Atos 13

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ atɔ́ asunápʋ́ akʋ betsiá Antiokia ɔpasua ámʋtɔ. Amʋ́gyí: Barnaba, Simeon ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Obibi, Lukio ánɩ́ otsú Kirene ɔmátɔ́, Manaen ánɩ́ bɛyaɩ́ mʋa Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herodenyɔ tsukʋlɛ pʋ́ Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Brɛ́á bɛklɩ́ ɔnɔ́, bʋdɛ anɩ Wíe súm á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ Barnaba mʋa Saulo ha mɩ, abʋyɔ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ nɛtɩ amʋ́ mbɛ́ɛ bʋbɔ́yɔ ámʋ.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Mʋ́ sʋ brɛ́á bɛklɩ́ ɔnɔ́ ámʋ bɔ́ mpáɩ tá á, bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, sí amʋ́ ɔkpa.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́wa Barnaba mʋa Saulo sumbí. Bɔyɔ Seleukia wúlutɔ yótsu ntsusʋ-yibi fá yɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋá ɩbʋ ntsu nsɩnɛ́, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Kiprosʋ.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Brɛ́á bowie wúlu kʋá ɩbʋ ɩnʋ, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Salamisʋ á, bɔyɔ Yudafɔ ofíakpa yɛ́da Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan. Yohane ámʋ́ʋ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Marko amʋ ɛ́ lóbuo amʋ́ yɛ́tsa amʋ́ agyʋ́má yɔ.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Bɛdalɩ Salami wúlutɔ, bɛnatɩ́ alɩɩ bowie ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Pafosʋ. Ɩnʋ befia ɔfápʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Bar-Yesu. Ogyi Yudayin, ɔtɔwá afunu ɔbɛ́ɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ mʋgyi.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Mʋ nyawie gyí ɩnʋ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Sergio Paulo. Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ anfɩ lɛ́tɩn ansɩ́. Ɔlɔwa bɛyɛ́tɩ Barnaba mʋa Saulo ba mʋ wóyítɔ́. Tsúfɛ́ odekléá mónu Bulu asʋ́n.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Támɛ ɔfápʋ́ Bar-Yesu anfɩ́ mʋ dá asɩ gyí, Elima Griiki ɔblɩ́tɔ anfɩ mɛ́ha amʋ́ ɔkpa abʋbla ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ Bulu asʋ́n ámʋ. Ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ mánu Yesu ɩwɩ asʋ́n ámʋ, fówun ɔmɔ́ɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ɩnʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́bʋlá Saulo amʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ tɩ Paulo amʋtɔ, olesi ɔlɩɩ́ ɔdɛ ɔfápʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ kɩ́ɩ.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ɔfápʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔbʋnsám mʋ bi, fʋtekísí ɩtɔ wankláán kugyíkʋ. Fapʋ́ ahámlɛ́ pʋ́ lalahɛgyí bwɛ́ fʋ́ agyʋ́má. Mʋ́ sʋ fʋméesi Bulu ɔnɔkwalɩ amʋ afunutɔ wa?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Kɩ, Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ fʋ́ ɩsʋ. Fʋ́ ansíbi bóbwie. Fʋmɛ́ɛtrá wun ɔyɩ kɛhɛtɔ owí alɩɩ yɔ́fʋn brɛ́ kʋ.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Brɛ́á ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ lówun tɔ́á ɩlaba a, ɔlɔhɔ anɩ Wíe gyi. Anɩ Wíe ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ suná ámʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie mʋ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Paulo mʋa mʋ aba ámʋ botsu ntsusʋ-yibi tsú Pafo wúlutɔ yɔ́ Perge ánɩ́ ɩbʋ Pamfilia ɔsʋlʋ́sʋ. Támɛ Yohane Marko mʋ́ léyinkí amʋ́ ɔma tsú ɩnʋ yɔ́ Yerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Bɔkʋsʋ́ tsú Perge yɔ́ Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔsʋlʋ́sʋ. Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ á, bɔyɔ ɩnʋ Yudafɔ ofíakpa yétsiá asɩ.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Bɛkla atɔ́ tsú Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ nwʋlʋ́tɔ́ ta á, ofíakpa amʋ ahandɛ bɔwa abí bɛyɛ́bláa Paulo aná bɛɛ, “Apíó, nɩ́ mlɩdɛ́ asʋankʋá mlɛ́blɩ́ pʋ́wá ahá ánfɩ ɔwʋnlɩ́n á, ɔkpa da.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Mʋ́ʋ́ Paulo lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, ɔlɔbwɛ amʋ́ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ bʋkásʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Israel Bulu lɛ́lɛ anɩ anáin bwɛ́ mʋ ahá. Ɔlɛha bɛklɛɩ́ brɛ́á bʋgyi afɔɔ́ Egyipte ɔsʋlʋ́sʋ. Ɔlɔpʋ mʋ túmi kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kpá amʋ́ dalɩ ɔmá ámʋtɔ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Olenya klʋn kpá amʋ́ nfí adʋana (40) kɛ́kɛ́ dimbí ámʋsʋ.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Oleyintá ɔmá asienɔ́ kɛ́kɛ́ Kanaan ɔsʋlʋ́sʋ, oleye amʋ́ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ pʋ́bwɛ́ siadɩɛ há anɩ anáin.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Nfí lafana aduenu (450), ɔlɔpʋbwɛ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ há amʋ́.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Brɛ́á bɛbláa Bulu bɛɛ ɔyáɩ awíe ha amʋ́ á, Bulu lɛ́yaɩ́ Kis mʋ bi Saulo owíe há amʋ́. Saulo otsú Benyamin abusuantɔ. Olegyi iwíe nfí adʋana (40).
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Brɛ́á Bulu lɛ́kplɩ́ mʋ a, ɔlɛha bɛyaɩ́ Dawid obíásʋ́ há amʋ́. Asʋ́n ánfɩ Bulu lɛ́blɩ́ tsú mʋ ɩwɩ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ, ‘Yisai mʋ bi Dawid gyí ɔhá ánɩ́ mɩ́ klʋn dɩn mʋsʋ, tsúfɛ́ ɔbɔ́bwɛ tógyítɔ́á nɛ́bláa mʋ mbɛ́ɛ ɔbwɛ́ɛ.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Dawid anfɩ abí-anátɔ́ Bulu labɛlɛ Yesu tsú há Israelfɔ ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ amʋ́ Ɔlɛpʋ́ fɛ́ alɩá ɔlɛhɩɛ yáɩ́.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Asa Yesu lɛ́bá a, Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane légyankpá dá ɔkan súná Israelfɔ fɛ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋdámli klʋntɔ, abʋha mʋ ɔbɔ amʋ́ asú.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Brɛ́á Yohane ɔbá bɔmɔ mʋ agyʋ́má ɔnɔ́ á, ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ma mlɩdésusúu mlɩaa ngyi? Megyí mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ. Mʋ mʋ́ ɔbɛ́ba mɩ́ ɔma. Mmɔfʋn ánɩ́ nɔ́wɔɩ́ mʋ ntʋkʋta.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Mɩ́ apíó, Abraham abí-aná pʋ́ ɔmá bámbásʋ́fɔá mlɩtenyá Bulu ifú, mlɩyaa asʋ amlɩnu. Anɩgyí ahá ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ nkpahɔ́ɔ asʋ́n ámʋ sɩ́sɩ́.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Yerusalem atsiápʋ́ pʋ́ amʋ́ ahandɛ bʋmɛbɩ ánɩ́ Yesu gyí Ɔlɛpʋ́. Bʋmonu Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n tswɩ asɩ. Bʋtɛkla mʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ kugyíkʋ. Támɛ begyi Yesu asʋ́n, há mʋ ɩpɔ́n, mɔ́ mʋ; ɩlɛha Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋ́n ánfɩ lɛba mʋ́tɔ́.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Bʋmenya Yesu ɩwɩ asʋ́n kʋkʋá bɛ́lɩɩ́ mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ, támɛ bɛbláa Pilato bɛɛ ɔhá abʋmɔ mʋ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Mʋ́ sʋ brɛ́á bɔbwɛ tɔ́á bɔwanlɩ́n tsú mʋ ɩwɩ fɛ́ɛ́ tá á, bɛlɛ mʋ tsú oyikpalíhɛ amʋsʋ yópulá mʋ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Támɛ Bulu lɔ́kʋsʋ́a Yesu tsú afúlitɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Mʋ́ ɔma a, oletsiá lɛ ɩwɩ súná ahá ámʋ́ʋ́ mʋa amʋ́nyɔ bɛnatɩ́ tsú Galilea yɔ́ Yerusalem amʋ brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔtɔ. Ahá ánfɩ gyí ahá ánɩ́ bʋdɛ mʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí suná Israelfɔ nɩ́.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Bulu lɛ́trá tɔɩ́ tsú Yesu kʋsʋ́ tsú afúlitɔ pʋ́ mʋ ɔyʋlʋ́ʋ amʋ́ʋ́ ɩmɔ́ɔplɔ́ wá ɔbɔ́tɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ ámʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Owíe Dawid ɛ́ lɛ́trá lawánlɩ́n wá Israelfɔ Ɩlʋ bámbátɔ́ ɔbɛ́ɛ,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Owíe Dawid lósum Bulu mʋ nkpatɔ, bwɛ́ Bulu apɛ́ tá á, olowu, bopulá mʋ mʋ anáintɔ, ɔlɔplɔ́.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Támɛ Yesu anfɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ ánfɩ mʋ́ mɔ́plɔ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ wankláán, mɛ́nɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ bɛblɩ́ tswɩ amʋ mɛ́ɛba mlɩsʋ.
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Asʋ́n ámʋ gyí,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bʋdɛdalɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, ahá ámʋ bɔkʋlɩ́ amʋ́ bɛɛ bʋbá ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ, abʋtra bɔtɔɩ́ tsu asʋ́n ámʋ ɩwɩ suna amʋ́.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Brɛ́á ahá ámʋ bɛdalɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ pʋ́ ɔmá bámbátɔ́ abí ánɩ́ bawíé Yudafɔ osúmtɔ́ bɛkplá buo Paulo mʋa Barnaba. Mʋ́ sʋ sumbí ayɔpʋ́ ánfɩ bɔtɔɩ́ kplá amʋ́ bɛɛ, bʋpʋ́ʋ ansɩ́ dɩnka Bulu awɩtɔlɛsʋ.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ amʋ́ʋ́ bɛbláa amʋ́ bɛɛ bʋbá amʋ lɔ́fʋn a, ilesi kpalobí tɛkɩ ahá bɛta wúlu amʋtɔ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛba Bulu asʋ́n onukpá Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Brɛ́á Yudafɔ bowun ɔdɔm amʋ a, Paulo aná ɩwɩ lɔ́wa amʋ́ olu. Ɩ́nɩ sʋ begyi Paulo asʋn blɩ́hɛ́ amʋ nwɛ́ɛn, síá mʋ.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Támɛ Paulo mʋa Barnaba bɔwa klʋn bláa ahá ámʋ bɛɛ, “Tɛkɩ mlɩ lehián ánɩ́ abégyankpá bláa Bulu asʋ́n ánfɩ. Támɛ ɩ́nɩá mlɩlékiná mʋ́ nu, mlɩdɛ́ mlɩ ɩwɩ kɩ́ɩ mlɩaa, mlɩméhián nkpa ánɩ́ ɩtamatá ámʋ sʋ á, anɩlayínkí ayɔ́ ɔmá bámbásʋ́fɔ wá.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Tsúfɛ́ alɩ́ Bulu lɔ́wa anɩ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Brɛ́á ɔmá bámbásʋ́fɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ansɩ́ legyi amʋ́, bɛ́kanfʋ́ anɩ Wíe asʋ́n ámʋ. Ɩnʋ ahá ánɩ́ Bulu lalɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋnyáa nkpa ánɩ́ ɩtamatá bɔhɔ asʋ́n ámʋsʋ gyi.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Anɩ Wíe asʋ́n ámʋ ɩlɛklɛɩ́ wíé ɔmá ámʋtɔ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Támɛ Yudafɔ ámʋ pʋ́ atsɩá bʋbʋ Yudafɔ osúmtɔ́, obú bʋ amʋ́sʋ́ pʋ́ wúlu ahandɛ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Paulo mʋa Barnabasʋ, gya amʋ́ lɛ́ ɔmá ámʋtɔ.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛkpakpáa amʋ́ ayabitɔ-ɩsɩ wʋ́lɩ́ amʋ́ nwunsʋ, bɛnatɩ́ yɔ́ Ikonion wúlutɔ.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Támɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ pʋ́ ansigyí lɔbʋlá Antiokia akasɩ́pʋ́ amʋtɔ.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.