Atos 19

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Brɛ́á Apolo bʋ Korinto a, Paulo lɔ́dʋ yɔ́tsʋn ɔsʋ́sʋ́ awúlusʋ bɛdalɩ tíí Efeso. Ɔlɔtʋ akasɩ́pʋ́ akʋ ɩnʋ.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlénya Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ brɛ́á mlɩlóhogyi?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Paulo lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asú mɔmʋ bɔbɔ mlɩ?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Paulo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yohane lɔ́bɔ ahá ánɩ́ badámlí klʋntɔ asú. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋhɔ́ɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ obuo mʋ ɔbá ámʋsʋ gyi. Mʋgyí Yesu.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Brɛ́á ahá ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛha bɔbɔ amʋ́ asú anɩ Wíe Yesu dátɔ́.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Mʋ́ ɔma a, Paulo lɔ́pʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛba amʋ́sʋ́. Bɛblɩ́ ɔblɩ́ɩ bámbá, blɩ́ Bulu ɔnɔ́ asʋ́n ɛ́.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔ́bwɛ ayin dúanyɔ.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Paulo lɛ́latsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ. Ɔlɔwa klʋn tɔ́ɩ́ lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná amʋ́ tsra asa kɛ́kɛ́. Omenya ifú, mɛ́nɩ bɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔdɛblɩ́ tsú Bulu iwíegyí ɩwɩ ámʋsʋ gyi.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Támɛ amʋ́ akʋ bɔwa klʋntɔ odwin, bʋmɔhɔ mʋ asʋ́nsʋ́ gyi. Bɔtɔɩ́ wɔ anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ amʋ́ súná ámʋ ahátɔ ɩnʋ. Mʋ́ sʋ Paulo lɛ́kpa akasɩ́pʋ́ amʋ nátɩ́, oletsiá súná amʋ́ atɔ́ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tirano atɔ́ ɔkasɩ́kpá.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Paulo lósuná amʋ́ atɔ́ nfinyɔ kɛ́kɛ́. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ ánɩ́ bʋbʋ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ bonu anɩ Wíe asʋ́n ámʋ.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Bulu lɔ́tsʋn Paulosʋ bwɛ́ ofúla akpɔnkpɔntɩ kʋ.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ahá bɔkʋlá mʋ adúkubi pʋ́ mʋ ɩwɩsʋ atɔ́ yɛ́dɩnká alɔpʋsʋ, benya ɩlɔtsá, ɔŋɛ laláhɛ ɛ́ lɛdalɩ ahátɔ.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Yudafɔ akʋ ɛ́ bʋbʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ bʋna bʋdeki gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Bɔwa klʋn bɛɛ, bɔ́pʋ anɩ Wíe Yesu dá gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Mʋ́ sʋ bɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ bɛɛ, “Dalɩ Yesu amʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan da ámʋ dátɔ́.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Igyí ahapʋ́ ɔhandɛ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Skewa abi yinhɛ́ abasíénɔ́ létsiá bwɛ́ ɩ́nɩ.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ɛkɛ ɔkʋ ɔŋɛ laláhɛ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nyin Yesu, nabɩ́ Paulo, mlɩ ɛ́ mɛ́, amɛndɩ mlɩgyí?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ ámʋ lótu wíé amʋ́tɔ́, dá amʋ́, tɩ́tɩ amʋ́ atadɩɛ fɛ́ɛ́. Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔpʋ amʋ́ yayá pʋ́ amʋ́ ɩwɩ nlɔ srɩ́ dalɩ wóyí ámʋtɔ.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Yudafɔ pʋ́ Griikifɔá bʋbʋ Efeso ɩnʋ fɛ́ɛ́ bonu asʋ́n ánfɩ. Ifú lɛkɩtá amʋ́. Mʋ́ sʋ bɔpʋ obú há anɩ Wíe Yesu.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ahá ámʋ́ʋ́ bohogyi amʋtɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛlɛ amʋ́ lakpan blɩ́.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋgyi okó alɛpʋ́. Botsu okó ámʋ nwʋlʋ́ ba bɔwa mʋ́ fɛ́ɛ́ ogyá ahá ansɩ́tɔ́ ɩnʋ. Bobu amʋ́ nwʋlʋ́ ámʋ ibíá á, ɩlɔbwɛ sika futútú mpɩ́m-aduenu (50,000).
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ɩna anɩ Wíe Yesu túmisʋ mʋ asʋ́n ámʋ lenya ɔkpa klɛ́ɩ́ wankláán.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, Bulu Ɔŋɛ́ ámʋ lɛ́ha Paulo lɔ́bwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Makedonia pʋ́ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ, fówun ɔyɔ Yerusalem. Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nowíé ɩnʋ á, ilehián ánɩ́ nɛ́yɛ́kɩ Roma wúlutɔ ɛ́.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ abʋápʋ abanyɔ́, bʋgyi Timoteo mʋa Erasto sɩ́sɩ́ Makedonia. Mʋ onutó olesi tsiá Asia ɔmátɔ́ kpalobí.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ ahá suná ámʋ sʋ asʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ lɛda Efeso ɩnʋ.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Oyin ɔkʋá ɔtɔbwɛ́ sika futútú atɔ́, bʋtɛtɩ́ mʋ Demetrio bʋ ɩnʋ. Oyin ánfɩ tɔpʋ́ sika futútú bwɛ́ ɔkpɩ yílé Artemi ɔtswɛ́kpa akusubi ánɩ́ ɩlɛlɩan mʋ ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ fɛ́. Mʋa mʋ aba agyʋ́má ánfɩ ayɔpʋ́ bʋtenyá kɔ́ba tsɔtsɔɔtsɔ tsú mʋ́tɔ́.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Ɔlɛtɩ mʋ aba ámʋ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ agyʋ́má ámʋ odu fia. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mlɩyin ánɩ́ agyʋ́má ánfɩ sʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlawá alɛ́ nɩ́.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Yɛ́ɛ mlɩtsie mlɩdénu, mlɩdéwúun tɔ́á Paulo dɛ́bwɛ? Alatá ahá bláa ta Efeso wúlutɔ pʋ́ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ fía ɔbɛ́ɛ, ɩkpɩ ánɩ́ ahá bapʋ́ ɩbɩ pwɛ́ bʋmegyí tɔtɔ. Alatá ahá ɔnɔ́ mlɛ́ tá, bʋdɛ mʋ asʋ́nsʋ́ hógyi.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Megyí anɩ agyʋ́má wʋlɛ ibéyintá. Ɔhaa mɛ́ɛtrá bu ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemi ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ. Ɔkpɩ ámʋ dá ɛ́ bɔ́fwɩ lɛ́ ɔyɩ́tɔ́. Támɛ tɛkɩ mʋgyí ɔkpɩá ahá fɛ́ɛ́ bʋtɔtswɛ Asia ɔmátɔ́ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, benya ɔblɔ́, sʋ́rá okitikíti bɛɛ, “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kpokiti lɛda wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́. Ahá ámʋ bɛkɩtá Paulo abúopʋ Gaio mʋa Aristarko ánɩ́ botsú Makedonia srɩ́ pʋ́ amʋ́ ya wúlu ofíakpa.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Paulo onutó lékléá ɔbɔ́yɔ ofíakpa ɩnʋ, ɔyɔtɔɩ́ kpla ɔdɔm amʋ, támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɛha mʋ ɔkpa.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Ɔmá ámʋtɔ ahandɛ akpɔnkpɔntɩ akʋá bʋgyi Paulo anyawíe ɛ́ bɔwa obí lóyóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, ɔmáyɔ ofíakpa ɩnʋ.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Kpokiti lɛ́da ofíakpa ɩnʋ. Ánɩ bɛɛ alɩ, anɩ ɛ́ bɛɛ alɩ. Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋmɛbɩ tɔ́á sʋá befia ɩnʋ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Yudafɔ ámʋ akʋ bɔyɔ ofíakpa ɩnʋ. Bowutá Aleksandro sɩ́sɩ́ ɔbʋntɔ, bʋdɛ mʋ asʋ́n ánɩ́ ɔyɛ́blɩ́ bláa. Ɩ́nɩ sʋ Aleksandro lótsu ɩbɩ fʋ́á, ɔbɛ́ɛ amʋlɛ mʋ ɔnɔ́.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Támɛ brɛ́á bowun ánɩ́ Yudayin ogyi á, bɛlasʋ́rá okitikíti, blɩ́ asʋn kua kʋlɛ dɔnhwɩ́rɩ anyɔ kɛ́kɛ́ bɛɛ “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, wúlu atɔ́ ɔwanlɩ́npʋ́ lɛ́ha ɔdɔm amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Efesofɔ ayin, ma méyín ánɩ́ Efeso nfɩ gyí anɩ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ Artemi pʋ́ mʋ ibwi ámʋ́ʋ́ ɩlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋ nwun?
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ɔhaa má ɩnʋá ɔbɛ́talɩ́ gyí asʋ́n ánfɩ ɩwɩ nwɛ́ɛn? Mlɩnya klʋn, mɛ́nɩ mlɩmóoko mli.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Ahá ánfɩ mlɩlakpá ba nfɩ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́wí tɔtɔ tsú ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmɔkʋ́blɩ́ asʋansʋ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩ ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemisʋ.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Támɛ nɩ́ Demetrio mʋa mʋ aba agyʋ́má ayɔpʋ́ amʋ bɛɛ bʋbʋ ɔkʋ ɩwɩ asʋ́n á, asʋ́n agyípʋ́ bʋbʋ ɩnʋ, asʋ́n ogyíkpá ɛ́ bʋ ɩnʋ. Bɛ́talɩ́ pʋ́ asʋ́n ámʋ ya ɩnʋ kpɛ́blɩ́ mʋ́.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Nɩ́ mlɩbʋ asʋn bambá kʋ tsɩ́a ɩ́nɩtɔ mʋ́ á, bɛ́talɩ́ yɛ́blɩ́ mʋ́ ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩtefia gyi asʋ́n ámʋ.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Tsúfɛ́ nɩ́ anɩmɛ́kɩ wankláán á, abénya asʋ́n ánɩ́ anɩlahan wúlu amʋ agywɩɩn ndɛ. Nɩ́ bɛfɩ́tɛ́ anɩ ɛ́ á, anɩméenya asʋansʋ pʋ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Olenya blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá alɩ, ɔlɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛdasáɩ́n.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.