Atos 15

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bʋbʋ Antiokia a, ayin akʋ botsu Yudea ɔmátɔ́ ba ɩnʋ. Bosuná ahógyipʋ ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ atɔ́ bɛɛ, nɩ́ bʋmɔkʋ́tɩ́n keté Mose mbla ɔnɔ́ á, Bulu mɔ́ɔhɔ amʋ́ nkpa.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulo mʋa Barnaba bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ asʋ́n ánfɩsʋ. Mʋ́ sʋ amʋ́a atɔ́ asunápʋ́ amʋ begyi mʋ́ nwɛ́ɛn kínkíínkín. Ɩ́nɩ sʋ bɛblɩ́ bɛɛ, bɔ́wa Paulo mʋa Barnaba pʋ́ Antiokia ahógyipʋ amʋ akʋ Yerusalem, abʋyowun Yesu sumbí ayɔpʋ́ pʋ́ ɩnʋ ɔpasua ahandɛ amʋ tsú asʋ́n ánfɩ ɩwɩ.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ɔpasua ámʋ besi ahá ámʋ ɔkpa bɛnatɩ́. Brɛ́á bɔyɔ́ á, bʋna Foenike pʋ́ Samaria ɔmátɔ́. Bɛbláa ɩnʋfɔ ámʋ bɛɛ, ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́ badámlí klʋntɔ ba Bulu wá. Asʋ́n ánfɩ lɛhɩɛ wá ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ ansigyí.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Brɛ́á bowie Yerusalem a, ɔpasua ámʋ, amʋ́ ahandɛ pʋ́ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɔhɔ amʋ́ atúu. Paulo aná bɛbláa amʋ́ tɔ́á Bulu labwɛ́ tsʋn amʋ́sʋ́ fɛ́ɛ́.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Támɛ ahógyipʋ amʋ akʋá botsú Farisifɔtɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ blɩ́ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ ɔmá bámbásʋ́fɔ ámʋ bɛ́tɩn keté, gyi Mose mbla ɛ́sʋ́.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ pʋ́ ɔpasua ahandɛ amʋ befia yɔ asʋ́n ánfɩtɔ.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Bɛbɩtɩ́ asʋ́n ánfɩ wá ɔpá. Mʋ́ ɔma a, Petro lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mlɩyin ánɩ́ tsú brɛ́ kʋtɔ á, Bulu lɛ́lɛ mɩ́ tsú mlɩtɔ ɔbɛ́ɛ, mbláa ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ mʋ asʋn wankláán ámʋ, mɛ́nɩ amʋ́ ɛ́ bónu, hɔ mʋ́sʋ́ gyí.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Bulu yín nyankpʋsa klʋntɔ. Ɔlɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ há amʋ́, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋhá anɩ pʋ́súná ánɩ́ alahɔ amʋ́.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Olosuná ánɩ́ bʋmegyí ɔtsan há anɩ, tsúfɛ́ ɔlɛha amʋ́ klʋntɔ lɛtɩn brɛ́á amʋ́ ɛ́ bohogyi.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ntogyi sʋ mlɩdɛ́ Bulu sɔ́ɔ kɩ? Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́pʋ Mose mbla ánfɩ anɩa anɩ anáin anɩmɛ́talɩ́ gyi mʋ́sʋ́ ánfɩ han akasɩ́pʋ́ anfɩ?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ɛkɛkɛɛkɛ! Anɩlahogyi ánɩ́ Bulu ɔbɔ́tsʋn anɩ Wíe Yesu awɩtɔlɛsʋ hɔ anɩ nkpa fɛ́ amʋ́.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Brɛ́á Petro lɔ́tɔɩ́ tá á, afíapʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ díín. Mʋ́ʋ́ Paulo mʋa Barnaba bɛbláa amʋ́ alɩá Bulu lɔ́tsʋn amʋ́sʋ́ bwɛ́ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋtɔ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bɔtɔɩ́ tá á, Yakobo lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Apíó, mlɩyaa asʋ amlɩnu.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon Petro labláa anɩ ɔbɛ́ɛ, Bulu légyankpá lɛ́ súná ánɩ́ otekle ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ asʋ́n. Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ amʋ́tɔ́ akʋ bwɛ́ mʋ ahá.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Asʋ́n ánfɩ pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋn blɩ́hɛ́ labwɛ́ kʋlɛ. Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bulu ɔbɛ́ɛ. Ɩ́nɩ ɔma a, nɛ́latsú Dawid iwíegyí
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 mɛ́nɩ aha tráhɛ amʋ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Alɩ́ mɩ́, mlɩ Wíe Buluá
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 “Ɩ́nɩ sʋ tɔ́á mɩ́ Yakobo ndɛblɩ́ gyí, mlɩmáha apʋ asʋansʋ kɩ́klɩ ahá ánfɩ bʋmegyí Yudafɔ, badámlí klʋntɔ ba Bulu wá ánfɩ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Mboún mlɩha awanlɩn ɔwʋlʋ́ bláa amʋ́ anɩaa, bʋmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ, tsúfɛ́ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn. Bʋmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n. Bʋmágyi ɔbwɩá bɔpʋsáa mʋ mɔ́ pʋ́ obugya.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Tsúfɛ́ bɩ́mbɩ́ ɔpá á, bʋtɛdá Mose mbla ámʋ ɔkan wúlugyíwúlutɔ, bʋtɛkla mʋ́ Yudafɔ ofíakpa kugyíkʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ɛ́.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Mʋ́ sʋ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ, ɔpasua ahandɛ amʋ pʋ́ ɔpasua ámʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɛlɛ ayin akʋ tsú amʋ́tɔ́ abʋbuo Paulo mʋa Barnaba yɔ Antiokia. Bɛlɛ Yuda ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Barsaba mʋa Silas. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyi akpapʋ́ há ahógyipʋ amʋ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ɔwʋlʋ́ ánɩ́ bɔpʋhá amʋ́ bɔpʋyátɔ asʋ́n gyí:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 “Anɩlónu ánɩ́ anɩ apíó akʋ botsu anɩtɔ ba mlɩ wá ɩnʋ, bɔpʋ asʋankʋ kɩ́klɩ mlɩ, pʋ́yíntá mlɩ agywɩɩn. Anɩmɔ́kʋ́wá amʋ́.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ɩ́nɩ sʋ anɩlafia, tsúlá ánɩ́ abɛ́lɛ aha akʋ abʋkpa anɩ apíó adwɛpʋ́ Barnaba mʋa Paulo ba mlɩ wá.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ahá ánfɩ lásí amʋ́ nkpa há anɩ Wíe Yesu Kristo agyʋ́má ámʋ sʋ nɩ́.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mʋ́ sʋ anɩdɛ́ Yuda mʋa Silas wa anɩaa, bʋpʋ́ʋ ɔnɔ́ bɛbláa mlɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlawánlɩ́n wá ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ ámʋ kɛ́n.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lalɛ́ súná anɩ, anɩ ɛ́ anɩlahɔ mʋ́ ánɩ́ ɩma alɛá abɔ́pʋ atɔ dwindwín kʋkʋ sʋ́rá mlɩ, dʋn mbla ánfɩ mʋ́ ɩwɩ dehián anfɩ.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Mbla ámʋ gyí, ‘Mlɩmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ. Mlɩmágyi ɔbwɩá bɔpʋsáa mʋ mɔ́ pʋ́ obugya. Mlɩmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n.’
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Bɔwanlɩ́n ɔwʋlʋ́ ánfɩ há amʋ́ tá á, besi amʋ́a sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɔkpa bɔpʋya Antiokia. Boyówie ɩnʋ tɩ́ ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ fía, pʋ́ ɔwʋlʋ́ ámʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Bɛkla ɔwʋlʋ́ ámʋ a, ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́, tsúfɛ́ mʋ́tɔ́ asʋ́n lɛha klʋn lɛ́dɩ amʋ́ asɩ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yuda mʋa Silas, bʋgyi Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔɩ́ kplá amʋ́ wankláán pʋ́wá amʋ́ ɔwʋnlɩ́n, wá amʋ́ atɛtɔ-ɔnlɩn.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 — ausente —
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Paulo mʋa Barnaba ɛ́ betsiá Antiokia ɩnʋ yɔ́fʋn brɛ́ kʋ. Amʋ́a ɩnʋ ahógyipʋ amʋ akʋ betsiá súná atɔ́, tsíá dá anɩ Wíe asʋn wankláán ámʋ ɔkan.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Brɛ́ kʋ ɔma a, Paulo lɛ́bláa Barnaba ɔbɛ́ɛ, “Ha ayinki yɔ awúluá anɩladá anɩ Wíe asʋn wankláán ámʋ ɔkan fɛ́ɛ́sʋ́, ayɛkɩ alɩá bʋtsie.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnaba lékléá bɛ́kpa Yohane ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Marko buo ɩwɩ.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Támɛ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ɩma alɛá Marko obóbuo amʋ́, tsúfɛ́ ɔmɛtrá buo amʋ́ abʋyɔ Bulu agyʋ́má ámʋ. Oleyinkí amʋ́ ɔma tsú Pamfilia wúlutɔ ɔpá.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Paulo mʋa Barnaba bɛprɩ́ɩ asʋ́n ánfɩ kínkíínkín, ɩlɛha bɛmaɩ́n abasʋ. Barnaba lɛ́kpa Marko buo ɩwɩ, botsu ntsusʋ-yibi yɔ́ Kipro ɔmátɔ́.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulo ɛ́ lɛ́kpa Silas buo ɩwɩ, Antiokia ahógyipʋ amʋ bɔpʋ amʋ́ wá Bulu ɩbɩtɔ, bɔpʋ ɔkpa.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Paulo lɔ́yɔtsʋn Siria mʋ́a Kilikia ɔmátɔ́; ɔlɔwa ɔpasua ámʋ́ʋ́ ɩbʋbʋ ɩnʋ ámʋ ɔwʋnlɩ́n.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.