Atos 13

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ atɔ́ asunápʋ́ akʋ betsiá Antiokia ɔpasua ámʋtɔ. Amʋ́gyí: Barnaba, Simeon ánɩ́ bʋtɛtɩ́ mʋ Obibi, Lukio ánɩ́ otsú Kirene ɔmátɔ́, Manaen ánɩ́ bɛyaɩ́ mʋa Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herodenyɔ tsukʋlɛ pʋ́ Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Brɛ́á bɛklɩ́ ɔnɔ́, bʋdɛ anɩ Wíe súm á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ Barnaba mʋa Saulo ha mɩ, abʋyɔ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ nɛtɩ amʋ́ mbɛ́ɛ bʋbɔ́yɔ ámʋ.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Mʋ́ sʋ brɛ́á bɛklɩ́ ɔnɔ́ ámʋ bɔ́ mpáɩ tá á, bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, sí amʋ́ ɔkpa.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́wa Barnaba mʋa Saulo sumbí. Bɔyɔ Seleukia wúlutɔ yótsu ntsusʋ-yibi fá yɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋá ɩbʋ ntsu nsɩnɛ́, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Kiprosʋ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Brɛ́á bowie wúlu kʋá ɩbʋ ɩnʋ, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Salamisʋ á, bɔyɔ Yudafɔ ofíakpa yɛ́da Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan. Yohane ámʋ́ʋ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Marko amʋ ɛ́ lóbuo amʋ́ yɛ́tsa amʋ́ agyʋ́má yɔ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Bɛdalɩ Salami wúlutɔ, bɛnatɩ́ alɩɩ bowie ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Pafosʋ. Ɩnʋ befia ɔfápʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Bar-Yesu. Ogyi Yudayin, ɔtɔwá afunu ɔbɛ́ɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ mʋgyi.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Mʋ nyawie gyí ɩnʋ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Sergio Paulo. Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ anfɩ lɛ́tɩn ansɩ́. Ɔlɔwa bɛyɛ́tɩ Barnaba mʋa Saulo ba mʋ wóyítɔ́. Tsúfɛ́ odekléá mónu Bulu asʋ́n.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Támɛ ɔfápʋ́ Bar-Yesu anfɩ́ mʋ dá asɩ gyí, Elima Griiki ɔblɩ́tɔ anfɩ mɛ́ha amʋ́ ɔkpa abʋbla ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ Bulu asʋ́n ámʋ. Ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ mánu Yesu ɩwɩ asʋ́n ámʋ, fówun ɔmɔ́ɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ɩnʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́bʋlá Saulo amʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ tɩ Paulo amʋtɔ, olesi ɔlɩɩ́ ɔdɛ ɔfápʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ kɩ́ɩ.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ɔfápʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔbʋnsám mʋ bi, fʋtekísí ɩtɔ wankláán kugyíkʋ. Fapʋ́ ahámlɛ́ pʋ́ lalahɛgyí bwɛ́ fʋ́ agyʋ́má. Mʋ́ sʋ fʋméesi Bulu ɔnɔkwalɩ amʋ afunutɔ wa?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Kɩ, Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ fʋ́ ɩsʋ. Fʋ́ ansíbi bóbwie. Fʋmɛ́ɛtrá wun ɔyɩ kɛhɛtɔ owí alɩɩ yɔ́fʋn brɛ́ kʋ.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Brɛ́á ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ lówun tɔ́á ɩlaba a, ɔlɔhɔ anɩ Wíe gyi. Anɩ Wíe ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ suná ámʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie mʋ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Paulo mʋa mʋ aba ámʋ botsu ntsusʋ-yibi tsú Pafo wúlutɔ yɔ́ Perge ánɩ́ ɩbʋ Pamfilia ɔsʋlʋ́sʋ. Támɛ Yohane Marko mʋ́ léyinkí amʋ́ ɔma tsú ɩnʋ yɔ́ Yerusalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Bɔkʋsʋ́ tsú Perge yɔ́ Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔsʋlʋ́sʋ. Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ á, bɔyɔ ɩnʋ Yudafɔ ofíakpa yétsiá asɩ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Bɛkla atɔ́ tsú Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ nwʋlʋ́tɔ́ ta á, ofíakpa amʋ ahandɛ bɔwa abí bɛyɛ́bláa Paulo aná bɛɛ, “Apíó, nɩ́ mlɩdɛ́ asʋankʋá mlɛ́blɩ́ pʋ́wá ahá ánfɩ ɔwʋnlɩ́n á, ɔkpa da.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Mʋ́ʋ́ Paulo lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, ɔlɔbwɛ amʋ́ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ bʋkásʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Israel Bulu lɛ́lɛ anɩ anáin bwɛ́ mʋ ahá. Ɔlɛha bɛklɛɩ́ brɛ́á bʋgyi afɔɔ́ Egyipte ɔsʋlʋ́sʋ. Ɔlɔpʋ mʋ túmi kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kpá amʋ́ dalɩ ɔmá ámʋtɔ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Olenya klʋn kpá amʋ́ nfí adʋana (40) kɛ́kɛ́ dimbí ámʋsʋ.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Oleyintá ɔmá asienɔ́ kɛ́kɛ́ Kanaan ɔsʋlʋ́sʋ, oleye amʋ́ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ pʋ́bwɛ́ siadɩɛ há anɩ anáin.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Nfí lafana aduenu (450), ɔlɔpʋbwɛ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ há amʋ́.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Brɛ́á bɛbláa Bulu bɛɛ ɔyáɩ awíe ha amʋ́ á, Bulu lɛ́yaɩ́ Kis mʋ bi Saulo owíe há amʋ́. Saulo otsú Benyamin abusuantɔ. Olegyi iwíe nfí adʋana (40).
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Brɛ́á Bulu lɛ́kplɩ́ mʋ a, ɔlɛha bɛyaɩ́ Dawid obíásʋ́ há amʋ́. Asʋ́n ánfɩ Bulu lɛ́blɩ́ tsú mʋ ɩwɩ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ, ‘Yisai mʋ bi Dawid gyí ɔhá ánɩ́ mɩ́ klʋn dɩn mʋsʋ, tsúfɛ́ ɔbɔ́bwɛ tógyítɔ́á nɛ́bláa mʋ mbɛ́ɛ ɔbwɛ́ɛ.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Dawid anfɩ abí-anátɔ́ Bulu labɛlɛ Yesu tsú há Israelfɔ ɔbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ amʋ́ Ɔlɛpʋ́ fɛ́ alɩá ɔlɛhɩɛ yáɩ́.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Asa Yesu lɛ́bá a, Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane légyankpá dá ɔkan súná Israelfɔ fɛ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋdámli klʋntɔ, abʋha mʋ ɔbɔ amʋ́ asú.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Brɛ́á Yohane ɔbá bɔmɔ mʋ agyʋ́má ɔnɔ́ á, ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ma mlɩdésusúu mlɩaa ngyi? Megyí mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ. Mʋ mʋ́ ɔbɛ́ba mɩ́ ɔma. Mmɔfʋn ánɩ́ nɔ́wɔɩ́ mʋ ntʋkʋta.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Mɩ́ apíó, Abraham abí-aná pʋ́ ɔmá bámbásʋ́fɔá mlɩtenyá Bulu ifú, mlɩyaa asʋ amlɩnu. Anɩgyí ahá ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ nkpahɔ́ɔ asʋ́n ámʋ sɩ́sɩ́.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Yerusalem atsiápʋ́ pʋ́ amʋ́ ahandɛ bʋmɛbɩ ánɩ́ Yesu gyí Ɔlɛpʋ́. Bʋmonu Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n tswɩ asɩ. Bʋtɛkla mʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ kugyíkʋ. Támɛ begyi Yesu asʋ́n, há mʋ ɩpɔ́n, mɔ́ mʋ; ɩlɛha Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋ́n ánfɩ lɛba mʋ́tɔ́.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Bʋmenya Yesu ɩwɩ asʋ́n kʋkʋá bɛ́lɩɩ́ mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ, támɛ bɛbláa Pilato bɛɛ ɔhá abʋmɔ mʋ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Mʋ́ sʋ brɛ́á bɔbwɛ tɔ́á bɔwanlɩ́n tsú mʋ ɩwɩ fɛ́ɛ́ tá á, bɛlɛ mʋ tsú oyikpalíhɛ amʋsʋ yópulá mʋ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Támɛ Bulu lɔ́kʋsʋ́a Yesu tsú afúlitɔ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Mʋ́ ɔma a, oletsiá lɛ ɩwɩ súná ahá ámʋ́ʋ́ mʋa amʋ́nyɔ bɛnatɩ́ tsú Galilea yɔ́ Yerusalem amʋ brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔtɔ. Ahá ánfɩ gyí ahá ánɩ́ bʋdɛ mʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí suná Israelfɔ nɩ́.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Bulu lɛ́trá tɔɩ́ tsú Yesu kʋsʋ́ tsú afúlitɔ pʋ́ mʋ ɔyʋlʋ́ʋ amʋ́ʋ́ ɩmɔ́ɔplɔ́ wá ɔbɔ́tɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ ámʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Owíe Dawid ɛ́ lɛ́trá lawánlɩ́n wá Israelfɔ Ɩlʋ bámbátɔ́ ɔbɛ́ɛ,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Owíe Dawid lósum Bulu mʋ nkpatɔ, bwɛ́ Bulu apɛ́ tá á, olowu, bopulá mʋ mʋ anáintɔ, ɔlɔplɔ́.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Támɛ Yesu anfɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ ánfɩ mʋ́ mɔ́plɔ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ wankláán, mɛ́nɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ bɛblɩ́ tswɩ amʋ mɛ́ɛba mlɩsʋ.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Asʋ́n ámʋ gyí,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Brɛ́á Paulo mʋa Barnaba bʋdɛdalɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, ahá ámʋ bɔkʋlɩ́ amʋ́ bɛɛ bʋbá ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ, abʋtra bɔtɔɩ́ tsu asʋ́n ámʋ ɩwɩ suna amʋ́.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Brɛ́á ahá ámʋ bɛdalɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ á, Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ pʋ́ ɔmá bámbátɔ́ abí ánɩ́ bawíé Yudafɔ osúmtɔ́ bɛkplá buo Paulo mʋa Barnaba. Mʋ́ sʋ sumbí ayɔpʋ́ ánfɩ bɔtɔɩ́ kplá amʋ́ bɛɛ, bʋpʋ́ʋ ansɩ́ dɩnka Bulu awɩtɔlɛsʋ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ amʋ́ʋ́ bɛbláa amʋ́ bɛɛ bʋbá amʋ lɔ́fʋn a, ilesi kpalobí tɛkɩ ahá bɛta wúlu amʋtɔ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛba Bulu asʋ́n onukpá Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Brɛ́á Yudafɔ bowun ɔdɔm amʋ a, Paulo aná ɩwɩ lɔ́wa amʋ́ olu. Ɩ́nɩ sʋ begyi Paulo asʋn blɩ́hɛ́ amʋ nwɛ́ɛn, síá mʋ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Támɛ Paulo mʋa Barnaba bɔwa klʋn bláa ahá ámʋ bɛɛ, “Tɛkɩ mlɩ lehián ánɩ́ abégyankpá bláa Bulu asʋ́n ánfɩ. Támɛ ɩ́nɩá mlɩlékiná mʋ́ nu, mlɩdɛ́ mlɩ ɩwɩ kɩ́ɩ mlɩaa, mlɩméhián nkpa ánɩ́ ɩtamatá ámʋ sʋ á, anɩlayínkí ayɔ́ ɔmá bámbásʋ́fɔ wá.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Tsúfɛ́ alɩ́ Bulu lɔ́wa anɩ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Brɛ́á ɔmá bámbásʋ́fɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ansɩ́ legyi amʋ́, bɛ́kanfʋ́ anɩ Wíe asʋ́n ámʋ. Ɩnʋ ahá ánɩ́ Bulu lalɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋnyáa nkpa ánɩ́ ɩtamatá bɔhɔ asʋ́n ámʋsʋ gyi.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Anɩ Wíe asʋ́n ámʋ ɩlɛklɛɩ́ wíé ɔmá ámʋtɔ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Támɛ Yudafɔ ámʋ pʋ́ atsɩá bʋbʋ Yudafɔ osúmtɔ́, obú bʋ amʋ́sʋ́ pʋ́ wúlu ahandɛ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Paulo mʋa Barnabasʋ, gya amʋ́ lɛ́ ɔmá ámʋtɔ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛkpakpáa amʋ́ ayabitɔ-ɩsɩ wʋ́lɩ́ amʋ́ nwunsʋ, bɛnatɩ́ yɔ́ Ikonion wúlutɔ.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Támɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ pʋ́ ansigyí lɔbʋlá Antiokia akasɩ́pʋ́ amʋtɔ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.