Atos 15

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bʋbʋ Antiokia a, ayin akʋ botsu Yudea ɔmátɔ́ ba ɩnʋ. Bosuná ahógyipʋ ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ atɔ́ bɛɛ, nɩ́ bʋmɔkʋ́tɩ́n keté Mose mbla ɔnɔ́ á, Bulu mɔ́ɔhɔ amʋ́ nkpa.
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulo mʋa Barnaba bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ asʋ́n ánfɩsʋ. Mʋ́ sʋ amʋ́a atɔ́ asunápʋ́ amʋ begyi mʋ́ nwɛ́ɛn kínkíínkín. Ɩ́nɩ sʋ bɛblɩ́ bɛɛ, bɔ́wa Paulo mʋa Barnaba pʋ́ Antiokia ahógyipʋ amʋ akʋ Yerusalem, abʋyowun Yesu sumbí ayɔpʋ́ pʋ́ ɩnʋ ɔpasua ahandɛ amʋ tsú asʋ́n ánfɩ ɩwɩ.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Ɔpasua ámʋ besi ahá ámʋ ɔkpa bɛnatɩ́. Brɛ́á bɔyɔ́ á, bʋna Foenike pʋ́ Samaria ɔmátɔ́. Bɛbláa ɩnʋfɔ ámʋ bɛɛ, ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́ badámlí klʋntɔ ba Bulu wá. Asʋ́n ánfɩ lɛhɩɛ wá ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ ansigyí.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Brɛ́á bowie Yerusalem a, ɔpasua ámʋ, amʋ́ ahandɛ pʋ́ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɔhɔ amʋ́ atúu. Paulo aná bɛbláa amʋ́ tɔ́á Bulu labwɛ́ tsʋn amʋ́sʋ́ fɛ́ɛ́.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Támɛ ahógyipʋ amʋ akʋá botsú Farisifɔtɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ blɩ́ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ ɔmá bámbásʋ́fɔ ámʋ bɛ́tɩn keté, gyi Mose mbla ɛ́sʋ́.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ pʋ́ ɔpasua ahandɛ amʋ befia yɔ asʋ́n ánfɩtɔ.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Bɛbɩtɩ́ asʋ́n ánfɩ wá ɔpá. Mʋ́ ɔma a, Petro lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mlɩyin ánɩ́ tsú brɛ́ kʋtɔ á, Bulu lɛ́lɛ mɩ́ tsú mlɩtɔ ɔbɛ́ɛ, mbláa ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ mʋ asʋn wankláán ámʋ, mɛ́nɩ amʋ́ ɛ́ bónu, hɔ mʋ́sʋ́ gyí.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Bulu yín nyankpʋsa klʋntɔ. Ɔlɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ há amʋ́, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋhá anɩ pʋ́súná ánɩ́ alahɔ amʋ́.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Olosuná ánɩ́ bʋmegyí ɔtsan há anɩ, tsúfɛ́ ɔlɛha amʋ́ klʋntɔ lɛtɩn brɛ́á amʋ́ ɛ́ bohogyi.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ntogyi sʋ mlɩdɛ́ Bulu sɔ́ɔ kɩ? Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́pʋ Mose mbla ánfɩ anɩa anɩ anáin anɩmɛ́talɩ́ gyi mʋ́sʋ́ ánfɩ han akasɩ́pʋ́ anfɩ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Ɛkɛkɛɛkɛ! Anɩlahogyi ánɩ́ Bulu ɔbɔ́tsʋn anɩ Wíe Yesu awɩtɔlɛsʋ hɔ anɩ nkpa fɛ́ amʋ́.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Brɛ́á Petro lɔ́tɔɩ́ tá á, afíapʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ díín. Mʋ́ʋ́ Paulo mʋa Barnaba bɛbláa amʋ́ alɩá Bulu lɔ́tsʋn amʋ́sʋ́ bwɛ́ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋtɔ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bɔtɔɩ́ tá á, Yakobo lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Apíó, mlɩyaa asʋ amlɩnu.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simon Petro labláa anɩ ɔbɛ́ɛ, Bulu légyankpá lɛ́ súná ánɩ́ otekle ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ asʋ́n. Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ amʋ́tɔ́ akʋ bwɛ́ mʋ ahá.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Asʋ́n ánfɩ pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋn blɩ́hɛ́ labwɛ́ kʋlɛ. Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bulu ɔbɛ́ɛ. Ɩ́nɩ ɔma a, nɛ́latsú Dawid iwíegyí
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 mɛ́nɩ aha tráhɛ amʋ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Alɩ́ mɩ́, mlɩ Wíe Buluá
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 “Ɩ́nɩ sʋ tɔ́á mɩ́ Yakobo ndɛblɩ́ gyí, mlɩmáha apʋ asʋansʋ kɩ́klɩ ahá ánfɩ bʋmegyí Yudafɔ, badámlí klʋntɔ ba Bulu wá ánfɩ.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Mboún mlɩha awanlɩn ɔwʋlʋ́ bláa amʋ́ anɩaa, bʋmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ, tsúfɛ́ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn. Bʋmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n. Bʋmágyi ɔbwɩá bɔpʋsáa mʋ mɔ́ pʋ́ obugya.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Tsúfɛ́ bɩ́mbɩ́ ɔpá á, bʋtɛdá Mose mbla ámʋ ɔkan wúlugyíwúlutɔ, bʋtɛkla mʋ́ Yudafɔ ofíakpa kugyíkʋ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ɛ́.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Mʋ́ sʋ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ, ɔpasua ahandɛ amʋ pʋ́ ɔpasua ámʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɛlɛ ayin akʋ tsú amʋ́tɔ́ abʋbuo Paulo mʋa Barnaba yɔ Antiokia. Bɛlɛ Yuda ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Barsaba mʋa Silas. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyi akpapʋ́ há ahógyipʋ amʋ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Ɔwʋlʋ́ ánɩ́ bɔpʋhá amʋ́ bɔpʋyátɔ asʋ́n gyí:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 “Anɩlónu ánɩ́ anɩ apíó akʋ botsu anɩtɔ ba mlɩ wá ɩnʋ, bɔpʋ asʋankʋ kɩ́klɩ mlɩ, pʋ́yíntá mlɩ agywɩɩn. Anɩmɔ́kʋ́wá amʋ́.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ɩ́nɩ sʋ anɩlafia, tsúlá ánɩ́ abɛ́lɛ aha akʋ abʋkpa anɩ apíó adwɛpʋ́ Barnaba mʋa Paulo ba mlɩ wá.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ahá ánfɩ lásí amʋ́ nkpa há anɩ Wíe Yesu Kristo agyʋ́má ámʋ sʋ nɩ́.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mʋ́ sʋ anɩdɛ́ Yuda mʋa Silas wa anɩaa, bʋpʋ́ʋ ɔnɔ́ bɛbláa mlɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlawánlɩ́n wá ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ ámʋ kɛ́n.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lalɛ́ súná anɩ, anɩ ɛ́ anɩlahɔ mʋ́ ánɩ́ ɩma alɛá abɔ́pʋ atɔ dwindwín kʋkʋ sʋ́rá mlɩ, dʋn mbla ánfɩ mʋ́ ɩwɩ dehián anfɩ.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Mbla ámʋ gyí, ‘Mlɩmágyi atogyihɛá bapʋ́há ɩkpɩ. Mlɩmágyi ɔbwɩá bɔpʋsáa mʋ mɔ́ pʋ́ obugya. Mlɩmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n.’
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Bɔwanlɩ́n ɔwʋlʋ́ ánfɩ há amʋ́ tá á, besi amʋ́a sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɔkpa bɔpʋya Antiokia. Boyówie ɩnʋ tɩ́ ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ fía, pʋ́ ɔwʋlʋ́ ámʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Bɛkla ɔwʋlʋ́ ámʋ a, ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́, tsúfɛ́ mʋ́tɔ́ asʋ́n lɛha klʋn lɛ́dɩ amʋ́ asɩ.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yuda mʋa Silas, bʋgyi Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔɩ́ kplá amʋ́ wankláán pʋ́wá amʋ́ ɔwʋnlɩ́n, wá amʋ́ atɛtɔ-ɔnlɩn.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Paulo mʋa Barnaba ɛ́ betsiá Antiokia ɩnʋ yɔ́fʋn brɛ́ kʋ. Amʋ́a ɩnʋ ahógyipʋ amʋ akʋ betsiá súná atɔ́, tsíá dá anɩ Wíe asʋn wankláán ámʋ ɔkan.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Brɛ́ kʋ ɔma a, Paulo lɛ́bláa Barnaba ɔbɛ́ɛ, “Ha ayinki yɔ awúluá anɩladá anɩ Wíe asʋn wankláán ámʋ ɔkan fɛ́ɛ́sʋ́, ayɛkɩ alɩá bʋtsie.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnaba lékléá bɛ́kpa Yohane ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Marko buo ɩwɩ.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Támɛ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ɩma alɛá Marko obóbuo amʋ́, tsúfɛ́ ɔmɛtrá buo amʋ́ abʋyɔ Bulu agyʋ́má ámʋ. Oleyinkí amʋ́ ɔma tsú Pamfilia wúlutɔ ɔpá.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Paulo mʋa Barnaba bɛprɩ́ɩ asʋ́n ánfɩ kínkíínkín, ɩlɛha bɛmaɩ́n abasʋ. Barnaba lɛ́kpa Marko buo ɩwɩ, botsu ntsusʋ-yibi yɔ́ Kipro ɔmátɔ́.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulo ɛ́ lɛ́kpa Silas buo ɩwɩ, Antiokia ahógyipʋ amʋ bɔpʋ amʋ́ wá Bulu ɩbɩtɔ, bɔpʋ ɔkpa.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Paulo lɔ́yɔtsʋn Siria mʋ́a Kilikia ɔmátɔ́; ɔlɔwa ɔpasua ámʋ́ʋ́ ɩbʋbʋ ɩnʋ ámʋ ɔwʋnlɩ́n.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.