Atos 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ pʋ́ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́ ámʋ bonu ánɩ́ ɔmá bámbátɔ́fɔ ɛ́ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mʋ́ sʋ brɛ́á Petro lɔ́yɔ Yerusalem wúlutɔ á, mʋa ahógyipʋ akʋá bʋtekleá ahá bʋtɩ́ɩn keté asa abʋwie ɔpasua ámʋtɔ bɛbɩtɩ́ asʋ́n. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 “Ntogyi sʋ fayɔ́ ahá ánɩ́ bʋmɛtɩn keté wóyí, fʋ́a amʋ́nyɔ mlɩlawá ɩbɩ gyi atɔ́?”
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Mʋ́ sʋ Petro lɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ ɩlɛbatɔ súná amʋ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ ɔbɛ́ɛ,
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Mbʋ Yopa wúlutɔ ndɛ mpáɩ bɔ nowun atɔ́. Mʋ́tɔ́ á, nowun ánɩ́ tɔkʋá igyi fɛ́ ɔhráda tɛ́ɩ́hɛ́, bʋdɛ mʋ́ nsiebí ana lɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ bá mɩ́ wá.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Nowun pututɔ-mbwɩ pʋ́ wúlutɔ mbwɩ, mbwɩá bʋbʋ ayín, támɛ bʋtɛká abɔnɔ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ mbubwi fɛ́ɛ́ ɔhráda ámʋtɔ.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛdalɩ bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Petro, kʋsʋ mɔ mbwɩ ánfɩ afʋwɩ.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Mʋ́ʋ́ nɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Wíe, ɛkɛkɛɛkɛ. Bɔkwɩɩ́ mɩ́ ɔpá á, mmɔkʋ́gyi tɔ́á Yudafɔ amándɩ́ɛ́ lekisí ntɛ́ɛ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn kɩ.’
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 “Mʋ́ʋ́ ɔmɛ amʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ lábláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mátɩ tɔ́á Bulu latɩn mʋ́ ɩwɩ atokisíhɛ́.’
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Tsesa sɔ́ɔ́n nowun atowunhɛ anfɩ. Mʋ́ ɔma a, ɩlɛlayínkí yɔ́ ɔsʋ́sʋ́.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 “Alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n á, ayin abasá akʋá bɔwa mɩ́ wá tsú Kaesarea baba bʋlɩɩ́ wóyí ámʋ́ʋ́ ntsie mʋ́tɔ́ ámʋ ɔnɔ́.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, mbúo amʋ́ yɔ, mmágyi nwɛ́ɛn. Apíó abasíé ánfɩ botsú Yopa anfɩ ɛ́ bobuo mɩ yɔ́ Kaesarea, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɔ́yɔ Konelio wóyítɔ́.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Konelio lɛ́bláa anɩ ɔbɛ́ɛ, mowun Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ mʋ wóyítɔ́, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa abí abʋyɔ Yopa yɛtɩ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon Petro ba.
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 Ɔbɛ́bláa fʋ asʋ́n ánɩ́ fʋ́a fʋ́ wóyítɔ́ ahá fɛ́ɛ́ mlɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ nyá nkpa.’
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Nenya tsú ɔnɔ́ ndɛtɔɩ́ alɩ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ba amʋ́sʋ́ fɛ́ alɩá ɩlɛba anɩsʋ ɛkɛ gyankpapʋ amʋ.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ɩnʋ nɛkaɩ́n anɩ Wíe asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Yohane lɔ́pʋ ntsu bɔ́ ahá asú. Támɛ mlɩ mʋ́ á, Bulu ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bɔ́ mlɩ asú.’
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Mʋ́ sʋ nɩ́ Bulu lapʋ́ mʋ atokiehɛ́ ámʋ kíé amʋ́, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋkíé anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩlɔ́hɔ anɩ Wíe Yesu Kristo gyi amʋ a, mɩ́gyí ma ánɩ́ nétin Bulu ɔkpa?”
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Brɛ́á sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, besi Petro tɔ́ɩ wa, bɛkanfʋ́ Bulu bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, amʋ́ ɛ́ bʋdámli klʋntɔ, abʋnya nkpa.”
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Stefano lowu ɔma a, bɛdɩnká ahógyipʋ amʋsʋ. Mʋ́ sʋ bɛdasáɩ́n yɔ́ Foinike mʋ́a Kipro ɔsʋlʋ́sʋ pʋ́ Antiokia wúlutɔ. Yudafɔ nkʋlɛ bɛbláa Bulu asʋn wankláán ámʋ.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ mʋ́ botsu Kipro pʋ́ Kirene ɔmátɔ́ ba Antiokia bɛbláa Griikifɔ ámʋ anɩ Wíe ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Anɩ Wíe Bulu lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma. Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bohogyi, dámlí klʋntɔ ba anɩ Wíe Yesu wá.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Yerusalem ɔpasua ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɔwa Barnaba sɩ́sɩ́ Antiokia.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 — ausente —
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 — ausente —
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Mʋ́ ɔma a, Barnaba lɔ́yɔ Tarso wúlutɔ yódunká Saulo.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 Brɛ́á olowun mʋ a, ɔlɛkpa mʋ ba Antiokia. Betsiá ɩnʋ ofi ɔkʋlɛ, tsíá fía ɔpasua ámʋ, súná amʋ́ atɔ́. Antiokia begyankpá tɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛɛ “Akristofɔ” nɩ́.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ akʋ botsu Yerusalem ba Antiokia alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ dá gyí Agabo. Ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́, blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ túmitɔ tswɩ ɔbɛ́ɛ, “Akʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ bɛ́ba Roma ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́.” Ɩlɛba mʋ́tɔ́ brɛ́á Roma Owíe Klaudio tsie obíásʋ́.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ obódunká tɔ́á obénya, abʋpʋ yekie apíó ahógyipʋ ánɩ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Begyi dɩnká mʋ́sʋ́, bɔpʋhá Barnaba mʋa Saulo bɔpʋya ɔpasua ámʋ ahandɛ.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.