ asʋ́n.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ɩbʋ alɛ́á ahá bódunká ánɩ́ mlɩdwɛ́ɛ amʋ́, agywɩɩn wankláán ɔkpasʋ. Megyí brɛ́á mbʋ mlɩ wá wʋlɛ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Mɩ́ abí adwɛpʋ́! Ɩwɩ trá ɩdɛ mɩ́ ɔsɩn há mlɩ, fɛ́ ɔtsɩá ɩkwɩ́ɩ dɛ mʋ dwiín. Nkɛ́tɩ mlɩlanyá Kristo tsiátɔ́ mlɩtɔ asa ɩwɩ bési mɩ́ ɔsɩn.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan ha mlɩ. Nɩ́ mɩ́ nkʋlɛ sʋ mʋ́ á, tɛkɩ mbʋ mlɩ wá séi, mɛ́nɩ nɛ́tsɛ mɩ́ tɔ́ɩtɔ.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Nfɩ́tɛ mlɩ ahá ámʋ́ʋ́ mlɩdékléá mlóbuo Mose mbla ámʋ. Mlɩmónu asʋ́n ánɩ́ ɩlɛblɩ́ asɩ?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, Abraham lɔ́kwɩɩ́ abi yinhɛ́ anyɔ. Ɔkʋlɛ mʋ yin gyí ɔkpábi, onyɔɔsɩ mʋ yin gyí ɔdɩ́hɩɛ.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Ɔkpábi amʋ lɔ́kwɩɩ́ mʋ bi kɛkɛ, támɛ ɔdɩ́hɩɛ ámʋ mʋ́ á, Bulu lɛ́hɩɛ mʋ yáɩ́ ánɩ́ mɛ́ha mʋ obí asa ɔlɔkwɩɩ́.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Mlɩha anu asʋ́n ánfɩ asɩ tsʋn ɔkpa ánfɩsʋ. Atsɩ abanyɔ́ ánfɩ bʋlɩɩ́ há ntam anyɔ ánɩ́ Bulu lɛ́ka. Hagar lɩ́ɩ́ há Sinaibʋsʋ klɛ́, tsúfɛ́ nkpábi mʋ abí bʋgyi.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Sinaibʋ ámʋ bʋ Arabia ɔmátɔ́. Ɩlɩɩ́ há ndɛ Yerusalem wúlu. Yerusalem pʋ́ mʋ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ bʋgyi nkpábi, Mbla ámʋ sʋ.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Sara mʋ́ gyí ɔdɩ́hɩɛ, ɔlɩɩ́ há ɔsʋ́sʋ́ Yerusalem. Mʋgyí anɩ yín nɩ́.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Tsúfɛ́ Bulu asʋ́n wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Mɩ́ apíó, séi á, mlɩlabwɛ́ Bulu ahá tsʋn mʋ tɔ́á ɔlɛhɩɛ yáɩ́sʋ́; fɛ́ alɩá ɔlɛhɩɛ yáɩ́ asa bɔkwɩɩ́ Isak.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, obí ámʋ́ʋ́ bɔkwɩɩ́ mʋ kɛkɛ, ogyi Ismael amʋ lɛ́dɩnká Isak amʋ́ʋ́ bɔkwɩɩ́ mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ túmitɔ ámʋsʋ. Alɩ kɛ́n igyi há anɩ ndɛ nɩ́.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Támɛ nkálɩ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́? Ɔbɛ́ɛ, “Gya ɔkpábi amʋ mʋa mʋ bi, tsúfɛ́ megyí ɔkpábi mʋ bi ámʋ mʋa ɔdɩ́hɩɛ mʋ bi ámʋ obégyi amʋ́ sɩ́ atɔ́.”
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Mʋ́ sʋ apíó, megyí ɔkpábi amʋ abí anɩgyí. Ɔdɩ́hɩɛ ámʋ abí anɩgyí.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.