Atos 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ikonion wúlutɔ ɛ́ á, alɩ kɛ́n Paulo mʋa Barnaba bɔyɔ Yudafɔ ofíakpa nɩ. Bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ɩnʋ wankláán. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Yesu gyi.
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 Támɛ Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bʋmohogyi amʋ bɔtɔɩ́ wá ɔmátɔ́fɔ ámʋ asʋtɔ, há amʋ́ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ahógyipʋ amʋsʋ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Ifú mɛkɩtá Paulo mʋa Barnaba. Betsiá ɩnʋ wá ɔpá blɩ́ anɩ Wíe Yesu asʋ́n ámʋ wankláán. Yesu ɛ́ lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma, sʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna pʋ́súná ánɩ́ mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛblɩ́ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Mʋ́ sʋ wúlu amʋtɔ ɩlɔbɔɩ́ anyɔ. Akʋ bobuo Yudafɔ ámʋ, akʋ ɛ́ bobuo sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ, ɔmátɔ́fɔ pʋ́ amʋ́ ahandɛ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɔ́wa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɩwɩɔsɩntɔ, dá amʋ́ abwi mɔ́.
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɛsrɩ́ yɔ́ Likaonia awúlu yilé Listra mʋ́a Derbe pʋ́ awúluá ɩbʋ mantáa ɩnʋsʋ.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɩnʋ ɛ́.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Oyin ɔkʋ létsiá Listra wúlutɔ, bɔkwɩɩ́ mʋ ɩbɔ. Ɔmɔkʋ́kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mʋ ayabisʋ kɩ.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 Ɩbɔ anfɩ tsie ɔdɛ Paulo asʋn blɩ́hɛ́ nu. Paulo lési lɩɩ́ kɩ mʋ alɩɩ, olowun ánɩ́ alahogyiá Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsá mʋ.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Mʋ́ sʋ ɔlɔkplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ lɩɩ fʋ́ ayabi anyɔsʋ.” Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́kʋsʋ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́, wá natɩ́ bɩ.
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun tɔ́á Paulo labwɛ́ á, bɔkplʋ́n blɩ́ Likaonia ɔblɩ́tɔ bɛɛ, “Ɩkpɩ ámʋ badámlí anyánkpʋ́sa kplɩ́ ba anɩ wá.”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Mʋ́ sʋ bɔpʋ amʋ́ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ dá tɩ́ Barnaba bɛɛ, “Seus.” Bɔpʋ mʋ ɔtsɩámɩ dá tɩ́ Paulo bɛɛ, “Hermes,” tsúfɛ́ Paulo lɩ́ɩ́ amʋ́ ɔnɔ́, ɔdɛtɔɩ́ nɩ́.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 Ɔkpɩ Seus ɔtswɛ́kpa bʋ wúlu ɔnɔ́. Seus igyí ɔhapʋ́ lɔ́yɔ́pʋ nnantswie pʋ́ oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ ba wúlu ɔnɔ́ ɩnʋ. Tsúfɛ́ mʋa ɔdɔm amʋ bʋdekléá bɔ́tswɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Brɛ́á Barnaba mʋa Paulo bonu tɔ́á bɛbá bɔbwɛ á, bɛkɩtá amʋ́ atadɩɛ bálɩ́. Ilosuná ánɩ́ bʋmotsulá dɩ́nká ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ bɛbá bɔbwɛ ámʋsʋ. Bɛsrɩ́ wíé ɔdɔm amʋtɔ blɩ́ bɛɛ,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 “Ntogyi mlɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ? Anɩ ɛ́ anyánkpʋ́sa anɩgyí fɛ́ mlɩ. Bulu asʋn wankláán abá bɛbláa mlɩ, amlɩsi atɔkpan ánfɩ ɔmagyáa bobuo anɩ Wíe Bulu Ɔkɩankpapʋ. Mʋlɔ́bwɛ ɔsʋ́ mʋ́a asɩ, ɔpʋ pʋ́ mʋ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́.
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Bɩ́mbɩ́ ámʋ a, olesi ɔkpa há ɔmágyíɔmá ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ tɔ́á bʋdeklé.
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 Támɛ mʋ́ ó á, Bulu mɔ́kʋ́sí atɔ wankláán tsɔtsɔɔtsɔ bwɛ, pʋ́súná ánɩ́ mʋbʋ ɩnʋ. Mʋtɛ́há nyankpʋ totswie, mlɩ ndɔtɔ atɔ́ tɔwá alɛ́. Mʋtɛ́há mlɩ atogyihɛ, ɔtɛhá ansɩ́ tegyi mlɩ.”
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Paulo aná asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, ɩlɔwa ɔnlɩn asa bɛtalɩ́ ká ɔdɔm amʋ tin bɛɛ, bʋmátɩn mbwɩ wʋ́lɩ́ amʋ́ ayabiasɩ tswɛ amʋ́.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ akʋ botsu Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́ pʋ́ Ikonion wúlutɔ ba bɛblɩ́ asʋ́n pʋ́tsɛ ɔdɔm amʋ agywɩɩn, bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Paulosʋ. Bɛda Paulo abwi, bɩ́tɩ́a mʋ dálɩ wúlu amʋtɔ. Bʋkɩ bɛɛ alawú, sʋ besi mʋ tswɩ.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Támɛ brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba bobomlí Paulo a, ɔlɔkʋsʋ́ yínkí yɔ́ wúlu amʋtɔ. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, mʋa Barnaba bɛnatɩ́ yɔ́ Derbe wúlutɔ.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Paulo mʋa Barnaba bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Derbe. Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛdamlí klʋntɔ mlí Yesu akasɩ́pʋ́. Mʋ́ʋ́ bɛlayínkí yɔ́ Listra, tsʋn yɔ Ikonion alɩɩ bɛbɛdalɩ Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Ɩnʋ Paulo mʋa Barnaba bɔwa akasɩ́pʋ́ amʋ atɛtɔ-ɔnlɩn bɛɛ, bʋkɩ́ta hógyi amʋtɔ. Bɛbláa amʋ́ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ abɔ́tsʋn ipian tsɔtsɔɔtsɔtɔ asa abówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Bɔtʋ́ ɔpasua kugyíkʋ á, bʋtɛklɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, yáɩ́ ahandɛ há amʋ́, pʋ́ amʋ́ wá anɩ Wíe amʋ́ʋ́ amʋ́ ansɩ́ dɩn mʋsʋ ámʋ ɩbɩtɔ.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Beki Pisidia ɔmátɔ́ ɔpasua ámʋsʋ tá á, bɛba Pamfilia ɔmátɔ́.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan Perge wúlutɔ. Bɔkʋsʋ́ tsú ɩnʋ yɔ́ Atalia wúlutɔ.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Paulo mʋa Barnaba bɛlatsíá ntsusʋ-yibitɔ tsú ɩnʋ bowie Antiokia. Ɩnʋ gyí ɔtɩ́nɛ́á ahógyipʋ amʋ begyankpá klɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, ánɩ́ Bulu ɔwáa awɩtɔlɛ ha amʋ́, mɛ́nɩ bɔ́yɔ agyʋ́má ánfɩ bamɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ ánfɩ nɩ́.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Brɛ́á bowie Antiokia a, bɛtɩ ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ fia. Bɛbláa amʋ́ alɩá Bulu lapʋ́ amʋ́ gyi gyʋma, pʋ́ alɩá Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́ bahɔ mʋ gyi.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Betsiá akasɩ́pʋ́ amʋ wá nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.