Atos 21

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Brɛ́á anɩlégyí nkla tá á, anɩlówie ntsusʋ-yibitɔ, nátɩ́ laa yɔ́ Ko wúlutɔ. Ɛkɛ nyɔɔsɩ a, anɩlɔ́yɔ Rodo. Tsú ɩnʋ á, anɩlɛ́bá Patara otsubúnɔ.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Anɩlénya ntsusʋ-yibi kʋá ɩyɔ́ Foinike otsubúnɔ, anɩlówie mʋ́tɔ́.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Brɛ́á ayɔ́ á, anɩlówun ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Kipro sɩ́sɩ́. Anɩlési mʋ́ tswɩ bɩnasʋ ɩfʋ́n, tsʋn yɔ Siria ɔmátɔ́. Anɩlɛ́yɛkplɩ́ Tiro otsubúnɔ, tsúfɛ́ ɩnʋ́ bɛ́lɛ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ atɔ́ nɩ́. Tiro otsubúnɔ nɩ.|src="CN02006B.TIF" size="span" loc="ACT21:1-16" copy="David C. Cook Foundation" ref="Gyumagyihɛ 21:3"
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Anɩlɔ́tʋ akasɩ́pʋ́ akʋ ɩnʋ, anɩlétsiá amʋ́ wá nkensíénɔ́. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́lɛ súná amʋ́ ɔbɛ́ɛ, Paulo máyɔ Yerusalem wúlutɔ.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Anɩ nkɛ lɔfʋn, anɩlɔ́tʋá anɩ ɔkpasʋ. Brɛ́á anɩdɛ́natɩ́ á, akasɩ́pʋ́ amʋ, amʋ́ aká pʋ́ amʋ́ abí fɛ́ɛ́ beyési anɩ ɔkpa alɩɩ yówie ɔpʋ ɔnɔ́. Ɩnʋ á, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́da akpawunu bɔ́ mpáɩ.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Anɩlégyí nkla, anɩlówie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ pʋ́ ayɔ́, amʋ́ ɛ́ beyinkí yɔ́ wóyí.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Anɩlɛ́dɩnká ɔpʋsʋ tsú Tiro alɩɩ bowie Ptolemai otsubúnɔ. Brɛ́á anɩlówie ɩnʋ á, anɩlɛ́yɛha ahógyipʋ ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ itsiá, anɩlétsiá amʋ́ wá ɛkɛwʋ́lɛ.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Ɔyɩ kɛhɛ a, anɩlɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ ba Kaesarea otsubúnɔ. Anɩlɔ́yɔswɩɩ́ Bulu asʋ́n ɔkan ɔdapʋ́ Filipo wóyí. Oyin ánfɩ gyí ahá abasíénɔ́ ámʋ́ʋ́ bɛlɛ Yerusalem bɛɛ, bʋtsáa ahandɛ agyʋ́má yɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛ.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filipo bʋ abi tsɩhɛ́ abaná, bʋmɔkʋ́yɔ́ ayin wá kɩ. Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ mʋ abi tsɩhɛ́ ánfɩ bʋgyi.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Anɩlégyí nkɛ kpalobí ɩnʋ. Ɛkɛ ɔkʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Agabo lótsu Yudea ɔmátɔ́ ba ɩnʋ.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Olenya bowie laa alɩ́ olotsu Paulo osíétɔ́ ɔfɛ́ klɩ́ mʋ onutó ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Alɩ́ Yudafɔá bʋbʋ Yerusalem bɛ́klɩ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbʋ ɔfɛ́ ánfɩ, pʋ́ mʋ wá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ nɩ́.’ ”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Brɛ́á anɩlónu asʋ́n ánfɩ á, anɩa ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ anɩlókokóli Paulo anɩaa ɔmáyɔ Yerusalem.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ɩnʋ Paulo lɛ́fɩtɛ́ anɩ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdésú, mlɩlahá ɩwɩ lawú mɩ́ alɩ? Mɩ́ mʋ́ á, megyí klɩ́ ámʋ́ʋ́ bɛ́kɩklɩ́ɩ mɩ Yerusalem amʋ pɛ́ nalá ɩwɩ yáɩ́ há. Mboún nalá ɩwɩ yáɩ́ ánɩ́ nówu anɩ Wíe Yesu sʋ ɛ́.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Paulo ɔnɔ́ lɔdʋn anɩ. Mʋ́ sʋ anɩlési mʋ tɔ́ɩ wa. Mʋ́ʋ́ anɩlɛ́blɩ́ anɩaa, “Ɩbá mʋ́tɔ́ alɩá anɩ Wíe déklé.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Ɩ́nɩ ɔma a, anɩlɔ́kʋlá anɩ atɔ́ dʋ yɔ́ Yerusalem.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Anɩa Kaesareafɔ akasɩ́pʋ́ akʋ lɔ́yɔ ɩnʋ. Bɛkpa anɩ ya oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Mnason wóyítɔ́ bɛɛ, aswɩ́ɩ mʋ wá. Akasɩ́pʋ́ agyankpapʋ amʋtɔ ɔkʋlɛ ogyi, otsú Kipro ɔmátɔ́.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Brɛ́á anɩlówie Yerusalem ɩnʋ á, ahógyipʋ amʋ bɔhɔ anɩ atúu.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Ɔyɩ kɛhɛ anɩa Paulonyɔ anɩlɛ́yɛkɩ Yakobo. Ɔpasua ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ bɛba ɩnʋ.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Paulo lɔ́wa amʋ́ ɔnɔ́, ɔlɛbláa amʋ́ tógyítɔ́á Bulu latsʋn mʋsʋ bwɛ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Brɛ́á bonu Paulo asʋ́n ánfɩ á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛkanfʋ́ Bulu. Mʋ́ʋ́ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Opíó nu, Yudafɔ mpɩ́m-mpɩ́m ánɩ́ badámlí klʋntɔ fɛ́ɛ́ bʋdɛ Mose mbla ámʋtɔ kínkíínkín.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Támɛ akʋ babláa amʋ́ bɛɛ, fasúná Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ ɔmá bámbásʋ́ fɛ́ɛ́ fɛɛ, bʋmágyi Mose mbla ámʋsʋ. Ɔma ɛ́ á, fɛɛ bʋmátɩn amʋ́ abí keté, bʋmágyi anɩ amándɩ́ɛ́ ɛ́sʋ́.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Ɩbwɛ́bwɛ́ɛ́bwɛ́ á, ahá bónu ánɩ́ faba nfɩ. Nkálɩ abɔ́bwɛ tsú mʋ́ ɩwɩ?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Abɛ́bláa fʋ tɔ́á fʋbwɛ́ɛ. Ayin abaná akʋá bʋbʋ anɩtɔ baká ntam há Bulu. Ilehián ánɩ́ bɔ́gyʋráa ɩwɩ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Kpa amʋ́ ya, amlɩyɔgyʋráa ɩwɩ. Ka amʋ́ atɔ yintáhɛ́ fɛ́ɛ́ ɩkɔ, mɛ́nɩ bɛ́kpa amʋ́ nwun. Ɩ́nɩ ɔbɛ́ha ahá fɛ́ɛ́ bɛ́bɩ ánɩ́ fʋtegyi Mose mbla ámʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ fʋ́ ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu ámʋ ɩma mʋ́tɔ́.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Anɩlawánlɩ́n ɔwʋlʋ́ sɩ́sɩ́ ahógyipʋá bʋmegyí Yudafɔ dodo. Anɩlɔ́wanlɩ́n anɩaa, anɩlablɩ́ ánɩ́ bʋmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ. Bʋmágyi obugya pʋ́ ɔbwɩá bapʋ́sa mɔ. Bʋmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n ɛ́.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Mʋ́ sʋ brɛ́á ɔyɩ́ lɛkɛ a, Paulo lɛ́kpa ayin abaná ámʋ ya, mʋa amʋ́nyɔ bɔyɔ́gyʋráa ɩwɩ. Ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ yɛ́blɩ́ ɛkɛá amʋ́ ɩwɩgyʋráa amʋ ɩbɔ́mɔ ɔnɔ́, ɔbɛ́ba bɔbɔ afɔdɩɛ há amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Brɛ́á nkensíénɔ́ ámʋ ɩbá bɔfʋn a, Yudafɔ akʋá botsú Asia ɔmátɔ́ bowun Paulo Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋbʋ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ benya ɔblɔ́ Paulosʋ, bɛkɩtá mʋ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Israelfɔ ayin, mlɩdalɩ ba oo! Oyin ámʋ́ʋ́ ɔna ɔdɛ ahá atɔ́ suná, yíntá amʋ́ agywɩɩn ámʋ nɩ. Mʋdɛ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmá ánfɩ, Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa amʋsʋ nɩ́. Alakpá Griikifɔ kʋ́ráá ba Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ nfɩ. Mʋ́ sʋ alapʋ́ ifin da ɔwankɩ́kpá amʋ.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Bɛblɩ́ mʋ́ alɩ, tsúfɛ́ bowun Efesoyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Trofimo mʋa Paulo wúlu amʋtɔ dodo. Ɩ́nɩ sʋ bʋkɩ bɛɛ Paulo lɔ́pʋ oyin ámʋ yáa Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́ lɛda kpokiti. Ahá bɛdalɩ tsu amʋ́ wóyítɔ́ srɩ́ ba bɛkɩtá Paulo, bɛbɩtɩ́a mʋ dálɩ ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, fin ɩban ámʋ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Brɛ́á bʋdɛ mʋ da, bʋdekléá bɔ́mɔ mʋ a, ɔkʋ lɛ́yɛbláa Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔbɛ́ɛ, “Kpokiti ladá Yerusalem wúlutɔ.”
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ɩnʋnʋ ɔhandɛ amʋ lɛ́kpa ɩsá akɔpʋ́ ámʋ akʋ pʋ́ amʋ́ ahandɛ akʋ bɛsrɩ́ yɔ́ ɩnʋ. Ɔdɔm amʋ benya wun amʋ́ alɩ besi Paulo dá.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Ɔhandɛ amʋ lɛ́natɩ́ yɔ́tʋ Paulo, ɔlɛha mʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkɩtá mʋ, wá mʋ ɩkan anyɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Ma gyí oyin ánfɩ? Ntɔ alabwɛ́?”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Ɔdɔm amʋ bʋdɛ okitikíti, bʋdɛtɔtɔ́ɩ. Akʋ bɛɛ alɩ, akʋ ɛ́ bɛɛ alɩ. Okitikíti amʋ ɔnɔ́ lɔwa ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ ɔhandɛ amʋ mɛ́bɩ ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋ́n ámʋtɔ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛha ɔbɛ́ɛ, bʋkpá Paulo ya ɩsá akɔpʋ́ ámʋ otsiákpá.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Brɛ́á bowie obu-ɔnɔ́ ɔdʋkpá á, ɔdɔm amʋ bʋdɛ ɩyɩn wa. Mʋ́ sʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ botsu Paulo wá nkɔnkɔ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bʋbuo Paulo, bʋdɛ okitikíti bɛɛ, “Mlɩha awuna mɔ mʋ! Mlɩha awuna mɔ mʋ!”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Brɛ́á bowie obu ámʋ ɔnɔ́, bɔ́dʋ wíé amʋ́ otsiákpá ɩnʋ á, Paulo lɛ́bláa ɔhandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Nobwíí ɩpa, mbláa fʋ asʋankʋ.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Mʋ́ sʋ megyí fʋ́gyí Egyipteyin amʋ́ʋ́ ɔlɛha kpokiti lɛda brɛ́ kʋtɔ, ɔlɛkpa ahá amɔpʋ́ mpɩ́m-na (4,000) buo ɩwɩ ya dimbísʋ́ ámʋ nɩ?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Ɩnʋ Paulo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Yudayin ngyi mɩ́ mʋ́. Tarso ánɩ́ ɩbʋ Kilikia ɔmátɔ́ bɔkwɩɩ́ mɩ́. Megyí wúlubitɔ notsú. Nobwíí ɩpa, ha mɩ́ ambla ahá ánfɩ asʋ́n.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɛ́ha mʋ ɔkpa. Mʋ́ sʋ Paulo lɛ́yɛlɩɩ́ obu-ɔnɔ́ ɔdʋkpá ɩnʋ, bwɛ́ ahá ámʋ ɩbɩ bɛ́kasʋ. Ɩnʋ lɔ́tɔ diin. Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́bláa amʋ́ asʋ́n Hebri ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ,
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.