Atos 23

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Paulo lótsu ansɩ́ kɩ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ díín. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, nyin mɩ́ klʋntɔ ánɩ́ mmɔkʋ́tsíá nkpa laláhɛ Bulu ansɩ́tɔ́ bɔtʋ ndɛ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Mʋ́ʋ́ igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Anania lɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ mantáa mʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋdáa mʋ ɔnɔ́sʋ́.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ɩnʋ Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ Bulu ɔbɛ́da. Fabwɛ́ ɩwɩ fɛ́ buntíiá bakpá mʋ́ afá futútú, fabetsiá asɩ fɛɛ fɔ́pʋ Mose Mbla gyi mɩ́ asʋ́n. Fʋdɛ ahá bláa fɛɛ bʋdá mɩ́ ansɩ́tɔ́. Fʋ́ mʋ́ megyí mbla ámʋ fatʋ́n a?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Aha akʋá bʋlɩɩ́ mantáa Paulo bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn fʋdesia alɩ á?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Paulo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mmeyín mbɛ́ɛ, mʋgyí Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn. Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Máblɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔdɛ fʋ́ ɔmásʋ́ gyí ɩwɩ asʋn laláhɛ.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Brɛ́á Paulo lówun ánɩ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋtɔ akʋ bʋgyi Sadukifɔ, akʋ ɛ́ bʋgyi Farisifɔ á, ɔlɔsʋrá okitikíti asʋ́n ogyíkpá ɩnʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mɩ́ ánfɩ nlɩɩ́ á, Farisiyin ngyi. Mɩ́ anáin ɛ́ á, Farisifɔ bʋgyi. Mɩ́ ɛ́ nohogyi ánɩ́ awupʋ́ bɛ́lakʋ́sʋ́. Mʋ́ ndɛblɩ́ sʋ bakpá mɩ́ ba asʋ́n ogyíkpá nfɩ nɩ́.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Olenya blɩ́ alɩ pɛ́, ahá tsɔtsɔɔtsɔ amʋtɔ leye anyɔ. Farisifɔ ámʋ pʋ́ Sadukifɔ ámʋ bɔwa aba nwɛ́ɛngyí bɩ.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Tsúfɛ́ Sadukifɔ bʋtɛblɩ́ bɛɛ, kʋsʋ́ tsú afúlitɔ kʋkʋ má ɩnʋ. Bulu-abɔpʋ pʋ́ ɔŋɛ laláhɛ kʋkʋ ɛ́ ma ɩnʋ. Támɛ Farisifɔ mʋ́ bohogyi ánɩ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ bʋ ɩnʋ.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ɩ́nɩ lɛ́ha nwɛ́ɛn amʋ ɔnɔ́ lɛhɩɛ wá ɔnlɩn. Mbla asunápʋ́á bʋgyi Farisifɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ blɩ́ bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́wun tsitsa kʋkʋ oyin ánfɩ ɩwɩ. Fíalɩ ɔŋɛ́ kʋ ntɛ́ɛ Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ lɛ́bláa mʋ.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Nwɛ́ɛn amʋ ɔnɔ́ lɛhɩɛ wa ɔnlɩn, ideklé imli ɩkɔ́. Ɩnʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lénya ifú ánɩ́ bɔ́bwɛ tɩ́tɩ Paulo. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ɩsá akɔpʋ́ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩwa ɔsa kpa Paulo ya mlɩ otsiákpá ɩnʋ.”
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Mʋ́ onyé á, anɩ Wíe lɛ́bɛlɩɩ́ Paulo wá, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Wa klʋn! Alɩ ánfɩ fagyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ Yerusalem nfɩ á, alɩ kɛ́n fʋyégyi mʋ́ Roma wúlutɔ ɛ́ nɩ́.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Yudafɔ ámʋ akʋ befia, kɩ́tá Paulo ɩwɩ agywɩɩn. Bɛka ntam bɛɛ nɩ́ bʋmɔkʋ́mɔ́ Paulo bʋméegyi atɔ́, bʋmóonu ntsu.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ahá ámʋ́ʋ́ bɛka ntam amʋ bʋdʋn adʋana (40).
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Bɔyɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ wá, yɛ́bláa amʋ́ bɛɛ, “Anɩlahɩ́ɛ́ ká ntam anɩaa, nɩ́ anɩmɔ́kʋ́mɔ́ Paulo anɩmɛ́ɛda tɔtɔ ɔnɔ́.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Mʋ́ sʋ tɔ́á anɩdéklé anɩaa fʋ́a Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ mlɩbwɛ́ɛ ha anɩ gyí, mlɩkɩ ansɩ́ wa abí sɩsɩ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ mlɩaa, ɔpʋ́ʋ Paulo ba, amlɩlanu mʋ asʋ́ntɔ́. Anɩladá ɩwɩsʋ anɩaa, obótsutsúa obowie nfɩ anɩlamɔ́ mʋ.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Paulo mʋ bitɛpʋ ɔkʋ lónu asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛsrɩ́ yɔ́ ɩsá akɔpʋ́ otsiákpá ɩnʋ yówi tsá Paulosʋ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Ɩnʋ Paulo lɛ́tɩ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔkʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Kpa ɔyasubi ánfɩ ya mlɩ ɔhandɛ wá. Ɔdɛ asʋankʋ, ɔbɛ́bláa mʋ.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɛ́kpa ɔyasubi ámʋ ya amʋ́ ɔhandɛ wá, yɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Obu ɔdɩpʋ́ Paulo ɔbɛ́ɛ, nkpá ɔyasubi ánfɩ ba fʋ. Ɔdɛ asʋankʋ, ɔbɛ́bláa fʋ.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ɔhandɛ amʋ lɛ́kɩtá ɔyasubi ámʋ ɩbɩ, kpá mʋ yáa ɩtsɛ́tɔ́ yɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ fʋbʋ ánɩ́ fɛ́bláa mɩ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ɔyasubi ámʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yudafɔ ahandɛ babwɛ́ agywɩɩn bɛɛ bépina wa abí fʋ́ wá bɛɛ, fʋkpá Paulo ba obowun amʋ́ ɔkɛ, abʋlanu mʋ asʋ́n ámʋtɔ wankláán.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Támɛ máhɔ mʋ́sʋ́ gyi, tsúfɛ́ amʋ́ ayin ánɩ́ bʋdʋn adʋana (40) bɛɛ béŋaín ɔkpatɔ gyo Paulo, mɔ́ mʋ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ baká ntam bɛɛ, tɔtɔ mɛ́ɛda amʋ́ ɔnɔ́, kpɛ́fʋn brɛ́á bamɔ́ mʋ. Fʋ́ nkʋlɛ bʋgyo séi ánɩ́ fótsulá kpá mʋ ba.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Mʋ́ʋ́ ɔhandɛ amʋ lɛ́da ɔyasubi ámʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Máyɛ́bláa ɔhaa fɛɛ fawí asʋ́n ánfɩ tsá mɩ́sʋ́.” Olesi mʋ ɔkpa.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ɩnʋ ɔhandɛ amʋ lɛ́tɩ ɩsá akɔpʋ́ ahandɛ abanyɔ́, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ ɩsá akɔpʋ́ lafanyɔ (200), mpɔnkɔsʋ adɩnkápʋ́ aduesienɔ́ (70) pʋ́ pɩ́a atswɩ́pʋ lafanyɔ (200) abʋkʋsʋ onyenɩ dokwebátɔ́ yɔ Kaesarea.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Mlɩha Paulo mpɔnkɔ, odɩnká amʋ́sʋ́ yɔ. Mlɩkpa mʋ, amlɩha mʋ oyowie ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike wá pisii.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Ɔhandɛ amʋ lɔ́wanlɩ́n ɔwʋlʋ́ mántá mʋsʋ ɔbɛ́ɛ,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Mɩ́ Klaudio Lisia dɛ́ ɔwʋlʋ́ ánfɩ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ fʋ́, ɔmásʋ́ ogyípʋ́ onumnyampʋ Felike. Ndɛ fʋ́ itsiá ha.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Ndɛ fʋ́ ɩbɩ ha ánɩ́ Yudafɔ lɛ́kɩtá oyin ánfɩ, bʋdekléá bɔ́mɔ mʋ, támɛ mɩ́a ɩsá akɔpʋ́ tsɔtsɔɔtsɔ anɩlɔ́yɔ́hɔ mʋ lɛ́ amʋ́ ɩbɩ. Tsúfɛ́ nonu ánɩ́ Romayin ogyi.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ndeklé mbɛ́ɛ, nɛ́bɩ tɔ́á ɔlɔbwɛ. Mʋ́ sʋ nɔpʋ mʋ ya amʋ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ ansɩ́tɔ́.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ɩnʋ nowun ánɩ́ amʋ́ mbla ɩwɩ nwɛ́ɛn bʋdegyí. Mʋ́ sʋ ɔmɔkʋ́bwɛ́ lakpan kʋkʋá bɔ́mɔ mʋ, ntɛ́ɛ bɔ́wa mʋ obu.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Támɛ ɔkʋ laba bowi tsá mɩ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, Yudafɔ ámʋ akʋ babwɛ́ agywɩɩn bɛɛ bɔ́mɔ mʋ. Ɩnʋ́ nɔbwɛ agywɩɩn mbɛ́ɛ, nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ fʋ́. Nabláa mʋ anyabá ámʋ ɛ́ mbɛ́ɛ bʋpʋ́ʋ amʋ́ asʋ́n ba fʋ. Nafʋn nfɩ. Nɛhá fʋ́ itsiá gyágyáágyá.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɔbwɛ dɩ́nká amʋ́ ɔhandɛ asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Onyé-onyé ámʋ bɛkpa Paulo kɔnkɔɔnkɔn alɩɩ yówie Antipatri wúlutɔ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Brɛ́á ɔyɩ́ lɛkɛ a, bɛha mpɔnkɔsʋ adɩnkápʋ́ amʋ bɛkpa mʋ yáa Kaesarea, ayabitɔ anatɩ́pʋ́ amʋ beyinkí yɔ́ amʋ́ otsukpá.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Brɛ́á mpɔnkɔsʋ adɩnkápʋ́ amʋ boyówie ɩnʋ a, bɔpʋ Paulo pʋ́ ɔwʋlʋ́ ámʋ wá ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ ɩbɩtɔ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ lɛ́kla ɔwʋlʋ́ ámʋ, ɔlɛfɩtɛ́ Paulo ɔbɛ́ɛ, “Nkʋ́nʋ yin fʋgyi?” Brɛ́á ɔlɛbɩ ánɩ́ Kilikia ɔmátɔ́ Paulo otsú á,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ɔlɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ fʋ́ anyabá ámʋ bɛbá á, nónu fʋ́ ɔnɔ́ asʋ́n.” Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋpʋ́ʋ Paulo yɔwa Owíe Herode wóyítɔ́, abʋgyo mʋ ɩwɩ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.