Atos 7
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́fɩtɛ́ Stefano ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ánfɩ bablɩ́ tsú fʋ́ ɩwɩ ánfɩ fɛ́ɛ́ bʋ mʋ́tɔ́?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stefano lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó pʋ́ mɩ́ asɩ́, mlɩyaa asʋ amlɩnu! Bulu Onumnyampʋ amʋ lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná anɩ náin Abraham brɛ́á otsie Mesopotamia ɔmátɔ́, Kaldeafɔtɔ asa olotu yétsiá Haran wúlutɔ.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 — ausente —
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 — ausente —
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu mɔ́kʋ́nyá há Abraham ɔsʋlʋ́ʋ anfɩ yabi oyíkpa kʋlɛ kʋ́ráá. Támɛ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ asɩ yaɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋa mʋ abí-aná obégyi ɔsʋlʋ́ʋ anfɩ ɛkɛkʋ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Abraham mɔ́kʋ́kwɩ́ɩ́ obí.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Asʋ́n ánɩ́ Bulu lɛ́bláa mʋ gyí, ‘Fʋ́ abí-aná bɔ́bwɛ afɔɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋsʋ. Bɔ́pʋ amʋ́ bwɛ́ nkpábi, wá amʋ́ amʋmʋyɔ nfí lafana (400).
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Támɛ négyi ɔmá ámʋ́ʋ́ fʋ́ abí-aná béyetsiá amʋ́ asɩ ámʋ asʋ́n, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ. Mʋ́ ɔma a, nɛ́lɛ amʋ́ lɛ́ amʋ́ ɩbɩtɔ, fówun bɛ́ba bosúm mɩ́ nfɩ.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Bulu lɛ́ka ntam há Abraham. Ntam amʋ ɔnɔ́ á, Abraham ɔbɛ́tɩn mʋ abí-aná keté. Mʋ́ sʋ mʋ bi Isak lɔ́hɔ nkekwé á, Abraham lɛ́tɩn mʋ keté. Isak ɛ́ lɛ́tɩn mʋ bi Yakob keté. Yakob ɛ́ lɛ́tɩn mʋ abí, bʋgyi anɩ anáin dúanyɔ ámʋ keté amʋ́ nyebitɔ.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Anɩ anáin anfɩ bɛfɛ amʋ́ gyama Yosef, mʋ ɩwɩ olu sʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔyɔ yɛ́bwɛ ɔkpábi Egyipte ɔmátɔ́. Támɛ Bulu lɛ́lɩɩ́ mʋ ɔma,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 lɛ́ mʋ lɛ́ mʋ asʋn wunhɛ fɛ́ɛ́tɔ́. Bulu lɛ́ha mʋ nyánsa, há Egyipte owíe lénya mʋ ɩwɩ ansigyí. Mʋ́ sʋ ɔlɔbwɛ Yosef mʋ ɔmá pʋ́ mʋ wóyí fɛ́ɛ́sʋ́ ɔkɩ́pʋ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Akʋ́n kʋ lɛ́bá Egyipte pʋ́ Kanaan ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ɛ́. Ɩlɔpʋ ɩkplán ba ɔmá ámʋtɔ. Anɩ anáin amʋ bʋmenyá atɔ́ gyi.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Mʋ́ sʋ brɛ́á Yakob lónu ánɩ́ atogyihɛ bʋ Egyipte a, ɔlɔwa anɩ anáin anfɩ sɩ́sɩ́. Bɔyɔ ɩnʋ ɛkɛ gyankpapʋ yénya atogyihɛ ba.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Beyinkí yɔ́ otse nyɔɔsɩ a, Yosef lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná amʋ́ ɔbɛ́ɛ, mʋgyí amʋ́ gyama Yosef nɩ. Ɩ́nɩ sʋ Egyipte owíe ɛ́ lɛ́bɩ Yosef abusuan.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Mʋ́ ɔma a, Yosef lɔ́wa mʋ apíó sɩ́sɩ́ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́kpa mʋ sɩ Yakob pʋ́ mʋ abusuanfɔ, bɔ́bwɛ fɛ́ ahá aduesienɔ́-nu (75) ba, abʋbetsiá Egyipte ɔmátɔ́.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ɩnʋ Yakob lɔ́yɔ Egyipte. Ɩnʋ́ mʋa anɩ anáin amʋ bowu nɩ́.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Nfí tsɔtsɔɔtsɔ ɔma a, bɔpʋ amʋ́tɔ́ akʋ afúli ya Sekem. Wúlu anfɩtɔ Abraham légyankpá tsíá nɩ́. Bopulá amʋ́ ɩlán kʋá Abraham lɔ́pʋ kɔ́ba hɔ tsu oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Hamor abí wátɔ́.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Nkɛ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ Abraham amʋ lotsutsúa ɩbɔfʋn a, anɩ anáin amʋ baklɛ́ɩ́ wá Egyipte ɔmátɔ́.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ɔma a, Egyipte owíe ɔkʋá ɔmɛbɩ Yosef lébetsiá obíá ámʋsʋ.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Owíe anfɩ lɔ́wa owuntɔlɩn anɩ anáin amʋsʋ. Ɔlɛka amʋ́ hɩ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋtswɩ́ɩ amʋ́ abi bɔbwɛ tsalɩfwɩ abʋwu.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ bɔkwɩɩ́ Mose nɩ. Ogyi obí ánɩ́ ɔhɩ́ɛ́ ɔbʋ akɩ́lɛ, Bulu ansɩ́ legyi mʋ ɩwɩ. Mʋ yin lɛ́yaɩ́ mʋ tsra asa mʋ sɩ wóyítɔ́.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Brɛ́á bɛlɛ mʋ mʋ wóyítɔ́ a, Farao mʋ bi tsɩ́hɛ́ lótsu mʋ, pʋ́ mʋ bwɛ́ mʋ bi alɩɩ, ɔlɛdan.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Egyiptefɔ bosuná Mose amʋ́ amándɩ́ɛ́ kugyíkʋ. Ɔlɔbwɛ ɔha kpɔnkpɔntɩ mʋ ɩtɔ́ɩ pʋ́ mʋ bwɛhɛ́tɔ́.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Brɛ́á Mose lɔ́hɔ nfí adʋana (40) á, ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, mɔ́yɔ yɛ́kɩ alɩá Egyiptefɔ bɔpʋ bʋdɛ mʋ apíó Israelfɔ kpa.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ɩnʋ á, olowun ánɩ́ Egyipteyin dɛ́ mʋ apíó Israelfɔ ámʋtɔ ɔkʋ da. Mʋ́ sʋ ɔlɔyɔ ɔyɔ́hɔ mʋ pio ámʋ́ʋ́ ɩdɛ mʋ dʋ́ʋn amʋ, ilemlí mʋa Egyipteyin amʋ nyɔ. Ɩnʋ ɔlɛda Egyipteyin ámʋ mɔ́.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mose mʋ́ kɩ ɔbɛ́ɛ, ɩbɔ́wankɩ́ mʋ apíó Israelfɔ ánɩ́ Bulu dɛ́pʋ mʋ hɔ amʋ́ nkpa, támɛ ɩmɔwankɩ́ amʋ́.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, olowun Israelfɔ abanyɔ́ bʋdɛkɔ. Ɔlɔyɔ ɔyɛ́kpatá amʋ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mlɩkɩ, apíó mlɩgyí. Ntogyi sʋ́ mlɩ wʋlɛwʋlɛ mlɩdɛ́ aba amʋmʋyɔ wa?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Támɛ ɔmʋamʋ́ʋ́ ɔdɛ mʋ ba da ámʋ lówutá Mose sɩ́sɩ́, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ma lɔ́wa fʋ́ ɔbɛ́ɛ fʋbégyi anɩsʋ, afʋgyi anɩ nsɩnɛ́ asʋ́n?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Fʋdekléá fɔ́mɔ mɩ́, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ ígye fɔmɔ Egyipteyin amʋ lóó?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Mose lénya nú asʋ́n ánfɩ alɩ, ɔlɛsrɩ́ dalɩ Egyipte ɔmátɔ́ yɔ́ Midiafɔ ɔsʋlʋ́sʋ. Oletsiá ɩnʋ kwɩ́ɩ́ abi anyɔ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Nfí adʋana ɔma a, Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná Mose dimbísʋ́ oyíbi kʋá ɩbʋ awu, ogyá detsií mʋ́tɔ́tɔ́, mantáa Sinaibʋ.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Mose lówun mʋ́ á, ɩlɔwa mʋ ifú. Brɛ́á ɔlɔkpʋkpɛ́ ɔyɔ́ yɛ́kɩ mʋ́ wankláán á, Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Mɩ́gyí fʋ́ anáin Abraham, Isak pʋ́ Yakob Bulu.’ Mose lénya ifú, ɔdɛkpɩnkɩ́ kpakpakpakpa. Mʋ́ sʋ ɔmɛtalɩ́ kɩ mʋ́.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Anɩ Wíe Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wɔɩ fʋ́ ntʋkʋta tswɩ, tsúfɛ́ ɔtɩ́nɛ́ ánfɩ fʋlɩɩ́ ánfɩ igyi ɔtɩnɛ wankɩ́hɛ́.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nawun ánɩ́ mɩ́ ahá bʋdɛ ɩwɩɔsɩn wúun Egyipte ɔsʋlʋ́sʋ. Nanú amʋ́ isú. Mʋ́ sʋ nakplɩ́ nɛbá bɔhɔ amʋ́. Ba, anwa fʋ́ Egyipte.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Mose anfɩ́ Israelfɔ bekiná Egyipte ɔmátɔ́, fɩ́tɛ́ mʋ bɛɛ, ‘Ma lɔ́wa fʋ́ ɔbɛ́ɛ fʋbégyi anɩsʋ, afʋgyi anɩ nsɩnɛ́ asʋ́n?’ nɩ́. Mose anfɩ kɛ́n Bulu lɛ́ha ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ anɩ anáin amʋ́sʋ́ ogyípʋ́ pʋ́ amʋ́ ɔlɛpʋ́ nɩ́. Bulu lɔ́wa mʋ sumbí ánfɩ tsʋn Bulu-ɔbɔpʋ amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ ɩwɩ súná mʋ ogya plɛnplɛntɔ ámʋsʋ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Mʋ kɛ́n gyí ɔhá ánɩ́ ɔlɛkpa amʋ́ dalɩ Egyipte, bwɛ́ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ Egyipte ɔsʋlʋ́sʋ, Ɔpʋ Pɛpɛ amʋ ɔnɔ́ pʋ́ dimbí ámʋsʋ nfí adʋana (40) kɛ́kɛ́ nɩ́.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Mʋ kɛ́n lɛ́bláa Israelfɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu ɔbɛ́lɛ mʋ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋá ogyi fɛ́ mɩ́ tsú mlɩtɔ há mlɩ’ nɩ́.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Brɛ́á mʋa Israelfɔ ámʋ befia dimbí ámʋsʋ á, Mose anfɩsʋ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɔ́tɔɩ́ tsʋn Sinaibʋ ámʋsʋ há anɩ anáin amʋ nɩ. Mʋ kɛ́nsʋ́ Bulu lɔ́pʋ mʋ nkpa asʋ́n ámʋ tsʋn, ɩdɛ anɩ ɛ́ tʋ nɩ́.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Támɛ anɩ anáin bʋmobu mʋ. Bekiná mʋ asʋ́n nu. Amʋ́ nkʋlɛ sʋ mʋ́ á, tɛkɩ bʋtráa bʋbʋ Egyipte ɔmátɔ́.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ɩ́nɩ sʋ bɛbláa Aaron bɛɛ, ɔyáɩ ɩkpɩ ánɩ́ bɛ́kpa amʋ́ ha amʋ́. Tsúfɛ́ bʋmeyín tɔ́á ɩlabwɛ́ Mose amʋ́ʋ́ ɔlɛkpa amʋ́ tsú Egyipte amʋ.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, bɛblɩ́ sika pɛpɛ ɔnantswiebí pʋ́bwɛ́ ɔkpɩ, tsíá há mʋ́ igyí. Amʋ́ ansɩ́ legyi amʋ́ ɩbɩ ɔnɔ́ ɩtɔ bwɛhɛ́ ánfɩ ɩwɩ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Bulu lési amʋ́ asʋ́n, bɔyɔ bʋdɛ owí mʋ́a ɔtsra pʋ́ ntsrakpabi tswɛ́ɛ. Fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ bɛɛ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Mboún ɔkpɩ Molok tati-obu
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Tati-obu ámʋ́ʋ́ itosúná amʋ́ ánɩ́ Bulu bʋ amʋ́ wá ámʋ ɛ́ letsiá anɩ anáin amʋ wá dimbí ámʋsʋ. Mose lɔ́bwɛ mʋ́ alɩá Bulu lósuná mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ mʋ́ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Anɩ anáin amʋ bowu sí Bulu tati-obu ámʋ há anɩ asɩ́, Yosua légya amʋ́ nkpá bɔpʋba ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Amʋ́ onutó ansɩ́tɔ́ Bulu légya ɔmá-ɔmá lɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ pʋ́há amʋ́. Bulu tati-obu ámʋ letsiá amʋ́ wá alɩɩ bɔtʋ Owíe Dawid brɛ́sʋ́.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Bulu ansɩ́ legyi Owíe Dawid ɩwɩ. Mʋ́ sʋ Dawid lɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, mʋyíi obu ha mʋ, mɛ́nɩ anɩ Yakob abí-aná fɛ́ɛ́ abósum mʋ ɩnʋ.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Támɛ Owíe Salomo mboún lébeyi obu ámʋ.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Támɛ Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu tamatsíá nyankpʋsa obu yihɛtɔ. Fɛ́ alɩá Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́ɛ, “Ɔsʋ́sʋ́ gyí mɩ́ owíe obíá,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Megyí mɩ́ lɔ́bwɛ ntobí ánfɩ fɛ́ɛ́?” ’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Stefano lɔ́mɔ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋtɔ-ɔnlɩn awíé, klʋntɔ bʋ mlɩ odwin. Mlɩlakíná Bulu asʋ́n ámʋ nu. Mlɩ ɛ́ mlɩtɔkʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ asʋ́nsʋ́ brégyíbrɛ́, fɛ́ alɩá mlɩ anáin amʋ betsiá bwɛ́.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔmɔmʋsʋ́ mlɩ anáin bʋmɛdɩnká? Bɔmɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bɛblɩ́ yáɩ́ bɛɛ, Yilé Ɔbwɛpʋ́ ámʋ ɔbɛ́ba amʋ ɛ́. Mlɩlɛ́lɛ Yilé Ɔbwɛpʋ́ ámʋ há, bɔmɔ mʋ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Mlɩlɔ́hɔ Mose mbla ámʋ tsú Bulu-abɔpʋ ámʋ wá nɩ́, támɛ mlɩmégyi mʋ́sʋ́.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Brɛ́á Yudafɔ ahandɛ amʋ bonu Stefano asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ á, ɔblɔ́ lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́, bɛda ansɩ́tɔ́ kpʋn.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Támɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́bʋlá Stefanotɔ, olotsu ansɩ́ fʋ́á, ɔdɛ ɔsʋ́sʋ́ kɩ́ɩ. Olowun Bulu numnyam, Yesu lɩ́ɩ́ Bulu gyɔpɩsʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, nawun ánɩ́ ɔsʋ́sʋ́ lafínkí, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ lɩ́ɩ́ Bulu gyɔpɩsʋ.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Brɛ́á bonu ɩ́nɩ á, bɔpʋ ɩbɩ tin asʋ. Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔsʋrá okitikíti tú bun mʋsʋ,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 bɛbɩtɩ́a mʋ dalɩ wúlu amʋtɔ bɛyɛ́da mʋ abwi mɔ́. Adansɩfɔ ámʋ bɔwɔɩ́ amʋ́ awunso atadɩɛ tswɩ ɔyasubi ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Saulo wá.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bʋdɛ mʋ abwi da alɩɩ, olokpolí anɩ Wíe ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíe Yesu, hɔ mɩ́ ɔŋɛ́.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ɩnʋ á, ɔlɛda akpawunu, kplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíe, si lakpan ánfɩ kie amʋ́.” Olenya blɩ́ alɩ pɛ́, olomu ɔnɔ́.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.