Atos 21
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Brɛ́á anɩlégyí nkla tá á, anɩlówie ntsusʋ-yibitɔ, nátɩ́ laa yɔ́ Ko wúlutɔ. Ɛkɛ nyɔɔsɩ a, anɩlɔ́yɔ Rodo. Tsú ɩnʋ á, anɩlɛ́bá Patara otsubúnɔ.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Anɩlénya ntsusʋ-yibi kʋá ɩyɔ́ Foinike otsubúnɔ, anɩlówie mʋ́tɔ́.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Brɛ́á ayɔ́ á, anɩlówun ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Kipro sɩ́sɩ́. Anɩlési mʋ́ tswɩ bɩnasʋ ɩfʋ́n, tsʋn yɔ Siria ɔmátɔ́. Anɩlɛ́yɛkplɩ́ Tiro otsubúnɔ, tsúfɛ́ ɩnʋ́ bɛ́lɛ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ atɔ́ nɩ́. Tiro otsubúnɔ nɩ.|src="CN02006B.TIF" size="span" loc="ACT21:1-16" copy="David C. Cook Foundation" ref="Gyumagyihɛ 21:3"
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Anɩlɔ́tʋ akasɩ́pʋ́ akʋ ɩnʋ, anɩlétsiá amʋ́ wá nkensíénɔ́. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́lɛ súná amʋ́ ɔbɛ́ɛ, Paulo máyɔ Yerusalem wúlutɔ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Anɩ nkɛ lɔfʋn, anɩlɔ́tʋá anɩ ɔkpasʋ. Brɛ́á anɩdɛ́natɩ́ á, akasɩ́pʋ́ amʋ, amʋ́ aká pʋ́ amʋ́ abí fɛ́ɛ́ beyési anɩ ɔkpa alɩɩ yówie ɔpʋ ɔnɔ́. Ɩnʋ á, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́da akpawunu bɔ́ mpáɩ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Anɩlégyí nkla, anɩlówie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ pʋ́ ayɔ́, amʋ́ ɛ́ beyinkí yɔ́ wóyí.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Anɩlɛ́dɩnká ɔpʋsʋ tsú Tiro alɩɩ bowie Ptolemai otsubúnɔ. Brɛ́á anɩlówie ɩnʋ á, anɩlɛ́yɛha ahógyipʋ ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ itsiá, anɩlétsiá amʋ́ wá ɛkɛwʋ́lɛ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ɔyɩ kɛhɛ a, anɩlɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ ba Kaesarea otsubúnɔ. Anɩlɔ́yɔswɩɩ́ Bulu asʋ́n ɔkan ɔdapʋ́ Filipo wóyí. Oyin ánfɩ gyí ahá abasíénɔ́ ámʋ́ʋ́ bɛlɛ Yerusalem bɛɛ, bʋtsáa ahandɛ agyʋ́má yɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Filipo bʋ abi tsɩhɛ́ abaná, bʋmɔkʋ́yɔ́ ayin wá kɩ. Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ mʋ abi tsɩhɛ́ ánfɩ bʋgyi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Anɩlégyí nkɛ kpalobí ɩnʋ. Ɛkɛ ɔkʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Agabo lótsu Yudea ɔmátɔ́ ba ɩnʋ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Olenya bowie laa alɩ́ olotsu Paulo osíétɔ́ ɔfɛ́ klɩ́ mʋ onutó ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Alɩ́ Yudafɔá bʋbʋ Yerusalem bɛ́klɩ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbʋ ɔfɛ́ ánfɩ, pʋ́ mʋ wá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ nɩ́.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Brɛ́á anɩlónu asʋ́n ánfɩ á, anɩa ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ anɩlókokóli Paulo anɩaa ɔmáyɔ Yerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ɩnʋ Paulo lɛ́fɩtɛ́ anɩ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdésú, mlɩlahá ɩwɩ lawú mɩ́ alɩ? Mɩ́ mʋ́ á, megyí klɩ́ ámʋ́ʋ́ bɛ́kɩklɩ́ɩ mɩ Yerusalem amʋ pɛ́ nalá ɩwɩ yáɩ́ há. Mboún nalá ɩwɩ yáɩ́ ánɩ́ nówu anɩ Wíe Yesu sʋ ɛ́.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Paulo ɔnɔ́ lɔdʋn anɩ. Mʋ́ sʋ anɩlési mʋ tɔ́ɩ wa. Mʋ́ʋ́ anɩlɛ́blɩ́ anɩaa, “Ɩbá mʋ́tɔ́ alɩá anɩ Wíe déklé.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ɩ́nɩ ɔma a, anɩlɔ́kʋlá anɩ atɔ́ dʋ yɔ́ Yerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Anɩa Kaesareafɔ akasɩ́pʋ́ akʋ lɔ́yɔ ɩnʋ. Bɛkpa anɩ ya oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Mnason wóyítɔ́ bɛɛ, aswɩ́ɩ mʋ wá. Akasɩ́pʋ́ agyankpapʋ amʋtɔ ɔkʋlɛ ogyi, otsú Kipro ɔmátɔ́.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Brɛ́á anɩlówie Yerusalem ɩnʋ á, ahógyipʋ amʋ bɔhɔ anɩ atúu.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ɔyɩ kɛhɛ anɩa Paulonyɔ anɩlɛ́yɛkɩ Yakobo. Ɔpasua ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ bɛba ɩnʋ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Paulo lɔ́wa amʋ́ ɔnɔ́, ɔlɛbláa amʋ́ tógyítɔ́á Bulu latsʋn mʋsʋ bwɛ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Brɛ́á bonu Paulo asʋ́n ánfɩ á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛkanfʋ́ Bulu. Mʋ́ʋ́ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Opíó nu, Yudafɔ mpɩ́m-mpɩ́m ánɩ́ badámlí klʋntɔ fɛ́ɛ́ bʋdɛ Mose mbla ámʋtɔ kínkíínkín.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Támɛ akʋ babláa amʋ́ bɛɛ, fasúná Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ ɔmá bámbásʋ́ fɛ́ɛ́ fɛɛ, bʋmágyi Mose mbla ámʋsʋ. Ɔma ɛ́ á, fɛɛ bʋmátɩn amʋ́ abí keté, bʋmágyi anɩ amándɩ́ɛ́ ɛ́sʋ́.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ɩbwɛ́bwɛ́ɛ́bwɛ́ á, ahá bónu ánɩ́ faba nfɩ. Nkálɩ abɔ́bwɛ tsú mʋ́ ɩwɩ?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Abɛ́bláa fʋ tɔ́á fʋbwɛ́ɛ. Ayin abaná akʋá bʋbʋ anɩtɔ baká ntam há Bulu. Ilehián ánɩ́ bɔ́gyʋráa ɩwɩ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Kpa amʋ́ ya, amlɩyɔgyʋráa ɩwɩ. Ka amʋ́ atɔ yintáhɛ́ fɛ́ɛ́ ɩkɔ, mɛ́nɩ bɛ́kpa amʋ́ nwun. Ɩ́nɩ ɔbɛ́ha ahá fɛ́ɛ́ bɛ́bɩ ánɩ́ fʋtegyi Mose mbla ámʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ fʋ́ ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu ámʋ ɩma mʋ́tɔ́.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Anɩlawánlɩ́n ɔwʋlʋ́ sɩ́sɩ́ ahógyipʋá bʋmegyí Yudafɔ dodo. Anɩlɔ́wanlɩ́n anɩaa, anɩlablɩ́ ánɩ́ bʋmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ. Bʋmágyi obugya pʋ́ ɔbwɩá bapʋ́sa mɔ. Bʋmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n ɛ́.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Mʋ́ sʋ brɛ́á ɔyɩ́ lɛkɛ a, Paulo lɛ́kpa ayin abaná ámʋ ya, mʋa amʋ́nyɔ bɔyɔ́gyʋráa ɩwɩ. Ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ yɛ́blɩ́ ɛkɛá amʋ́ ɩwɩgyʋráa amʋ ɩbɔ́mɔ ɔnɔ́, ɔbɛ́ba bɔbɔ afɔdɩɛ há amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Brɛ́á nkensíénɔ́ ámʋ ɩbá bɔfʋn a, Yudafɔ akʋá botsú Asia ɔmátɔ́ bowun Paulo Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋbʋ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ benya ɔblɔ́ Paulosʋ, bɛkɩtá mʋ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Israelfɔ ayin, mlɩdalɩ ba oo! Oyin ámʋ́ʋ́ ɔna ɔdɛ ahá atɔ́ suná, yíntá amʋ́ agywɩɩn ámʋ nɩ. Mʋdɛ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmá ánfɩ, Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa amʋsʋ nɩ́. Alakpá Griikifɔ kʋ́ráá ba Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ nfɩ. Mʋ́ sʋ alapʋ́ ifin da ɔwankɩ́kpá amʋ.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Bɛblɩ́ mʋ́ alɩ, tsúfɛ́ bowun Efesoyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Trofimo mʋa Paulo wúlu amʋtɔ dodo. Ɩ́nɩ sʋ bʋkɩ bɛɛ Paulo lɔ́pʋ oyin ámʋ yáa Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́ lɛda kpokiti. Ahá bɛdalɩ tsu amʋ́ wóyítɔ́ srɩ́ ba bɛkɩtá Paulo, bɛbɩtɩ́a mʋ dálɩ ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, fin ɩban ámʋ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Brɛ́á bʋdɛ mʋ da, bʋdekléá bɔ́mɔ mʋ a, ɔkʋ lɛ́yɛbláa Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔbɛ́ɛ, “Kpokiti ladá Yerusalem wúlutɔ.”
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ɩnʋnʋ ɔhandɛ amʋ lɛ́kpa ɩsá akɔpʋ́ ámʋ akʋ pʋ́ amʋ́ ahandɛ akʋ bɛsrɩ́ yɔ́ ɩnʋ. Ɔdɔm amʋ benya wun amʋ́ alɩ besi Paulo dá.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ɔhandɛ amʋ lɛ́natɩ́ yɔ́tʋ Paulo, ɔlɛha mʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkɩtá mʋ, wá mʋ ɩkan anyɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Ma gyí oyin ánfɩ? Ntɔ alabwɛ́?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ɔdɔm amʋ bʋdɛ okitikíti, bʋdɛtɔtɔ́ɩ. Akʋ bɛɛ alɩ, akʋ ɛ́ bɛɛ alɩ. Okitikíti amʋ ɔnɔ́ lɔwa ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ ɔhandɛ amʋ mɛ́bɩ ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋ́n ámʋtɔ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛha ɔbɛ́ɛ, bʋkpá Paulo ya ɩsá akɔpʋ́ ámʋ otsiákpá.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Brɛ́á bowie obu-ɔnɔ́ ɔdʋkpá á, ɔdɔm amʋ bʋdɛ ɩyɩn wa. Mʋ́ sʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ botsu Paulo wá nkɔnkɔ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bʋbuo Paulo, bʋdɛ okitikíti bɛɛ, “Mlɩha awuna mɔ mʋ! Mlɩha awuna mɔ mʋ!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Brɛ́á bowie obu ámʋ ɔnɔ́, bɔ́dʋ wíé amʋ́ otsiákpá ɩnʋ á, Paulo lɛ́bláa ɔhandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nobwíí ɩpa, mbláa fʋ asʋankʋ.”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Mʋ́ sʋ megyí fʋ́gyí Egyipteyin amʋ́ʋ́ ɔlɛha kpokiti lɛda brɛ́ kʋtɔ, ɔlɛkpa ahá amɔpʋ́ mpɩ́m-na (4,000) buo ɩwɩ ya dimbísʋ́ ámʋ nɩ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ɩnʋ Paulo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Yudayin ngyi mɩ́ mʋ́. Tarso ánɩ́ ɩbʋ Kilikia ɔmátɔ́ bɔkwɩɩ́ mɩ́. Megyí wúlubitɔ notsú. Nobwíí ɩpa, ha mɩ́ ambla ahá ánfɩ asʋ́n.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɛ́ha mʋ ɔkpa. Mʋ́ sʋ Paulo lɛ́yɛlɩɩ́ obu-ɔnɔ́ ɔdʋkpá ɩnʋ, bwɛ́ ahá ámʋ ɩbɩ bɛ́kasʋ. Ɩnʋ lɔ́tɔ diin. Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́bláa amʋ́ asʋ́n Hebri ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.