Atos 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Ikonion wúlutɔ ɛ́ á, alɩ kɛ́n Paulo mʋa Barnaba bɔyɔ Yudafɔ ofíakpa nɩ. Bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ɩnʋ wankláán. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Yesu gyi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Támɛ Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bʋmohogyi amʋ bɔtɔɩ́ wá ɔmátɔ́fɔ ámʋ asʋtɔ, há amʋ́ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ahógyipʋ amʋsʋ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ifú mɛkɩtá Paulo mʋa Barnaba. Betsiá ɩnʋ wá ɔpá blɩ́ anɩ Wíe Yesu asʋ́n ámʋ wankláán. Yesu ɛ́ lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma, sʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna pʋ́súná ánɩ́ mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛblɩ́ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Mʋ́ sʋ wúlu amʋtɔ ɩlɔbɔɩ́ anyɔ. Akʋ bobuo Yudafɔ ámʋ, akʋ ɛ́ bobuo sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ, ɔmátɔ́fɔ pʋ́ amʋ́ ahandɛ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɔ́wa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɩwɩɔsɩntɔ, dá amʋ́ abwi mɔ́.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɛsrɩ́ yɔ́ Likaonia awúlu yilé Listra mʋ́a Derbe pʋ́ awúluá ɩbʋ mantáa ɩnʋsʋ.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɩnʋ ɛ́.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Oyin ɔkʋ létsiá Listra wúlutɔ, bɔkwɩɩ́ mʋ ɩbɔ. Ɔmɔkʋ́kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mʋ ayabisʋ kɩ.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Ɩbɔ anfɩ tsie ɔdɛ Paulo asʋn blɩ́hɛ́ nu. Paulo lési lɩɩ́ kɩ mʋ alɩɩ, olowun ánɩ́ alahogyiá Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsá mʋ.
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 Mʋ́ sʋ ɔlɔkplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ lɩɩ fʋ́ ayabi anyɔsʋ.” Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́kʋsʋ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́, wá natɩ́ bɩ.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun tɔ́á Paulo labwɛ́ á, bɔkplʋ́n blɩ́ Likaonia ɔblɩ́tɔ bɛɛ, “Ɩkpɩ ámʋ badámlí anyánkpʋ́sa kplɩ́ ba anɩ wá.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Mʋ́ sʋ bɔpʋ amʋ́ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ dá tɩ́ Barnaba bɛɛ, “Seus.” Bɔpʋ mʋ ɔtsɩámɩ dá tɩ́ Paulo bɛɛ, “Hermes,” tsúfɛ́ Paulo lɩ́ɩ́ amʋ́ ɔnɔ́, ɔdɛtɔɩ́ nɩ́.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Ɔkpɩ Seus ɔtswɛ́kpa bʋ wúlu ɔnɔ́. Seus igyí ɔhapʋ́ lɔ́yɔ́pʋ nnantswie pʋ́ oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ ba wúlu ɔnɔ́ ɩnʋ. Tsúfɛ́ mʋa ɔdɔm amʋ bʋdekléá bɔ́tswɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Brɛ́á Barnaba mʋa Paulo bonu tɔ́á bɛbá bɔbwɛ á, bɛkɩtá amʋ́ atadɩɛ bálɩ́. Ilosuná ánɩ́ bʋmotsulá dɩ́nká ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ bɛbá bɔbwɛ ámʋsʋ. Bɛsrɩ́ wíé ɔdɔm amʋtɔ blɩ́ bɛɛ,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 “Ntogyi mlɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ? Anɩ ɛ́ anyánkpʋ́sa anɩgyí fɛ́ mlɩ. Bulu asʋn wankláán abá bɛbláa mlɩ, amlɩsi atɔkpan ánfɩ ɔmagyáa bobuo anɩ Wíe Bulu Ɔkɩankpapʋ. Mʋlɔ́bwɛ ɔsʋ́ mʋ́a asɩ, ɔpʋ pʋ́ mʋ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Bɩ́mbɩ́ ámʋ a, olesi ɔkpa há ɔmágyíɔmá ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ tɔ́á bʋdeklé.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Támɛ mʋ́ ó á, Bulu mɔ́kʋ́sí atɔ wankláán tsɔtsɔɔtsɔ bwɛ, pʋ́súná ánɩ́ mʋbʋ ɩnʋ. Mʋtɛ́há nyankpʋ totswie, mlɩ ndɔtɔ atɔ́ tɔwá alɛ́. Mʋtɛ́há mlɩ atogyihɛ, ɔtɛhá ansɩ́ tegyi mlɩ.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Paulo aná asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, ɩlɔwa ɔnlɩn asa bɛtalɩ́ ká ɔdɔm amʋ tin bɛɛ, bʋmátɩn mbwɩ wʋ́lɩ́ amʋ́ ayabiasɩ tswɛ amʋ́.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ akʋ botsu Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́ pʋ́ Ikonion wúlutɔ ba bɛblɩ́ asʋ́n pʋ́tsɛ ɔdɔm amʋ agywɩɩn, bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Paulosʋ. Bɛda Paulo abwi, bɩ́tɩ́a mʋ dálɩ wúlu amʋtɔ. Bʋkɩ bɛɛ alawú, sʋ besi mʋ tswɩ.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Támɛ brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba bobomlí Paulo a, ɔlɔkʋsʋ́ yínkí yɔ́ wúlu amʋtɔ. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, mʋa Barnaba bɛnatɩ́ yɔ́ Derbe wúlutɔ.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Paulo mʋa Barnaba bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Derbe. Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛdamlí klʋntɔ mlí Yesu akasɩ́pʋ́. Mʋ́ʋ́ bɛlayínkí yɔ́ Listra, tsʋn yɔ Ikonion alɩɩ bɛbɛdalɩ Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Ɩnʋ Paulo mʋa Barnaba bɔwa akasɩ́pʋ́ amʋ atɛtɔ-ɔnlɩn bɛɛ, bʋkɩ́ta hógyi amʋtɔ. Bɛbláa amʋ́ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ abɔ́tsʋn ipian tsɔtsɔɔtsɔtɔ asa abówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Bɔtʋ́ ɔpasua kugyíkʋ á, bʋtɛklɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, yáɩ́ ahandɛ há amʋ́, pʋ́ amʋ́ wá anɩ Wíe amʋ́ʋ́ amʋ́ ansɩ́ dɩn mʋsʋ ámʋ ɩbɩtɔ.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Beki Pisidia ɔmátɔ́ ɔpasua ámʋsʋ tá á, bɛba Pamfilia ɔmátɔ́.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan Perge wúlutɔ. Bɔkʋsʋ́ tsú ɩnʋ yɔ́ Atalia wúlutɔ.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Paulo mʋa Barnaba bɛlatsíá ntsusʋ-yibitɔ tsú ɩnʋ bowie Antiokia. Ɩnʋ gyí ɔtɩ́nɛ́á ahógyipʋ amʋ begyankpá klɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, ánɩ́ Bulu ɔwáa awɩtɔlɛ ha amʋ́, mɛ́nɩ bɔ́yɔ agyʋ́má ánfɩ bamɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ ánfɩ nɩ́.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Brɛ́á bowie Antiokia a, bɛtɩ ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ fia. Bɛbláa amʋ́ alɩá Bulu lapʋ́ amʋ́ gyi gyʋma, pʋ́ alɩá Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́ bahɔ mʋ gyi.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Betsiá akasɩ́pʋ́ amʋ wá nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.