Atos 19
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Brɛ́á Apolo bʋ Korinto a, Paulo lɔ́dʋ yɔ́tsʋn ɔsʋ́sʋ́ awúlusʋ bɛdalɩ tíí Efeso. Ɔlɔtʋ akasɩ́pʋ́ akʋ ɩnʋ.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlénya Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ brɛ́á mlɩlóhogyi?”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Paulo lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asú mɔmʋ bɔbɔ mlɩ?”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Paulo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yohane lɔ́bɔ ahá ánɩ́ badámlí klʋntɔ asú. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋhɔ́ɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ obuo mʋ ɔbá ámʋsʋ gyi. Mʋgyí Yesu.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Brɛ́á ahá ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛha bɔbɔ amʋ́ asú anɩ Wíe Yesu dátɔ́.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Mʋ́ ɔma a, Paulo lɔ́pʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛba amʋ́sʋ́. Bɛblɩ́ ɔblɩ́ɩ bámbá, blɩ́ Bulu ɔnɔ́ asʋ́n ɛ́.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔ́bwɛ ayin dúanyɔ.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Paulo lɛ́latsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ. Ɔlɔwa klʋn tɔ́ɩ́ lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná amʋ́ tsra asa kɛ́kɛ́. Omenya ifú, mɛ́nɩ bɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔdɛblɩ́ tsú Bulu iwíegyí ɩwɩ ámʋsʋ gyi.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Támɛ amʋ́ akʋ bɔwa klʋntɔ odwin, bʋmɔhɔ mʋ asʋ́nsʋ́ gyi. Bɔtɔɩ́ wɔ anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ amʋ́ súná ámʋ ahátɔ ɩnʋ. Mʋ́ sʋ Paulo lɛ́kpa akasɩ́pʋ́ amʋ nátɩ́, oletsiá súná amʋ́ atɔ́ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tirano atɔ́ ɔkasɩ́kpá.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Paulo lósuná amʋ́ atɔ́ nfinyɔ kɛ́kɛ́. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ ánɩ́ bʋbʋ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ bonu anɩ Wíe asʋ́n ámʋ.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Bulu lɔ́tsʋn Paulosʋ bwɛ́ ofúla akpɔnkpɔntɩ kʋ.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ahá bɔkʋlá mʋ adúkubi pʋ́ mʋ ɩwɩsʋ atɔ́ yɛ́dɩnká alɔpʋsʋ, benya ɩlɔtsá, ɔŋɛ laláhɛ ɛ́ lɛdalɩ ahátɔ.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Yudafɔ akʋ ɛ́ bʋbʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ bʋna bʋdeki gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Bɔwa klʋn bɛɛ, bɔ́pʋ anɩ Wíe Yesu dá gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Mʋ́ sʋ bɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ bɛɛ, “Dalɩ Yesu amʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan da ámʋ dátɔ́.”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Igyí ahapʋ́ ɔhandɛ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Skewa abi yinhɛ́ abasíénɔ́ létsiá bwɛ́ ɩ́nɩ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ɛkɛ ɔkʋ ɔŋɛ laláhɛ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nyin Yesu, nabɩ́ Paulo, mlɩ ɛ́ mɛ́, amɛndɩ mlɩgyí?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ ámʋ lótu wíé amʋ́tɔ́, dá amʋ́, tɩ́tɩ amʋ́ atadɩɛ fɛ́ɛ́. Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔpʋ amʋ́ yayá pʋ́ amʋ́ ɩwɩ nlɔ srɩ́ dalɩ wóyí ámʋtɔ.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Yudafɔ pʋ́ Griikifɔá bʋbʋ Efeso ɩnʋ fɛ́ɛ́ bonu asʋ́n ánfɩ. Ifú lɛkɩtá amʋ́. Mʋ́ sʋ bɔpʋ obú há anɩ Wíe Yesu.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ahá ámʋ́ʋ́ bohogyi amʋtɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛlɛ amʋ́ lakpan blɩ́.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋgyi okó alɛpʋ́. Botsu okó ámʋ nwʋlʋ́ ba bɔwa mʋ́ fɛ́ɛ́ ogyá ahá ansɩ́tɔ́ ɩnʋ. Bobu amʋ́ nwʋlʋ́ ámʋ ibíá á, ɩlɔbwɛ sika futútú mpɩ́m-aduenu (50,000).
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ɩna anɩ Wíe Yesu túmisʋ mʋ asʋ́n ámʋ lenya ɔkpa klɛ́ɩ́ wankláán.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, Bulu Ɔŋɛ́ ámʋ lɛ́ha Paulo lɔ́bwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Makedonia pʋ́ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ, fówun ɔyɔ Yerusalem. Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nowíé ɩnʋ á, ilehián ánɩ́ nɛ́yɛ́kɩ Roma wúlutɔ ɛ́.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ abʋápʋ abanyɔ́, bʋgyi Timoteo mʋa Erasto sɩ́sɩ́ Makedonia. Mʋ onutó olesi tsiá Asia ɔmátɔ́ kpalobí.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ ahá suná ámʋ sʋ asʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ lɛda Efeso ɩnʋ.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Oyin ɔkʋá ɔtɔbwɛ́ sika futútú atɔ́, bʋtɛtɩ́ mʋ Demetrio bʋ ɩnʋ. Oyin ánfɩ tɔpʋ́ sika futútú bwɛ́ ɔkpɩ yílé Artemi ɔtswɛ́kpa akusubi ánɩ́ ɩlɛlɩan mʋ ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ fɛ́. Mʋa mʋ aba agyʋ́má ánfɩ ayɔpʋ́ bʋtenyá kɔ́ba tsɔtsɔɔtsɔ tsú mʋ́tɔ́.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Ɔlɛtɩ mʋ aba ámʋ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ agyʋ́má ámʋ odu fia. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mlɩyin ánɩ́ agyʋ́má ánfɩ sʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlawá alɛ́ nɩ́.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Yɛ́ɛ mlɩtsie mlɩdénu, mlɩdéwúun tɔ́á Paulo dɛ́bwɛ? Alatá ahá bláa ta Efeso wúlutɔ pʋ́ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ fía ɔbɛ́ɛ, ɩkpɩ ánɩ́ ahá bapʋ́ ɩbɩ pwɛ́ bʋmegyí tɔtɔ. Alatá ahá ɔnɔ́ mlɛ́ tá, bʋdɛ mʋ asʋ́nsʋ́ hógyi.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Megyí anɩ agyʋ́má wʋlɛ ibéyintá. Ɔhaa mɛ́ɛtrá bu ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemi ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ. Ɔkpɩ ámʋ dá ɛ́ bɔ́fwɩ lɛ́ ɔyɩ́tɔ́. Támɛ tɛkɩ mʋgyí ɔkpɩá ahá fɛ́ɛ́ bʋtɔtswɛ Asia ɔmátɔ́ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, benya ɔblɔ́, sʋ́rá okitikíti bɛɛ, “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Kpokiti lɛda wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́. Ahá ámʋ bɛkɩtá Paulo abúopʋ Gaio mʋa Aristarko ánɩ́ botsú Makedonia srɩ́ pʋ́ amʋ́ ya wúlu ofíakpa.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Paulo onutó lékléá ɔbɔ́yɔ ofíakpa ɩnʋ, ɔyɔtɔɩ́ kpla ɔdɔm amʋ, támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɛha mʋ ɔkpa.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Ɔmá ámʋtɔ ahandɛ akpɔnkpɔntɩ akʋá bʋgyi Paulo anyawíe ɛ́ bɔwa obí lóyóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, ɔmáyɔ ofíakpa ɩnʋ.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Kpokiti lɛ́da ofíakpa ɩnʋ. Ánɩ bɛɛ alɩ, anɩ ɛ́ bɛɛ alɩ. Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋmɛbɩ tɔ́á sʋá befia ɩnʋ.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Yudafɔ ámʋ akʋ bɔyɔ ofíakpa ɩnʋ. Bowutá Aleksandro sɩ́sɩ́ ɔbʋntɔ, bʋdɛ mʋ asʋ́n ánɩ́ ɔyɛ́blɩ́ bláa. Ɩ́nɩ sʋ Aleksandro lótsu ɩbɩ fʋ́á, ɔbɛ́ɛ amʋlɛ mʋ ɔnɔ́.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Támɛ brɛ́á bowun ánɩ́ Yudayin ogyi á, bɛlasʋ́rá okitikíti, blɩ́ asʋn kua kʋlɛ dɔnhwɩ́rɩ anyɔ kɛ́kɛ́ bɛɛ “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, wúlu atɔ́ ɔwanlɩ́npʋ́ lɛ́ha ɔdɔm amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Efesofɔ ayin, ma méyín ánɩ́ Efeso nfɩ gyí anɩ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ Artemi pʋ́ mʋ ibwi ámʋ́ʋ́ ɩlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋ nwun?
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Ɔhaa má ɩnʋá ɔbɛ́talɩ́ gyí asʋ́n ánfɩ ɩwɩ nwɛ́ɛn? Mlɩnya klʋn, mɛ́nɩ mlɩmóoko mli.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Ahá ánfɩ mlɩlakpá ba nfɩ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́wí tɔtɔ tsú ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmɔkʋ́blɩ́ asʋansʋ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩ ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemisʋ.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Támɛ nɩ́ Demetrio mʋa mʋ aba agyʋ́má ayɔpʋ́ amʋ bɛɛ bʋbʋ ɔkʋ ɩwɩ asʋ́n á, asʋ́n agyípʋ́ bʋbʋ ɩnʋ, asʋ́n ogyíkpá ɛ́ bʋ ɩnʋ. Bɛ́talɩ́ pʋ́ asʋ́n ámʋ ya ɩnʋ kpɛ́blɩ́ mʋ́.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Nɩ́ mlɩbʋ asʋn bambá kʋ tsɩ́a ɩ́nɩtɔ mʋ́ á, bɛ́talɩ́ yɛ́blɩ́ mʋ́ ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩtefia gyi asʋ́n ámʋ.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Tsúfɛ́ nɩ́ anɩmɛ́kɩ wankláán á, abénya asʋ́n ánɩ́ anɩlahan wúlu amʋ agywɩɩn ndɛ. Nɩ́ bɛfɩ́tɛ́ anɩ ɛ́ á, anɩméenya asʋansʋ pʋ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Olenya blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá alɩ, ɔlɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛdasáɩ́n.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.